Κυριακή, 13 Αυγούστου 2017

ΔΙΔΑΣΚΑΛΕ ΑΓΑΘΕ ΤΙ ΚΑΛΟΝ ΝΑ ΠΡΑΞΩ ;

Και ο Ιησούς μαστιγώνει αυτόν που ρώτησε,
με τα λόγια: "ουδείς αγαθός ειμή εις ο Θεός".
Αυτό είναι λυπηρό για όσους αγκιστρώθηκαν στη διδασκαλία «του Θεού μέσα στη σάρκα». Και ολόκληρο αυτό το πεδίο που λέγεται της διαλεκτικής ζωής, ας το καταλάβουν όλοι, το πεδίο αυτό κυριαρχείται και αναγνωρίζει τρεις καταστάσεις:
1η είναι μια μη κανονική γήινη κατάσταση
2η είναι μια μη κανονική εκφυλιστική κατάσταση και
3η είναι μια μη κανονική που όμως δύναται να αναγεννήσει το ον.
Αυτές οι τρεις καταστάσεις συνείδησης υπάρχουν, και κάθε μια κατέχει τη δική της σφαίρα, τις εντάσεις, τους κινδύνους και τις αντιστάσεις της.
Όταν ένα ον κάνει τη βουτιά, και έρχεται σ’ αυτό το πεδίο, της ανόσιας διαλεκτικής φύσης, γεννιέται από μια γυναίκα, και εδώ υπάρχει ανωμαλία, πλάνη, και εδώ ακόμα και ο Ιησούς, ο Χριστός, ο Κύριος, γίνεται όμοιος με εμάς. Έτσι όλη η ανθρωπότητα ζούμε σε ένα μεγάλο οίκο φρενοβλαβών και η Γραφή λέει, ότι «δεν υπάρχει κανένας που να είναι καλός - ούτε ένας».

Η Συνείδηση του Νέου Ανθρώπου

Όποιος επιθυμεί να του γίνει γνωστό στο πιο υψηλό στάδιο αυτής της ανάπτυξής του, αυτός μπορεί να το δει εσωτερικά και να επιτύχει μια κατάσταση λεγόμενης «πνευματική διόρασης», μια δυνατότητα που κατά το μάλλον ή ήττον ελέγχει.
Αυτές οι εντυπώσεις της σκέψης της αίσθησης και της βούλησης εγείρουν μέσα στη συνείδησή του αυτό που λέγεται «συνείδηση εικόνων», και αρχίζει να κατανοεί ότι έχει γίνει άκρως ευαίσθητος στη ρήση: «μια εικόνα χίλιες λέξεις». Αλλά αυτή είναι μια διαλεκτική δυνατότητα, και φτάνει στο τέλος, σ’ ένα νεκρό σημείο.
Μπορεί ο άνθρωπος να βίωσε αυτές τις ακραίες δυνατότητες της διαλεκτικής δυαδικότητας, αλλά δεν μπορεί να τεθεί ζήτημα για μια θεμελιώδη λύση στο πρόβλημα της ανθρώπινης ανάπτυξης. Όλη η ανθρωπότητα έχει εισέλθει σήμερα στους δικούς της διαλεκτικούς περιορισμούς. Ο άνθρωπος βλέπει να περιορίζεται η ακτίνα δράσης του και να καρφώνεται όλο και περισσότερο αμείλικτα σ’ αυτή την ανόσια πραγματικότητα της γήινης ύπαρξης.

ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ

Όποιος παίρνει σε μια δεδομένη στιγμή την απόφαση, να ξαναβρεί την Οδό που οδηγεί στο χαμένο Βασίλειο του Φωτός, υποχρεώνεται να προφυλαχθεί από τις πολυάριθμες πλάνες, και τη φύση αυτού του γήινου διαλεκτικού πεδίου. Πως θα έχει μια κάπως πιο συγκεκριμένη θεώρηση για τη συνείδηση του νέου ανθρώπου; 
Σε συμφωνία με τη φύση του περιβάλλοντος που ζει, κάθε πράγμα, αντικείμενο, κατάσταση ή όψη της γήινης ζωής, είναι διπλό. Όλα όσα αφορούν τις ιδέες του, τις δυνατότητές του, όλες οι δράσεις, φυσικές, ψυχικές, όλα τα όργανα γενικά, τα όργανα των αισθήσεων, έχουν διπλή φύση. Βασίζεται λοιπόν κανείς στο αξίωμα: η συνείδηση του γήινου ανθρώπου είναι διπλή. Η κοινή επιστήμη αμφισβητούσε άλλοτε αυτή τη δυαδικότητα της συνείδησης. Σήμερα οι άνθρωποι είναι σχεδόν παντού σύμφωνοι να δεχθούν τη δυαδικότητα της συνείδησης του ανθρώπου. Τα πέντε λοιπόν όργανα των αισθήσεων της διαλεκτικής προσωπικότητας του ανθρώπου, είναι διπλά. Έχει έτσι μια διπλή λειτουργία, και πότε λειτουργεί η μια, πότε ενεργεί η άλλη, και η παλιά διαλεκτική προσωπικότητα παραμένει όμοια με τον εαυτό της. Μέχρι να φτάσει να καταλάβει ο άνθρωπος, πως να βγει από αυτή τη γήινη διαλεκτική προσωπικότητα. Διότι διαφορετικά, εάν δεν δεχθεί να βγει από αυτή την παραφροσύνη, η Σωτηρία του θα είναι ένα άπιαστο όνειρο.

Τετάρτη, 9 Αυγούστου 2017

ΣΚΕΠΤΟΜΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ..!!!


Υπάρχει μια μειονότητα στον τόπο μας, 

οι λεγόμενοι σωσμένοι, γιατί υπάρχουν και αυτοί, οι οποίοι έχουν χρέος να γίνουν μέσα σ αυτό το χρονικό διάστημα που διανύουμε, Θεοί κατά Χάρη. Ως εκ τούτου ειπώθηκε πολύ καθαρά σ αυτούς, να εργαστούν ώστε να σκέπτονται με την καρδιά. Και δεν έχουν δει άνθρωπο να σκέπτεται με την καρδιά.
Δεν είναι ο μετρημένος ή ο έχων φόβο Θεού, που προσέχει όταν ανοίγει το στόμα του κ.λ.π, όπως ήδη ειπώθηκε. Δεν είναι αυτός, που μετρά τα λόγια του, αλλά είναι αυτός που κατέχει το συνειδητό συναίσθημα. Θα προσπαθήσω να περιγράψω τι σημαίνει αυτό. Μερικές φορές ο άνθρωπος αυτός φαίνεται ασυγκίνητος, όμως μέσα του φλέγεται ένα ισχυρό Πυρ που δε σπαταλιέται ανώφελα, δεν κατακαίει, δεν καψαλίζει. Είναι το Αιώνιο Πυρ το οποίο δεν έχει καθόλου πάθος, καθόλου γήινη συγκίνηση, αλλά αποστέλλεται σε εκείνους που περιπλανώνται στο σκοτάδι. Όταν ο πιστός  νιώσει αυτό το Πυρ της Αγάπης Του, το οποίο δεν επιφέρει καμιά διαμάχη, τότε σίγουρα θα έχει καταλάβει ότι το Πνεύμα αφήνει όλα να γίνουν όμορφα και ένδοξα.

Aναγκαία Μεταστροφή

Ένας πρώτος στόχος του Αγίου Πνεύματος είναι να αφυπνίσει τη μάζα των ανθρώπων, 
και να την ωθήσει στην Αναγέννηση.  Όμως αυτό είναι ένας στόχος πολύ υψηλός και 
οι άνθρωποι είναι σε τέτοιο σημείο βυθισμένοι μέσα στο σκοτάδι του "εγώ" της έκπτωτης φύσης που η πρακτική εφαρμογή δεν μπορεί  βέβαια να επιτευχθεί μονομιάς. 

Ωστόσο ένα πρώτο βήμα έχει επιτευχθεί. Aλλά ο θώρακας και η πλάνη της κοινοτυπίας, και της έπαρσης, θραύονται αργά, υπό την επήρεια των αγώνων των δυσχερών και της θλίψης. 
Το μοναχικό "εγώ" έχει συγκρούσεις με τη γήινη φύση και έτσι συμβαίνει να ξυπνούν τάσεις πιο εξυψωμένες. Ο παλιός Αδάμ αναχωρεί προς αναζήτηση άλλων πιο ευγενών κατακτήσεων. Αυτός που αγγίχθηκε από το καινούργιο Φως έχει μια πρώτη αντίδραση από πάσης απόψεως κατανοητή. και πολύ απαραίτητη για το έργο του Ελέους σ αυτό τον κόσμο.

Τετάρτη, 2 Αυγούστου 2017

"ΦΕΡΕ ΤΟΥΣ ΟΦΘΑΛΜΟΥΣ ΣΟΥ ΠΡΟΣ ΤΑ ΟΡΗ"

Φέρε τους οφθαλμούς σου προς τα Όρη,
για να επιτύχεις να αναρριχηθείς στη κορυφή.
Αλλά εν τούτοις, η παλιά διαλεκτική σκέψη παρ’ ότι ο πιστός τη βλέπει με αντικειμενικό τρόπο, είναι ακόμη εκεί, αν και ο αγώνας είναι να έλθει σε διάλυση. Όταν η Χάρη μας φέρει τη γέννηση της νέας σκέψης, αναπόφευκτα εκτυλίσσεται μια πάλη, και πολύ συχνά ο άνθρωπος γίνεται η λεία των πιο μεγάλων εξαπατήσεων. Όταν το ρεύμα της νέας σοφίας τον διαπερνά, επιφέρει προβλήματα και αντιδράσεις. Όταν αγγιχθεί από το Πνεύμα, επιμαρτυρεί και το κάνει, δεν μπορεί να εμποδιστεί να το κάνει, γνωρίζει όμως ότι δεν είναι πλήρης, και δεν μπορεί να αρχίσει και να ολοκληρώσει το έργο του, όπως θα το ήθελε τόσο, γιατί ο εξοπλισμός του δεν είναι επαρκής.Οφείλει πρώτα να πεθάνει κατά την παλιά σκέψη. Και αυτός ο μαρασμός της παλιάς σκέψης, θα καταρρίψει τα πιο σημαντικά εμπόδια, ώστε να κατανοήσει ότι η διεύρυνση της συνείδησης θα τον οδηγήσει πρώτα απ’ όλα σε μεγαλύτερη πληρότητα.

Tι σημαίνει να ανεβαίνεις ψηλά σ’ ένα βουνό;

Όταν ανέβηκε ψηλά στο Όρος ο Μωυσής, 
«ο Κύριος του έδειξε πάσαν την γην Γαλαάδ, έως Δαν»,
αφού ο Κύριος τον είχε οδηγήσει στο Όρος (Δευτ.34:1). 
Στη συνέχεια της ιστορίας, υπήρξε αδύνατο στον παλαιό νομοδιδάσκαλο Μωυσή, να εισέλθει στην χώρα που υποσχέθηκε ο Θεός. Ο πρώτος οδηγός ο Μωυσής, οδήγησε το λαό έξω από αυτή τη σκοτεινή γήινη ζωή, ο δεύτερος οδηγός ο Ιησούς του Ναυή, κατεύθυνε το λαό «μέσα» - στην καρδιά, στη νέα χώρα. Την ίδια ιδέα, βλέπουμε στην Καινή Διαθήκη. Πρώτος ο Ιωάννης ο Βαπτιστής που προαναγγέλλει, και η δεύτερη μορφή ο Ιησούς Χριστός, αυτός που φέρει την καινούργια πραγματικότητα.