Κυριακή, 27 Αυγούστου 2017

Πως θα εκτελέσουν την αποστολή τους οι Μαθητές του Χριστού;

Η αποστολή αυτή ισχύει μονό γι αυτούς: δηλαδή, 
«Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντας αυτούς εις το όνομα του Πατρός του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, διδάσκοντες αυτούς τηρείν πάντα όσα ενετειλάμην υμίν». 
(Ματθ. 28:19). Άρα χρειάζονται μαθητές, για να βαδίζουν ανά τον κόσμο, ν' αφυπνίζουν τους ανθρώπους, που τους προσεγγίζουν, αλλά μαθητές δεν υπάρχουν ακόμη, διότι δεν έχουν αναστήσει τον μικρόκοσμό τους. Καταλαβαίνετε ότι αυτή η αφύπνιση, δεν αποσκοπεί να παράγει μια διανοητική ή συγκινητική κίνηση, αλλά συνίσταται να βαπτίζουν οι μαθητές με το “αναλίσκον πυρ” αλλά οφείλουν να το έχουν ήδη λάβει οι ίδιοι στο δικό τους μικρόκοσμο.
Ο πρώτος ο αληθινός άνθρωπος, βρισκόταν σε αρμονική σχέση με το μακρόκοσμο και το μικρόκοσμό του, αλλά η σημερινή μας προσωπικότητα, δεν είναι παρά μια αντανάκλαση αυτού του οποίου ήταν ο πρωταρχικός μικρόκοσμος του ανθρώπου.

"Το άνω Βασίλειο"

Αυτή η Ακτινοβολία από το Άνω Βασίλειο υπάρχει..
τα αδέλφια μας τη βίωσαν, ή την βιώνουν και πρώτος ο Παύλος, στο δρόμο της Δαμασκού. Αυτό ζητήστε, να το βιώσετε, είναι κάτι αδύνατο να εξηγηθεί από αυτή τη γήινη φύση, κι έτσι καταλαβαίνετε, ότι δεν μπορεί όλο αυτό να μεταδοθεί μέσω του γραπτού λόγου.
Μπορεί να προσπαθήσετε να εμβαθύνετε σ’ αυτή την Αλήθεια με τη βοήθεια της διάνοιας, ή προσευχόμενος διαλεκτικά, αλλά με καμιά δραστηριότητα, δεν μπορείτε να πλησιάσετε έστω και ένα χιλιοστό αυτή την Αλήθεια.
Γι’ αυτό μπορούμε να πιστοποιήσουμε, ότι μόνο το ψέμα εμφανίζεται, στον κόσμο μας, και ότι η Αλήθεια είναι μια ολοκληρωτικά ξένη δραστηριότητα προς τη φύση μας. Από τη στιγμή που πιστεύει κανείς ότι είναι δυνατόν, μέσα στην εγγενή αυτή ψευδαίσθηση, μέσα σ’ αυτό το διαλεκτικό πεδίο, ότι μπορεί να επιτύχει κάποιο αποτέλεσμα, που να αξίζει, αν αυτό γινόταν, όλοκληρη η εκδηλωμένη φύση θα κατέρρεε αυτοστιγμή.

ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΠΝΕΥΜΑ…!!!

ΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΘΥΜΑΤΑΙ
ότι ο Σίμων ο μάγος, βάδισε με ψευδή αλήθεια και γνώση, και οι επτά υιοί του Σκευά του αριστερόχειρα – είχαν επιτύχει μια απομίμηση και εργάζονταν δήθεν τα έργα του Χριστού, και έλεγαν: “Εκδιώκουμε τους δαίμονες στο όνομα του Χριστού” αλλά όλα αυτά, ήταν σύμφωνα με τους κανόνες της ανόσιας διαλεκτικής τάξης. Ήταν λοιπόν ψέμα, και οφείλετε να μάθετε να αναγνωρίζετε αυτό το ψέμα. 

Αν σε συνάρτηση με τη διαλεκτική ζωή, γράφαμε εδώ με τη συνηθισμένη φυσική ζωή, γράφαμε δηλαδή, με συναισθηματικό τρόπο, για το Θεό ή το Χριστό, και αν σας παρουσιάζαμε έτσι το αντίστοιχο πεδίο ακτινοβολίας του Χριστού, δεν θα σας τοποθετούσαμε μπροστά στην Ζωντανή Του Αλήθεια, αλλά μπροστά σε μια εικόνα που θα είχαμε σφυρηλατήσει γι’ αυτήν την Αλήθεια.!!!

«ΙΔΟΥ ΚΑΝΩ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙΝΑ»


Ο ΠΑΥΛΟΣ ΗΞΕΡΕ
…ότι το Πνεύμα και η θεϊκή αλήθεια, δηλ. η γνώση αποτελούν ένα σύνολο. Ήξερε, ότι κανείς δεν μπορεί να πλησιάσει όλα αυτά, αν δεν υπάρχει μέσα στην Νέα του Καρδιά, ενεργοποιημένος ο Άγιος Σπινθήρας του Πνεύματος. Ήξερε επίσης, ότι το Πνεύμα που βρίσκεται στο μικρόκοσμο τον Οδηγεί στο Δρόμο της Επιστροφής με όλες τις συνέπειες που συνδέονται μ’ αυτό. Αλλά πότε; Από τη στιγμή που άνθρωπος αρχίζει να ανταποκρίνεται σ’ αυτό το Κάλεσμα της Ζωής.!!!
«ΘΑ ΘΕΣΩ ΜΕΣΑ ΣΑΣ ΜΙΑ ΝΕΑ ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ ΝΕΟ ΠΝΕΥΜΑ»
Σκεφτείτε μόνο, που εκτελούσε το έργο του ο Παύλος.
Εν μέσω μιας χαοτικής πληθώρας από ανόσια διαλεκτικά συστήματα που όλα προέρχονταν από ψεύδη και αναλήθειες.

«Μιμηταί μου γίνεσθε …»

Όταν δεν μπορεί ή δε θέλει,
να δει που βρίσκεται σήμερα, ο άνθρωπος,
στρέφεται μονίμως και βλέπει μόνο τους άλλους....
Τους κατατάσσει μέσα στον κόσμο, και τον εαυτό του τον βλέπει Τέλειο, Άγιο. Αυτή είναι η εξωτερική θρησκεία, χωρίς ίχνος Πνευματικότητας..(!) Ο εξωτερικός άνθρωπος λέει: σώθηκα.!!! Ποτέ κανένας δεν του είπε, ότι έχει χρέος, να σηκώσει τα μανίκια, και να εργαστεί, όπως ο Κύριός Του. Αλλά πως να δει τον εαυτό του, γεμάτο Αρετές, και στεφανωμένο με το Χρίσμα.!!! Πώς να δει να φθάνει ο ίδιος στη Μεταμόρφωση, ...όπως έφτασε ο Κύριός Του;;;
Αυτό νομίζει ότι ήταν μόνο για τον Ιησού. Δεν θέλει να βιώσει έμπρακτα στη δική του ζωή, όλα τα στάδια που πέρασε ο Κύριος!!!. Όμως ο Άγιος μας είπε: «Ελάτε και πατήστε στα Χνάρια Μου». Και Παύλος, ο Μαθητής Του, μας είπε :«Μιμηταί μου γίνεσθε …»
Αλλά όλοι δέχτηκαν μόνον το νόθο, το έτερο ευαγγέλιο..!!!

"...το άλλο, το έτερο ευαγγέλιο...."

Αισθάνεστε τη μάχη, και την εσωτερική σωματική αντίδραση, 
τη νιώθετε άμεση και θετική, την βιώνετε ως μια αυθόρμητη αντίδραση 
όταν το Πνεύμα παρεμβαίνει για να απαιτήσει το καλύτερο για όλους εμάς?

Αλλά εάν δεν παραλάβατε ακόμα καθαρό Ευαγγέλιο γιατί υπάρχει μέσα 
στο μυαλό κάθε άνθρωπου «ένα άλλο, έτερο ευαγγέλιο,» 


που το σπέρνει συνεχόμενα εχθρικό χέρι, και ο σημερινός άνθρωπος, αφού κινείται διαλεκτικά, και το ξέρει, ότι το πεπερασμένο μυαλό του τον κινεί 
και του παίζει ολέθρια παιχνίδια, μέχρι τώρα, που λοιπόν, θα ρίξει το ανάθεμα;;;

«Γεννηθήτω το Θέλημά Σου».

Όταν συμβεί στον άνθρωπο αυτό το ξύπνημα,
ο πνευματικός πυρήνας της καρδιάς, που αιώνες περίμενε τη Βασιλοπούλα Ψυχή να αφυπνισθεί, και έχει ήδη κληθεί και αναγνωρισθεί από το Άγιο Πνεύμα, αρχίζει να προσβάλει την παλιά διαλεκτική φύση, και τη συνείδηση, που δεν θέλει σε καμιά περίπτωση, να κατεβεί ώστε «να σκέπτεται με τη νέα Καρδιά». (!) 

Και ωστόσο, κάθε μέρα το στόμα, λέει τα ίδια λόγια: «Γεννηθήτω το Θέλημά Σου».. Αλλά εάν το Θέλημά Του, είναι η «Νοήμονα καρδία, και ο Νους του Χριστού;» 
Τότε, θα επικαλεσθούμε την γήινη βούλησή μας;;; 
Ή θα ασπασθούμε τη δική Του Άγια Βούληση;;;

Ποιος είναι ο σκοπός της Αλήθειας...;

Έχουμε καταλήξει στο ότι, μια άγια διδασκαλία δεν έχει ποτέ καθοριστεί γραπτά, 
δεν έχει ποτέ μεταδοθεί προφορικά, ωστόσο η Αλήθεια ενδύεται με μια μορφή τέτοια, 
για να προσφέρει μόνο μια δυνατότητα επαφής.
Έτσι αυτός που έφτασε μέχρι την εβδόμη σπειροειδή καμπύλη, βρίσκεται σε επαφή με αυτή τη γραπτή μορφή, αλλά δεν γνωρίζει την Αλήθεια καλύτερα από κάποιον άλλο, και με κανένα τρόπο δεν την κατέχει.
Δηλαδή, η Αλήθεια, δεν προσεγγίζει ποτέ κανέναν με οποιαδήποτε μέθοδο, και δεν ανοίγει ένα ιδιαίτερο δρόμο σε κανέναν, ούτε του δίνει ένα «δάσκαλο». Θα δούμε λοιπόν, ποιος είναι ο σκοπός της Αλήθειας...

Ο τροχός της γέννησης και του θανάτου....

Oι άνθρωποι έχουν προσκολληθεί σ’ έναν τροχό
που γυρίζει ασταμάτητα,
τον τροχό της γέννησης και του θανάτου.
Και μετά από μια πλήρη περιστροφή, βλέπουμε το μωρό και πλάι στην κούνια, η μαμά, σιγοτραγουδάει τρυφερά: «γύρνα μικρέ ανεμόμυλε..» και εκείνο κτυπάει τα χεράκια όπως κάνουν οι μικρές μαριονέτες. Kαι ο τροχός για μια ακόμα φορά γυρίζει. Τι άλλο θα μπορούσε να κάνει ένα μωρό;

Τίποτε, μέχρι όπου ωθούμενο από την Αγάπη και τη Συμπόνια του Πατέρα, θα αρχίσει να κάνει τον μικρό ανεμόμυλο να γυρίζει. Πως όμως; Χάρη σε μια συναισθηματική ή νοητική μέθοδο, σε συνάρτηση με το ιδιαίτερο τύπο σας;

Εξαπάτηση και Ουτοπία.!!!


Υπάρχουν επίσης, αναρίθμητοι άνθρωποι που προτιμούν 
τη συγκινησιακή μέθοδο περισσότερο από τη νοητική. 
Έτσι μ’ όλο το συναισθηματικό δυναμικό τους προσανατολίζονται να πλησιάσουν την απελευθερωτική ζωή την οποία καθιστούν μ’ αυτό τον τρόπο απρόσιτη. Και αποκαλούν αυτή τη ζωή «Θεό» ή «Χριστό» και ρίχνουν όλα τα γήινα συναισθήματα στο Θεό τους ή στο Χριστό τους, κι έτσι εγκαταλείπονται με πλήρη εμπιστοσύνη στη φυσική διαλεκτική τους θρησκεία.
Και αυτή η εμπιστοσύνη πάντοτε διαψεύδεται, γιατί το τελικό αποτέλεσμα είναι διαμετρικά αντίθετο. Μέρα με τη μέρα, ώρα με την ώρα, εδώ και αμνημόνευτα χρόνια το ρεύμα της αισθαντικότητας του πλήθους, προσπαθεί χωρίς αποτέλεσμα να κατευθυνθεί προς την απελευθερωτική ζωή.

Η Οδός της Μεταμόρφωσης.!!!

Η μελέτη και η εμβάθυνση αυτή, δεν μας επιτρέπει να γνωρίσουμε 
πλήρως την Οδό της Μεταμόρφωσης, την οποία περπάτησε και ο ίδιος ο Ιησούς.
Το να γνωρίζει κανείς τις απαιτήσεις αυτού του Δρόμου, που μας φτάνει στην Μεταμόρφωση, δε σημαίνει τίποτα, διότι δεν καταλάβατε, ότι αυτός ο τρόπος δράσης προέρχεται από τη διάνοια, και αυτή η δραστηριότητα της σκέψης, δεν μπορεί να είναι έντονη και μάλιστα φυλακίζει τη συνείδηση.

Το να καλλιεργήσει κανείς την κατά φύση γήινη ικανότητα της σκέψης, με το φυσικό νοητικό τρόπο, με τη διανοητική μέθοδο, προκαλεί στη συνείδησή του, περισσότερη συσκότιση από όση προκαλεί, αλκοόλ, νικοτίνη και κρεοφαγία μαζί....
Γι’ αυτό ακριβώς, ο εξελικτικός δρόμος των αναζητητών έχει καταστεί καθαρή πλάνη. Με τη μέθοδο του μυαλού, και την νόηση, ποτέ κανείς δεν είχε τη δύναμη να διατηρηθεί στο επίπεδο αυτής της πνευματικής πραγματικότητας.
Έχει μεγάλη ανάγκη ο σημερινός άνθρωπος, να βιώσει εμπειρικά πώς 
«να σκέπτεται με τη νέα του Καρδιά».

«..Επιστρέφουμε στην Πρωταρχική, Άγια Χρυσή Εποχή...»

«Τι νόημα έχει η πληροφορία του Ευαγγελίου ότι:
«ο Υιός του Θεού ήλθε και έδωκεν εις ημάς νόησιν,
για να γνωρίζουμε τον αληθινόν;» (Α’ Ιωάν. 5:20).


Εάν αυτή η Πίστη, και η Πνευματικότητα του Εσταυρωμένου 
ήταν ανεφάρμοστη, γιατί σταυρώθηκε;
Γιατί εκφράζει την αγανάκτησή Του γι’ αυτούς που ακούν, αλλά
δεν πράττουν όσα ακούν, με τα εξής βαρυσήμαντα λόγια Του:

«Διατί με κράζετε, Κύριε, Κύριε, και δεν πράττετε όσα λέγω;»

Δεν χρειάζεται σήμερα να τα βάλουμε με θηρία...

Δεν χρειάζεται σήμερα να τα βάλουμε με θηρία, 
φθάνει να εξημερώσουμε, να δαμάσουμε τα εσωτερικά μας θηρία...

Σήμερα δεν χρειάζονται οι νεράιδες, τα αερικά, και τα ξωτικά.
 Σήμερα ακολουθούμε τον Ένα, Εκείνον,
που πλήρωσε τα Λύτρα για όλους εμάς.!!!

Σήμερα δεν χρειάζεται να τα βάλουμε με θηρία όπως Παύλος, ούτε να υποστούμε ραβδισμούς όπως εκείνος.!!! Η μόνη Σταύρωση που μας ζητείται, για να φτάσουμε στην ποθητή ταπεινότητα, είναι αυτή του «εγώ». Διαφορετικά, μη θεωρήσει κανείς ταπεινό ή σωσμένο τον εαυτό του. Και αυτή είναι η «λογική μας λατρεία», να εναποθέσουμε το «εγώ» μας στα πόδια Του. Είναι καλύτερο να το επιτύχουμε αυτό δια των παθημάτων?

Ο ΘEOΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΚΑΘΑΡΑ ΤΟ ΛΑΘΟΣ...

..Ότι βρισκόμαστε έξω από το Θέλημά Του, και δεν μπορούμε χωρίς τη Χάρη Του, 
να αποκτήσουμε τη νέα Καρδιά που έχει ετοιμάσει για μας. 
Αλλά ο άνθρωπος συνεχίζει στον ίδιο δρόμο…!!! 
Πώς να προχωρήσεις αυτό το Δρόμο, όταν δεν μπορείς να ακούσεις τίποτα άλλο, από την πλύση εγκεφάλου που έχεις υποστεί?

Άδειασε πρώτα, σου φωνάζει ο Χριστός…!!!
Μετά μπορείς να δεχτείς μια αμιγώς Θεϊκή Διδασκαλία που την δίδαξε ο ίδιος ο Κύριος, όταν μετά την Ανάσταση Του, παρουσιάστηκε στο στενό κύκλο των Μαθητών Του… Αυτό μας δίδαξε η πρώτη Αποστολική Χριστιανική Παράδοση, πώς να βγούμε από αυτή τη διαλεκτική τάξη, από αυτό το ανόσιο διαλεκτικό πεδίο, αλλά δεν την απαξιώσαμε, ενώ οι άνθρωποι γελούν όταν γράφονται όλα αυτά.. δεν τα καταλαβαίνουν...!!!

ΠΩΣ ΘΑ ΕΠΕΛΘΕΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ;

Και εδώ η Θεία Χάρις, θα ενεργήσει να αλλαχθεί η μνήμη των κυττάρων. 
Εσείς θέλετε να αναζωογονηθεί πλήρως όλο σας το «Είναι». Πολύ καιρό μείνατε στις ίδιες συνήθειες, διατηρήσατε τον ίδιο τρόπο σκέψης, επαναλάβατε τα ίδια λάθη! Τι κι αν κάθε επτά χρόνια τα κύτταρά σας ανανεώνονται, οι τάσεις, οι συνήθειες, παραμένουν ίδιες, επειδή τα νέα σωματίδια έχουν υποστεί την επίδραση των παλιών αποτυπωμάτων ή της παλιάς μνήμης θα λέγαμε. 
Λοιπόν, όσο τα καινούργια κύτταρα αντικαθιστούν τα παλιά, η Χάρις τα εμποτίζει με καινούργιες σκέψεις, νέα συναισθήματα. Έχουμε κάθε λεπτό συνειδητή επίγνωση ότι "ανανεώνονται οι ασκοί μας" χωρίς τον ανθρώπινο παράγοντα, διότι τότε δεν θα ήταν Χάρις! Και παράλληλα Πάντα η Χάρις, χύνει μέσα τους το Νέο Πνευματικό Καινούργιο Κρασί. Διαφορετικά αν δεν είμαστε δεκτικοί, θα συνεχίσουμε να ζούμε μέσα στην ίδια αποδιοργάνωση και με τις ίδιες επικίνδυνες συνήθειες και θα προκληθούν ολέθριες ζυμώσεις μέσα στους ασκούς.

Παρασκευή, 25 Αυγούστου 2017

«ΠΟΡΕΥΘΕΝΤΕΣ ΜΑΘΗΤΕΥΣΑΤΕ ΠΑΝΤΑ ΤΑ ΕΘΝΗ…»

Πως θα εκτελέσουν την αποστολή τους οι Μαθητές του Χριστού; 
Η αποστολή αυτή ισχύει μονό γι αυτούς: δηλαδή, 
«Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντας αυτούς εις το όνομα του Πατρός του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, διδάσκοντες αυτούς τηρείν πάντα όσα ενετειλάμην υμίν» (Ματθ. 28:19). Άρα χρειάζονται μαθητές, για να βαδίζουν ανά τον κόσμο, ν' αφυπνίζουν τους ανθρώπους, που τους προσεγγίζουν, αλλά μαθητές δεν υπάρχουν ακόμη, διότι δεν έχουν αναστήσει τον μικρόκοσμό τους. Καταλαβαίνετε ότι αυτή η αφύπνιση, δεν αποσκοπεί να παράγει μια διανοητική ή συγκινητική κίνηση, αλλά συνίσταται να βαπτίζουν οι μαθητές με το “αναλίσκον πυρ” αλλά οφείλουν να το έχουν ήδη λάβει οι ίδιοι στο δικό τους μικρόκοσμο.
Ο πρώτος ο αληθινός άνθρωπος, βρισκόταν σε αρμονική σχέση με το μακρόκοσμο και το μικρόκοσμό του, αλλά η σημερινή μας προσωπικότητα, δεν είναι παρά μια αντανάκλαση αυτού του οποίου ήταν ο πρωταρχικός μικρόκοσμος του ανθρώπου.

Τρίτη, 22 Αυγούστου 2017

<<..νοήμονα καρδία, και νουν Χριστού..>>

Kαι όπως συνεχίζονται οι σπονδές, προς την Μαριολατρεία,

το ίδιο γίνεται και προς τους αγαπημένους αδελφούς. Είναι πέρα για πέρα αληθινό, να τιμάται ο ένας αναγεννημένος αδελφός από τον άλλο, αλλά να μην τιμάται στη Χώρα μας το Άγιο Πνεύμα, επειδή οι
 λεγόμενοι Αναγεννημένοι ..δεν το καταλαβαίνουν..!!!
Πόση άγνοια έχουν από την Αποστολική Παράδοση, μη γνωρίζοντας ότι η εξελικτική πορεία μας είναι μια συνεχόμενη αναγεννητική πορεία, μια σπείρα, ένα έλασμα, και η θεϊκή μαθητεία θα συνεχίζεται μέχρι να φύγουμε από αυτό τον κόσμο…!!!
Δεν θα τα μάθεις Όλα αυτά στον ουρανό, Αναγεννημένε αδελφέ, αδελφή, εδώ θα τα σπουδάσεις. Μας τα άφησαν όλα αυτά, Δώρο οι πρώτοι Πατέρες, μα ουδέποτε τα είδες, ούτε άκουσες κάτι γι' αυτά. Δεν είναι λοιπόν νεωτερισμοί, είναι κατάσταση ταπεινότητας, ώστε να πεις το "Αμήν" και να μαθητεύσεις.. 

H Άγια Γλώσσα της Αλήθειας


H Άγια Γλώσσα της Αλήθειας θέλει και σήμερα, να εκπληρώσει τον προορισμό της.
Έρχεται και ταρακουνά τον διαλεκτικό άνθρωπο της γης, με σκοπό να τον αφυπνίσει, να τον οδηγήσει προς το Φως του. Κυριολεκτικά θα τον αδράξει στην γυμνή του πραγματικότητα. Αυτό κάνει το Άγιο Πνεύμα, όπως τότε, όταν ήρθε προς τη Μαρία, τη Μητέρα του Κυρίου, «προς αυτήν που έχει επιστρέψει» προς αυτήν που η Ψυχή της είναι στραμμένη προς το Φως, για να της προσφέρει τη σύνθεση που φέρνει η Σωτηρία, και λέγεται: «η Μαρία κράτησε όλα αυτά μέσα στην καρδιά της». Το να διατηρήσει κανείς έτσι κάτι μέσα στην καρδιά του, φανερώνει μια κατάσταση τέλειας θείας αγάπης προς το Θεό. Κατέχει δηλαδή, το σπινθηροβόλο κόσμημα, ως ιδιότητα της καρδιάς, ως μια ακτινοβολία που πηγαίνει προς όλα και προς όλους.

Μπορεί η Αλήθεια να μας προσανατολίσει προς το Θεό;

Ας το καταλάβουμε όλοι, δεν μπορούμε να εισχωρήσουμε στο μυστικό που κρύβει κάθε λέξη. Η Αλήθεια δεν θέλει ποτέ να αποκαλυφθεί στην ολότητά της, ή να παρουσιαστεί με ένα σύστημα σκέψης. Βέβαια η γλώσσα είναι το μέσο που έχουμε για να εκφράσουμε τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις προθέσεις μας. Αν η προφορική μορφή της γλώσσας, ή αυτή η γραπτή μορφή, δεν ανακινεί καμιά κατανόηση μέσα σας, και δεν σας αποκαλύπτει τίποτε, καμιά ανάλυση δε θα σας αποκαλύψει επίσης τίποτε. Θέλετε να το δούμε, γράφοντας τη λέξη «Ιησούς;»

Από την αρχαία σύναξη των πρώτων Μαθητών του Ιησού, από την ανάλυση αυτής της λέξης, προκύπτει η έννοια: «Φορέας Σωτηρίας» ή Λυτρωτής. Αλλά για κάθε άνθρωπο που δεν του αποκαλύφθηκε αυτή η αλήθεια, το όνομα Ιησούς και η βαθιά του σημασία, δεν έχουν την παραμικρή έννοια. Γι’ αυτόν λοιπόν, που δεν έχει επιτύχει αυτό το στάδιο, τι και αν γνωρίζει, τι να την κάνει αυτή την κατανόηση; Τίποτε άλλο, εκτός από αντικείμενο αλαζονείας.

ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

Όταν ο γέροντας Συμεών διακρίνει αυτό το φως της καρδιάς του στο βάθος του δικού του εσωτερικού ναού, τότε αναφωνεί: "Αλήθεια, Αυτός έχει έρθει για την πτώση και την Ανάσταση πολλών." !!!. Αυτός ο άνθρωπος, που μπορεί με απρόσωπο τρόπο να κάνει να αναβλύσει από την καρδιά του, μια τέτοια δύναμη, μια ακτινοβόλα δύναμη Φωτός, είναι ένας ξυλουργός, ένας Ιωσήφ, που μας καλεί, μας ωθεί και μας αφυπνίζει.
Το θέμα είναι όλοι εμείς Ενωμένοι να καταστρέψουμε την κόλαση. Όποιος μακριά από τη φωτιά του πάθους δεν ασκεί πια βία, ούτε στον εαυτό του, ούτε στους άλλους, αλλά με τέλεια ισορροπία χειρίζεται το κάθε τι, για να ανοίξει το δρόμο για την αιωνιότητα, αυτός βρίσκει την είσοδο που οδηγεί μέσα στο χρόνο.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΑΘΗΛΩΝΕΙ ΣΤΗΝ ΥΛΗ?


Αρνούνται οι άνθρωποι να δουν το σύμβολο της Θεϊκής Φωτιάς.
Μα ακόμα και όταν το δουν, φοβούνται και τρέχουν μακριά.
Όταν αυτή η υλική κατάσταση παραδοθεί σ’ αυτή τη διαφορετική Φωτιά του Πνεύματος, σ’ αυτό το Φως που κατακαίει τη ζωική ζωή, τότε επέρχεται η Κάθαρση. 
Ο Κάιν δεν ήθελε να δει αυτό που συμβόλιζε εξ' αρχής η θυσία του Προβάτου, δεν ήθελε έμπρακτα να βιώσει την ολοκληρωτική παράδοση, Δεν ήθελε να ψηθεί όπως ο Αμνός στη Φωτιά, γι’ αυτό ακολούθησε την οδό της απατηλής καρδιάς του. Πρόσφερε στο Θεό από τα γεννήματα της γης, και αυτή τη θυσία ο Θεός δεν την είδε με καλό μάτι, δεν επέβλεψε, δεν την αποδέχτηκε. Στα γεννήματα της γης δεν υπήρχε το σύμβολο του Αμνού που παραδόθηκε στα Αναγεννητικά Πυρά της Πνευματικής Ζωής που είναι η Πραγματική Ζωή.

«Ζων Ύδωρ»

Η εποχή της γήινης προσωπικότητας, έδωσε τη σκυτάλη
στην εποχή της Ουράνιας Προσωπικότητας.!!!
Ο άνθρωπος αγωνίζεται να βρει το κέντρο του, 
αλλά για να το βρει, είναι ανάγκη να θυσιάσει κάτι. 

Δεν είμαστε εμείς ο «δημιουργός της ζωής μας» διότι η Πλάνη, αυτό ψιθυρίζει:
<<... είστε όχι απλά ο δημιουργός της ζωής σας, 
αλλά είστε το φως, είστε η αλήθεια σας,
και αυτή να εκφράζετε και να εκπέμπετε
σε όλους τους τομείς της καθημερινής σας δραστηριότητας >>. …

Εσωτερική εργασία: η εργασία της νέας Καρδιάς

Οι άνθρωποι ρωτάνε: Ποια είναι η διαφορά
ανάμεσα σε μια εσωτερική και μια εξωτερική εργασία;
Εσωτερική εργασία ονομάζουμε την εργασία της νέας Καρδιάς,
και αφορά τις δυνάμεις και τις ιδιότητες πίσω από τον κόσμο των φαινομένων. 
Η εξωτερική εργασία ασχολείται με την εξωτερική όψη των πραγμάτων, μ' αυτό το οποίο η ανθρώπινη ύπαρξη μπορεί να παρατηρήσει με τους οφθαλμούς τα φυσικά αισθητήρια όργανά της. Όμως εδώ, προχωράμε σ' ένα τρίτο είδος εργασιών, που δεν αναφέρθηκε ακόμη, και σίγουρα είναι γι' αυτούς που έχουν απογαλακτιστεί. Είναι οι διδασκαλίες της θεϊκής γνώσης - αλήθειας, που δείχνουν το μονοπάτι ανάπτυξης της νέας Καρδιάς, στην οποία ο Θεός άφησε εκεί, ένα μικρό Σπινθήρα, για να ανάψει πάλι η Θεϊκή Φλόγα και να αποκτήσουμε ένα Νέο Ψυχικό σώμα.

«ΕΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ»

Υπάρχουν στο τόπο μας διαφορετικές συνάξεις,
όπως των καθολικών, των πεντηκοστιανών, των ορθοδόξων και άλλων, που όμως, έφτασαν ως ένα σημείο, δηλαδή, κατάλαβαν μεν κάποια θεϊκή τάξη, αλλά το παρακάτω μάθημα, δεν το κατάλαβαν, ούτε έχουν τη διάθεση να το καταλάβουν. Γι’ αυτό, επειδή η περίοδος αυτής της διαλεκτικής ημέρας, όπου καθένας θα μπορούσε να λάβει ως επί το πλησίον, την μεγαλύτερη θεϊκή γνώση – αλήθεια φτάνει στο τέρμα, δεν επιτρέπεται πλέον, στο πλήρωμα του Χριστού, να σας ρωτά: “είστε μαζί μας ή είστε εναντίον μας;”

Κυριακή, 13 Αυγούστου 2017

ΔΙΔΑΣΚΑΛΕ ΑΓΑΘΕ ΤΙ ΚΑΛΟΝ ΝΑ ΠΡΑΞΩ ;

Και ο Ιησούς μαστιγώνει αυτόν που ρώτησε,
με τα λόγια: "ουδείς αγαθός ειμή εις ο Θεός".
Αυτό είναι λυπηρό για όσους αγκιστρώθηκαν στη διδασκαλία «του Θεού μέσα στη σάρκα». Και ολόκληρο αυτό το πεδίο που λέγεται της διαλεκτικής ζωής, ας το καταλάβουν όλοι, το πεδίο αυτό κυριαρχείται και αναγνωρίζει τρεις καταστάσεις:
1η είναι μια μη κανονική γήινη κατάσταση
2η είναι μια μη κανονική εκφυλιστική κατάσταση και
3η είναι μια μη κανονική που όμως δύναται να αναγεννήσει το ον.
Αυτές οι τρεις καταστάσεις συνείδησης υπάρχουν, και κάθε μια κατέχει τη δική της σφαίρα, τις εντάσεις, τους κινδύνους και τις αντιστάσεις της.
Όταν ένα ον κάνει τη βουτιά, και έρχεται σ’ αυτό το πεδίο, της ανόσιας διαλεκτικής φύσης, γεννιέται από μια γυναίκα, και εδώ υπάρχει ανωμαλία, πλάνη, και εδώ ακόμα και ο Ιησούς, ο Χριστός, ο Κύριος, γίνεται όμοιος με εμάς. Έτσι όλη η ανθρωπότητα ζούμε σε ένα μεγάλο οίκο φρενοβλαβών και η Γραφή λέει, ότι «δεν υπάρχει κανένας που να είναι καλός - ούτε ένας».

Η Συνείδηση του Νέου Ανθρώπου

Όποιος επιθυμεί να του γίνει γνωστό στο πιο υψηλό στάδιο αυτής της ανάπτυξής του, αυτός μπορεί να το δει εσωτερικά και να επιτύχει μια κατάσταση λεγόμενης «πνευματική διόρασης», μια δυνατότητα που κατά το μάλλον ή ήττον ελέγχει.
Αυτές οι εντυπώσεις της σκέψης της αίσθησης και της βούλησης εγείρουν μέσα στη συνείδησή του αυτό που λέγεται «συνείδηση εικόνων», και αρχίζει να κατανοεί ότι έχει γίνει άκρως ευαίσθητος στη ρήση: «μια εικόνα χίλιες λέξεις». Αλλά αυτή είναι μια διαλεκτική δυνατότητα, και φτάνει στο τέλος, σ’ ένα νεκρό σημείο.
Μπορεί ο άνθρωπος να βίωσε αυτές τις ακραίες δυνατότητες της διαλεκτικής δυαδικότητας, αλλά δεν μπορεί να τεθεί ζήτημα για μια θεμελιώδη λύση στο πρόβλημα της ανθρώπινης ανάπτυξης. Όλη η ανθρωπότητα έχει εισέλθει σήμερα στους δικούς της διαλεκτικούς περιορισμούς. Ο άνθρωπος βλέπει να περιορίζεται η ακτίνα δράσης του και να καρφώνεται όλο και περισσότερο αμείλικτα σ’ αυτή την ανόσια πραγματικότητα της γήινης ύπαρξης.

ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ

Όποιος παίρνει σε μια δεδομένη στιγμή την απόφαση, να ξαναβρεί την Οδό που οδηγεί στο χαμένο Βασίλειο του Φωτός, υποχρεώνεται να προφυλαχθεί από τις πολυάριθμες πλάνες, και τη φύση αυτού του γήινου διαλεκτικού πεδίου. Πως θα έχει μια κάπως πιο συγκεκριμένη θεώρηση για τη συνείδηση του νέου ανθρώπου; 
Σε συμφωνία με τη φύση του περιβάλλοντος που ζει, κάθε πράγμα, αντικείμενο, κατάσταση ή όψη της γήινης ζωής, είναι διπλό. Όλα όσα αφορούν τις ιδέες του, τις δυνατότητές του, όλες οι δράσεις, φυσικές, ψυχικές, όλα τα όργανα γενικά, τα όργανα των αισθήσεων, έχουν διπλή φύση. Βασίζεται λοιπόν κανείς στο αξίωμα: η συνείδηση του γήινου ανθρώπου είναι διπλή. Η κοινή επιστήμη αμφισβητούσε άλλοτε αυτή τη δυαδικότητα της συνείδησης. Σήμερα οι άνθρωποι είναι σχεδόν παντού σύμφωνοι να δεχθούν τη δυαδικότητα της συνείδησης του ανθρώπου. Τα πέντε λοιπόν όργανα των αισθήσεων της διαλεκτικής προσωπικότητας του ανθρώπου, είναι διπλά. Έχει έτσι μια διπλή λειτουργία, και πότε λειτουργεί η μια, πότε ενεργεί η άλλη, και η παλιά διαλεκτική προσωπικότητα παραμένει όμοια με τον εαυτό της. Μέχρι να φτάσει να καταλάβει ο άνθρωπος, πως να βγει από αυτή τη γήινη διαλεκτική προσωπικότητα. Διότι διαφορετικά, εάν δεν δεχθεί να βγει από αυτή την παραφροσύνη, η Σωτηρία του θα είναι ένα άπιαστο όνειρο.

Τετάρτη, 9 Αυγούστου 2017

ΣΚΕΠΤΟΜΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ..!!!


Υπάρχει μια μειονότητα στον τόπο μας, 

οι λεγόμενοι σωσμένοι, γιατί υπάρχουν και αυτοί, οι οποίοι έχουν χρέος να γίνουν μέσα σ αυτό το χρονικό διάστημα που διανύουμε, Θεοί κατά Χάρη. Ως εκ τούτου ειπώθηκε πολύ καθαρά σ αυτούς, να εργαστούν ώστε να σκέπτονται με την καρδιά. Και δεν έχουν δει άνθρωπο να σκέπτεται με την καρδιά.
Δεν είναι ο μετρημένος ή ο έχων φόβο Θεού, που προσέχει όταν ανοίγει το στόμα του κ.λ.π, όπως ήδη ειπώθηκε. Δεν είναι αυτός, που μετρά τα λόγια του, αλλά είναι αυτός που κατέχει το συνειδητό συναίσθημα. Θα προσπαθήσω να περιγράψω τι σημαίνει αυτό. Μερικές φορές ο άνθρωπος αυτός φαίνεται ασυγκίνητος, όμως μέσα του φλέγεται ένα ισχυρό Πυρ που δε σπαταλιέται ανώφελα, δεν κατακαίει, δεν καψαλίζει. Είναι το Αιώνιο Πυρ το οποίο δεν έχει καθόλου πάθος, καθόλου γήινη συγκίνηση, αλλά αποστέλλεται σε εκείνους που περιπλανώνται στο σκοτάδι. Όταν ο πιστός  νιώσει αυτό το Πυρ της Αγάπης Του, το οποίο δεν επιφέρει καμιά διαμάχη, τότε σίγουρα θα έχει καταλάβει ότι το Πνεύμα αφήνει όλα να γίνουν όμορφα και ένδοξα.

Aναγκαία Μεταστροφή

Ένας πρώτος στόχος του Αγίου Πνεύματος είναι να αφυπνίσει τη μάζα των ανθρώπων, 
και να την ωθήσει στην Αναγέννηση.  Όμως αυτό είναι ένας στόχος πολύ υψηλός και 
οι άνθρωποι είναι σε τέτοιο σημείο βυθισμένοι μέσα στο σκοτάδι του "εγώ" της έκπτωτης φύσης που η πρακτική εφαρμογή δεν μπορεί  βέβαια να επιτευχθεί μονομιάς. 

Ωστόσο ένα πρώτο βήμα έχει επιτευχθεί. Aλλά ο θώρακας και η πλάνη της κοινοτυπίας, και της έπαρσης, θραύονται αργά, υπό την επήρεια των αγώνων των δυσχερών και της θλίψης. 
Το μοναχικό "εγώ" έχει συγκρούσεις με τη γήινη φύση και έτσι συμβαίνει να ξυπνούν τάσεις πιο εξυψωμένες. Ο παλιός Αδάμ αναχωρεί προς αναζήτηση άλλων πιο ευγενών κατακτήσεων. Αυτός που αγγίχθηκε από το καινούργιο Φως έχει μια πρώτη αντίδραση από πάσης απόψεως κατανοητή. και πολύ απαραίτητη για το έργο του Ελέους σ αυτό τον κόσμο.

Τετάρτη, 2 Αυγούστου 2017

"ΦΕΡΕ ΤΟΥΣ ΟΦΘΑΛΜΟΥΣ ΣΟΥ ΠΡΟΣ ΤΑ ΟΡΗ"

Φέρε τους οφθαλμούς σου προς τα Όρη,
για να επιτύχεις να αναρριχηθείς στη κορυφή.
Αλλά εν τούτοις, η παλιά διαλεκτική σκέψη παρ’ ότι ο πιστός τη βλέπει με αντικειμενικό τρόπο, είναι ακόμη εκεί, αν και ο αγώνας είναι να έλθει σε διάλυση. Όταν η Χάρη μας φέρει τη γέννηση της νέας σκέψης, αναπόφευκτα εκτυλίσσεται μια πάλη, και πολύ συχνά ο άνθρωπος γίνεται η λεία των πιο μεγάλων εξαπατήσεων. Όταν το ρεύμα της νέας σοφίας τον διαπερνά, επιφέρει προβλήματα και αντιδράσεις. Όταν αγγιχθεί από το Πνεύμα, επιμαρτυρεί και το κάνει, δεν μπορεί να εμποδιστεί να το κάνει, γνωρίζει όμως ότι δεν είναι πλήρης, και δεν μπορεί να αρχίσει και να ολοκληρώσει το έργο του, όπως θα το ήθελε τόσο, γιατί ο εξοπλισμός του δεν είναι επαρκής.Οφείλει πρώτα να πεθάνει κατά την παλιά σκέψη. Και αυτός ο μαρασμός της παλιάς σκέψης, θα καταρρίψει τα πιο σημαντικά εμπόδια, ώστε να κατανοήσει ότι η διεύρυνση της συνείδησης θα τον οδηγήσει πρώτα απ’ όλα σε μεγαλύτερη πληρότητα.

Tι σημαίνει να ανεβαίνεις ψηλά σ’ ένα βουνό;

Όταν ανέβηκε ψηλά στο Όρος ο Μωυσής, 
«ο Κύριος του έδειξε πάσαν την γην Γαλαάδ, έως Δαν»,
αφού ο Κύριος τον είχε οδηγήσει στο Όρος (Δευτ.34:1). 
Στη συνέχεια της ιστορίας, υπήρξε αδύνατο στον παλαιό νομοδιδάσκαλο Μωυσή, να εισέλθει στην χώρα που υποσχέθηκε ο Θεός. Ο πρώτος οδηγός ο Μωυσής, οδήγησε το λαό έξω από αυτή τη σκοτεινή γήινη ζωή, ο δεύτερος οδηγός ο Ιησούς του Ναυή, κατεύθυνε το λαό «μέσα» - στην καρδιά, στη νέα χώρα. Την ίδια ιδέα, βλέπουμε στην Καινή Διαθήκη. Πρώτος ο Ιωάννης ο Βαπτιστής που προαναγγέλλει, και η δεύτερη μορφή ο Ιησούς Χριστός, αυτός που φέρει την καινούργια πραγματικότητα.