Τετάρτη, 31 Μαΐου 2017

Ποιος κρατά το Δημιουργικό Λόγο;

Τα πρώτα πνεύματα που σφετερίστηκαν την ισχύ του Θεού, εκ πορεύθηκαν μέσα στη απεραντοσύνη και γνώριζαν πράγματι την ισχύ της μέλλουσας δημιουργίας και των αιτιών εντός του Υπέρτατου Θεού, αλλά αυτά τα ίδια δεν είχαν λάβει καμιά ισχύ – κανένα Δημιουργικό Λόγο. Θέλησαν λοιπόν, να σφετερισθούν αυτή τη ισχύ, πράγμα που συνιστούσε απόλυτη και ασυγχώρητη ανταρσία. Ήταν αποτέλεσμα αποκλειστικά της δικής τους θέλησης, αφού στην αρχή δεν υπήρχε η αρχή του κακού να τους παρασύρει. Καταστάθηκαν λοιπόν ένοχοι εν επιγνώσει και ηθελημένα, και το έγκλημά τους διεπράχθη εντός της Θείας απεραντοσύνης – δηλαδή, εντός του πλέον αγνού τόπου που θα ήταν δυνατόν. 
Δεν ολοκλήρωσαν όμως το έγκλημά τους με πράξεις αφού:
·         Ο υπέρτατος Θεός τιμώρησε την κακή τους θέληση ευθύς μόλις συνελήφθη, και
·         επειδή - μη έχοντας λάβει Δημιουργικό Λόγο ή ισχύ, 
-         η Δημιουργική  πράξη τους ήταν αδύνατη.

Το αποτέλεσμα του Πειρασμού

Aυτό είναι το αποτέλεσμα του πειρασμού, αφού η γνώση της κακής σκέψης αποτελεί πειρασμό, και τούτο το απέδειξε ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός, ο Οποίος έχοντας συνενώσει τη Θεία Φύση με την ανθρώπινη παρ’ όλα αυτά, εξετέθη στον πειρασμό της κακής αρχής, σαν τους υπόλοιπους ανθρώπους. Είναι λοιπόν αδύνατον ο άνθρωπος να μη εισέρχεται στον πειρασμό, και παρατηρούμε ότι ο ένοχος άνθρωπος τιμωρείται δεδομένου ότι ο τρόπος αυτός αποκαλύπτει συγχρόνως τη Θεία Δικαιοσύνη και το Θείο Έλεος.
Τι απαιτούσε η Θεία Δικαιοσύνη;
Μια ποινή ανάλογη προς το μέγεθος και προς την ποιότητα του εγκλήματος.
Ποιο ήταν αυτό το έγκλημα;
Ο άνθρωπος διέπραξε κατάχρηση της εξουσίας του, συνεπώς του άξιζε να εκπέσει αυτής.Η έμφυτη ισχύς του δεν ήταν δυνατόν να αφαιρεθεί διότι ήταν αμετάβλητο έργο του Πλάστη του, εν τούτοις ανεστάλη, μέχρις ότου ο άνθρωπος – με την προσπάθεια και την μετάνοια του να ικανοποιήσει τη Θεία Δικαιοσύνη και ν’ ανακτήσει την ισχύ που είχε από παλιά εν μέρει ή εν όλω.

Τρίτη, 30 Μαΐου 2017

"Π ε ι ρ α σ μ ό ς"

Ο άνθρωπος φοβάται το πνεύμα του κακού,
το οποίο γεννά την κακή σκέψη.
Και αυτό το καταλαβαίνει όταν δεν μπορεί να προφυλάξει τον εαυτό του από το να δέχεται κακές έννοιες, πράγμα που δεν είναι τίποτε άλλο από την κοινωνία με την κακή σκέψη, η οποία γεννάται συνεχώς από το πνεύμα του κακού. Δύναται όμως να αποφύγει να διατηρήσει την κακή αυτή εντύπωση εάν – αντί να την στοχαστεί με περιέργεια – την απωθήσει αμέσως.
Αυτή είναι η διάνοια. Ας μιλήσουμε λοιπόν για αγαθή και κακή διάνοια. Πρόκειται για τη γνώση που αποκτά ο άνθρωπος με την επικοινωνία της αγαθής ή της κακής σκέψης, την οποία γεννά ένα πνεύμα. Τι πνεύμα είναι αυτό;

Δευτέρα, 29 Μαΐου 2017

«Μεθ’ ημών ο Θεός»

Όπως ένας σπόρος δεν μπορεί να βλαστήσει παρά μόνο αφού σαπίσει – δηλαδή αφού προηγουμένως οι γήινες δυνάμεις καταστρέψουν το περίβλημά του και διεισδύσουν εντός του για να επιδράσουν επ’ αυτού και να προκαλέσουν την παραγωγή των αρετών και ικανοτήτων - που βρίσκονται λανθάνουσες εντός του, 

κατά παρόμοιο τρόπο, ο άνθρωπος δεν δύναται να επανακτήσει τελείως τις αρετές και τις δυνάμεις της ψυχής του, παρά μόνον αφού προηγουμένως οι Θείες Δυνάμεις πραγματοποιήσουν την επανένταξη της σωματικής μορφής και επιδράσουν  στο πνευματικό του ον.

Κυριακή, 28 Μαΐου 2017

"Η βασιλεία του Θεού εντός ημών εστί"

Tι σημαίνει θεμελιώδης έκφραση υγιούς πνευματικότητας;

Από τα παλιά χρόνια κάποιοι άνθρωποι δεν μπορούσαν να αρκεσθούν στην εξωτερική τυπική λατρεία, και αναζήτησαν οδούς πιο εντατικές, επειδή καταλάβαιναν ότι η λεγόμενη λατρεία, οφείλει να είναι εσωτερική. Μέχρι και σήμερα, την αποκαλούμε εξωτερική επειδή ο εσωτερικός χαρακτήρας της λατρείας και των ευαγγελίων δεν έχει κατανοηθεί, η συνειδητοποιηθεί από την πλειονότητα των πιστών, όχι σαν έννοια αλλά ως βίωμα. Όμως θα έρθει μια μέρα που όλοι θα συνειδητοποιήσουν τον εσωτερικό χαρακτήρα και η ενοποίηση θα πραγματοποιηθεί. Γι’ αυτό λέγεται ότι εφαρμόζοντας και βιώνοντας την Αλήθεια καλλιεργώντας και εξελίσσοντας τον εαυτό του ο άνθρωπος, ηθικώς και πνευματικώς, βαδίζοντας μια οδό διαδοχικών μεταμορφώσεων του εαυτού, φτάνει στο τέρμα που είναι η θέωση ή ενοποίηση του ανθρώπου.

«Π ν ε υ μ α τ ι κ ά - ό π λ α - Φ ω τ ό ς»

Θέλετε η Προσευχή μας να θεωρηθεί ως πνευματικός πρωταθλητισμός;
Λέγοντας τούτο, επ’ ουδενί λόγω δεν εννοούμε ότι η Προσευχή είναι ένα «παιχνίδι επιδόσεων», απεναντίας, είναι ζήτημα τεράστιας σπουδαιότητας. Την χαρακτηρίζουμε ως πρωταθλητισμό, ένεκα της ε ν τ α τ ι κ ή ς προσπάθειας, την οποία απαιτεί και η οποία καταλαμβάνει ολόκληρη τη ζωή του ανθρώπου.. 
Από άλλη άποψη, θα μπορούσαμε επίσης να τη χαρακτηρίσουμε 
ως «π ν ε υ μ α τ ι κ ό - ό π λ ο - Φ ω τ ό ς».
Ο άνθρωπος της Προσευχής οφείλει να έχει ψυχικό σθένος και πνευματικό σφρίγος, διότι πράγματι είναι πρωταθλητής και στρατιώτης του πνεύματος, και επιτυγχάνει για τον απλούστατο λόγο, ότι η επιτυχία στον άνθρωπο είναι φυσιολογική κατάσταση, ενώ η αποτυχία είναι μη φυσιολογική.

Παρασκευή, 26 Μαΐου 2017

Θέλετε να ευλογηθείτε, ευλογήσετε πρώτα εσείς τους άλλους…

 Όταν διορθώνετε έναν αδελφό, του λέτε ότι είναι λάθος

Ίσως εκείνη τη στιγμή να μην είναι λογικός και είναι σίγουρο, ότι αν μιλά από την πλευρά του εγώ δε θα είναι λογικός. Αλλά το δικό σας έργο, είναι να του πείτε και πάλι ότι είναι σωστός.. 
Είναι και σ’ αυτή την περίπτωση σωστός, γιατί είναι ένας Υιός του Θεού. Αν επισημάνετε τα σφάλματα του εγώ του αδελφού σας τα έχετε δει μέσα από τα δικά σας, γιατί το Άγιο Πνεύμα δεν βλέπει τα λάθη του αδελφού σας.. οτιδήποτε κάνει το εγώ δε σημαίνει τίποτα.. 

Όταν ένας αδελφός φέρεται παράλογα, μπορείτε να τον θεραπεύσετε μόνο βλέποντας τη λογικότητα μέσα του. Καλύπτοντας τους άλλους με κατανόηση καλύπτουμε τον εαυτό μας. Σύμφωνα με το Άγιο Πνεύμα, όλες οι συγκρούσεις προξενούνται από το εγώ, γιατί "μόνο το Άγιο Πνεύμα είναι ελεύθερο από συγκρούσεις".

Πέμπτη, 25 Μαΐου 2017

Το μάθημα της Ανάστασης

Το Άγιο Πνεύμα μας αποκαλύπτει ότι δεν υπάρχουν θύματα.

Παύουμε να γινόμαστε θύματα από τον ίδιο μας τον εαυτό. 

Δεν δικαιολογείται καμιά  αντίληψη του εαυτού σαν θύμα. 

Αυτό πράγματι, είναι για μας το μάθημα της Ανάστασης. 

Η Σταύρωση αποτέλεσε ακραίο επινόημα διδασκαλίας που στόχευε στην Ανάσταση. 

Ο Χριστός δίδαξε ότι Αληθινή εξιλέωση σημαίνει το να επιτρέψετε το Άγιο Πνεύμα 

να διορθώσει το λανθασμένο τρόπο σκέψης σας.

Γι’ αυτό δεχόμαστε ότι μας διδάσκουν και σήμερα οι πρωτοπόροι, οι πρώτοι Απόστολοι 

και όχι άνθρωπος. Η Αποστολικότητα του Πνεύματος μας αποκαλύπτει ότι διατήρησε 

αναλλοίωτη τη πρωταρχική Γνώση, την Αλήθεια των τελείων, αυτών που έχουν τα 

αισθητήρια γεγυμνασμένα να διακρίνουν το καλό από το κακό. 

Μας διδάσκουν τη γνώση οποία μας παραδόθηκε ώστε να έχουμε τα καλύτερα και τα 

συνεχόμενα με τη σωτηρία, και τα στάδια που διανύουμε είναι: των δοκίμων, 

των αδελφών, και των τελείων.

Τετάρτη, 24 Μαΐου 2017

Τι αντιπροσωπεύει ο Χριστός για σας;

 «Αγάπη, που δεν είναι εκ του κόσμου τούτου». 

Δείτε αυτό το Όνομα, σαν ένα σύμβολο - και επίσης δείτε αυτά τα λόγια που έφτασαν σ’ εσάς, σε μια γλώσσα την οποία μπορείτε να αγαπάτε και να κατανοείτε. Είναι ο τρόπος σκέψης του Αγίου Πνεύματος.

Ο τρόπος σκέψης του «εγώ» μας έχει εξαπατήσει, οδηγώντας να πιστεύουμε ότι έχουμε χωρισθεί από το Θεό, και Εκείνος θα έρθει να μας καταστρέψει.. και σαν αποτέλεσμα φοβόμαστε ότι θα τιμωρηθούμε.

Τρίτη, 23 Μαΐου 2017

Κάτι ενδιαφέρον

Όλα όσα δίδονται ως διδασκαλία, αποκτήθηκαν από τη διδαχή των πρώτων Αποστόλων, και σε μας δόθηκαν με τη μορφή του Πνεύματος που ζωοποιεί, και όχι με το γράμμα που θανατώνει. Αυτός που καλλιέργησε μέσα του τη Διάκριση, διακρίνει τα διαφέροντα. Να μη βλέπει κανείς τη μορφή, να μη βλέπει ότι όλα αυτά τα δημοσιεύει ένας άνθρωπος. Ας διακρίνει και ας αναπαύεται σ’ αυτή τη διδαχή των πρώτων Αποστόλων. Άνθρωποι που δεν έφτασαν στην τελειότητα, παίρνουν μόνο το γράμμα - όχι το πνεύμα του Παύλου, και μας κτυπούν με αυτό, και λένε: «σε γυναίκα δεν συγχωρώ να διδάσκει..» Όμως μας διδάσκουν και σήμερα οι πρωτοπόροι. Η Αποστολικότητα του Πνεύματος μας αποκαλύπτει ότι διατήρησε αναλλοίωτη τη Πρωταρχική Γνώση, την Αλήθεια των τελείων, αυτών που έχουν τα αισθητήρια γεγυμνασμένα να διακρίνουν το καλό από το κακό. Μας διδάσκουν τη γνώση ηοποία μας παραδόθηκε ώστε να έχουμε τα καλύτερα και τα συνεχόμενα με τη σωτηρία και
τα στάδια που διανύουμε είναι: των δοκίμων, των αδελφών, και των τελείων. 

Κυριακή, 21 Μαΐου 2017

H Zωή της Αγάπης..!!!

Αυτή είναι η ιστορία που βιώνεται από τους ανθρώπους κατά τα αληθινά Μυστήρια από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα που παρουσιάζεται δραματουργικά με σύμβολα στα Μυστήρια του φυσικού επίπεδου τα κεκρυμμένα.  Αυτός είναι ο Χριστός των Μυστηρίων μέσα από τη διττή όψη του, Λόγος και Άνθρωπος, θεϊκός και προσωπικός. Είναι λοιπόν να ξαφνιάζεται κανείς, αν αυτή η ιστορία την οποία αισθάνεται αμυδρά ο μύστης, ακόμα κι όταν δεν την ξέρει, διείσδυσε στην καρδιά και ενέπνευσε κάθε ευγενή ζωή;

ΠΕΝΤΕ ΜΕΓΑΛΕΣ ΜΥΗΣΕΙΣ

Θα δούμε τις πέντε μεγάλες Μυήσεις, οι οποίες οριοθετούν 
ένα στάδιο στην εξέλιξη ώστε να φτάσουμε στη ζωή της Αγάπης. 

Κατά την πρώτη μεγάλη Μύηση ο Χριστός γεννιέται μέσα μας. Είναι τότε που για πρώτη φορά λαμβάνουμε την εσωτερική εμπειρία της Θεϊκής Αγάπης και ο άνθρωπος υφίσταται την υπέροχη εκείνη αλλαγή, που τον κάνει να αισθάνεται ένα με οτιδήποτε ζει. Αυτή είναι η Δεύτερη Γέννηση, ο άνθρωπος γεννήθηκε στο «Βασίλειο των Ουρανών» σαν ένα μικρό παιδί. Αυτό είναι το νόημα των λόγων του Ιησού όταν λέει "πως ο άνθρωπος γίνεται μικρό παιδί για να μπει στο Βασίλειο".

ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΘΥΣΙΑ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗΚΕ

Τη γέννηση του Χριστού την ακολουθεί η πρώτη περίοδος της παιδικής ηλικίας. 
Μέσα στην ύλη οι μεγαλειώδεις δυνάμεις κάμπτονται από την αδυναμία της παιδικότητας. 
Η ύλη φυλακίζει και φαίνεται να απειλεί να εξοντώσει τον Βασιλιά της, που είναι ακόμα παιδί, του οποίου τη δόξα υποκρύπτουν οι περιορισμοί, τους οποίους αποδέχτηκε. 
Αργά ο Βασιλιάς πλάθει την ύλη με ευγενείς σκοπούς, την ανυψώνει στην ωριμότητα και κατόπιν κρέμεται στο σταυρό της ύλης για να μπορέσει να εκπέμψει από το σταυρό αυτό όλες τις δυνάμεις της ζωής τις οποίες απαρνήθηκε.

Σάββατο, 20 Μαΐου 2017

Έχουμε ενδυθεί - Χριστό πρώτα υλικά και μετά πνευματικά

Ως άνθρωποι της ύλης, δεν παρουσιάζαμε καμιά μορφή. 
Η μορφή μας δόθηκε από το Θεό Λόγο, για τον Οποίο γράφτηκε πως 
“κάθε πράγμα δημιουργήθηκε διά μέσου Αυτού 
και χωρίς Αυτόν κανένα δημιούργημα δεν μπορεί να υπάρξει”.

Αυτές οι διαδικασίες εκτίθενται καθαρά στη Βίβλο: “Όταν το Πνεύμα του Θεού κινούνταν πάνω από τα νερά στο σκοτάδι που υπήρχε πάνω από την άβυσσο, η μεγάλη άβυσσος της ύλης δεν παρουσίαζε καμιά μορφή ήταν κενή και ανεπηρέαστη”.

Ο Εσωτερικός Μυστικός Χριστός

Όποιος θέλει να αποκτήσει την Ψυχική Δύναμη διότι στοχεύει να πατήσει αυτόν τον Δρόμο, δεν αρκεί να γνωρίσει μόνο τον εαυτό του μέσα από μακροχρόνιες δοκιμασίες και πικρές ταλαιπωρίες, αλλά να είναι έτοιμος να αντέξει τα πάντα όπως βλέποντας Εκείνον που είναι αόρατος.
Να προσθέσει επίσης την Ανοχή σε όλες αυτές τις ιδιότητες εάν επιθυμεί να είναι υιός Εκείνου που κάνει να ανατέλλει ο Ήλιος του πάνω από τους καλούς και τους κακούς, και βρέχει πάνω στους δικαίους αλλά και πάνω στους αδίκους.
Και να είναι «μαθητής Εκείνου που απαγόρευσε στους αποστόλους Του να απαγορεύσουν σ’ έναν άνθρωπο να χρησιμοποιεί το όνομά Του, επειδή δεν τον ακολουθούσε όπως εκείνοι..»

«Τα ορατά πράγματα είναι πρόσκαιρα»

«..αλλά εκείνα που δεν είναι ορατά είναι Αιώνια» είπε ο Απόστολος.

H πρώτη από τις ιδιότητες που αποκτά ο υποψήφιος – που είναι όλες νοητικές και ηθικές - είναι η Διάκριση που σημαίνει ότι αρχίζει να διαχωρίζει μέσα στο νου του το Αιώνιο από το Πρόσκαιρο, το Πραγματικό από το Απατηλό, το Αληθινό από το Ψεύτικο, το Ουράνιο από το Γήινο. Οι άνθρωποι ζουν συνεχώς στην παραίσθηση των ορατών πραγμάτων κι είναι ανίκανοι να δουν τα αόρατα. Όταν μάθει κανείς να διακρίνει, έτσι ώστε αυτό που είναι μη πραγματικό για τον κόσμο να γίνει πραγματικό γι’ αυτόν, διότι έτσι μονάχα είναι δυνατόν να βαδίσει βασιζόμενος στην πίστη κι όχι στη μορφή.

Παρασκευή, 19 Μαΐου 2017

O Xριστός των Μυστηρίων

Θα πλησιάσουμε τώρα εκείνη τη βαθύτερη πλευρά της ιστορίας του Χριστού, που αποτελεί την πραγματική αιτία για την οποία αυτή κυριαρχεί στις καρδιές των ανθρώπων. Πλησιάζουμε, λοιπόν, την ιερή πόρτα των Μυστηρίων και βλέπουμε ότι από την αρχαιότητα βρίσκεται παντού αναγνωρισμένη η ύπαρξη μιας διδασκαλίας, μιας ιερής γνώσης, η οποία περιλαμβάνει ότι πιο πνευματικό, ότι πιο βαθύ και ότι πιο πολύτιμο υπήρχε. Αυτή η ιστορία είναι πρωτίστως αυτή της καθόδου του Θεού Λόγου στην ύλη. Ο Χριστός των Μυστηρίων είναι η ζωή του Μυημένου, δηλαδή, ο Χριστός γεννιέται μέσα στον άνθρωπο, και στην συνέχεια αναπτύσσεται μέσα σ’ αυτόν.

Ποιοι ήταν οι αναγνωρισμένοι υποψήφιοι για τη Μύηση;

“Διατί εν παραβολαίς λαλείς αυτοίς;”

“Διατί εν παραβολαίς λαλείς αυτοίς;” ρωτούσαν συχνά. “Ότι υμίν δέδωται γνώναι τα Μυστήρια της Βασιλείας των Oυρανων, εκείνοις δε ου δέδοται”, ήταν η απάντηση.

Βλέπετε μια παρόμοια τάση του Ιησού και του Παύλου, να ταξινομούν σε εσωτερικά και εξωτερικά τα Μυστήρια της Βασιλείας του Θεού.Τα εσωτερικά για τους αποστόλους και οι παραβολές για το πλήθος. «Ομιλούμε τη σοφία σε αυτούς που είναι τέλειοι» λέγει ο Παύλος. «Δια τούτο εν παραβολαίς αυτοίς λαλώ, ίνα βλέποντες μη βλέπωσι και ακούοντες μη ακούωσι μηδέ συνώσι».

Πέμπτη, 18 Μαΐου 2017

Μπορεί η ζωή του Χριστού να επισκιάσει την καθημερινή μας ζωή;

Πως μπορεί η θανατική ποινή του Χριστού να κερδίσει ότι είναι αθάνατο, ή πως μπορούν θνητές λέξεις να εκφράσουν αυτό που υπερβαίνει το λόγο; Η γλώσσα δεν μπορεί να προφέρει, ούτε ο νους που δεν διαφωτίστηκε να συλλάβει εκείνο το μυστήριο του Υιού που έγινε ένα με τον Πατέρα, κουβαλώντας στην αγκαλιά του τους υιούς των ανθρώπων. Αυτοί που θέλουν να ετοιμαστούν ας αρχίσουν από τώρα να βαδίζουν το Μονοπάτι του Σταυρού. Ούτε να αμφιβάλλουν για αυτή την ικανότητά τους να ανυψωθούν, γιατί αν αμφιβάλλουν αμφισβητούν το Θεό που βρίσκεται μέσα τους.

Τετάρτη, 17 Μαΐου 2017

Μόνο την παρούσα σκέψη σου μπορείς να ελέγξεις

Μέσα σου υπάρχει μια τεράστια δύναμη και μια αλάνθαστη διαίσθηση, 
που είναι συνυφασμένες διαρκώς με τις σκέψεις και τα λόγια σου.
Μαθαίνεις να ελέγχεις το νου σου με τη συνειδητή επιλογή σκέψεων και ευθυγραμμίζεσαι μ’ αυτήν την δύναμη. Μην έχεις την εντύπωση πως ο νους σου σε ελέγχει. Εσύ ελέγχεις και χρησιμοποιείς το νου σου, που γίνεται σιγά-σιγά νους Χριστού. 
Μαζί με τη νοημοσύνη της νέας σου καρδιάς, και τη Χάρη που σε επισκέπτεται, μπορείς να ανασκευάσεις όλες σου τις παλιές σκέψεις. Σε στιγμές αδυναμίας κάποιες παλιές σκέψεις προσπαθούν να επιστρέψουν και σου λένε: είναι δύσκολο να αλλάξεις!

ΠOIOΣ ΠΑΛΕΥΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ;

Αυτός ο άνθρωπος νιώθει βαθύ πόνο, έχει μια παλιά μνησικακία ή κάποια 
βαθιά δυσαρέσκεια, κάποιο βαθιά κρυμμένο μυστικό τον κατατρώει, 
γι' αυτό νιώθει βαθύ μίσος. 
Αλλά όποιος συγχωρεί και απελευθερώνει ολόκληρο το παρελθόν, 
θέλει να γεμίσει όλο τον κόσμο του χαρά. 
Αρχίζει να αγαπά και να αποδέχεται τον εαυτό του.

Ποιος αφήνεται σε αρνητικές σκέψεις;
Οι αρνητικές σκέψεις εμποδίζουν τις σωστές διεργασίες του εγκεφάλου 
και δεν αφήνουν χώρο να κυλούν ελεύθερα η αγάπη και η χαρά.

Τρίτη, 16 Μαΐου 2017

Ποιο είναι αυτό το τόσο τρομερό που μπορεί να μας συμβαίνει;

Όλοι οι ΠΟΝΟΙ, ο πυρετός, οι φλεγμονές, τα εγκαύματα, τα κοψίματα, είναι όλα ενδείξεις θυμού που εκδηλώνεται στο σώμα μας. Ο θυμός θα βρει τρόπο να εξωτερικευτεί όσο κι αν εμείς προσπαθούμε να τον καταπιέσουμε. Είναι σαν τον ατμό που μαζεύεται και ζητεί να βρει διέξοδο. Τρέμουμε στη σκέψη πως ο θυμός μπορεί να καταστρέψει τον κόσμο μας, κι όμως, είναι τόσο απλό να τον εκτονώσουμε και να τον εξαφανίσουμε αρκεί να πούμε: "Είμαι θυμωμένος μ’ αυτό". Eίναι αλήθεια πως αυτή την φράση δεν μπορούμε πάντα να την πούμε στον προϊστάμενό μας. Μπορούμε όμως να γρονθοκοπήσουμε ένα σάκο, ή να φωνάξουμε δυνατά όταν είμαστε μόνοι. Υπάρχουν πολλοί ακίνδυνοι τρόποι να αποδιώξουμε από το σώμα το θυμό μας. Είναι επίσης αλήθεια πως οι πιο πολλοί προσπαθούμε να φτάσουμε στο σημείο να μην κατηγορούμε πια τους άλλους γι’ αυτό που αισθανόμαστε. Ο πνευματικός άνθρωπος δεν μπορεί να θυμώνει. Μέχρι όμως να το επιτύχουμε αυτό, είναι πιο υγιεινό να αναγνωρίζουμε αυτό που νιώθουμε κάθε στιγμή.

Δευτέρα, 15 Μαΐου 2017

Απελευθέρωσε εντελώς το παρελθόν..

Ο κάθε είδους πόνος είναι τις περισσότερες φορές ένδειξη ενοχής.

Η ενοχή αποζητά πάντα την τιμωρία και η τιμωρία φέρνει τον πόνο. Χρόνιοι πόνοι προέρχονται από χρόνιες ενοχές, που συχνά είναι τόσο βαθιά θαμμένες ώστε να μην συνειδητοποιούμε καν ότι τις έχουμε. 
Η ενοχή είναι ένα εντελώς άχρηστο συναίσθημα, ποτέ δεν μας κάνει να νιώσουμε καλύτερα, ούτε συντελεί στην αλλαγή κάποιας κατάστασης. Συγχώρησε και απελευθέρωσε εντελώς το παρελθόν και όλες τις παλιές εμπειρίες και νιώσε πως είσαι ελεύθερος. Η «ποινή» σου έχει τώρα λήξει. Γι’ αυτό βγάλε τον εαυτό σου από τη φυλακή. Η συγχώρηση φέρνει την απελευθέρωση.

Κυριακή, 14 Μαΐου 2017

«Την ειρήνη την εμήν δίδωμι υμίν..»

Mπορείς να αισθάνεσαι αυτή την ηρεμία και την ειρήνη
στην ψυχή σου, ώστε να μην βρίσκεις λόγια να την εκφράσεις;
Αυτή είναι η ειρήνη για την οποία έκαμε λόγο ο Χριστός, όταν έλεγε στους Αποστόλους Του: «Την ειρήνη την εμήν δίδωμι υμίν, ού καθώς ο κόσμος δίδωσιν, εγώ δίδωμι υμίν…» Tην ειρήνη την πάντα νουν υπερέχουσα και μια άπειρη χαρά στην ψυχή.
Όταν το Πνεύμα του Θεού κατέρχεται στον άνθρωπο και τον περιβάλλει «εν τω πληρώματι της παρουσίας Του», τότε η ψυχή εκχυλίζει από ανεκλάλητη χαρά, διότι το Πνεύμα το Άγιο πληροί χαράς πάντα όσα αγγίζει. Έτσι τα προοίμια της μελλοντικής χαράς πληρούν ήδη την ψυχή μας, με μια τέτοια γλυκύτητα και ευφροσύνη, και τι να πούμε ακόμα περί της χαράς η οποία αναμένει στην βασιλεία των Ουρανών όσους κλαίγουν σ’ αυτήν εδώ στη γη; Έκλαυσες κατά τον επίγειο βίο σου; Ε, λοιπόν, να δεις τη χαρά την οποία θα στείλει σε σένα ο Κύριος για να σε παρηγορήσει από την παρούσα ζωή.

Η ΝΕΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

              To έργο του Χριστού προετοίμαζε το έργο του Αγίου Πνεύματος

«Συμφέρει υμίν ίνα εγώ απέλθω, εάν γάρ εγώ μη απέλθω, ο Παράκλητος  ούκ ελεύσεται προς υμάς, εάν δε πορευθώ πέμψω αυτόν προς υμάς» Ιωάν.16:7.
Eν τούτοις, το Άγιο Πνεύμα δεν έρχεται εξ' ιδίου ονόματος, αλλ’ εξ ονόματος του Υιού. Έρχεται μαρτυρεί περί του Υιού και ουδόλως μας φανερώνει το πρόσωπό Του. Όπως ο Υιός ήρθε εξ' ονόματος του Πατρός, για να κάνει γνωστό τον Πατέρα, έτσι και το Πνεύμα έρχεται στις ημέρες μας με πολλή δύναμη, για να μαρτυρήσει περί του Υιού: «διότι ούτε ο Πατέρας χωρίς τον Υιό νοείται – ούτε ο Υιός  δίχως το Άγιο Πνεύμα καταλαμβάνεται».
Εικόνα  του Πατρός ο Υιός, και του Υιού το Πνεύμα. Αλλά το Πνεύμα παραμένει αφανέρωτον, κεκρυμμένον, παρασιωπώμενον. Αυτή η διδασκαλία περί του Αγίου Πνεύματος έχει τον χαρακτήρα της πρώτης Εσωτερικής Αποστολικής Παράδοσης, της περισσότερο μυστικής και λιγότερο αποκεκαλυμμένης, σε αντίθεση με τη λαμπρή φανέρωση του Υιού.

Ένας και Mοναδικός είναι ο Θεός :"Θεός εφανερώθη εν σαρκί"

«Eισερχόμαστε στην Τρίτη Οικονομία του Αγίου Πνεύματος,
το οποίο εστάλη στην Εκκλησίαν και τον κόσμο εν ονόματι του Υιού».
«Ο Παράκλητος, το Πνεύμα το Άγιον, ό πέμψει ο Πατήρ εν τω ονόματί μου» (Ιωάν.14: 26). Φέρουμε το όνομα του Υιού, είμεθα μέλη του Σώματος Αυτού, και δεχόμεθα το Άγιο Πνεύμα. Έγινε η Κεφαλή ο Χριστός, η Αρχή, και η Υπόσταση του Αναγεννημένου Ανθρώπου επί της γης.
«Ανακεφαλαίωσε εν εαυτώ την ανθρώπινη φύση». Και φτάνουμε στην ενότητα, «ο καινός» ο καινούργιος άνθρωπος, «ο ενιαίος» ενδύεται Χριστόν!
Γιατί η φύσις αυτή είναι «μια» και «αδιαίρετος». Και βλέπουμε στην Εκκλησία, στο πλήρωμα των αναγεννημένων, ολόκληρο και ακέραιο το Χριστό, ο Όποιος δεν διαιρείται, δεν διαρπάζεται, δεν διαχωρίζεται, δεν διασπάται, δεν διχοτομείται,
«ούτε βάρβαρος έστιν,… ου άρρεν ού θήλυ», .. αλλά Καινός.. «Καινούργιος Άνθρωπος, Θεού πνεύματι Αγίω μεταπλασμένος».

Σάββατο, 13 Μαΐου 2017

Τα Πόδια Μας Οδηγούν Μπροστά στη Ζωή..!!!

Πολλοί άνθρωποι μεγάλωσαν με μια λαθεμένη πεποίθηση για το Θεό, που λειτουργεί εναντίον τους. Όταν απαλλαγούν από τις ενοχές και αρχίσουν να σέβονται τον εαυτό τους και το σώμα τους, τότε αυτόματα θα τους δούμε να συμπεριφέρονται και στους άλλους με τρόπο που θα τους κάνει καλό, θα τους προσφέρει χαρά. Θα σταματήσουν να αισθάνονται απέχθεια για τον εαυτό τους και δεν θα τον κακομεταχειρίζονται. 
Τα περισσότερα προβλήματα συνήθως επέρχονται μετά από μια συναισθηματική απογοήτευση. Και  προέρχονται από την οργή, κυρίως προς το σύντροφο. Οι γυναίκες έχουν τα περισσότερα προβλήματα. Προέρχονται επίσης από την απέχθεια που νιώθει κανείς προς τον εαυτό του, και μπορεί να γίνει ακόμα πιο έντονη από την κακή συμπεριφορά του αδιάφορου συντρόφου.

Παρασκευή, 12 Μαΐου 2017

“Αλλαξε την καρδιά να περνώ τις γέφυρες με χαρά και ευκολία”

Η ΚΑΡΔΙΑ αντιπροσωπεύει φυσικά την αγάπη, ενώ το αίμα, τη χαρά σε όλο μας το σώμα. Και όταν αρνιόμαστε στον εαυτό μας τη χαρά και την αγάπη, τότε η καρδιά μας ζαρώνει και παγώνει, σε σημείο που το αίμα γίνεται νωθρό, και μας οδηγεί στο δρόμο της στηθάγχης, της αναιμίας ή ακόμα και της καρδιακής προσβολής. Η καρδία ποτέ δεν μας «προσβάλλει». Εμείς μπλεκόμαστε στα μελοδραματικά γρανάζια της ζωής που δημιουργούμε και συχνά ξεχνάμε τις μικρές χαρές που μας περιτριγυρίζουν. Χρόνια ολόκληρα αποστερούμε τη χαρά από την καρδιά μας, κι αυτή κουράζεται και κυριολεκτικά καταρρέει μέσα στον πόνο. Οι άνθρωποι που παθαίνουν καρδιακή προσβολή, σπάνια ζουν χαρούμενη ζωή. Αν δεν βρουν τον τρόπο και το χρόνο να εκτιμήσουν τις χαρές της ζωής, τότε θα οδηγηθούν και πάλι σε μια δεύτερη προσβολή. Δεν μπορούν να δουν ότι χρειάζονται εμπειρίες και βιώματα της πραγματικής χαράς, της αναγεννημένης ζωής, του πνεύματος και όχι τύψεις και ενοχές. Και έτσι υπάρχουν λίγες ανοιχτές, χρυσές, στοργικές ή ζεστές καρδιές.

"Είμαστε όλοι ένα"

Η ΠΛΑΤΗ αντιπροσωπεύει το σύστημα στήριξής μας. Όταν έχουμε προβλήματα με τη μέση μας αυτό σημαίνει συνήθως πως νιώθουμε ότι δεν μας στηρίζει κανείς. Πολύ συχνά έχουμε την πεποίθηση πως τα μόνα στηρίγματα στη ζωή είναι η οικογένεια, ο σύντροφός μας ή η δουλειά. Στην πραγματικότητα έχουμε απόλυτη στήριξη από το Σύμπαν, το Θεό, από την ίδια τη Ζωή. Το πάνω μέρος της πλάτης έχει σχέση με την αίσθηση κάποιας έλλειψης συναισθηματικής στήριξης. Έχουμε την πεποίθηση πως οι άλλοι δεν μας καταλαβαίνουν και δεν μας στηρίζουν. Το κέντρο της πλάτης έχει σχέση με την ενοχή και με εκείνα που βρίσκονται πίσω μας.

“Είμαι υγιής, ολοκληρωμένος και πλήρης”

O ΛΑΙΜΟΣ  λάρυγγας μας παρέχει την ικανότητα να μιλάμε να ζητάμε αυτό που θέλουμε. Όταν έχουμε προβλήματα με το λαιμό μας αυτό συνήθως σημαίνει πως νιώθουμε ότι δεν έχουμε το δικαίωμα να κάνουμε κάποια πράγματα, ότι νιώθουμε ανίκανοι να υπερασπίσουμε τον εαυτό μας. Ο ερεθισμένος λαιμός δηλώνει πάντα οργή. Αν υπάρχει κρυολόγημα τότε υπάρχει και πνευματική σύγχυση.
Η ΛΑΡΥΓΓΙΤΙΔΑ συνήθως δείχνει τόσο μεγάλη οργή, που δεν μας αφήνει ούτε να μιλήσουμε. Ο λαιμός αντιπροσωπεύει επίσης και τη ροή της δημιουργικότητας στο σώμα, από εκεί μπορούμε να εκφράσουμε τη δημιουργικότητά μας. Το θέμα είναι να μην εμποδίζεται ή καταπιέζεται αυτή η δημιουργικότητα, τότε έχουμε συχνά προβλήματα λαιμού. Υπάρχουν και αυτοί που πάντα ικανοποιούν τις επιθυμίες των άλλων. Ούτε μια φορά δεν κάνουν αυτό που επιθυμούν οι ίδιοι. Ικανοποιούν τις επιθυμίες της μητέρας, του πατέρα, του συζύγου, του αφεντικού κλπ.

Πέμπτη, 11 Μαΐου 2017

«Δέχομαι με αγάπη τα μηνύματα του σώματός μου»

Το σώμα μας είναι ο καθρέφτης των σκέψεων και των πεποιθήσεών μας. 
Όλες οι νοητικές ανησυχίες δεν ισχύουν 100% για όλους τους ανθρώπους. Ωστόσο μπορεί να γίνει ένα σημείο αναφοράς για τον εντοπισμό της αιτίας που προκαλεί την ασθένεια. Το σώμα μας μιλάει πάντα και μας στέλνει μηνύματα. Ας βρούμε σήμερα τον χρόνο και τον τρόπο να τα ακούσουμε. Πολλοί άνθρωποι βρίσκουν πως οι νοητικές αιτίες που οδηγούν στις διαταραχές φτάνουν το 90 με 95%. Ας τα δούμε όλα αυτά σαν ερωτήματα που θέλουν διερεύνηση.
ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ αντιπροσωπεύει τον άνθρωπο. Αυτό που δείχνουμε στον κόσμο και από αυτό μας αναγνωρίζουν, και όταν κάτι δεν πάει καλά στην περιοχή του κεφαλιού, τότε συνήθως σημαίνει ότι κάτι πάει στραβά με «εμάς».

Τετάρτη, 10 Μαΐου 2017

Μαθαίνει κανείς να απορρίπτει το Κακό και να εκλέγει το Καλό..

«Πλήν ούτε ανήρ χωρίς γυναικός ούτε γυνή χωρίς ανδρός εν Κυρίω»

Όταν δούμε τις σχέσεις ανάμεσα στον άνδρα και τη γυναίκα από την εσωτερική πλευρά, ο Απόστολος Παύλος είναι κατηγορηματικός. Αναφέρει ότι οι Απόστολοι μετά την Πεντηκοστή είχαν ο καθένας στο πλευρό του, «μιάν αδελφήν - γυναίκα» (Α' Κορ. 9:5). Eπίσης διευκρινίζεται ότι η εσωτερική εξέλιξη είναι από τη φύση της μια εξέλιξη που προϋποθέτει ταυτόχρονη συμμετοχή του ανδρός και της γυναίκας. Η πτώση ήταν ταυτόχρονη, όπου ο καθένας – Αδάμ και Εύα - εξέπεσαν με τον τρόπο τους. Το ίδιο και η Λύτρωση, δεν είναι έργο μόνο του ανδρός ή μόνο της γυναίκας, αλλά και των δύο μαζί, γιατί κάθε ζεύγος πολικών όντων αποτελεί μια από τις άπειρες παραλλαγές του πρώτου ζεύγους. 

Τρίτη, 9 Μαΐου 2017

«...Οίδα σου τα έργα...»

Θα δούμε το πρόβλημα και από την εσωτερική άποψη που θα εξηγήσει την αιτία των γηρατειών και του θανάτου. Η τριβή των ρινισμάτων στην καθημερινή ζωή δεν είναι αρκετά έντονη ώστε να αναπηδήσει μια εσωτερική φωτιά, να ενώσει τα ρινίσματα σε μια συμπαγή μάζα και να μεταμορφώσει ολόκληρη τη χωρητικότητα του είναι, πράγμα που θα μας έκαμε να νικήσουμε το θάνατο. Αλλά αυτή η τριβή είναι υπεραρκετή για να εξαντλήσει τελείως το απόθεμα των ζωτικών μας δυνάμεων και να φέρει το θάνατο. Σ’ αυτή την περίπτωση εφαρμόζονται τα λόγια της Αποκάλυψης:

 «Οίδα σου τα έργα,.. ότι ούτε ψυχρός είσαι ούτε ζεστός, μακάρι να ήσουν ψυχρός ή ζεστός!  Επειδή όμως δεν είσαι ούτε ψυχρός ούτε ζεστός αλλά χλιαρός, γι’ αυτό θα σε ξεράσω από το στόμα μου. Καυχιέσαι πως είσαι πλούσιος, πως απόχτησες μεγάλη περιουσία, πως δεν έχεις ανάγκη από τίποτε. Ξεχνάς, φαίνεται, πως στην πραγματικότητα είσαι ταλαίπωρος κι αξιοθρήνητος, φτωχός, τυφλός και γυμνός. Γι’ αυτό σε συμβουλεύω να αγοράσεις από μένα χρυσάφι καθαρισμένο στη φωτιά, για ν' αποκτήσεις πλούτη, ρούχα λευκά για να ντυθείς και να μη ντρέπεσαι που φαίνεται η γύμνια σου, κολλύριο ν' αλείψεις τα μάτια σου και ν' αποκτήσεις το φως σου…» (Αποκ.3:15).

Φυλαγόμαστε από τη συνήθεια να λέμε ψέματα στον εαυτό μας

Είναι απαραίτητο να φυλαγόμαστε
από τη συνήθεια να λέμε ψέματα στον εαυτό μας.

Να πολεμήσουμε αυτή τη συνήθεια με κάθε μέσο. Είναι τόσο εξαπλωμένη αυτή η παραλλαγή, και περισσότερο γιατί φαίνεται σαν θετική στάση, και  μεταφράζεται με την έκφραση: «ναι μεν, αλλά…» που η χρήση της αυτή καθ’ εαυτή, δεν έχει τίποτε το βλαβερό. Όταν όμως την εφαρμόσουμε στον εαυτό μας για να απαλύνουμε ένα κτύπημα, να ξαναβρούμε την εσωτερική μας γαλήνη μετά από μια παράβαση, να δικαιολογήσουμε τις πράξεις ή τα ελαττώματά μας η φράση αυτή κρυσταλλώνει μέσα μας για να δημιουργήσει, με τον καιρό ένα αυτό - ησυχαστικό μηχανισμό. Αλλά σημειώστε ότι τα αποτελέσματά του δεν έχουν τίποτε κοινό με την ψυχραιμία, την ετοιμότητα ή άλλες αναλαμπές της συνειδήσεως.

Δευτέρα, 8 Μαΐου 2017

Η ικανότητα να λέει κανείς ψέματα ...

Ας αφήσουμε τους «βεβαρυμμένους εκ του ύπνου» αδελφούς μας να ξυπνήσουν όταν το θελήσουν, και ας καταλάβουμε ότι τίποτε δεν μπορεί να γεννηθεί από το τίποτε:
«Χρειάζεται σπόρος για να γεννηθεί το φυτό». 
Πως λοιπόν να δημιουργήσουμε μια έστω και φαινομενική συνέχεια της ψυχικής μας ζωής; Αυτή η συνέχεια θα βασιζόταν σε τρία στοιχεία: 
     - στο όνομα, 
-         - στην πείρα που καθορίζεται από τη μνήμη και
-         - στην ικανότητα να μη λέμε ψέματα στον εαυτό μας και στους άλλους.

Κυριακή, 7 Μαΐου 2017

«Ότε δε γέγονα ανήρ, κατήργηκα τα του νηπίου»

Είναι γενικά παραδεκτό ότι η ανθρωπότητα έχει φτάσει 
σε μια σημαντική καμπή της ιστορίας της, και η Ιστορία απαιτεί ένα καινούργιο πνεύμα. 
Η παραδοσιακή γνώση, που θεματοφύλακάς της είναι η Πνευματικότητα, χωρίστηκε από την επίκτητη γνώση, που είναι καρπός της Επιστήμης, και κινδυνεύει να θανατώσει τον πολιτισμό του Χριστού, τον τόσο πλούσιο και γεμάτο υποσχέσεις. Αλλά η επιστήμη δεν είναι από τη φύση της αντίθετη στην Παράδοση. Ούτε η Παράδοση έχει καμιά τάση αντίθετη στην Επιστήμη. Οι Απόστολοι μάλιστα πρόβλεπαν την τεράστια πρόοδό της. 
Η περίφημη ρήση του Αποστόλου Παύλου:« Πίστις,  Ελπίς,  Αγάπη, » συνοψίζει ένα μεγάλο και ευρύ πρόγραμμα εξελίξεως των ανθρώπινων γνώσεων. Αν εξετάσουμε τη ρήση αυτή σε σχέση με το περιεχόμενό της θα δούμε ότι οι δυο πρώτοι όροι είναι παροδικοί, ενώ ο τρίτος – η Αγάπη είναι σταθερός. 

Σάββατο, 6 Μαΐου 2017

ΘΑ ΘΕΛΗΣΟΥΝ ΑΡΑΓΕ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΟΥΝ;

Πως θα εξελιχτεί ο σημερινός άνθρωπος;

Με αδιάκοπη εσωτερική εργασία, και επίσης, οφείλει να μην αποδίδει στον εαυτό του ικανότητες που δεν διαθέτει παρά μόνο σαν εξελίξιμες δυνατότητες. Όπως είναι σήμερα ανολοκλήρωτος, ξεκινά να αναχωρήσει από αυτό τον κόσμο γεμάτος με την πλανερή ιδέα ότι έχει σωθεί. Λέει ότι έδωσε την καρδιά του στο Χριστό, χωρίς να εργαστεί έστω και λίγο εσωτερικά. Αυτό σας θυμίζει ίσως, ότι μόνον εξωτερικά είναι ασβεστωμένος. Και διακηρύττει, ότι αναγεννήθηκε. Έλαβε σωτηρία, μα ο άμοιρος ούτε το δρόμο βρήκε, ούτε ξεκίνησε. Είναι πραγματικά σκληρή αυτή η Αλήθεια, μα περιμέναμε πολλά χρόνια για να την διακηρύξουμε. Η σωτηρία ξεκινά όταν ο άνθρωπος αντιληφθεί ότι αυτό το σώμα που διαθέτει – αυτό το όχημα, όχι μόνο δεν έχει Κύριο, αλλά και αυτός που βρίσκεται στο τιμόνι, συνήθως βρίσκεται σε κατάσταση ύπνου, οι αισθήσεις, τα συναισθήματα, και τα πάθη, λαμβάνουν μορφή και ως άλογα ζώα τον οδηγούν. Και ενώ ο άνθρωπος κοιμάται βαθιά, έχει αφήσει το τιμόνι, το όχημα είναι σε κακή κατάσταση…σ’ αυτή την κρίσιμη ώρα τίθεται το ερώτημα: Μπορεί να παρουσιαστεί σωτηρία;

ΕΝΔΟΣΚΟΠΗΣΗ

Για να φτάσουμε σ’ ένα καλό σημείο θα μελετήσουμε τη δομή της προσωπικότητάς μας, γιατί κι εδώ όπως παντού, η Γνώση θα μας οδηγήσει στη δύναμη. Τρία μεγάλα ρεύματα διαπερνούν την ψυχική μας ζωή, το διανοητικό – στον εγκέφαλο, το συγκινησιακό – στην καρδιά, και το κινητικό – το ένστικτο, στα νεφρά. Αυτοί οι όροι δεν θεωρούνται απόλυτοι, αλλά όταν π.χ. η καρδιά έχει το πρόσταγμα, μιλάει εν ονόματι του συνόλου της προσωπικότητας, και αντιπροσωπεύει ολόκληρο τον άνθρωπο.Το κεφάλι, η καρδιά, και το ένστικτο, έχουν διπλή λειτουργία, την πρόσληψη και την εκδήλωση, και ανταποκρίνονται απόλυτα στις ανάγκες μας, της εξωτερικής ή της εσωτερικής ζωής.

«Τα πάντα ρει και ουδέν μένει..»

Τα πάντα αλλάζουν μέσα μας κάθε στιγμή. Αρκεί ένα ελάχιστο εξωτερικό ερέθισμα ευχάριστο ή δυσάρεστο για να δώσει στο εσωτερικό μας περιεχόμενο νέα όψη. Με την εσωτερική παρατήρηση, την ενδοσκόπηση διαπιστώνουμε  ότι αυτό το εγώ μας δεν είναι πάντα ίδιο με τον εαυτό του. 
Όταν αλλάζει, διακρίνει κανείς κάτι που δεν μπορεί να το προσδιορίσει, γιατί συνεχώς μεταβάλλεται. Και αρχίζουμε να συνειδητοποιούμε ότι μέσα μας δεν ζει ένας μόνον άνθρωπος μα περισσότεροι και ότι ο καθένας τους έχει τις δικές του προτιμήσεις, τις δικές του τάσεις, τους δικούς του σκοπούς. Και σ' αυτή την κινούμενη ζωή διακρίνουμε τρία ρεύματα: το ρεύμα των ενστίκτων (το φυτικό ρεύμα),
το ρεύμα των συναισθημάτων (της ζωής των ζώων) και τέλος,
το ρεύμα της σκέψης και το λόγο, (της καθαρά ανθρώπινης ζωής).

Παρασκευή, 5 Μαΐου 2017

"Προσπάθησε να το κατανοήσεις αυτό..."

«Προσπάθησε να το κατανοήσεις αυτό,
και μαθαίνοντάς το θα γνωρίσεις τα πάντα». 

Αυτό μας λέει ένα αρχαίο ρητό, ότι από τα πανάρχαια χρόνια ο άνθρωπος προσπάθησε να φτάσει την απόλυτη Γνώση. «Για να κατανοήσεις τα πάντα, προσπάθησε να γνωρίσεις λίγα, αλλά για να κατανοήσεις αυτά τα λίγα, θα μάθεις πολλά». Έτσι η έννοια της γνώσης αντιπροσώπευε γι' αυτούς όχι μια απλή γνώση, αλλά τη ζωοποιό Γνώση, ανώτερη από τη Λογική και την Πίστη. Η Γνώση λοιπόν είχε την έννοια της Σοφίας εν  μ υ σ τ η ρ ί ω και  α π ο κ ε κ ρ υ μ μ έ ν η ς, όπως είπε ο Απόστολος Παύλος, και εκθέτοντας τις διάφορες όψεις της αληθινής σοφίας, να οδηγήσει στην αντίληψη της έννοιας «Γνώση».
Σύμφωνα με την παράδοση η ανθρώπινη εξέλιξη ύστερα 
από μια μεγάλη προϊστορική περίοδο, συνεχίζεται σε τρεις διαδοχικούς κύκλους:

τον κύκλο του Πατρός - που ιστορικά δεν είναι τέλεια γνωστός,
τον κύκλο του Υιού - που βαδίζει στο τέλος του, και
τον κύκλο του Αγίου Πνεύματος που φτάνουμε τώρα.

Θεία Σοφία: “εν μ υ σ τ η ρ ί ο και α π ο κ ε κ ρ υ μ μ έ ν η ν”

Σήμερα όλοι διαπιστώνουμε ότι οι περιστάσεις έχουν αλλάξει, ένα τμήμα τις αυλαίας έχει ανοίξει, έτσι δίνεται η δυνατότητα οι άνθρωποι να μυηθούν στη θεία Σοφία την
“εν  μ υ σ τ η ρ ί ο   και   α π ο κ ε κ ρ υ μ μ έ ν η ν”  Α΄ Κορ. 2:6-8.

Όσοι λοιπόν θέλουν να προχωρήσουν, ας πλησιάσουν, όσοι πραγματικά θέλουν να συλλάβουν το αληθινό νόημα της ζωής, ας σπεύσουν. Ας πλησιάσουν μόνο αυτοί που πραγματικά θέλουν να κατανοήσουν τι σημαίνει αποστολή του πιστού σ’ αυτή τη νέα ημέρα του Χριστού που φτάνει ταχέως. 

«..και κηρυχθήσεται τούτο το ευαγγέλιον εν όλη τη οικουμένη..»

«..και κηρυχθήσεται τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας 
εν όλη τη οικουμένη εις μαρτύριον πάσι τοις έθνεσι» Ματθ. κδ’ 14.

Μ’ αυτά τα λόγια ο Ιησούς βεβαίωσε ότι το ξεκίνημά του, πηγάζει από την ενιαία Παράδοση, απλώνεται σε όλα τα έθνη και έχει οικουμενικό χαρακτήρα. Η προφητική δύναμη του Λόγου που εκφράζεται για το ευαγγέλιο της βασιλείας λάμπει μετά είκοσι αιώνες. Το χαρμόσυνο άγγελμα μεταδόθηκε με τη διδασκαλία πρώτα σ’ ένα στενό κύκλο μαθητών, εξαπλώθηκε σ’ ολόκληρη τη γη.

Η θαυμαστή αυτή εξάπλωση οφείλεται στην τέλεια έκφραση της χριστιανικής διδασκαλίας και αποβλέπει στη γενική ανάσταση, ενώ άλλες διδασκαλίες αν και ανήκουν επίσης στην Αλήθεια, τείνουν ουσιαστικά στην ατομική σωτηρία. Αλλά έτσι δεν αποτελούν παρά μερική αποκάλυψη της Παραδόσεως.

Πέμπτη, 4 Μαΐου 2017

ΠΕΡΝΑΜΕ ΑΠΟ ΤΗ ΓΝΩΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ

Θα δούμε τώρα τη σχέση αυτών των εννοιών, γνώση και κατανόηση. 

Μπορούμε να γνωρίζουμε κάτι χωρίς να το καταλαβαίνουμε, δεν μπορούμε όμως να καταλάβουμε κάτι χωρίς να το γνωρίζουμε. Άρα κατανόηση είναι γνώση. Περνάμε από τη γνώση στην κατανόηση όσο αφομοιώνουμε τη γνώση, και η αφομοίωση της γνώσης έχει τα όριά της. Εξαρτάται από τη χωρητικότητα του ανθρώπου που στον καθένα είναι διαφορετική. Εδώ πρόκειται γι’ αυτό που ονομάζουμε Είναι του ατόμου. Και η πλευρά που μας ενδιαφέρει εδώ, είναι το μέσα μας. Το ε ί ν α ι, εκδηλώνεται με την ικανότητα που έχει το άτομο να αφομοιώνει. Η γνώση διαχέεται παντού, πέρα όμως από μας. 
Αντίθετα η κατανόηση βρίσκεται μέσα μας. 
Είμαστε ικανοί να καταλάβουμε μόνο ότι αντιστοιχεί στη χωρητικότητα του Είναι μας.

Τετάρτη, 3 Μαΐου 2017

Ένας Καινούργιος Άνθρωπος

Θα δούμε τώρα το νου που βασίζεται στις αισθήσεις,
και παίρνει τον Άρτο και τον Οίνο του Μυστικού Δείπνου στην κυριολεξία. 
Αλλά το κυριολεκτικό επίπεδο κατανόησης σε τόσο υψηλά θέματα, φέρνει σύγχυση και η σύγχυση διαιωνίζεται. Το να πάρει κανείς τη φράση στην κυριολεξία, να σκανδαλισθεί, να υψώσει τη δική του αλήθεια, να χτυπήσει δηλ. με τη δική του «πέτρα» επειδή θα ακούσει στην κυριολεξία αυτά τα λόγια: «Γκρέμισε αυτό το ναό, και φτιάξε μέσα σου ένα νέο ναό, για τον Καινούργιο σου Άνθρωπο», αυτό δεν είναι σκάνδαλο. Ή να πάρει τη φράση «ου φονεύσεις» στην κυριολεξία της, και όταν δει πιο βαθιά, και καταλάβει, ότι μπορεί να σκοτώνει μέσα στη σκέψη του, και στην καρδία του, τότε μπορεί  να αρχίσει να μεταφέρεται σε ένα άλλο είδος κατανόησης αυτής της εντολής, και να αντιληφθεί το πληρέστερο και πιο εσωτερικό νόημά της. 

Ο γάμος της Κανά

Ας θυμηθούμε αυτά τα τρία στάδια της Αλήθειας,
«την πέτρα, το νερό και το κρασί»

Η «Μητέρα» του Ιησού είχε πει στους υπηρέτες να υπακούσουν το «Χριστό», να γεμίσουν νερό τις άδειες υδρίες με  ν ε ρ ό. Το νερό ήταν προσιτό σ’ αυτούς, δηλαδή, ήταν εκείνο το τμήμα του Ιησού που βρισκόταν αυτό το κατώτερο το γήινο επίπεδο κατανόησης. Αλλά το χρησιμοποίησε με το ενδιάμεσο, μεσαίο επίπεδο, που ονομάζεται «Μητέρα»Εδώ έχουμε πραγματική ψυχολογία. Κάτι που έχει χαθεί προ πολλού. 

Αλλά πως ολόκληρος ο νους να αποσπασθεί από τις αισθήσεις;
Δηλαδή πως να αποσπασθεί από το επίπεδο των κυριολεκτικών νοημάτων – για να συλλάβει έστω μια σπίθα από τη λαμπρότητα του εσωτερικού ψυχολογικού νοήματος;

Χρειαζόμαστε βοήθεια για την εσωτερική μας ανάπτυξη

«Ο Λίθος τον οποίο απεδοκίμασαν οι οικοδομούντες, 
ούτος έγεινεν κεφαλή γωνία»  Ψαλμός 118, 22.

Το νερό λοιπόν, αφού μπήκε σε έξη πέτρινες υδρίες γίνεται κρασί.
Η πέτρα στην αρχαία γλώσσα σημαίνει την Αλήθεια σε σχέση με μια ανώτερη ανάπτυξη. Για να φτάσει ο άνθρωπος σε μια ανώτερη κατάσταση μέσα του, αρχίζει να ζητάει με το σωστό τρόπο, και για να το κάνει αυτό μαθαίνει να γνωρίζει  τ ι  να ζητήσει. Αλλά αν δεν γνωρίζουμε τίποτα για την πέτρα ή γι’ αυτό το «ζων ύδωρ» το νερό της εσωτερικής γνώσης, πώς να ξέρουμε τι να ζητήσουμε; Αυτό λέει ο Χριστός. Χρειαζόμαστε βοήθεια για την εσωτερική μας ανάπτυξη και κατανόηση. 

Tι φανερώνει η μετατροπή του «νερού» σε «κρασί;»

Εδώ φανερώνεται το επίπεδο της εσωτερικής ανάπτυξης του Ιησού. 

Ανυψώθηκε από το επίπεδο της "Μητέρας" σε μια νέα κατάσταση, και δεν είχε πια καμιά σχέση με την παλιά κατάσταση. Η παλιά κατάσταση είναι κοντά του, από κάτω του, και έχει ακόμα κάποια δύναμη. Αλλά την ελέγχει ώστε η Μητέρα να καταλάβει ότι η υπακοή είναι απαραίτητη. Γι’ αυτό λέει τους υπηρέτες να υπακούσουν στις διαταγές του Ιησού. Από αυτό μας αποκαλύπτεται ότι ο Ιησούς έχει τρία επίπεδα. 
Το χαμηλότερο, το οποίο εκπροσωπείται από τους υπηρέτες που υπακούν στη Μητέρα, το μεσαίο από τη Μητέρα, και το ανώτερο νέο επίπεδο που σ’ αυτό υπακούει η Μητέρα. Αυτή την κατάσταση που την πέτυχε ο Χριστός, και σημειώνει την αρχή της δύναμής του. Αυτό μας δίνει την ιδέα του γάμου, της ένωσης με κάποιο άλλο στοιχείο μέσα του, με αποτέλεσμα τη μετατροπή του νερού σε κρασί.

«Και την τρίτην ημέραν έγινε γάμος εν Κανά της Γαλιλαίας»

Στο γάμο της Κανά είναι παρούσα η Μητέρα του Ιησού, που αντιπροσωπεύει το προηγούμενο επίπεδό του. Μ’ αυτό το επίπεδο ο Ιησούς βρίσκεται ακόμα σε επαφή, αλλά δεν έχει καμία σχέση μαζί του. Λέει στο προηγούμενο επίπεδό του εαυτού του: «Τι είναι μεταξύ εμού και σου, γύναι;»
Ο Ιησούς έχει φτάσει σ’ ένα επίπεδο στη δική του εξέλιξη και ο πειρασμός από το επίπεδο της Μητέρας δεν έχει καμιά σχέση μ’ αυτόν, δηλ. δεν έχει κάποιο επίπεδο τυποποιημένο από τη Μητέρα. Η τραχύτητα προς την Μητέρα του μας οδηγεί στο Ευαγγέλιο. Πολλοί θεωρούν τον Χριστό παθητικό άνθρωπο, από το ότι δέχθηκε να του φερθούν με κτηνώδη τρόπο και να τον σύρουν στο σταυρό. Ωστόσο τα πάντα δείχνουν το αντίθετο. Δείχνουν δηλαδή ότι με τη θέλησή του δέχτηκε να σταυρωθεί. Είχε προβλέψει τη σταύρωσή του. Είπε ότι θα υποστεί τη δοκιμασία του τέλους του, το πικρό ποτήριον και επίσης είπε:«Γενηθήτω το θέλημά σου».

Τρίτη, 2 Μαΐου 2017

Ο ΓΑΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΝΑ

Σ’ αυτό το γάμο έγινε πραγματικά μια Μεταμόρφωση. 
Μια μεταμόρφωση από Νερό σε Κρασί. Αλλά τίποτε δεν έγινε με τη βία. 
Ποτέ δεν σημειώθηκε βία ή ανταγωνισμός στα θαύματα του Ιησού. 
Αντίθετα σημειώθηκε - σ ι γ ή.
Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια εσωτερική ένωση. Το φυσικό και το πνευματικό ενώνονται μέσα στον ίδιο τον Ιησού. Ξαφνικά εμφανίζεται ένας νέος πνευματικός Κύριος, και όλοι μένουν σιωπηλοί. Αυτός ο νέος Κύριος δεν λέει τίποτα στον Αρχιτρίκλινο που δεν κατάλαβε τι έγινε. Έτσι γίνεται και μέσα στον άνθρωπο, ολόκληρη η ψυχολογία του αλλάζει σε τέτοιο βάθος, και ο προηγούμενος κύριος, ο παλιός Αρχιτρίκλινος, παύει να κρατά τα ηνία και εμφανίζεται ένας μεγαλύτερος Κύριος, που κυριαρχεί πάνω στην φυσική πλευρά του, που αντιπροσωπεύεται από τη Μητέρα, και στο εξής ο παλιός Αρχιτρίκλινος δεν έχει πια καμιά δύναμη πάνω του, ούτε είναι ανταγωνιστικός.

Δευτέρα, 1 Μαΐου 2017

«Και ήτο πάσα η γη μιας γλώσσης και μιας φωνής»

Γνωρίζετε πότε υπήρξε καιρός που η ανθρωπότητα
λειτουργούσε με καλοσύνη;
Η αλληγορική περικοπή στη Γένεση μας λέει: 
«Και ήτο πάσα η γη μιας γλώσσης και μιας φωνής».

Τότε οι άνθρωποι ενεργούσαν με Καλοσύνη, γιατί  μόνο η Καλοσύνη μπορεί να δώσει μια κοινή γλώσσα ή συμφωνία. Ενεργούσαν εσωτερικά και αναγνώριζαν οι πρώτοι άνθρωποι τι ήταν Καλό, και αυτό ήταν εκείνο που τους ένωνε. Ήξεραν ότι η αρμονία προέρχεται από το Καλό, ότι ήταν η μόνη δύναμη που μπορεί να ενώσει. Μπορεί να έχει κανείς αυτή ή την άλλη άποψη, αλλά με το να βάζει πρώτα το Θεό, είχε επιτύχει να βρίσκεται σε συμφωνία με όσους έκαναν το ίδιο.