Κυριακή, 30 Απριλίου 2017

«Μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκεν δικαιοσύνης»

Ακολουθούν δυο ακόμη Μακαρισμοί και αναφέρονται στο τι σημαίνει να ενεργεί κανείς πέρα από την εγωκεντρική αγάπη και όλες τις αξίες που συνδέονται μ’ αυτήν.
«Μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκεν δικαιοσύνης, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν. Mακάριοί ἐστε ὅταν ὀνειδίσωσιν ὑμᾶς καὶ διώξωσι καὶ εἴπωσι πᾶν πονηρὸν ρῆμα καθ᾿ ὑμῶν ψευδόμενοι ἕνεκεν ἐμοῦ. Χαίρετε καὶ ἀγαλλιᾶσθε, ὅτι μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τοῖς οὐρανοῖς· οὕτω γὰρ ἐδίωξαν τοὺς προφήτας τοὺς πρὸ ὑμῶν». 
Ο Λουκάς εκφράζει αυτή την ιδέα έτσι:
«Μακάριοί ἐστε ὅταν μισήσωσιν ὑμᾶς οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὅταν ἀφορίσωσιν ὑμᾶς καὶ ὀνειδίσωσι καὶ ἐκβάλωσι τὸ ὄνομα ὑμῶν ὡς πονηρὸν ἕνεκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου. Χάρητε ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ καὶ σκιρτήσατε· ἰδοὺ γὰρ ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τῷ οὐρανῷ· κατὰ τὰ αὐτὰ γὰρ ἐποίουν τοῖς προφήταις οἱ πατέρες αὐτῶν». 

«Μακάριοι οι ειρηνοποιοί, ότι αυτοί υιοί του Θεού κληθήσονται»

 Ο έβδομος Μακαρισμός είναι:
 «Μακάριοι οι ειρηνοποιοί, ότι αυτοί υιοί του Θεού κληθήσονται».

Εσωτερική ειρήνευση σημαίνει ελευθερία από την εσωτερική δυσαρμονία από εσωτερικές αντινομίες. Εξωτερική ειρήνευση σημαίνει ενεργώ από το Καλό, δεν μπλέκομαι σε διχογνωμίες, ούτε επιχειρηματολογώ από διαφορετικές απόψεις και θεωρίες που πάντα δημιουργούν ασυμφωνίες. Αν οι άνθρωποι ενεργούσαν  από το Καλό και όχι από διαφορετικές γνώμες και απόψεις – δηλαδή από τις διαφορετικές ιδέες τους για την Αλήθεια, θα ήσαν ειρηνοποιοί. Εδώ καλούνται «Υιοί του Θεού», γιατί εδώ Θεός σημαίνει το ίδιο το Καλό – ακριβώς όπως ο Χριστός όρισε το Θεό «Αγαθό» τότε που κάποιος τον προσφώνησε: «Διδάσκαλε Αγαθέ» και Αυτός του είπε: «Τι με λέγεις αγαθόν; Ουδείς αγαθός ει μη ο Θεός». Διότι το μίσος διαιρεί πάντα, ενώ το καλό ενώνει τα πάντα και γι' αυτό είναι και Μονάς. Αυτό είναι ο Θεός.

«Μακάριοι οι καθαροί την καρδιά, ότι αυτοί τον Θεόν όψονται».

Ο έκτος Μακαρισμός είναι:
«Μακάριοι οι καθαροί την καρδιά, ότι αυτοί τον Θεόν όψονται».
Καθαρός την καρδιά σημαίνει στην κυριολεξία  καθαρμένος. Δηλαδή να μην είναι υποκριτής. Θα πει αντιστοιχία του μέσα προς το έξω. Πρόκειται για μια συγκινητική κατάσταση να θεωρούμε άμεσα την πραγματικότητα της ύπαρξης του Θεού. Μ’ αυτόν τον τρόπο κατανοούμε την καθαρότητα της εξαγνισμένης συναισθηματικής κατάστασης. Γιατί δεν κατανοούμε μόνο με το νου. Πως μπορεί να κατανοήσει ο άνθρωπος όταν η συναισθηματική του πλευρά είναι γεμάτη με εγωιστικά συναισθήματα, δηλαδή, με άσχημα, άχρηστα και κακά συναισθήματα για εκείνους που δεν τον θαυμάζουν, ή να αισθάνεται οίκτο για τον εαυτό του, μίσος και εκδικητικότητα και τα παρόμοια, συσκοτίζεται, βρίσκεται στο σκοτάδι και δεν μπορεί να εκπληρώσει την κανονική του λειτουργία, που είναι να καθρεφτίσει μέσα του το ανώτερο επίπεδο. Όταν εξαγνιστεί η καρδιά β λ έ π ε ι – δηλαδή καταλαβαίνει - την ύπαρξη του ανώτερου επιπέδου, την πραγματικότητα της διδασκαλίας του Χριστού και τον εξαγνισμό των αισθημάτων. Και ας σημειωθεί ότι αν δεν υπήρχε το ανώτερο επίπεδο, δεν θα υπήρχε εξαγνισμός των συναισθημάτων από εγωκεντρικά κίνητρα.

«Μακάριοι οι ελεήμονες ότι αυτοί ελεηθήσονται»

Ο πέμπτος Μακαρισμός είναι:
«Μακάριοι οι ελεήμονες ότι αυτοί ελεηθήσονται»

Ένα από τα νοήματα αυτού του Μακαρισμού είναι ότι αν δεν συγχωρήσουμε τις αμαρτίες των άλλων, δεν μπορούμε να περιμένουμε έλεος για τον εαυτό μας, σε σχέση με την εξέλιξή μας. Έχω έλεος σημαίνει, από τη μια πλευρά, γνωρίζω και βλέπω, ότι αυτά που αποδίδω στους άλλους είναι επίσης μέσα μου – δηλαδή, βλέπω συνεχόμενα τον πάσσαλο στο δικό μου μάτι, βλέπω τον εαυτό μου στους άλλους, και τους άλλους στον εαυτό μου..

Αυτή είναι η μόνη βάση του πρακτικού ελέους. Αλλά υπάρχουν κι άλλα νοήματα – όπως στο κάθε τι που λέγεται στο Ευαγγέλιο. Ένα από αυτά είναι να ξέρει ο άνθρωπος σε ποιο πράγμα μέσα του να έχει έλεος και σε ποιο να είναι ανελέητος..

«Μακάριοι οι πεινώντας και διψώντες τη δικαιοσύνη ...»

Ο τέταρτος Μακαρισμός είναι:
«Μακάριοι οι πεινώντας και διψώντες τη δικαιοσύνη ότι αυτοί χορτασθήσονται».
Είναι εκείνοι που επιθυμούν να κατανοήσουν τι είναι αυτή η καλοσύνη του ε ί ν α ι και ποια η γνώση της Αλήθειας που οδηγεί στο υψηλότερο επίπεδο. Είναι αυτοί που συναισθάνονται τη μικρότητά τους, την άγνοιά τους, ότι είναι νεκροί μέσα τους και ζητούν να διδαχθούν ποια είναι η Αλήθεια, που όταν την εξακολουθήσει ο ανώτερος άνθρωπος τότε γνωρίζει τι σημαίνει το Καλό που βρίσκεται στο επίπεδο της Βασιλείας των Ουρανών. 

Αυτοί πεινούν για το Θεό και διψούν για την Αλήθεια, γιατί η ένωση αυτών των δυο μέσα στον άνθρωπο τον κάνει να έχει την εσωτερική αρμονία που λέγεται δικαιοσύνη:

«Μακάριοι οι πραείς ότι αυτοί κληρονομήσουσι την γην».

Και ο τρίτος Μακαρισμός είναι αυτός:
«Μακάριοι οι πραείς ότι αυτοί κληρονομήσουσι την γην».

Πράος είναι το αντίθετο του οργισμένου, του μνησίκακου. Έχει την έννοια αυτού που δαμάστηκε, όπως δαμάζεται ένα άγριο θηρίο. Κληρονομιά της γης εδώ σημαίνει την 
κ λ η ρ ο ν ο μ ι ά της γης, η οποία δόθηκε στον άνθρωπο της Βασιλείας. 
Έχει το ίδιο νόημα  με το: «Τίμα τον πατέρα σου και τη μητέρα σου, δια να είσαι μακροχρόνιος επί της γης την οποία σου δίδει Κύριος ο Θεός σου» (Έξοδος).

Ο νους των Ιουδαίων που έπαιρνε τα πάντα στην κυριολεξία τους, νόμιζε ότι γη της Επαγγελίας ήταν η γη Χαναάν. Αλλά το εσωτερικό νόημα είναι η Βασιλεία των Ουρανών. 
Γι’ αυτό γη σημαίνει Βασιλεία, και όταν ο άνθρωπος πάει συνειδητά ενάντια στη φυσική του μνησικακία, την οργή, και το πάθος του, τότε την κληρονομεί.

«Μακάριοι οι πενθούντες, ότι αυτοί παρακληθήσονται»

Πώς θα μπορούσαν να ε ί ν α ι οι άνθρωποι, αν θελήσουν, να πλησιάσουν αυτό το υψηλότερο επίπεδο που βρίσκεται μέσα τους, που ονομάζεται Βασιλεία;
Kαι ο δεύτερος Μακαρισμός είναι:
«Μακάριοι οι πενθούντες, ότι αυτοί παρακληθήσονται»
Μπορεί να συλλάβει κανείς την ιδέα, ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να λάβει εσωτερική βοήθεια ή παρηγοριά, όταν πηγαίνει ενάντια στον εαυτό του; Όμως αν υπάρχει ένα υψηλότερο επίπεδο που από αυτό απορρέει η μακαριότητα και η δυνατότητα επικοινωνίας μ’ αυτό, η ιδέα δεν είναι τόσο παράξενη. Κι αυτό σημαίνει ότι η ευλογία ή η ευτυχία, μπορεί να έλθει στον άνθρωπο εάν «πενθεί» ή αν είναι «πτωχός τω πνεύματι».
Αλλά τι σημαίνει να θρηνεί ή να πενθεί ανοικτά ή να φοράει πένθος; Αυτή η ιδέα δεν έχει καμιά θέση μπροστά σ’ αυτά που διδάσκει ο Χριστός, και στο επόμενο κεφάλαιο αναφέρεται να κάνει τα πάντα εν κρυπτώ – να ελεεί εν  κ ρ υ π τ ώ, να νηστεύει εν κρυπτώ - και τα παρόμοια, και να μην κάνει τίποτα από εγωισμό, για έπαινο και αξία στα μάτια των άλλων. Αλλά εάν νοιώθει ότι είναι «νεκρός»  μέσα του τότε πενθεί με την ψυχολογική έννοια. Βλέπουμε το Χριστό να λέει πολλά για τους νεκρούς – γι’ αυτούς που είναι πεθαμένοι ψυχολογικά, εσωτερικά, στο εσωτερικό και αληθινό μέρος του εαυτού τους, γιατί μόνο αυτό το μέρος του είναι τους έχει τη δυνατότητα να εξελιχθεί μέχρι το επίπεδο του ανώτερου του καινούργιου ανθρώπου. Αλλά αυτό δεν το ξέρουν και γι’ αυτό πενθούν.

«Μακάριοι οι πτωχοί…»

 «Mακάριοι οι πτωχoί, ότι υμετέρα εστίν η Βασιλεία του Θεού».

Στον πρώτο Μακαρισμό ο Λουκάς αναφέρει μόνο τους πτωχούς και πολλοί νόμισαν, ότι υπονοούνται οι υλικά πτωχοί. Από την άλλη κανείς δεν πιστεύει ότι επειδή είναι υλικά πτωχοί δεν έχουν υπερηφάνεια και τα τοιαύτα, αν πάρει κανείς τη λέξη μ’ αυτή την έννοια μόνο.
Αλλά ο Ματθαίος λέει: «Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι…»
Δηλαδή, «οι επαίται του πνεύματος». Στην ιστορία του οβολού της χήρας η λέξη «πτωχός» σημαίνει στην κυριολεξία πτωχός, όπου η χήρα είναι στην κυριολεξία πτωχή, αλλά δίνει περισσότερα από τους άλλους.
Αλλά η λέξη εδώ έχει ένα ακόμη χαμηλότερο νόημα αναφέρεται σ’ εκείνον που κουβαριάζεται και τρέμει, σαν επαίτης, ζητιανεύει χρήματα στις γωνίες των δρόμων, γι’ αυτό έχει ένα πιο ισχυρό ψυχολογικό νόημα.
Kαι αφού ο Λουκάς μας δίνει τέσσερις Mακαρισμούς, μας δίνει επίσης και τέσσερις αφορισμούς, σε μια αντίστοιχη αναλογία. Στην σύντομη διατύπωση «μακάριοι οι πτωχοί» είναι: «Πλην oυαί ημίν τοις πλουσίοις, ότι απέχετε την παράκλησιν υμών».

Σάββατο, 29 Απριλίου 2017

Τι σημαίνει το νόημα της λέξης "φρόνιμος"

«Oι υιοί του αιώνος τούτου είναι φρονιμότεροι
από τους υιούς του φωτός..»

Οι άνθρωποι του κόσμου είναι, στο επίπεδό τους πιο πρακτικοί, πιο εμπορικοί, πιο οξύνοες, από ότι «τα τέκνα του φωτός». Έχουν περισσότερη ετοιμότητα του νου, και οι συναλλαγές τους δεν είναι ανόητες. «Φρόνιμος» θα πει ξέρω να κάνω πραγματικά αυτό που χρειάζεται την κατάλληλη στιγμή. 
Γι’ αυτό και ο υπηρέτης της αδικίας καλείται «φρόνιμος» και τον επαινεί ο κύριός του, γιατί είδε τη δύσκολη κατάσταση και έδρασε με μεγάλη ετοιμότητα νου.
Έτσι η λέξη «φρόνιμος» έχει ένα δυνατό τονωτικό νόημα.Το Ευαγγέλιο τη χρησιμοποιεί για να καθορίσει τη σωστή δράση του νοήμονος ανθρώπου που αναζητεί ένα ανώτερο επίπεδο μέσα του, βαδίζοντας με την εσωτερική εξέλιξη.

Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

«Mη δώτε το άγιο τοις κυσί»

«Mη δώτε το άγιο τοις κυσί μηδέ βάλητε τους μαργαρίτας υμών 
έμπροσθεν των χοίρων, μήποτε καταπατήσωσιν αυτούς 
εν τοις ποσίν αυτών και στραφέντες ρίξωσιν υμάς».

Η εξωτερική πλευρά του ανθρώπου είναι το «κάτω». 
Η χαμηλότερη πλευρά της κατανόησής του. Είναι η πλευρά του νου που αγγίζει μόνο τα πόδια. Σ’ αυτούς μην λέτε τίποτε, όσοι ζουν σ’ αυτή την πλευρά, δεν δέχονται την εσωτερική εξέλιξη του ανθρώπου, γιατί αυτή η πλευρά είναι στραμμένη προς τα έξω και όχι προς τα μέσα, έτσι δεν μπορούν να κατανοήσουν τη Δεύτερη Γέννηση.

Ο "Αμπελώνας" του Κυρίου

Τι είναι αυτό που προσπάθησε να μας μεταφέρει ο Χριστός; 

«όστις ποτίσει ένα των μικρών τούτων ποτήριον μόνο ψυχρού ύδατος εις όνομα μαθητού, αληθώς σας λέγω, δεν θέλει χάσει τον μισθόν αυτού».

Αλλά ο άνθρωπος που σκέπτεται μόνο κυριολεκτικά, θα νομίσει ίσως ότι αυτό που χρειάζεται, είναι να δώσει ένα ποτήρι κρύο νερό σ’ ένα παιδί. Αλλά το νερό σ’ αυτή την αρχαία γλώσσα, μας κάνει να αντιληφθούμε το ψυχολογικό νόημα, σε αντίθεση με το κυριολεκτικό. Το νερό σημαίνει την Αλήθεια, και τότε η φράση εννοεί την μεταβίβαση της Αλήθειας.

Εσωτερική Κατανόηση

Οι άνθρωποι λένε, ότι: 
«ο Θεός δεν υπάρχει, αφού συμβαίνουν τρομερά πράγματα στη γη». 
Η απάντηση έχει ήδη δοθεί. 
Λέγεται ανοικτά, ότι δεν γίνεται το Θέλημα του Θεού στη γη. 

Και άλλοι λένε: «αν υπάρχει και ανώτερο γιατί δεν μας έχουν πει τι να κάνουμε».
Η απάντηση εδώ είναι ότι οι άνθρωποι δεν μπορούν να εξελιχθούν, δηλαδή να αναγεννηθούν μόνοι τους, με μια οποιαδήποτε μορφή σκέψης ή ιδέας βασισμένης στα αισθητήρια. Η Αλήθεια  που μπορεί να ενεργήσει έρχεται εξ ακοής, και τα προβλήματά της και οι αποδείξεις της, από το κανάλι των αισθήσεων. Αλλά συναντώντας μέσα στο νου το υλικό που στηρίζεται στις αισθήσεις «πέφτει στην άκρη του δρόμου» και καταστρέφεται. Γι' αυτό είναι ανάγκη να ακούσει την Αλήθεια και να τη δεχθεί, από ένα επίπεδο που βρίσκεται πέρα από τον εαυτό του. Πέρα από ότι αποκόμισε από αυτή τη συνηθισμένη ζωή.

Πέμπτη, 27 Απριλίου 2017

«Πρόσθες ημών πίστιν»

Οι μαθητές στην κυριολεξία είπαν στο Χριστό: «πρόσθεσε στην πίστη μας». 

Για να υπάρξει και να αυξηθεί η πίστη είναι απαραίτητη 
μια ορισμένη στάση. Ποια είναι η φύση αυτής της στάσης; 
Θα αντιληφθεί ο άνθρωπος ότι βρίσκεται κάτω από εξουσία;
Ο εκατόνταρχος το κατάλαβε αυτό, όταν ζήτησε τη θεραπεία του δούλου του, και έτσι κατανόησε ένα πράγμα. Ήξερε που στηριζόταν η πίστη, και γι’ αυτό έμμεσα, ήξερε τι ήταν πίστη. Είχε τη σίγουρη εσωτερική αίσθηση ότι Πίστη είναι η ύπαρξη ενός εσωτερικού επιπέδου, όπου ο άνθρωπος υποτάσσει ότι έχει και δεν έχει μέσα του. Και δεν ενεργούσε όπως του αρέσει, είχε φτάσει στο σημείο να υπακούει σ’ αυτό το ανώτερο σημείο που βρίσκεται μέσα του. Και έτσι έχοντας πίστη, δεν ήταν ένας άνθρωπος της γήινης αυτής ζωής, αλλά δυο άνθρωποι. 

«Πάντα δυνατά τω πιστεύοντι»

«Eάν έχετε πίστιν ως κόκκον σινάπεως, ουδέν αδυνατήσει υμίν». 

Έχεις αυτή την Πίστη; Έχεις τη δύναμη να ενεργείς. 

Αλλά το νόημα δεν είναι ακριβώς αυτό, η πίστη καθιστά δυνατά τα πράγματα, που διαφορετικά δεν θα ήταν δυνατό ο άνθρωπος να τα πραγματοποιήσει. Δεν είναι ο άνθρωπος, αλλά η πίστη μέσα του που του δίνει τη δυνατότητα να πραγματοποιήσει κάτι. 
Αλλά η συνηθισμένη ιδέα που έχουμε για τη δύναμη, είναι λίγο πολύ συνδεδεμένη με τη βία. Οι άνθρωποι μπορούν να εξαναγκαστούν για να υπακούσουν. Αλλά η ιδέα της δύναμης που δίνει αυτή η Πίστη είναι διαφορετική. Τα πράγματα γίνονται δυνατά για τον άνθρωπο που έχει πραγματική Πίστη.
Οι μαθητές προσπάθησαν αλλά δεν μπόρεσαν να θεραπευόσουν το επιληπτικό παιδί, διότι χρησιμοποίησαν τις δικές τους δυνάμεις αλλ’ «ούκ ίσχυσαν» και τον ρωτούν ιδιαίτερα οι μαθητές, γιατί απέτυχαν;

Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017

Στο Όρος της Μεταμόρφωσης

Είναι μια πραγματικότητα η Μεταμόρφωση;

Ναι, αλλά οι μαθητές δεν μπόρεσαν να την καταλάβουν, και όχι μόνο φοβήθηκαν αλλά, όπως περιγράφεται, πέσανε σε τέτοιο ύπνο που δεν μπόρεσαν να πάρουν τίποτα από αυτά που συνέβαιναν, μέχρι τη στιγμή που αναγκάστηκαν να ξυπνήσουν απόλυτα. Ο Λουκάς το περιγράφει αρκετά καθαρά: «Ο δε Πέτρος και οι συν αυτώ ήσαν βεβαρυμένοι ύπνω» – δηλαδή είχαν πέσει σε βαθύ ύπνο, και όταν ξύπνησαν είδαν τη λαμπρότητά του, και δύο άντρες που στεκόταν δίπλα του, τον Μωυσή και τον Ηλία.
Θα ήταν μεγάλο σφάλμα να νομίσει κανείς ότι εδώ εννοείται ο σωματικός ύπνος. Ήταν ημέρα, γιατί να νυστάζουν οι απόστολοι την ημέρα;  Ακόμα κι αν νύσταζαν γιατί αναφέρεται μια τέτοια λεπτομέρεια; Ο ύπνος που εννοείται εδώ δεν είναι ο συνηθισμένος ύπνος. Στο Ευαγγέλιο πολλές λέξεις που έχουν ένα συνηθισμένο νόημα, χρησιμοποιούνται με ειδικό τρόπο και έχουν ένα εντελώς διαφορετικό νόημα.

«Ω γενεά άπιστος και διεστραμμένη..»

Στο Ευαγγέλιο η πίστη αναφέρεται σαν σπόρος στο νου του ανθρώπου.

Όταν οι μαθητές δεν μπόρεσαν να θεραπεύσουν το επιληπτικό παιδί, 
και ρώτησαν τον Xριστό γιατί, τους είπε: «Δια την απιστίαν υμών». 

Ένας άνθρωπος γονάτισε μπροστά του και του είπε: 
«Κύριε, ελέησον τον υιόν μου, σεληνιάζεται και κακώς πάσχει». 
Ο Ιησούς είπε: «Ώ γενεά άπιστος και διεστραμμένη, έως πότε έσομαι μεθ’ ημών…» 
Και λέει στους μαθητές του, ότι δεν είχαν πίστη. Αλλά κάποια αρχαία αντίγραφα εμφανίζουν το Χριστό να τους λέει, ότι δεν είχαν κ α θ ό λ ο υ πίστη.

Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

Διχάζεται σήμερα ο άνθρωπος;

Μέχρι πότε μπορεί κανείς να δικαιώνει τον εαυτό του, όπως συνήθιζε, 
και ταυτόχρονα να έχει την απαίτηση να γίνει ένας Καινούργιος Άνθρωπος; 

Μπορεί να αλλάξει, να αποκτήσει χρηστότητα; Γιατί όποιος πιστεύει ότι είναι χρηστός έτσι όπως είναι, δεν μπορεί να αλλάξει… Θα αλλάξουν οι ιδέες του περί χρηστότητας;
Γιατί εκείνο που εμποδίζει τους ανθρώπους να αλλάξουν είναι ακριβώς η πεποίθησή τους πως είναι χρηστοί, ότι έχουν δίκιο. Είναι φανερό, πως είναι ικανοποιημένοι με τον εαυτό τους, και ακριβώς αυτή η πεποίθησή τους, ότι είναι χρηστοί, διαμορφώνει τους τρόπους που βρίσκουν για τη δικαίωσή τους. Από αυτό αντλούν τη αίσθηση της αξίας, και της αρετής τους, και ακριβώς σ’ αυτό το σημείο ταράζονται και προσβάλλονται.
Από πού ξεκινά αυτή η πηγή της προσβολής;

«...ο βλέπων εν τω κρυπτώ, θέλει απόδοσει σοι εν τω κρυπτώ»

«Εάν μη περισσεύει η δικαιοσύνη υμών πλείον των γραμματέων 
και Φαρισαίων ού μη εισέλθετε εις την Βασιλείαν των Ουρανών».
Ίσως μπορέσουμε να κατανοήσουμε τι σημαίνει ότι εάν η δικαιοσύνη μας περισσεύσει ίσως έρθει μια άλλη κρυμμένη ανταμοιβή όπως αναφέρεται στη φράση: Και ο πατήρ σου ο βλέπων εν τω κρυπτώ, αποδόσει σοι εν τω κρυπτώ» Στην επίσημη μετάφραση υπάρχει μια φοβερή παρανόηση του νοήματος, διότι ο συγγραφέας που άλλαξε τις λέξεις στην αντιγραφή, δεν είχε ιδέα για το νόημά τους. Άλλαξε λοιπόν τα λόγια του Χριστού και έγραψε: «Και ο πατήρ σου ο βλέπων εν τω κρυπτώ, θέλει απόδοσει σοι εν τω φανερώ» . Βλέπετε, δεν είχε ιδέα γιατί να κάνει κανείς ελεημοσύνη κρυφά, αν δεν είχε στο νου του κάποια εξωτερική ανταμοιβή, για να νιώθει ενάρετος και ικανοποιημένος. 
Γι’ αυτό πρόσθεσε ότι η ελεημοσύνη στα κρυφά, θα ανταμείβονταν φανερά!  

Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

«..μη γνώτω η αριστερά σου τι ποιεί η δεξιά σου..»

Το είδος της Αλήθειας και της Δικαιοσύνης που διδάσκεται στα Ευαγγέλια, είναι διαφορετικό από την αλήθεια αυτού του κόσμου, και την πραγματικότητα των αισθήσεων. Οι διαφωνίες πάντα υπήρχαν ανάμεσα σ’ αυτούς που άκουγαν το Χριστό. «Οι μεν έλεγον, αγαθός εστίν. Οι άλλοι έλεγον, ού, αλλά πλανά τον όχλον».

Η ουσία είναι ότι ο Χριστός πρόσβαλε τους περισσότερους απ’ αυτούς όπου τον άκουγαν. Τα λόγια του δεν ήταν μονον παράξενα, αλλά ήταν και πολύ δυνατά και γι’ αυτό ένιωθαν θιγμένοι. Τους αφαιρούσε εκείνο το οποίο δικαίωνε τον εαυτό τους. Δίδασκε ένα άλλο είδος Αλήθειας. Δίδασκε τι μπορεί να κάνει έναν άνθρωπο να νιώθει δίκαιος μέσα του. Δίδασκε για τη μετάβαση από ένα εσωτερικό επίπεδο σ’ ένα άλλο.

Κυριακή, 23 Απριλίου 2017

Καλοσύνη και Αλήθεια..!!!

Οι μαθητές ρώτησαν τον Ιησού, ποιος από αυτούς θα τον πρόδιδε. "Ποιος είναι Κύριε;" Αποκρίνεται ο Ιησούς: "Είναι εκείνος στον οποίο θα δώσω ένα κομμάτι ψωμί αφού το βουτήξω στο πιάτο". Παίρνει ένα κομμάτι ψωμί, το βούτηξε στο πιάτο και το δίνει στον Ιούδα τον Ισκαριώτη, γιο του Σίμωνα, και του λέει: "ότι έχεις να κάνεις κάνε το γρήγορα".
Είναι φανερό, ο Ιούδας έκανε ότι έκανε, για να πληρωθούν οι γραφές, αλλά τα έκανε συνειδητά όλα αυτά ή όχι; Ας δούμε ποιο μέρος της αρχαίας γραφής εκπλήρωσε ο Ιούδας. Αυτό είναι στο Ζαχαρία:  
Ο προφήτης περιγράφει, πως του είπε ο Κύριος να ποιμάνει ένα ορισμένο ποίμνιο - δηλαδή, να διδάξει ορισμένους ανθρώπους. Παίρνει λοιπόν, γι’ αυτό το σκοπό δυο ραβδιά – δηλαδή, τους διδάσκει από δυο πηγές δύναμης, (γιατί η ράβδος αντιπροσωπεύει τη δύναμη). Τη μια ράβδο την ονόμασε Καλοσύνη, (Κάλλος ή Χάρη), και την άλλη Δεσμούς, (Ένωση ή Ομόνοια), είναι η Καλοσύνη και η Αλήθεια, της διδασκαλίας, και φρόντισε το ποίμνιο.

«Ιδού, υγιής γέγονας, μηκέτι αμάρτανε»

«Η Αλήθεια είναι το μέσον που οδηγεί στην Καλοσύνη»

Ο άνθρωπος βλέπει ποσό Καλό ήταν, που γνώρισε όλα αυτά, απλά και μόνον σαν Αλήθεια. Και τότε, μια θέληση, μια επιθυμία μεταφέρεται σε όλα όσα γνώρισε, και αρχίζει να ζει την Αλήθεια σαν Καλοσύνη. Ναι, την Αλήθεια γνώρισε πρώτη, πρώτα έμαθε την Αλήθεια, αλλά η κατάληξή της είναι η Καλοσύνη. Και αυτή η Καλοσύνη έρχεται πρώτη, γιατί η Αλήθεια απορρέει μόνο από το Καλό από το Φως. Αλλά στο χώρο και στο χρόνο που ζούμε, ο άνθρωπος μαθαίνει τα πάντα ανάποδα.Μαθαίνουμε την Αλήθεια και μετά αντιλαμβανόμαστε την Καλοσύνη. Αν βάλεις πρώτη την Αλήθεια, θα συνεχίζεις να κάνεις το ίδιο σφάλμα. Όποιος μένει μόνο με την Αλήθεια, και την κάνει πρώτιστο, και σκοπό του, χάνει το στόχο του. Όταν καταλάβει ότι η Αλήθεια είναι ένα μέσον, για να φτάσει στην Καλοσύνη, δεν «αμαρτάνει» πια. Γι' αυτό ο Ιησούς λέει στον παραλυτικό: «Μηκέτι αμάρτανε». Στην αρχαία γλώσσα, αυτό σημαίνει: «Mη χάνεις πια το στόχο σου. Ένας τρόπος είναι η Αλήθεια, για να φτάσεις στο σκοπό σου, και ο σκοπός είναι να ανασύρεις από τα βάθη σου την Καλοσύνη, και να αρχίζεις να εφαρμόζεις την Αλήθεια, από το υψηλό επίπεδο της Καλοσύνης σου».

Το Θαύμα στην Πηγή της Βηθεσδά

Στην παραβολή του ανθρώπου που θεραπεύτηκε στην προβατική κολυμβήθρα Βηθεσδά, αναφέρεται ότι ο Ιησούς του μίλησε, και του είπε: «Θέλεις να γίνεις υγιής;» 

Του μιλά εσωτερικά. Τη Θεϊκή Γνώση, το Ανώτερο Καλό, ο παράλυτος άνθρωπος, την είχε μέσα του. Όταν μια διδασκαλία αρχίζει από το υψηλότερο επίπεδο του ανθρώπου, αρχίζει από την Αλήθεια, έχει στόχο την εσωτερική ανάπτυξη. Ο παράλυτος γνώριζε αυτή τη διδασκαλία, και δεν ήταν εντελώς δοσμένος στην εξωτερική ζωή. Είχε αποτραβηχτεί από την εξωτερική ζωή, και μέσα από τις πέντε πύλες - τις αισθήσεις - κοιτάζει με αγωνία τα νερά που μπορούν να τον θεραπεύσουν. 

Σάββατο, 22 Απριλίου 2017

Τι σημαίνει το ένδυμα του γάμου;

Πως γίνεται ένας άνθρωπος που δεν έχει ένδυμα γάμου 
να φτάνει στη Βασιλεία των Ουρανών;

Αυτό δεν γίνεται θα πείτε. Κι όμως, με μια έξυπνη προσποίηση, θέλει να πλησιάσει εκείνους που η εσωτερική τους όραση διαπερνά την εξωτερική και την εξωτερική του γύμνότητα. Αλλά εσείς προσέξτε τους καλεσμένους. Τους μάζεψαν από τα σταυροδρόμια, και τους κάλεσαν στο γάμο. Αυτούς που βρήκαν ήταν πονηροί και αγαθοί. Αυτός που εισήλθε χωρίς ένδυμα γάμου, είχε φτάσει σε μια ορισμένη κατανόηση. Γιατί για να φτάσει μέχρι το «σταυροδρόμι», θα πήρε κάποια διδασκαλία. Και δίνει την εντύπωση, ότι είναι καλός, αγαθός, ελεήμων. Αλλά εσωτερικά δεν πιστεύει τίποτα. Όλα είναι εξωτερική επίδειξη, και όταν έρχεται σε επαφή με το φως εκείνων που είναι πολύ πιο συνειδητοί από αυτόν, παύει να εξαπατά. Τότε φαίνεται η εσωτερική έλλειψη πίστης που τον διακρίνει. Μέσα του είναι γυμνός. Μπορεί λοιπόν αυτός ο άνθρωπος να ξεγελάσει τους πάντες, μπορεί να απομιμηθεί κάθε αρετή;

ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΜΕ ΠΡΩΤΑ ΤΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΜΑΣ ΝΑΟ..!!!

Είναι δυνατόν να βάλουμε νέο κρασί σε παλιά δοχεία;

«H Βασιλεία των Ουρανών βρίσκεται μέσα μας». Ναι, αλλά ο Φαρισαίος μέσα μας, κλείνει την πόρτα, επειδή τονίζει μόνο την εξωτερική υπακοή, εξωτερικές τελετουργίες δηλ. τονίζει τον εξωτερικό νου. Πως θα προσεγγίσουμε όλα αυτά με την ανάπτυξη του εσωτερικού νου, και με μια βαθύτερη κατανόηση;
Όταν ο άνθρωπος είναι προσκολλημένος στο γράμμα του νόμου, αυτό είναι αρκετό, για το Φαρισαίο που είναι μέσα μας. Και ο Χριστός λέει: «Mωροί και τυφλοί, δεν ξέρετε ότι το Σάββατο έγινε για τον άνθρωπο, και όχι το αντίθετο; Το Σάββατο έγινε για να αποχωριστεί ο άνθρωπος από τον κόσμο και τις φροντίδες του, και κατόπιν να δεχτεί την πρώτη νέα εν Χριστώ Ημέρα του Κυρίου, την Κυριακή. Εάν ο ναός μέσα σας δεν είναι καθαρός και άγιος, έχει καμιά αξία, έστω και αν είναι γεμάτος χρυσάφι;

Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017

ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΗΜΕΡΑ Η ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ;

Όταν δεχόμαστε τον καθαρό Λόγο του Θεού που δεν έχει καμιά σχέση με τον εξωτερικό κόσμο, δηλαδή με τις πέντε αισθήσεις, αυτή την Αλήθεια δυσκολευόμαστε πολύ να τη δεχτούμε. Ακόμα και αν αποδεχτούμε την Αλήθεια εξακολουθούμε να ζούμε κοντά στις πέντε αισθήσεις, δηλαδή, εξακολουθούμε να παραμένουμε κοντά σε όλες τις ιδέες που ανήκουν στον εξωτερικό κόσμο, όπως μας τον παρουσιάζουν οι αισθήσεις μας, και παίρνουμε αυτό τον κόσμο ως πραγματικό.
Τι μας δίνουν οι αισθήσεις; Το χρόνο και το χώρο και δεν μπορούμε να πάμε πέρα από αυτού του είδους τη σκέψη. Έτσι δεν ξέρουμε πως να σκεφτούμε με ένα καινούργιο τρόπο. Όμως η βαθύτερή μας σκέψη πάει πέρα από το χώρο και το χρόνο. Αλλά εμείς δεν μπορούμε να σκεφτούμε μέσα στο άχρονο και στο άχωρο, και μένουμε ξαπλωμένοι στις πέντε πύλες των αισθήσεων. Δηλαδή, δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από τη δύναμη του εξωτερικού κόσμου. Εδώ λοιπόν, περιμένουν όλοι όσοι πέρασαν την πύλη των προβάτων κοντά στις πέντε πύλες των αισθήσεων. Και είναι ανάπηροι, γιατί δεν ανήκουν ούτε στον ένα κόσμο ούτε στον άλλο, δηλ. ψυχολογικά δεν μπορούν να κινηθούν από δω ή από κει.

“Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος..”

“Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος, 
καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν, καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος.  Οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν Θεόν, πάντα δι' αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἓν ὃ γέγονεν, ἐν αὐτῷ ζωὴ ἦν, καὶ ἡ ζωὴ ἦν τὸ φῶς τῶν ἀνθρώπων,  καὶ τὸ φῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ φαίνει, καὶ ἡ σκοτία αὐτὸ οὐ κατέλαβεν”. 
Θα έρθει μια μέρα που τα μάτια των ανθρώπων θα ανοίξουν και τότε θα κατανοήσουν αυτό που δεν κατανοούν τώρα, αυτή τη φράση στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη:

“καὶ τὸ φῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ φαίνει, καὶ ἡ σκοτία αὐτὸ οὐ κατέλαβεν”.
Ότι το απόλυτο σκοτάδι, δεν κατανοεί, δεν μπορεί να συλλάβει το Φως. Γι’ αυτό ο σκοπός μας είναι να χαραχθεί αυτή η Νίκη, στο αίμα, μέσω μιας αγνής και καθαρής ζωής. Τότε, βλέποντας τη διαμάχη που βασιλεύει σ’ αυτό τον κόσμο, θα μπορείτε πείτε: ποτέ το σκοτάδι δεν μπορεί να γίνει Φως, και ότι μέσω μηχανικών διαδικασιών και της μίμησης, δεν μπορεί κανείς να αποκτήσει παρά ένα υποκατάστατο φωτός”.

Ένας ιδανικός πλανήτης..!!!

Σ’ αυτό το ανόσιο διαλεκτικό πεδίο που ζούμε, και λόγω αυτής της σύγκρουσης, η κατάσταση διευθύνεται άλλοτε από την κεφαλή και άλλοτε από την καρδιά. Αυτό μας κάνει να μιλάμε για διανοητικό και για συναισθηματικό τύπο. Μια τέτοια αποδιοργάνωση είναι κληρονομική και εκδηλώνεται οργανικά. Γι’ αυτό η κατάσταση ολόκληρου του σημερινού διαλεκτικού γένους είναι στον υψηλότερο βαθμό αντίθετη με τη φύση. Για να το καταλάβουμε καλά αυτό, θα σκεφτούμε τη δομή ενός ιδανικού πλανήτη.

Σ’ έναν ιδανικό πλανήτη, ο βόρειος πόλος είναι αυτός που αφομοιώνει, και ο νότιος πόλος είναι ο πόλος της εκδήλωσης. Έτσι, ο πόλος της εκδήλωσης επιτρέπει στον πόλο της αφομοίωσης να ελκύσει δυνάμεις απαραίτητες για τη διατήρηση του συνόλου. Μέσα σ’ αυτόν τον ιδανικό πλανήτη υπάρχει μια τέλεια ισορροπία ανάμεσα στις δυνάμεις της εκδήλωσης και της αφομοίωσης και η απόδειξη αυτής της ισορροπίας παρέχεται σ’ όλο το πεδίο εκδήλωσης.

Πέμπτη, 20 Απριλίου 2017

«Η Θεϊκή Δύναμη εκδηλώνεται μέσα στην αδυναμία».

H αρχική έννοια του Πάσχα, σημαίνει πέρασμα, να περάσουμε το κατώφλι.

Ο συμβολισμός, το άγιο ποτήρι του Δείπνου, έχει δομηθεί μέσα στην καρδιά μας. Η προετοιμασία με την ευρύτερη έννοια, του πασχαλινού αρνιού έχει ολοκληρωθεί. Όπως θα έχετε καταλάβει, όταν κανείς αντιδρά θετικά στην διαδικασία της αγιοποίησης δέχεται την πρώτη ακτίνα του πρωταρχικού Φωτός, και από το κύκλωμα των πλεγμάτων του λαιμού, ξεκινά μια νέα δραστηριότητα. Μ’ αυτή την αλλαγή ο άνθρωπος μπορεί να παρακολουθήσει σωστά στο άνω δώμα τη διαδικασία που εκπληρώνει την αποστολή του.
 Πώς να καταλάβουμε σήμερα αυτά τα λόγια της Βίβλου; 
«Η Θεϊκή  Δύναμη εκδηλώνεται μέσα στην αδυναμία».

Τετάρτη, 19 Απριλίου 2017

Κατέχουμε τη βεβαιότητα της Ανάστασης..!!!

Η έννοια του Μυστικού Δείπνου μας μιλά για ένα αποχαιρετισμό.

Η μέρα της παλιάς διαλεκτικής ζωής που υπόκειται στη συνήθεια, έχει περάσει, και τώρα που έχει έρθει πάλι το βράδυ, θέλετε να θέσετε τέλος εσείς ο ίδιος στην ημέρα αυτής της φύσης. Αυτό μας επιτρέπει να δούμε τις τέσσερις φάσεις του δρόμου. Και πρώτα, την ετοιμασία του βραδινού Φαγητού, μετά την τέλεση του Δείπνου, έπειτα την οδό του σταυρού και τελικά την Ανάσταση. Έπειτα από το Δείπνο οι πολυάριθμες συγκρούσεις που φέρνει η ψευδαίσθηση μαζί της, καταστρέφονται. Το σκοτάδι πεθαίνει και γι’ αυτό ο μυστικός δείπνος είναι ένα γεύμα θανάτου. Πριν εσείς φτάσετε να συμμετάσχετε, δηλαδή να βρεθείτε μέσα στον Χριστό, πριν μπορέσετε να μεταφέρετε αυτό το σταυρό της μετουσίωσης και να στερεώσετε στο σταυρό τον εαυτό σας, οφείλετε να τελέσετε το δείπνο σας, το βραδινό σας Φαγητό. Σε τι αναφέρεται αυτός ο Δείπνος, αυτό το φαγητό του θανάτου;
Αναφέρεται στην κάθοδο επτά ακτινών του Πρωταρχικού Φωτός. Αυτό το Φως φέρνει σε σας μια έντονη μάχη, μια επίθεση που κατευθύνεται σε όλο το διαλεκτικό σας ον και οι δυνάμεις δεν είναι από αυτό τον κόσμο.

«Ιδού, ίσταμαι εις την θύραν και κρούω..»

Εσείς αναζητήσατε τη θύρα ενθυμούμενοι τα λόγια: 
«Ιδού, ίσταμαι εις την θύραν και κρούω.
Εάν τις ακούσει τη φωνής μου, και ανοίξει την θύραν, 
θέλω εισέλθει προς αυτόν, και δειπνήσει μετ’ αυτού και αυτός μετ’ εμού».

Η έννοια του Μυστικού Δείπνου είναι να φάει κάνεις τον Άρτο και να πιει τον Οίνο. Να γίνει κανείς δεκτός μέσα στο πεδίο δραστηριότητας του Πρωταρχικού Φωτός. Ο εορτασμός του Μυστικού Δείπνου σήμερα κατά τη συνήθεια των κύκλων αυτής της φύσης, δεν έχει παρά ένα πολύ ατελές νόημα, και επιπλέον η πράξη είναι πολύ επικίνδυνη..

Τρίτη, 18 Απριλίου 2017

Η Ανάσταση του Κυρίου..!!!

Εσείς λέτε, ότι βαδίζετε αυτό το δρόμο, αλλά η Ανάσταση του Κυρίου δεν κατανοήθηκε.

Αν είχε κατανοηθεί, θα είχαν βρει όλοι την υπογραφή αυτής της Ανάστασης με όλες της τις συνέπειες. Γι’ αυτό όλα όσα θα καταλάβετε, θα είναι ένας φάρος επάνω στο δρόμο. Τότε όλοι θα έχουν τελέσει μέσα στο βάθος της ύπαρξής τους την ένδοξη Ανάσταση. Μέσα σε όλους παραμένει ο κίνδυνος της μικροψυχίας και της αναποφασιστικότητας. Θα δείτε αυτό τον κίνδυνο με την εμφάνιση του Ιησού στη λίμνη της Τιβεριάδας. Ο άνθρωπος εκείνος καταγίνεται με την αλιεία, και να που δεν πιάνει τίποτε. Και ο Ιησούς τον ρωτά: «Μη τι προσφάγιον έχετε;» Και αυτός είναι υποχρεωμένος να απαντήσει: «Όχι».
Δείτε τώρα, ότι μια καινούργια σχέση έχει δημιουργηθεί με τον Μεγάλο Αλιέα των ανθρώπων, και αυτή η σχέση δεν πρόκειται να διακοπεί. Η φωνή Του αντηχεί: «Ρίξε το δίχτυ σου από τη δεξιά πλευρά της βάρκας, και θα βρεις». Και όταν το δίχτυ σύρεται στην όχθη είναι γεμάτο ψάρια, εκατόν πενήντα τρία, εικόνα αφθονίας.
Ποιος μπορεί να τελέσει τη γιορτή της Ανάστασης ως νικητής, ως θριαμβευτής, ως αλιεύς ανθρώπων, με την πιο πλήρη έννοια της λέξης, και το δίχτυ του να μην σκιστεί;
Aς μάθουν όλοι, ότι αυτό το δίχτυ που κατασκευάστηκε πάνω στην Πέτρα του Χριστού, ποτέ δε θα σκιστεί. Διότι έπειτα από τη νύχτα, έπειτα από το θάνατο, ανατέλλει πάντα η χωρίς επιστροφή αυγή.

Δευτέρα, 17 Απριλίου 2017

«Η ώρα έφτασε, η βασιλεία των ουρανών είναι κοντά»

Μπορείτε να ακολουθήσετε το δρόμο που ακολούθησε ο Χριστός;

Το δρόμο της Μεταμόρφωσης, όπου το «εγώ» αρνείται τον γήινο εαυτό του, για να συναντήσει τον Ουράνιο Άνθρωπο; Aν η απάντηση σας είναι Ναι, προχωρήστε από τον ένα άνθρωπο στον άλλο, με το καλό νέο: 
«Η ώρα έφτασε, η βασιλεία των ουρανών είναι κοντά».
Ακούστε τα λόγια ώστε να τα κατανοήσετε, να δεχθείτε αυτή τη σοφία. Πως όμως θα χρησιμοποιήσετε το κλειδί αυτών των λόγων: «Γίνεσθε φρόνιμοι ως οι όφεις».
Όταν εννοήσουμε καλά την ιστορία των Αριθμών κεφ. 21, τότε βλέπουμε τους οδοιπόρους μέσα στην έρημο οι οποίοι βρίσκονται σε μεταβατική περίοδο, να διαμαρτύρονται και να λένε στο Μωυσή: «Γιατί να χαθούμε στην έρημο, εδώ δεν υπάρχει ούτε ψωμί, ούτε νερό, και απεχθανόμαστε αυτή την άθλια τροφή μας». Στη συνέχεια λέγεται ότι το Πνεύμα έστειλε σ’ αυτούς δηλητηριώδη φίδια, έτσι ώστε να πεθάνουν.
Τι σημαίνει αυτή η αντίδραση των οδοιπόρων; 

Κυριακή, 16 Απριλίου 2017

«Αναζητήστε τα άνωθεν πράγματα»

Aν αναστηθείτε εν Χριστώ  «Αναζητήστε τα άνωθεν πράγματα»
Η ανώτερη συνείδηση θα σας οδηγήσει εκεί όπου στέκεται ο Χριστός, στα δεξιά του Θεού, εκεί όπου βρίσκεται το Πρωταρχικό Φως της Ζωής. Αυτόν τον Αναστημένο Χριστό μη τον συνδέεται με τον εβραιο-χριστιανισμό ή τις διάφορες θρησκείες και τις ομολογίες αυτής της διαλεκτικής φύσης, και μη λέτε: «εμείς γνωρίζουμε». Διότι ο Παύλος μας λέει: «αυτή η γνώσις σας φυσιοί, η δε αγάπη οικοδομεί, εάν τις νομίζει ότι εξεύρει τι, δεν έμαθεν ουδέν καθώς πρέπει να μάθη.  Αλλ’ εάν τις αγαπά τον Θεόν, ούτος γνωρίζεται απ’ αυτού».
(Α’ Κορ. 8: 2-3). Κάθε γνώση ανήκει στη διαλεκτική φύση, και για τον αναστημένο Χριστό, δεν είναι η πραγματική γνώση. Ολόκληρη η ζωή των εκκλησιών, των αιρέσεων και των οργανώσεων όλες αυτές οι ψευδαισθήσεις ξεριζώνονται. Kαι το σύνολο όλης της γνώσης είναι ότι δεν γνωρίζουμε τίποτε. Δεν είναι να γνωρίσουμε εμείς το Θεό, αλλά ο Θεός να γνωρίσει εμάς. Το Πνεύμα Του να έλθει σε μας. Και από τη στιγμή που κατέχουμε το Πνεύμα, και όχι πριν, κατέχουμε τη Σοφία. Πετάξτε όλα τα είδωλα, βαδίστε το δρόμο, γίνετε σοφοί. Τότε θα Τον υπηρετήσετε. Αλλά όχι με τη δική σας σοφία, αλλά με την υψηλή πραγματικότητα των έργων σας.

Σάββατο, 15 Απριλίου 2017

«Να κατέχουμε ένα τεκμήριο του Πνεύματος στην καρδιά μας»

Ο Παύλος μας μιλά γι’ αυτά τα πράγματα μέσω εμπειρίας, διότι έχει ετοιμάσει μέσα του πλήρως το Πάσχα, και υποδηλώνει όλα αυτά με την έκφραση: «Να κατέχουμε ένα τεκμήριο του Πνεύματος στην καρδιά μας», να είμαστε επιστολή γραμμένη στην καρδιά μας, δηλαδή, η καρδιά μας να διευρυνθεί ολοκληρωτικά.. αλλά βλέποντας τους άλλους λέει: «..αλλά μέσα σας είναι πολύ στενά, διευρυνθείτε εσωτερικά».
Μπορείτε να διασχίσετε το κατώφλι που δίνει πρόσβαση στην ανανέωση της καρδιάς, η οποία δεν είναι προς το παρόν «ένα τεκμήριο του Πνεύματος», αλλά αποτελεί όπως λέει ο Εκκλησιαστής: «μια νέα ημέρα που έρχεται θα λέγαμε κλεισμένη μέσα στην καρδιά». 

Παρασκευή, 14 Απριλίου 2017

«..Θυσιάζω τη ζωή μου για χάρη των προβάτων…»

Πως θα συλλάβουμε πλήρως τη θέση της Μεταμόρφωσης, που μας οδηγεί στο μεγάλο Σκοπό και να τη θέσουμε σε εφαρμογή; Χρειαζόμαστε μια ξεκάθαρη αντίληψη, η όποια θα προηγηθεί από τη δράση, και η γνώση θα φωτίσει και πάλι τις πιο χαρακτηριστικές όψεις του δρόμου. Τους είπε, λοιπόν, ο Ιησούς: «Γι’ αυτό ο Πατέρας με αγαπάει, γιατί εγώ θυσιάζω τη ζωή μου για χάρη των προβάτων…». «Γι’ αυτό ο Πατέρας με αγαπάει, γιατί εγώ θυσιάζω τη ζωή μου, ώστε να την ξαναπάρω πίσω, κανείς δεν μου παίρνει τη ζωή, εγώ από μονός μου την προσφέρω. Από μένα εξαρτάται να την προσφέρω, κι από μένα εξαρτάται να την ξαναπάρω πίσω, αυτή την εντολή έλαβα από τον Πατέρα μου» (Ιωαν.10:15-18).
Θα παρατηρήσετε ότι το Ευαγγέλιο μας τοποθετεί χωρίς αμφιβολία μπροστά στην συντριβή, αλλά αυτή η πρακτική βασίζεται στην Ιερή Γλώσσα, και στα λόγια του Ιησού, διότι τι σημαίνει: «γι’ αυτό μας αγαπάει ο Πατέρας;» Σημαίνει, ότι μόνο όταν προσφέρουμε τη ζωή μας, για να τη λάβουμε εκ νέου, ο σύνδεσμος ανάμεσα στο μικρόκοσμό μας και το Πρωταρχικό Φως αποκαθίσταται.

«Ελάτε, πιείτε απ’ αυτό όλοι»

«Λάβετε φάγετε, αυτό είναι το σώμα μου» και «πίετε εξ' αυτού πάντες"

(Ματθ. 26: 26-27). «Λάβετε φάγετε, αυτό είναι το σώμα μου, που σας προσφέρεται. Δράστε σε τέλεια αρμονία με αυτό. Kαι αυτό το ποτήρι είναι ο νέος σύνδεσμος με το αίμα μου που έχει εκχυθεί για σας». Σε ποιο βαθμό αυτά τα λόγια αντιστοιχούν σε ένα κρίσιμο σημείο; Ο Παύλος μας προειδοποιεί: «Κάθε φορά που τρώτε τον άρτο και πίνετε τον οίνο θα αναγγέλλετε το θάνατο του Κυρίου μέχρις ότου έρθει». Πράγμα που σημαίνει: «Κάθε φορά που λαμβάνετε το σώμα και το αίμα του Κυρίου, μη χάνετε από τα μάτια σας ότι το κάνετε αποκλειστικά για να υπηρετήσετε τη διαδικασία αυτή που θα σας μεταμορφώσει. Αγωνίζεστε για αυτήν την εκπλήρωση του Μεγάλου Έργου».
Γι’ αυτό ο Παύλος αναγγέλλει: «όποιος, λοιπόν, τρώει τον άρτο και πίνει το ποτήριο του Κυρίου με τρόπο ανάξιο, γίνεται ένοχος αμαρτήματος απέναντι στο σώμα και το αίμα του Κυρίου». (A΄ Κορ. 11: 23-34). «Κάθε ένας που τρώει τον άρτο και πίνει τον οίνο, τρώει και πίνει την ίδια του την κρίση – την ίδια του την καταδίκη».

Πέμπτη, 13 Απριλίου 2017

«Μυστικός Δείπνος»

H ευαγγελική περικοπή μας βοηθά 
να συλλάβουμε το μυστήριο του Μυστικού Δείπνου.

Αφορά την αποστολή του Πέτρου και του Ιωάννη για να ετοιμάσουν το Μυστικό Δείπνο.
Όταν με την εσωτερική κατανόηση δομηθεί μέσα μας το άγιο ποτήρι, τότε κρατάμε ένα κλειδί που εφαρμόζει τέλεια και η πύλη ανοίγει.
Λοιπόν, υπάρχει ένας εσωτερικός Θεός φυλακισμένος μέσα στα σκοτάδια μας, ο όποιος όταν ελευθερωθεί με τα βήματα που περιγράφονται, τότε το ποτήρι είναι έτοιμο μέσα μας, για να χρησιμοποιηθεί από τον Ιησού Χριστό, τον Κύριο.

«..εν πνεύματι και αληθεία..»

Έχουμε οδηγηθεί στο δρόμο του Όρους των Ελαιών, του κήπου της Γεθσημανή,
με την ελπίδα να γίνουμε κατανοητοί «εν πνεύματι και αληθεία».
Το μυστήριο αυτής της κατανόησης είναι ένα παράξενο γεγονός.
Πώς να συλλάβει κανείς αυτή την αλυσίδα των διαδικασιών, 
η οποία απαιτεί βαθιά γνώση της άγιας Επιστήμης;

Η κατανόηση αυτών των διαδικασιών σημαίνει χάρη, που αναλογεί σε όσους επιθύμησαν να ανασυρθούν από το βαθύ πηγάδι, μέσω ορισμένων απελευθερωτικών πράξεων. Αυτοί μοιάζουν με τις ρίζες του φυτού που εισχώρησαν στα σκοτεινά βάθη της γης για να κατακτήσουν την τροφή που έχουν ανάγκη.

Τετάρτη, 12 Απριλίου 2017

Στον Κήπο της Προσευχής..!!!

Ο Ιησούς με τους τρεις μαθητές, τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη, 
προχωρεί προς τον κήπο της Γεθσημανή. 
Ο Πέτρος συμβολίζει το στοιχείο θέληση, ο Ιάκωβος το στοιχείο σκέψη 
και ο Ιωάννης το στοιχείο συναίσθημα. 

Μια καρδιά και μια κεφαλή ενωμένη, ολοκληρωμένη, και το ιερό ποτήριο έχει φτιαχτεί μεταξύ κεφαλής και καρδιάς. Πίνοντας καθημερινά το περιεχόμενο του Άγιου ποτηριού, ο νέος Άνθρωπος εκπληρώνει το μεγάλο θαύμα της Μεταμόρφωσής του. 
Και οι τρεις αυτοί παράγοντες τοποθετούνται μπροστά στη Νέα Ζωή. 
Σ’ αυτόν ο κήπο της Ψυχής, ξεκάθαρος εκτυλίσσεται ο δρόμος της Απελευθέρωσης. 
Η μεγάλη και βαθιά σιωπή επιβεβαιώνει το γεγονός. Σ’ αυτό τον τόπο, η ανύψωση και η σιωπή κάνει κάθε τι το διαλεκτικό να βυθίζεται αναπότρεπτα στον ύπνο, επειδή η διαλεκτική συνείδηση δεν μπορεί να ακολουθήσει. «Βεβαρυμμένοι των οφθαλμών» οι μαθητές του Χριστού μέχρι τώρα, διότι το διαλεκτικό πεδίο τους θέτει σ’ αυτό το ληθαργικό ύπνο. Τι είναι αυτό που μπορεί να ξυπνήσει την κοιμισμένη τους συνείδηση;

«Το Βασίλειό μου δεν είναι από αυτόν τον κόσμο»

Κάποιοι καταλαβαίνουν το μεγάλο αυτό διαχωρισμό της ανθρωπότητας.
Και αυτός ο διαχωρισμός είναι αναγκαίος, 
καθώς σε κάποιο βαθμό είναι αναγκαία μια άλλη συνείδηση. 
Μπορείτε να συλλάβετε αυτά τα λόγια;
«Και αν ακόμη ο Χριστός γεννιόταν χίλιες φορές στη Βηθλεέμ 
και όχι μέσα σας, θα ήσασταν ωστόσο χαμένος».
Τι πραγματοποίησε το Ουράνιο; 
Ένα σύνδεσμο, ένα σημείο επαφής με το γήινο, μ’ αυτό που είναι από αυτή τη φύση.

Τρίτη, 11 Απριλίου 2017

«Δεύτε προς με πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι…»

Ποιος όταν αδραχθεί από το Άγιο Πνεύμα 
της αληθινής Ζωής, που το αναζητούσε, έχει βρει μια απάντηση;
Ποιος θέτει στον εαυτό του με τρόπο αντικειμενικό μια τέτοια ερώτηση;
H εκμηδένιση, αυτή η συντριβή του εαυτού που απαιτείται, δεν κατανοήθηκε. 
Γι’ αυτό οι πάμπολλες αδελφότητες ακολουθούν διαφορετικές κατευθύνσεις, και δεν μπορεί να γίνεται πια θέμα για διαφορά απόψεων. Πρόκειται για δυο πράγματα εντελώς ξένα το ένα από το άλλο στην ιδία τους την ουσία. Μέσα στη Βίβλο ο πιστός θα βρει μια απάντηση ελευθερωμένη από ερμηνείες, αρκεί ο ίδιος να ξέρει να την ακούει.

Δευτέρα, 10 Απριλίου 2017

H Ανάληψη

"Τότε, το βράδυ της πρώτης μέρας της εβδομάδας, (ημέρα Κυριακή), ο Κύριος στάθηκε μπροστά στους μαθητές του χαιρετώντας τους λέγοντας:  «Ειρήνη υμίν!» Και τους έδειξε τα χέρια του και την πλευρά του. Οι μαθητές γέμισαν από χαρά".
Η προσοχή συγκεντρώνεται τώρα, στο στάδιο το οποίο έχει φτάσει ο νέος αναστημένος άνθρωπος. Είναι ικανός πλέον να κυβερνήσει εκ νέου το βασίλειό του, όπως ο Κύριός Του, και αναλαμβάνει το τελευταίο έργο του. Για μια στιγμή είδε το σύνδεσμο με το Άγιο Πνεύμα, με τη θεϊκή γνώση να σπάει. Όμως η φαινομενική μορφή δεν εγκαταλείπεται στην τύχη της. Αφού συνειδητοποιήσει τις καινούργιες συνθήκες και το «Μη μου άπτου», έπειτα από την εμπειρία αυτής της καινούργιας μοναχικότητας, η θεϊκή γνώση έρχεται ξανά προς τον νέο αναστημένο Άνθρωπο. Αυτό που βίωσε την προηγούμενη μέρα ο αναστημένος μαθητής, τον κατέστησε μέσω της ολοκληρωτικής θυσίας και της συντριβής του εαυτού του, γεμάτο δύναμη, για να αναστήσει μέσα του τον Πρωταρχικό Άνθρωπο. Και δέχεται την πραγματική εντολή από τον Υπέρτατο: «Από σήμερα, ψυχές θα αλιεύεις».

Αφυπνίζουμε το έπος της Σταύρωσης..!!!

Θα δούμε τώρα, πως δημιουργείται η αφύπνιση και αυτή η παλιά διαλεκτική προσωπικότητα γλιστρά μέσα στη μορφή του «τίποτα». Και τότε, μπορεί κανείς να μιλήσει για «συντριβή» δηλαδή για το έπος της Σταύρωσης. Όμως κατά κανένα τρόπο δεν συγκρίνουμε την προσωπικότητα του αληθινού και Θεϊκού Ανθρώπου με την προσωπικότητα του γήινου ανθρώπου. Από τη στιγμή που άνθρωπος φτάνει να κατέχει αυτή την ακτινοβόλα γνώση, παρατηρεί μέσω της χάρης, ότι το ανόσιο τμήμα της προσωπικότητας ανάγεται στο «μηδέν» και ο Πρωταρχικός Θεϊκός Λόγος, βρίσκεται μέσα του και δέχεται να ξαναλάβει την παλιά του θέση, τον παλιό του θρόνο, κι αυτό, στο μέτρο που μέσα του επιτελείται η εκμηδένιση, η συντριβή του παλαιού ανθρώπου. Έτσι καταλαβαίνετε ότι τίποτε γήινο δεν μετασχηματίζεται σε Πρωταρχικό. Κάθε τι γήινο ανάγεται στο «τίποτα». Και μόλις αυτό το «τίποτα» έχει επιτευχθεί, το Πρωταρχικό, το Ένδοξο στέκεται ξανά μέσα στον ιερό Ναό του Νέου Ανθρώπου. Και τότε, φτάνει η ιερή η θεϊκή στιγμή, που το Υπέρτατο υψώνεται μπροστά στην νέα μορφή που εκδηλώνεται, αποδεικνύοντας ότι η Ανάσταση του νέου ανθρώπου έχει γίνει γεγονός. Και αυτό το φαινομενικό σώμα εξαφανίζεται, εκτός κι αν λάβει ακόμη την αποστολή να συμμετάσχει για την επαναγιοποίηση των άλλων αδελφών του.

Αναλογιστείτε τη Μεγαλειώδη Ανάσταση..!!!

Όποιος βρίσκεται καθ’ οδόν προς τον οίκο του Πατρός γνωρίζει ότι με το έπος της σταύρωσης το ταξίδι του μέσα απ’ αυτές τις διαλεκτικές περιοχές της γης τελειώνει. 
Για όποιον το πρωινό της Ανάστασης έχει ανατείλει, θέλει να εξετασει τώρα, και από την απόψη του Αγίου Πνεύματος αυτή τη μεγαλειώδη νίκη, και αυτό του επιτρέπει να αναλογιστεί.

Έχουμε ξεκάθαρη και πλήρη έννοια για το «ποιος» και «τι» ανασταίνεται από τον τάφο, και για το τι είναι αυτός ο τάφος, προκειμένου να συλλάβουμε σωστά αυτό που συμβαίνει την Ανάσταση. Ας αφήσουμε πίσω μας αυτή τη μεγάλη συνειδητή απάτη, γιατί ο τάφος του Χριστού βρίσκεται παντού, όπου ένας πραγματικός αναζητητής βρήκε την Οδό, βαδίζοντας μέσα σ' αυτήν. Σ’ αυτό το ανόσιο τμήμα της κατώτερης προσωπικότητας που είναι χωρισμένο από το Θεό, υφίσταται ήδη μια αποσύνθεση.