Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017

Τι εννοούσες Κύριε μ’ αυτά τα λόγια;

«Δεν ήρθα να φέρω ειρήνη αλλά σπαθί..»

Είναι δυνατόν να γίνει ένας εμφύλιος πόλεμος όταν δεχόμαστε εξωτερική επίθεση; Αντίθετα, όταν έχεις σοβαρές διαφορές με τον εαυτό σου δέχεσαι με ευμένεια τους άλλους ανθρώπους, τους βλέπεις σαν πιθανούς συμμάχους σου και έχεις την τάση να είσαι φιλικός και φιλόξενος, αλλά αποφεύγεις διακριτικά αυτούς που θέλουν να σε ανακουφίσουν από τα βάσανά σου. Είναι οδυνηρή αυτή η πείρα, αλλά μαθαίνει κανείς, ότι όταν στερεί έναν άνθρωπο απ’ ότι καλύτερο έχει, όταν τον βοηθά να απαλλαγεί από το πρόβλημά του, το μόνο που βοηθά είναι να αποκτήσει αρκετή συνείδηση του προβλήματός του, και να αρχίσει μια συνειδητή σύγκρουση με τον εαυτό του. Εδώ έχουν εφαρμογή τα λόγια του Χριστού όταν λέει: «...και το σπαθί εσύ το κρατάς», ώστε το πρόβλημά σου να μεταβληθεί σε εστία ζωής. Και ότι εξαφανίζεται από τον ψυχολογικό ορίζοντα, παρουσιάζεται μεταμφιεσμένο σε έναν εχθρικό, εξωτερικό γείτονα, και ξεσηκώνει την οργή και σε κάνει επιθετικό. Ας γνωρίζουμε ότι ο χειρότερος εχθρός είναι μέσα μας. Στον κόσμο μας η κατάσταση της απόλυτης ειρήνης δεν είναι εφικτή. Αντίθετα είναι περίεργη η ειρήνη γιατί τρέφει τον πόλεμο.

H αιτία της ανθρώπινης δυστυχίας

Θα δούμε αδέλφια μου, την αιτία της ανθρώπινης δυστυχίας.
Όταν ένας άνθρωπος ή ένα έθνος, νιώθει περίεργες τάσεις ή δυνάμεις να κινούνται μέσα του, ας κάνει συνειδητό αυτό που καλείται να κάνει. Ας μη βάλει στόχο να πολεμήσει έναν από τους δικούς του, έναν από τους αδελφούς του, γιατί αυτό το κάλεσμα, αυτό που καλείται να κάνει, είναι να δώσει τη σφραγίδα της μοναδικότητας, της ατομικότητας στον εαυτό του, να κάνει συνειδητό μέσα του, αυτό που δεν είναι συνειδητό, να αφαιρέσει τη δική του την αγελαία συλλογικότητα.
Οι χριστιανοί δεν βλέπουν τον γήινο εχθρό που τους πολεμά, δεν βλέπουν τις κατακτήσεις του - μη αναγεννημένου κόσμου. Ξέρετε γιατί; Γιατί πολεμούν ο ένας τον άλλο, δεν ομιλεί ο ένας στον άλλο, έκλεισαν οι θύρες και πάγωσαν οι καρδιές. Όμως «όποιος ομολογεί τον Ιησού Χριστό ερχόμενον εν σαρκί είναι αδελφός μας». Διότι ο Χριστός ήλθε ολοκλήρωσε το έργο Tου για όλους εμάς, τους "πρώην ή νυν αμαρτωλούς" (Β’ Ιωάν.7-8). Με άλλα λόγια, η σύγχρονη θεραπεία της Ψυχής, μας έδωσε το κλειδί, για να λύσουμε αυτά τα προβλήματα, και το Πνεύμα ήλθε συν-βοηθός του ανθρώπου, ώστε να γίνει πρώτα από όλα, άτομο ο πιστός να αποκτήσει ατομικότητα, να μην βαδίζει με το πνεύμα της αγέλης, και οδηγείται σε κρημνούς.

Οι άνθρωποι ζητούν με επίγνωση Πνευματική Ελευθερία..!!!

Η Αιτία που θα καταστραφεί το Ανθρώπινο Γένος, από τον Πλανήτη φίλοι μου, είναι ο άνθρωπος, που παρ’ όλες τις γνώσεις του, που έχουν πληθυνθεί, έμεινε ακαλλιέργητος στην πραγματική Πνευματικότητα. Δεν ήξερε, δεν ρώταγε, ότι οι θρησκείες μετασχηματίζονται σήμερα σε καθαρή Πνευματικότητα;
Είναι αλήθεια, οι θρησκείες διδάσκουν χωρίς Επιστήμη. Αλλά και ο ακαλλιέργητος άνθρωπος, καθώς απουσιάζει από μέσα του το Πνεύμα, θεμελιώνει επάνω στην Φαντασία, την Ουτοπία, την Ψευδαίσθηση, και είναι ο ταλαίπωρος εξαπατημένος από τον ίδιο του τον εαυτό. Η αποπλάνησή του ήρθε, όταν το πέπλο που τον σκέπασε, του έδειχνε μόνο το μεγαλείο της φυλής και τους θνητούς θεούς που δεν υπάρχουν πλέον. Έμεινε κανένας από αυτούς σήμερα; Όχι, οι αρχαίοι θεοί αναπαύονται, καθώς το μεγάλο έργο το ανέλαβε Αυτός, που ξεκίνησε να γράφει την ιστορία του Πλανήτη 2000 χρόνια τώρα.

Εκδηλώσου με τη Δύναμη της Ψυχής και του Νου

Είναι μεγαλείο το να είσαι άνθρωπος. Να είσαι επιφυλακτικός στην κρίση. 
Να μπορείς να δεις, ότι όλα τα γεγονότα φέρονται μ’ ένα σοφό σκοπό. Και η αληθινή η νοήμων γνώση, είναι η νοήμων Αγάπη, η οποία συγχωνεύεται με τη νόηση και την αφοσίωση. Τότε η δική σου ενότητα με την ενότητα των άλλων, γίνεται αισθητή στην καρδιά. Αν υπάρχει η εφαρμογή της νοημοσύνης στη ζωή σου, αυτή θα πραγματωθεί με τη θεϊκή γνώση. Αφού είδαν οι άνθρωποι σε μεγάλο βαθμό το δρόμο της καρδιάς, τώρα θα δουν ότι η νοημοσύνη του πνεύματος έχει πρωταρχική σημασία.
Όταν η μορφή σου σμίγει και συγχωνεύεται με το φως, με τον ήχο, και η ψυχή σου δονείται και πάλλεται εντός σου, τότε ξέρεις ότι το έργο σου είναι ένα.

Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017

«Εγένετο ο άνθρωπος είς ψυχήν ζώσαν»

«Πνεύμα ο Θεός και τους προσκυνούντας Αυτόν 
εν Πνεύματι και Αληθεία δει προσκυνείν».
Tα κείμενα προορίζονται για το σκεπτόμενο άνθρωπο, και όχι για αποκρυσταλλωμένους ανθρώπους και προκατειλημμένους επιστήμονες. Θα προσέξουμε λοιπόν, την ορολογία για να καταλάβουμε τι κρύβεται πίσω από τις φράσεις με τις οποίες ο άνθρωπος επιζήτησε να εξηγήσει τον ίδιο το Θεό: «Εγένετο ο άνθρωπος είς ψυχήν ζώσαν».
«Αυτός δε ο Θεός αγιάσαι υμάς ολοτελείς και ολόκληρον ημών 
το πνεύμα την ψυχήν και το σώμα αμέμπως τηρηθείη».

Και ακόμη είναι γραμμένο: «Εγώ είπα Θεοί είστε και υιοί Υψίστου πάντες». Σ’ αυτά τα λόγια η θειότητα του ανθρώπου, η τριπλότητά του, και η σχέση του με τη ζωή, μέσα στην Οποία ζει και κινείται και υπάρχει, θίγεται και από τη χριστιανοσύνη γνωρίζουμε τη λέξη Πνεύμα, που μας δίδει την πνοή της Ζωής. 

Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017

Η Nέα Συνείδηση της Ψυχής

Είδαμε λοιπόν, τον κατώτερο ψυχισμό, από τον όποιο ας μη νομίζει ότι θα πάρει κάτι από τον Κύριο ένας τέτοιος άνθρωπος. Αυτός είναι συνδεδεμένος μόνο με την ενέργεια της ύλης, και του εαυτού, που δημιουργεί όλες της μορφές. Και το μόνο που κάνει ο κατώτερος ψυχισμός, είναι να προσθέτει στη εμβρυώδη νοημοσύνη του πιστού, την ίδια λανθάνουσα ουσία, η οποία παράγει εκείνο το υποκειμενικό κάτι, που ονομάζουμε ζωώδη ψυχή.

Έτσι ο άνθρωπος συνδέεται με τέσσερις καταστάσεις επίγνωσης: έχει συνείδηση του ορυκτού, του φυτικού, του ζωικού βασιλείου και της ζωώδους μορφής. M’ αυτήν λειτουργεί μέχρι να φτάσει να ενωθεί με το νέο Ψυχικό κέντρο και τη δύναμη εκείνη, που ξυπνά από το αιώνιο λήθαργο την θεϊκή του Ψυχή, και μ’ αυτή την αφύπνιση, ο πιστός ατενίζει με τον «απλούν οφθαλμόν του» για πρώτη φορά, την Αναγεννημένη του Ψυχή. Η νέα Ψυχή του ανοίγει νέους ορίζοντες, και ο άνθρωπος βλέπει τώρα με τα δικά της μάτια, και η Ψυχή τον γεμίζει τώρα, ανεκλάλητες εμπειρίες και νέα βιώματα. Η ανέλιξη της Ψυχής είναι γεγονός, αφού ο άνθρωπος μπορεί να έρχεται τώρα σ’ επαφή με το δικό του πνευματικό κέντρο, τη νέα του Ψυχή, και να ζει σ’ αυτήν την Ψυχική Συνείδηση.

Έχουμε την Είσοδο στην Ελευθερία του Ουρανού;

Θεωρούμε τη Ζωή σαν μια μορφή ύπαρξης που εκδηλώνεται με ότι αποκαλείται Ύλη, και λέμε ότι υπάρχει πνεύμα, ψυχή και ύλη στον άνθρωπο. Ο φορέας για την εκδήλωση της ψυχής είναι η ύλη, και η νέα Ψυχή είναι ο φορέας για την εκδήλωση του Πνεύματος σ’ ένα ανώτερο πεδίο. Αυτά τα τρία συνθέτουν τη Ζωή η οποία διαπερνά τα πάντα. 

Χρησιμοποιώντας την ύλη η νέα Ψυχή ανελίσσεται και φτάνει στο κορύφωμά της, και  
αντικαθιστά τελικά τις δυνάμεις της παλιάς ζωώδους ψυχής, η οποία περιορίζει, παραμορφώνει, αιχμαλωτίζει. Διότι υπάρχει η ψυχική εκείνη δύναμη που ενώνει το πνεύμα με την αισθαντική ύλη, και δημιουργεί ένα νέο ψυχικό κέντρο δύναμης, φέρνει μια επίγνωση και ανταποκρίνεται στην ομαδική συνείδηση και φέρνει μαζί της νέες ιδιότητες και γνώση διαφορετικής τάξης από εκείνη της ζωώδους ψυχής.

"Ούκ αποτάσσεσαι πάσιν τοις εαυτού υπάρχουσιν…"

«Έτσι, λοιπόν, καθένας από εσάς, που δεν απαρνιέται
όλα τα δικά του υπάρχοντα, δε δύναται να είναι μαθητής μου»

(Λουκάς 14:28-33). Είναι φανερό, όσοι αγνοούν την Αλήθεια εργάζονται μόνον για τον εξωτερικό Χριστό, δε θέλουν να στρέψουν τον προβολέα μέσα τους. Αλλά πως μπορεί να συνυπάρξει Χριστός και Μαμμωνάς! Πως ξεκινά η απάρνηση όλων των υπαρχόντων μας; Από τη διάθεση της καρδιάς. Ας σηκωθεί λοιπόν η καρδιά, να διώξει τον εγωκεντρισμό.
Δεν μίλησε αυτά τα λόγια κατ' ιδίαν στους 12 αποστόλους ο Χριστός, αλλά σε όλα τα πλήθη που Τον ακολουθούσαν. "Πορεύονταν μαζί του λοιπόν πλήθη πολλά και, αφού στράφηκε, είπε προς αυτούς…". (25). Φαίνεται ότι ο Ιησούς απαιτεί να απαρνηθούν τα υπάρχοντά τους, καθένας που θέλει να γίνει μαθητής του. Όχι μόνο οι δώδεκα. Και όταν λέει ο Κύριος "μαθητής" εννοεί καθέναν που θέλει να πιστέψει και να Τον ακολουθήσει στη ζωή του. Ποια είναι τα υπάρχοντά τους;

Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2017

Έμφαση στον άνθρωπο που «εποιήθη κατ’ εικόνα Θεού»

Σ’ αυτή μας την προσέγγιση, η έμφαση θα δοθεί στη μικρή μας ζωή, στον άνθρωπο που «εποιήθη κατ' εικόνα Θεού». Είναι οι κρυμμένες δυνάμεις της ύπαρξης και εκείνα τα ελατήρια της συμπεριφοράς που προκαλούν την αντικειμενική εκδήλωση. 

Εδώ χρησιμοποιούμε εσκεμμένα τη λέξη «συμπεριφορά» γιατί κάθε εκδήλωση της φύσης είναι έκφραση της ζωής, του σκοπού, του τύπου και της δραστηριότητας της ύπαρξης ή του όντος, και έτσι είναι κυριολεκτικά η συμπεριφορά ή η ποιότητα κάποιας ζωής. Αυτά λοιπόν τα ελατήρια της δράσης, κρύβονται στο σκοπό κάθε ζωής, είτε είναι ένας άνθρωπος, είτε είναι εκείνοτο Όν, που είναι το άθροισμα των καταστάσεων της συνείδησης και της μορφής σε κάθε βασίλειο της φύσης. Οι πνευματικοί νόμοι προϋποθέτουν ένα υπέρτερο ον που προικισμένο με θεϊκό σκοπό, και νοημοσύνη, συντονίζει τις δυνάμεις του, ώστε το θεϊκό σχέδιο να ωριμάζει διαδοχικά και σταθερά. Με διαυγή γνώση του στόχου η προικισμένη αυτή οντότητα, θέτει σε δράση εκείνα τα βήματα και τα στάδια που όταν προωθηθούν με τη σειρά, θα φέρουν το σχέδιο σε τελείωση.

«Εγώ ειμί το Φως του Κόσμου»

Έχουμε σαφώς κατά νου αυτή την ουσιώδη ενότητα της δυαδικότητας, και βαδίζουμε στο δεύτερο αξίωμα, το οποίο προκύπτει από το πρώτο, και μας λέει ότι η μια πραγματική Ζωή εκδηλώνεται διά της ύλης και παράγει ένα τρίτο παράγοντα, που είναι η συνείδηση.

Συνείδηση είναι η ένωση των δυο πόλων, πνεύματος και ύλης, είναι η ψυχή όλων των πραγμάτων.Αυτή αναπροσδιορίζει ότι όλες οι ζωές από τις οποίες σχηματίζεται η μια ζωή προσγειώνεται ας πούμε στην ύλη, λαμβάνουν μορφές και η ειδική κατάσταση της συνείδησης μπορεί να γίνει αντιληπτή, και οι άνθρωποι να γνωρίσουν τον εαυτό τους σαν ύπαρξη, αυτό είναι που ονομάζουμε άτομο. Κι έτσι πάλι η μια ζωή αποβαίνει μια σταθερή και συνειδητή οντότητα. Και μέσα σ’ αυτόν τον παλμό της μιας εκδηλωμένης ζωής όλες οι μικρότερες ζωές επαναλαμβάνουν τη διαδικασία ύπαρξης και όλες αυτές οι μορφές αποβαίνουν εγωκεντρικές και αυτό προσδιοριζόμενες.

Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2017

«Άνθρωποι που περιπατούν εν τω φωτί»

Θα απευθυνθώ σε ώριμους άνδρες και γυναίκες, όχι σε νήπια, σε εκείνους που 
«έβαλαν το χέρι τους στο άροτρο και δεν στρέφουν πλέον οπίσω». 
Σ’ αυτούς που δεσμεύτηκαν «να περιπατούν εν τω φωτί».

Οι άνθρωποι αυτοί θα βοηθήσουν τον κόσμο και την ανθρωπότητα, διότι αυτή την περίοδο ανεξήγητα γεγονότα και φαινόμενα, είναι πιο συχνά. Και οι λόγοι αυτών των φαινομένων αναζητούνται παντού. Πολλοί χάνουν το δρόμο στην προσπάθειά τους να επιφέρουν μέσα τους, τις καταστάσεις της νέας Ψυχής. Όμως όλα υπόκεινται σε νόμο και οι νομοί χρειάζονται διευκρίνηση. Τώρα ο άνθρωπος αναπτύσσεται ταχύτατα. Στο στάδιο μιας ορθότερης εκτίμησης, τώρα αγωνίζεται για το κάλλος και την αυτοπραγμάτωση. Ο άνθρωπος σήμερα θέλει να φτάσει στην ομαδική σχέση της Ενότητας «εν Χριστώ Ιησού». Να διδαχτεί την πνευματική ψυχολογία, να μπορεί να τη διακρίνει από τη νοητική και συναισθηματική ψυχολογία. Να κάνει σωστά τη γνωριμία με τον εαυτό του, να διακρίνει τα διάφορα περιβλήματα που ο εαυτός του μπορεί να χρησιμοποιήσει και να μπορέσει κάποια στιγμή να αποσαφηνίσει τη δημόσια σκέψη, να μιλήσει με απλά λόγια για τη σύσταση του ανθρώπου.

Το θέμα μας πρόκειται να είναι εκείνο της νέας Ψυχής...

Bρισκόμαστε στο τέλος μιας μεγάλης μεταβατικής περιόδου, και κάνουμε ένα αγώνα δρόμου, να φτάσουμε γρήγορα στο Βασίλειο της Ζωής, που είναι πιο κοντά από ποτέ άλλοτε. Το μέτρο της Αλήθειας που ο άνθρωπος εκπροσωπεί, και η δύναμή του να διακρίνει μεταξύ αλήθειας, μερικής αλήθειας και ψεύδους είναι το πρώτο.

Το δεύτερο, είναι η απογραφή του εαυτού, και η κατανόηση, που έρχεται με την εφαρμογή. Δηλαδή, με την Αλήθεια που έγινε αντιληπτή η συνείδησή μας διευρύνεται. Εάν γίνει αντιληπτή η Αλήθεια, μεταδίδεται και στο περιβάλλον μας, η συνείδηση διευρύνεται επίσης, και τα άμεσα προβλήματα λύονται, 
και τρίτο, όταν δυναμικά προσκολληθούμε στην Οδό, με μια σταθερή και αμετακίνητη εμμονή, οδηγούμαστε στην πύλη του βασιλείου και βιώνουμε μια κατάσταση που εσωτερικά γίνεται γνωστή. Αυτή η κατάσταση της ύπαρξης προκαλεί αλλαγές στον άνθρωπο και στο περιβάλλον του ανάλογες με τη δύναμή της.

Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017

Τα επόμενα βήματα αυτού του δρόμου..

Όταν ο σκοπός είναι θεϊκός, οι άνθρωποι γνωρίζουν ότι το πιστό πλήρωμα του Θεού είναι εχέφρονες και ισορροπημένοι άνθρωποι. Δεν κολακεύουν κανέναν και βοηθούν το νέο άνθρωπο στην πίστη, να πειθαρχήσει, γνωρίζοντας ότι η καταλληλότητα και ο εξοπλισμός κάθε νέου ανθρώπου που επιποθεί να υπηρετήσει και να έχει χρήσιμη συνεργασία, οφείλει να είναι η κύρια μέριμνα ενός εκάστου. 

Δεν εξαναγκάζονται με κανένα τρόπο. Λαμβάνουν υποσχέσεις δύναμης και σωστή πληροφορία και οδηγούνται να τα χρησιμοποιήσουν όλα αυτά στο έργο τους, ξέροντας ότι η ορθή χρήση της γνώσης οδηγεί σε εμπειρία και επίτευξη στόχου.

Πως οι πιστοί άνθρωποι καλλιέργησαν τα χαρίσματα;

Ένα θέμα που μας είχε απασχολήσει παλαιότερα,
ήταν ο τρόπος που οι πιστοί άνθρωποι καλλιέργησαν τα χαρίσματα.

Να κατανοήσετε ότι λειτούργησαν την προφητεία με την εγωική συνείδηση και ότι για την εργασία αυτή, υπάρχει πρώτα η ψυχακοή. Μιλά ο Θεός με τον άνθρωπο πρόσωπο με πρόσωπο, μιλά απευθείας από νου σε νου. Δεν είναι τηλεπάθεια, αλλά μια μορφή άμεσης ακοής. Η συνομιλία διεξάγεται ολοκληρωτικά στο επίπεδο της νόησης. Αλλά εδώ τα δυο κέντρα της κεφαλής έχουν ζωογονηθεί πλήρως, προτού αυτός ο τρόπος μπορέσει να χρησιμοποιηθεί. Διαφορετικά πως θα αφυπνιστεί ο ψυχισμός χωρίς τα αντίστοιχα τμήματα της νόησης;
2ον. Κατόπι έχουμε την τηλεπαθητική επικοινωνία. Καταγράφεται στη συνείδηση του φυσικού εγκέφαλου η πληροφορία και μεταδίδεται.

Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017

"Κύριε, γιατί στέκεσαι μακριά..."

«Κύριε, γιατί στέκεσαι μακριά;
Σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς, μην απουσιάζεις,
η πανουργία του ασεβή συνθλίβει τον φτωχό,
καυχήθηκε ο ασεβής για της ψυχής του τις βουλές,
κι ο πλεονέκτης βλασφήμει, καταφρονεί τον Κύριο:
«διόλου δεν υπάρχει Θεός» είναι όλοι οι λογισμοί του..» Ψαλμός:10 (9).

Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2017

Ένα Θαυμαστό Μυστικό..!!!

Στο παρελθόν η ψυχή έχει οικειοποιηθεί το φυσικό σώμα το οποίο είναι ορισμένης ζωτικότητας, πρόσφορο για τις απαιτήσεις και την ηλικία αυτής της ψυχής.

Το σώμα αυτό ενεργοποιήθηκε, χρησιμοποιώντας ως μέσον το πνευματικό σώμα, και στήριξε τη ζωτική του δραστηριότητα για την εκ των προτέρων καθορισμένη από την ψυχή διάρκεια της φυσικής εκδήλωσης και η ώρα για την αναχώρηση της ψυχής που βρίσκεται στη σάρκα σήμανε.  

Επίσης, δυο μεγαλύτερα ρεύματα ενέργειας εισέρχονται στο φυσικό σώμα και προκαλούν την δραστηριότητά του, την ποιότητά του και τον τρόπο εκφράσεως, καθώς και την εντύπωση που το σώμα ασκεί στο περιβάλλον του.

Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017

«..τά τοῦ Καίσαρος τῷ Καίσαρι καί τά τοῦ Θεοῦ τῷ Θεῷ » ...

Δυο σκέψεις θα μας χρησιμεύσουν στη διευκρίνηση του θέματος
του θανάτου, που μας απασχολεί τώρα. 

Πρώτον, η μεγάλη δυαδικότητα που συνοδεύεται πάντοτε σε κάθε εκδήλωση, έχει τη δική της έκφραση, διέπεται από τους δικούς της νόμους, κι επιζητεί τους δικούς της αντικειμενικούς σκοπούς. Αλλά σε μια στιγμή, σε τόπο και χρόνο, σμίγουν τα ενδιαφέροντά τους για το καλό και των δυο, και μαζί δημιουργούν μια ενότητα: Πνεύμα και Ύλη. 

Επίσης, ζωή, εμφάνιση, ενέργεια, δύναμη, η κάθε μια εκπορεύεται από τη δική της όψη, και όλες αλληλοσχετίζονται, και η κάθε μια έχει ένα αμοιβαίο αντικειμενικό σκοπό. Και έτσι δημιουργούν την αιώνια ροή. Μια κυκλική αμπώτιδα και πλημμυρίδα της ζωής εκδηλώνεται.

«Εξόφλησε το χρέος σου»

Βρισκόμαστε σήμερα στις παραμονές μιας πλήρους αλλαγής αυτής της καταστάσεως από το γεγονός ότι η ανθρωπότητα – σε μια πολύ μεγαλύτερη κλίμακα από ότι γνωρίσαμε μέχρι τώρα, σημειώνει τον αναγκαίο προσανατολισμό.

Αρχίζουν να κυριαρχούν οι ανώτερες αξίες και η ζωή της ψυχής, καθόσον μέσον της σταθερότητας του νου, τούτο θα επιφέρει μια νέα στάση έναντι του θανάτου, ο όποιος θα θεωρείται σαν μια φυσική και επιθυμητή διαδικασία που διεξάγεται κυκλικά. 

Αντιληφθείτε το συμβολισμό της ψυχής, η οποία περιέχεται στην παγκόσμια ψυχή, όπως το ψάρι μέσα στο νερό το οποίο ψάρεψαν οι μαθητές για το Χριστό, κρατώντας ένα μεταλλικό νόμισμα το όποιο βρέθηκε μέσα στο ψάρι, το σύμβολο της ύλης, θυμηθείτε τα λόγια του Χριστού όταν είπε:«ἀπόδοτε οὖν τά τοῦ Καίσαρος τῷ Καίσαρι καί τά τοῦ Θεοῦ τῷ Θεῷ» 

Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017

Οι τρεις διαδεδομένοι κίνδυνοι

Θα δούμε τώρα, τους κινδύνους που υπάρχουν όταν θέλει κανείς να εργαστεί
σε μια ζωή υπηρεσίας, με τις δραστηριότητες τις οποίες απασχολείται. 

Και πρώτα- πρώτα η ιδιοσυγκρασία του, ο εξοπλισμός του, σε χαρακτηριστικά φυσικά, συγκινησιακά και νοητικά, έχουν ορισμένως μια δυναμική επίδραση πάνω στο περιβάλλον του και πάνω στους ανθρώπους που προσπαθεί να βοηθήσει. Και η πρώτη εστία κινδύνου είναι η φυσική του κατάσταση. Το να ενεργούν όλοι με σύνεση, να παραχωρούν στον εαυτό τους αρκετό ύπνο, ορθή τροφή και το περιβάλλον εκείνο που θα τους επιτρέψει να εργαστούν με μεγαλύτερη ευχέρεια. Η κύρωση που ακολουθεί την καταπάτηση αυτών των οδηγιών εμφανίζεται σαν έλλειψη δυνάμεως, και αυξάνει την υποδούλωση στο φυσικό σώμα.

Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2017

«Ο Θεός μας είναι ένα κατακαίον Πυρ»

Έτσι έχει ενοποιηθεί η ύλη με το νου, και τον αφηρημένο νου, και η Ενόραση και η λογική είναι πλέον καθαρή. Ο άνθρωπος μπαίνει στη συνείδηση του Ενός. Έχει δομηθεί η γέφυρα με την πνευματική Τριάδα, με το πνευματικό σώμα, και την Ουράνια Προσωπικότητα.

Όταν γίνει αυτό, το εγωικό σώμα έχει εκπληρώσει τον προορισμό του έχει κανει το έργο του και η μορφή της ύπαρξης δε χρειάζεται πια, όπως την καταλαβαίνουμε και τη χρησιμοποιούμε σαν ένα μέσον εμπειρίας. Το σώμα διαλύεται, η γήινη προσωπικότητα σβήνει και η πλάνη τελειώνει. Οπότε ακόμα ένας Υιός του Θεού εισήλθε στον Οίκο του Πατρός. Μπορεί να βγει από εκεί, και να πάει στον κόσμο των φαινομένων με σκοπό να συνεργαστεί με το Θείο Σχέδιο. Αλλά δε θα έχει ανάγκη να υποστεί τις λειτουργίες της εκδήλωσης όπως έχει η ανθρωπότητα. Μπορεί τότε, να δομήσει για το έργο ένα σώμα για να εκφραστεί ή μπορεί να εργαστεί μέσον της ενέργειας και με την ενέργεια, όπως το Θείο Σχέδιο υπαγορεύει. Μπορεί να εργαστεί με την Ενέργεια της Ουράνιας Προσωπικότητας, με τον συντονισμένο και ολοκληρωμένο άνθρωπο. Δεν μπορούμε να σημειώσουμε πολλά πράγματα για την κατηγορία των ενεργειών, γιατί αυτή είναι μια σειρά Οδηγιών για τον αναζητητή και όχι πραγματεία για την ενέργεια.

Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2017

«..Η Φωνή του Θεού Αντηχεί Καθαρή…»

Όποιος αγωνίζεται πάνω στο πεδίο της νόησης, δημιουργεί την αντίληψη της δυαδικότητας και επιζητεί να συγχωνεύει και να σμίγει την ψυχή του με το φορέα της και να το κάνει αυτό συνειδητά. Να συγχωνεύει ψυχή και φορέα σε μια ενότητα. Αποσκοπεί στην επίγνωση, - αντίληψη πως αυτά τα δυο, εδώ κάτω στη γη αποτελούν 
μια ενότητα, και αγωνίζεται να γίνουν Ένα.  Η ενοποίηση του πραγματικού  εαυτού του, και του μη εαυτού του, είναι ο αντικειμενικός σκοπός του. Το πρώτο βήμα σ’ αυτή την κατεύθυνση πραγματοποιείται  όταν ο άνθρωπος αγωνίζεται να μην ταυτίζεται πλέον με τη μορφή του, και αναγνωρίζει ότι το διάστημα αυτής της μεταβατικής περιόδου, αυτός και η μορφή του είναι μια δυαδικότητα.

Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2017

Aνέλιξη και Εμπειρία

Είναι δυο λέξεις που συνδέονται μεταξύ τους γιατί η μια επιφέρει την άλλη. Καθώς αυτή η ανέλιξη επιφέρει διαρκείς αλλαγές στην αντίληψη, καθώς ένας επιβάλλεται σε εμπειρία σ’ αυτό τον κόσμο της μορφής, μια παράλληλη ανέλιξη προωθείται, αυτή της συνείδησης, και επίσης και ένας σταθερός αναπροσανατολισμός, μια νέα κατάσταση επίγνωσης μας οδηγεί αναγκαστικά σε καινούργια εμπειρία – καινούργια φαινόμενα, νέες καταστάσεις και συνθήκες άγνωστες ως τώρα. Απ’ αυτό γεννιέται η αντίδραση ότι δεν υπάρχει ακόμη σημείο γαλήνης, αυτή την ώρα που η πραγμάτωση – η αντίληψη είναι ο αντικειμενικός σκοπός και δεν μπορεί κανείς να μείνει στατικός. 

Που βρίσκεται λοιπόν το Μυστικό;

Tο μυστικό όλης αυτής της εξέλιξης, να θυμάστε πάντα, ότι βρίσκεται στην καταστροφή της μορφής, και χρειάζεται να είστε έτοιμοι για να το επαληθεύετε, και να μην πείτε πως αυτό είναι μια αυταπόδεικτη αλήθεια. Όταν χρησιμοποιεί κάποιος τη μορφή και εργάζεται μ’ αυτήν και γνωρίζει ότι φυλακίστηκε μέσα σ’ αυτή τη μορφή, δηλαδή περιορίστηκε για τόσο ακριβώς διάστημα για να εξυπηρετήσει το θεϊκό αυτό σκοπό, κι έτσι διδάσκονται οι άνθρωποι για ένα διάστημα, και μετά η μορφή αυτή φεύγει, και μια άλλη παίρνει τη θέση της. Η πρώτη μορφή καταστρέφεται ώστε να μην παρεμποδίζει ή περιορίζει το επεκτεινόμενο Φως. Αυτή υπήρξε η ανοικοδόμηση ή ο τρόπος από την απαρχή του αιώνος. Τώρα, στην γρήγορη προς τα πάνω ροπή όλων των πραγμάτων, η μορφή έχει σύντομη διάρκεια. Η μορφή σήμερα κινείται με ταχύτητα, ζει ζωτικά μια σύντομη περίοδο, και κατόπι αντικαθίσταται από μια άλλη μορφή. Και αυτή η ταχύτητα θα μεγαλώνει καθώς η συνείδηση και η εσωτερική επέκταση της ζωής μας θα βιώνει μ’ έναν γοργό και ανάλαφρο ρυθμό όλο και περισσότερους κραδασμούς.

Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2017

Τι θεωρεί ευτυχία, γαλήνη, χαρά, ο κόσμος;

Θα αναφερθούμε στην ευτυχία μας, τη γαλήνη μας ή τη χαρά μας.. 

Η χαρά έρχεται σαν αποτέλεσμα ομαδικής συνειδήσεως, ομαδικής αλληλεγγύης, ενότητας με όλα τα όντα και δεν μπορεί να ερμηνευθεί με όρους ευτυχίας. Η ευτυχία έρχεται όταν η προσωπικότητα συναντά τις συνθήκες εκείνες, που την ικανοποιούν στο ένα ή το άλλο μέρος της κατώτερης φύσης της. Η ευτυχία έρχεται ότι υπάρχει μια αίσθηση του «καλώς έχειν», ικανοποίηση με το περιβάλλον μας ή με τις προσωπικότητες που μας περιστοιχίζουν, ικανοποίηση με τις νοητικές μας επαφές. Αυτό είναι Ευτυχία, ο προορισμός του χωριστού εαυτού.

Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2017

Ευτυχία, Χαρά, Μακαριότητα και Ευφροσύνη..!!!

Θα δούμε στη συνέχεια, πόσο βοηθητικό είναι να φτάσουμε στη  Διάκριση, 
μεταξύ της χαράς, της ευτυχίας, της μακαριότητας και της ευφροσύνης. 

Γι’ αυτούς που αγωνίζονται και παλεύουν και αντέχουν η χαρά μεγαλώνει όταν έρθει η υλοποίηση. H χαρά που θα προκύψει θα ναι για σας, γιατί εσείς ξέροντας το σκοτάδι του παρελθόντος θα χαιρόσαστε το φως αυτής της καρποφορίας, και η χαρά της δοκιμασμένης και αποδεδειγμένης συμπαράστασης θα είναι κτήμα σας, γιατί τα χρόνια θα σας έχουν αποδείξει ποιοι είναι οι εκλεγμένοι σύντροφοί σας, και σ’ αυτόν τον κοινό πόνο θα γεννηθεί το νέο ενδυνάμωμα, ενός θεϊκού δεσμού, η χαρά της ειρήνης ύστερα από τη νίκη, θα είναι κτήμα σας, γιατί γι' αυτόν που κουράστηκε οι καρποί της επίτευξης είναι διπλά γλυκείς. 

Η Διάκριση φέρνει τη Χαρά, την Ευτυχία και τη Μακαριότητα!!!

Πως θα γινει αυτό, πως θα συλλάβουμε και θα μεταφέρουμε και πως έπειτα θα δομήσουμε;  Μη βλέπετε πόσο μικρός είναι ένας στοχαστής σαν άτομο, όταν συνεργαστεί με τους αδελφούς του, χειρίζεται μια κολοσσιαία δύναμη μόνο με τη σταθερή, δυνατή, ορθή σκέψη και με την κατανόηση ότι η σωστή χρήση της νοητικής ενέργειας μπορούν να προχωρήσουν οι άνθρωποι προς την επιθυμητή κατεύθυνση. 

Πως θα φτάσουμε στον ορθό τρόπο σκέψης;

1.     Χρειαζόμαστε την ικανότητα να (δι)- αισθανόμαστε το όραμα, δηλ. σε πολύ μικρό βαθμό να υπάρχει η αντίληψη του αρχέτυπου, να αναπτύξουμε την αφηρημένη όσο και τη συνθετική σκέψη, τη σπίθα της ενόρασης, η οποία αποσπά από ψηλά το σχέδιο που ακόμα βρίσκεται σε λανθάνουσα κατάσταση στο νου, και καθώς αναπτύσσεται αυτή η ικανότητα, αγγίζουμε τις πηγές δύναμης που το νοητικό αντλεί για τη συντήρησή του.

Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2017

Mια Θυσία Ανώτερη και Μοναδική..!!!

Όλα αυτά που γράφτηκαν τα περασμένα χρόνια, 
θεωρείστε ότι ήταν το ξεκίνημα ή μέρος του σκοπού..

Τώρα, με τη νέα αυτή χρονιά που διανύουμε, όλα αλλάζουν. Τώρα ο άνθρωπος οφείλει να σκέπτεται, και ο νους να φανερώσει τις ιδιότητες, και τις δυνάμεις του, και κατόπιν να εισχωρεί κάτω από τις διεργασίες της σκέψης, και της τάσης του, να μάθει να δομεί τις ιδέες, που κρύπτονται στη Θεϊκή σκέψη, να εισχωρεί μέσα στον κόσμο των Θείων ιδεών, και να αρχίσει να μελετά «τα υποδείγματα των εν τοις Ουρανοίς» (Εβρ. 9:23).

Τι είναι πόνος;

«Πόνος είναι να ακολουθούμε τη γραμμή της μείζονος αντίστασης,
 και με τον τρόπο αυτό, να φτάνουμε στην κορυφή του βουνού».

Το θρυμμάτισμα της μορφής είναι πόνος, μα είναι και το να φτάνουμε στο εσωτερικό πυρ. Είμαστε αιχμάλωτοι σ’ αυτή τη μορφή, και βγαίνουμε από τους περιορισμούς μας, όταν μπαίνουμε στον κόσμο των ψυχών. Τη στιγμή αυτή η συνείδηση αποδεσμεύεται και επεκτείνεται στην πνευματική πραγματικότητα. Όταν εργάζεται κάτω από την επίδραση της ενόρασης, ο αδελφός μας, αποδεσμεύει τους συνανθρώπους του, κι απελευθερώνει την ανθρώπινη συνείδησή τους. Αυτή η υπηρεσία προσφέρεται μόνον από το πεδίο της ενορατικής κατανόησης, ερμηνεύεται με νοημοσύνη, και εφαρμόζεται με το πνεύμα της Αγάπης, πάνω στο φυσικό πεδίο, και έτσι εκπληρώνει αυτή η υπηρεσία, την αποστολή της. Αυτά τα υπερβατικά φώτα φωτίζουν το δρόμο της ανθρωπότητας, και χρησιμεύουν σαν προβολείς, κατευθύνονται  προς τον μεγάλο ωκεανό της συνείδησης, και μας αποκαλύπτουν την Οδό που μπορούμε σήμερα να διανύσουμε.
Αυτός είναι ο Δρόμος, να ενεργείς σαν πομπός φωτός μέσα στο σκότος, να ενεργείς και να διαλύεις τη θυμική αυταπάτη γύρω σου, και να αφήνεις ελεύθερη την είσοδο στην θεϊκή ακτινοβολία της Πραγματικότητας. Να ενεργείς σαν γέφυρα, μεταξύ του κόσμου του πνεύματος, και του κόσμου των υλικών μορφών. Εξοπλίζουμε τον εαυτό μας για υπηρεσία μέσω συνειδητής προσπάθειας, αναπτύσσουμε ενόραση, φτάνουμε στη φώτιση. Και εργαζόμαστε προς όλες τις κατευθύνσεις, ανυψώνουμε τα υπανθρώπινα βασίλεια μέχρι τον παράδεισο – ουρανό -  και φέρνουμε τον ουρανό κάτω στη γη.
  
·         59 ακόλουθοι

Πως φθάνουμε στην κορυφή του βουνού….

«ΠΟΝΟ ΟΝΟΜΑΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΑΝΩ ΑΓΩΝΑ ΜΕΣΟΝ ΤΗΣ ΥΛΗΣ
ΠΟΥ ΦΕΡΝΕΙ ΤΟΝ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟ ΑΝΘΡΩΠΟ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΛΟΓΟΥ»

Το πρόβλημα του περιορισμού είναι στενά συνδεδεμένο το πρόβλημα της απελευθέρωσης.  Φυλακισμένα στη μορφή είναι όσα ζουν. Άλλα μπαίνουν συνειδητά, κι άλλα ασυνείδητα σ' αυτή τη φυλακή, και ο ωφέλιμος πόνος, οδηγεί τις ψυχές έξω από το σκοτάδι και μέσα στο φως. Από τα δεσμά στην απελευθέρωση, από την αγωνία στη γαλήνη. Αυτή η γαλήνη αυτό το φως και η απελευθέρωση, με την τάξη της αρμονίας που υπάρχει στο σύμπαν, είναι για όλους μας.

Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2017

"Η ΠΡΟΣ ΤΑ ΑΝΩ ΣΤΡΟΦΗ"...

Όποιος ενδιαφέρεται να βρει το κέντρο του, μέσα σ’ αυτό που αποκαλούμε ψυχή, και να αποκτήσει γνώση αυτής της ψυχής, κι έτσι να βρει τη γαλήνη, έχει εννοήσει ότι είναι ένας φυλακισμένος, ένας αιχμάλωτος αυτού του πλανήτη και θέλει να επιστρέψει στον οίκο του Πατρός, για τη λεγόμενη "προς τα άνω στροφή", και να ξεφύγει από το φαινομενικό αυτό κόσμο. Αποκτά λοιπόν τη γνώση της ψυχής και αυτό είναι ορθό και σύμφωνο με τη θεία πρόθεση, αλλά δεν είναι αυτό όλο το σχέδιο για τον άνθρωπο κι όταν αυτό παραμένει ο πρωταρχικός σκοπός, κινδυνεύει να πέσει μέσα στα δίκτυα της χωριστικότητας και του πνευματικού εγωισμού.

Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2017

«..Η Πόλη η οποία τετράγωνος κείται..»

Aυτή η τελευταία μάχη και διάσπαση, τώρα σχηματίζεται, αυτός ο είναι ο τωρινός πόλεμος, της χωρηστικότητας και της αναστάτωσης. Μια επιθυμία χαμηλής μορφής, και εγωισμός, υποκινεί μια δυσοίωνη καταστροφή, και πολλοί από αυτούς βρίσκονται σε πτώση, χωρίς ψυχή. Το Θεϊκό Εγώ σ’ αυτούς είναι ανύπαρκτο, και ο κόσμος τους, ο κόσμος της πλάνης. Αυτοί πλανούν τους ανθρώπους του φυσικού διαλεκτικού πεδίου, που παρασύρονται από την αυταπάτη, δέσμιοι ενός ακραίου εγωισμού και εγωκεντρισμού. Είναι αυτοί που έχουν απολέσει την ψυχή τους, έχουν πεθάνει πολλές φορές σ’ αυτή τη ζωή, για να υποδυθούν κάθε φορά, μια πιο χαμηλή επιθυμία, μια διεστραμμένη νοητική έφεση, και αγάπησαν μέχρι θανάτου μόνο τον κατώτερο ψυχισμό, δηλαδή υπάρχουν και σήμερα δέσμιοι του εγωισμού και όλων αυτών των καταστάσεων θεληματικά!

Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2017

Στην Υπηρεσία της Απελευθέρωσης

Ο Νόμος της Εξέλιξης οδηγεί τις αιχμαλωτισμένες ζωές προς τα εμπρός.

Έρχεται ο καιρός της Απελευθέρωσης από τις φυλακές του περιορισμού. Και προσφέρει ικανοποιητικές συνθήκες, για την επόμενη κατά σειρά ανάπτυξη της συνείδησης. Έτσι κάθε πεδίο επίγνωσης έχει τα όριά του, και όταν η συνείδηση αποδεσμεύεται, επεκτείνεται. Διότι όπου υπάρχουν σύνορα οποιουδήποτε είδους, όπου βλέπουμε περιγεγραμμένα πεδία έχουμε και περιορισμούς και φυλακές.

Ένα πλήθος μάχεται στη βάση του πηγαδιού..

Υπάρχει ένα ζωηρό μαχόμενο πλήθος στη βάση του πηγαδιού, 
και είναι μια εικόνα εντελώς ορθή. 

Αυτός που διαχέει το νέο της σωτηρίας, αυτός που αναγγέλλει τη λύτρωση, μιλά και για τη διαδικασία της Μεταμόρφωσης. Ο Ιησούς έφερε στο κοινό το Ευαγγέλιο της Σωτηρίας, στους μαθητές του όμως, εκείνους δηλαδή που ήθελαν να κάνουν συγκεκριμένη τη σωτηρία, έφερε όλες τις γνώσεις, όλα τα κρυμμένα μυστήρια και κάθε γνώση που τους ήταν αναγκαία στο στάδιο ανάπτυξης στο οποίο βρίσκονταν.

«Μακάριοι οι πεινώντες και διψώντες την δικαιοσύνην...»

Σκεφτείτε όλα αυτά σε συσχέτιση με τον τέταρτο μακαρισμό: «Μακάριοι οι πεινώντες και διψώντες την δικαιοσύνην, ότι αυτοί χορτασθήσονται». 
Όποιος λαχτάρα κάτι τέτοιο θα περιμένει πολύ.

Η γήινη διαλεκτική δικαιοσύνη είναι φυσικο-επιστημονικό αδύνατο. Εδώ εννοούμε το νοσταλγικό πόθο που πηγάζει από τη βεβαιότητα του αίματος, τον πόθο για το καθαρό Δίκαιο, ώστε να συνεχιστεί η ζωή σε βαθμό ορθό και επιθυμητό. Αναπτύσσεται μια ακτινοβολία η οποία εκπέμπει από το στέρνο και τότε εισέρχεται η απάντηση με την ελκτική ικανότητα, με τον ελκτικό μαγνητικό πόλο. Δηλαδή, το νοσταλγικό πόθο τον ακολουθεί χορτασμός, και η απάντηση διαχέεται στο ήδη προετοιμασμένο αίμα μας, και ολόκληρη η ψυχή, γεμίζει από αυτό τον χορτασμό. Μόνο τότε γνωρίζουμε βαθιά εσωτερικά κάτι από το Θεϊκό Δίκαιο και μόνο τότε μπορούμε να θέσουμε το πρώτο συνεπές βήμα μας στην Οδό που μας οδηγεί πώς να σφυρηλατήσουμε το Θώρακα της Δικαιοσύνης.

Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2017

«Ζητείτε πρώτον τη Βασιλείαν του Θεού και την Δικαιοσύνην ...."

Ας υποθέσουμε όμως, ότι όλοι τα έχουμε κάνει αυτά, και γνωρίζουμε ότι αυτή η οδός της Θεϊκής γνώσης είναι για μας, η μοναδική λύση, και ότι η Αλήθεια της Σωτηρίας είναι μέσα στο αίμα μας. Αλλά τώρα, δίπλα σ’ αυτή την Αλήθεια, διεισδύει μέσα μας η Δικαιοσύνη. 

Κι εμείς θέλουμε να βαδίσουμε τον πιο ευχάριστο δρόμο προς τη Θεϊκή γνώση. 
Αλλά αυτή η Δικαιοσύνη, δεν μπορεί να εκφραστεί, και να εκφραστεί, δεν μπορεί να γίνει αντιληπτή, ακόμα κι αν γίνει αντιληπτή, τότε δεν μπορεί να εφαρμοστεί εξαιτίας χιλίων εμποδίων.
Γι’ αυτό, το ξεκίνημα γίνεται με ένα νοσταλγικό πόθο. Μπορεί να έχετε την Αλήθεια – η Αλήθεια δεν είναι ωστόσο ακόμη πραγματικότητα μέσα σας - και με το να πράττετε τη Δικαιοσύνη και άρα να την κατέχετε, μετασχηματίζετε συγχρόνως την Αλήθεια σε πραγματικότητα. Κι αν αρχίσετε τώρα να λαχταράτε γεμάτοι νοσταλγία γι’ αυτήν, να ψάχνετε έτσι με όλη σας την ψυχή γι’ αυτήν, τότε ανοίγετε μια εξαιρετικά θαυμαστή πόρτα. 
Τι λέγεται σχετικά με αυτό; «Ζητείτε πρώτον τη Βασιλείαν του Θεού και την δικαιοσύνην αυτού, και πάντα τα άλλα θέλουσι προστεθεί υμίν», όλα τα πράγματα τα οποία αναζητάτε θα σας προστεθούν.

Τι είναι λοιπόν Δικαιοσύνη;

Δεν μπορούμε να μεταδώσουμε ο ένας στον άλλο τη Θεία Δικαιοσύνη, την ουσία της απροσωποληψίας, όπως αυτή ζει μέσα στη Θεϊκή γνώση, και δεν θα αναλαμβανόταν ποτέ ο ένας τον άλλο, και ποτέ δεν θα επιτυγχάναμε την αρμονία. Γιατί τη αληθινή θεϊκή Δικαιοσύνη μπορεί να την πλησιάσει κανείς μόνο μέσω της διαδικασίας, ύστερα από πολύ μακρά και κάποτε πολύ σκληρή εμπειρία.
Την εξηγούμε βέβαια τη Θεϊκή Δικαιοσύνη, και μπορούμε να εξακριβώσουμε λόγου χάρη, προς ποια κατεύθυνση να ερευνήσουμε και λέμε: Αυτή η δικαιοσύνη προϋποθέτει μια ορισμένη στάση ζωής, απαιτεί πράξεις απόλυτες. Από τον άνθρωπο απαιτείται ένας τρόπος ενέργειας αγνός και καθαρός, και εάν κατείχε πλήρως ο άνθρωπος τη θεϊκή Δικαιοσύνη εκ των έσω, θα ήταν σε θέση να εκπληρώσει χωρίς δυσκολία τις επιβαλλόμενες απαιτήσεις. Αυτή η αναγνώριση εκ των έσω, θα τον έκανε ικανό να σφυρηλατήσει μέσα του αυτό το θώρακα του απαραβίαστου.

Πως θα γίνει η θωράκιση του στήθους;

H τρίτη ικανότητα λοιπόν, είναι η θωράκιση του στήθους

Πράγματι, παρόλο που  αρχίζετε να εξοικειώνεστε με όλα αυτά είστε συχνότερα σε αβεβαιότητα, και βρίσκεσθε εν μέσω των διαδικασιών της ηθικής συγκίνησης, Ακόμη ζείτε εναλλακτικά, ανάμεσα από ελπίδα και φόβο, διαπιστώνοντας πολλές φορές αναξιότητα, και εσφαλμένες αντιδράσεις. Αυτή όλη η διαδικασία της λογικο-ηθικής συγκίνησης αντικατοπτρίζεται σαν έντονη θύελλα, στην δραστηριότητα του στέρνου μας. Δεν τίθεται θέμα ότι τώρα η καρδιά θα είναι ήρεμη, για όσο δεν υπάρχει ακόμη βεβαιότητα στο αίμα, δεν μπορεί κανείς να ενδυθεί την Αλήθεια. 

"Eνδυθείτε το Θώρακα της Δικαιοσύνης"..!!!

Όταν, τώρα, βιώνετε αυτή τη βασική ψυχική Μεταστροφή, λαμβάνει χώρα η κανονική κινητοποίηση της ψυχής. Το στέρνο γίνεται δεκτικό, και καρδιά δέχεται την Αλήθεια. Μπορούμε να περιζωθούμε την Αλήθεια! Η Aλήθεια γίνεται κτίση του αίματος, και αυτή η ψυχική μεταστροφή, δεν μπορεί πλέον να χαθεί. Ούτε η ψυχή να σκληρυνθεί. Τότε έχει γίνει το πρώτο βήμα, για το Φως της γνώσης, και ενδύεστε το Θώρακα της Δικαιοσύνης!
Διότι το μαγνητικό πεδίο του στέρνου, διαθέτει τρεις ικανότητες: 
μια ακτινοβόλο, μια ελκτική, και μια ουδέτερης αντίληψης. 
Από την ακτινοβόλο ικανότητα πηγάζει αυτό που -είναι- ο άνθρωπος, και η άμεση κατάσταση – του - είναι του, μπορεί να αναγνωσθεί και να γίνει αντιληπτή από την καρδιά, δηλ. η κατάσταση - του- είναι του, ακτινοβολεί προς τα έξω. Πάνω σ’ αυτή τη βάση, η ελκτική ικανότητα του ανθρώπου, ελκύει προς το μέρος του μαγνητικές δυνάμεις, ώστε να μπορεί να τρέφει το σύστημα. Και από την τρίτη ικανότητα, εξάγεται ποιες επιδράσεις, ποιες δυνάμεις, αντιμετωπίζει ο άνθρωπος εντελώς αδιάφορα, και σε τι δεν είναι, άρα, προσιτός.

"Zωστείτε την Αλήθεια σαν ζώνη στη μέση σας"

   "Zωστείτε την Αλήθεια σαν ζώνη στη μέση σας" Τι θέλει να πει αυτός ο λόγος; 

Ότι αυτό το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο, και η θεϊκή ακτινοβολία της γνώσης, προκαλεί ένα διπλό άγγιγμα στον άνθρωπο. Ένα άγγιγμα στη συνείδησή σας, φέρνει σαν ένα κύμα, μια ακτινοβολία δύναμης. Και το δεύτερο άγγιγμα στο στέρνο, γίνεται στο δεξιό λοβό της καρδίας. Και ανάμεσα σ’ αυτά τα δύο αγγίγματα, βρίσκεται αυτή η ηθική κινητοποίηση, που είναι η αντίδραση της ψυχής, σ’ αυτό το λογικό άγγιγμα. Όταν λείπει αυτή η ηθική κινητοποίηση, όταν η ψυχή δεν αντιδρά, δεν μπορεί να λάβει χώρα το δεύτερο άγγιγμα, και το «μαργαριτάρι τις ψυχής» μένει κλεισμένο, και η θεϊκή ακτινοβολία της γνώσης δεν μπορεί να καταστήσει αληθινό στον άνθρωπο τον πρωταρχικό σκοπό της ύπαρξής του.
Βρεθήκαμε όλοι εδώ στη γη, σ’ αυτή τη φύση του θανάτου, με μια λίγο πολύ θετική βεβαιότητα ότι αυτή η γήινη τάξη του κόσμου τούτου δεν προσφέρει καμιά λύση.

Επιμαρτυρούμε στον Κόσμο για τη Δικαιοσύνη του Θεού..!!!


Η Αλήθεια βρίσκεται πάντα, σε αντίθεση, με αυτό που θέλουν οι  μάζες..

Αν όμως είσθε ικανοί να είσθε άτομα, αυτή η ατομικότητα σας οδηγεί ώστε να πραγματοποιήσετε την απελευθέρωση και να συμμετάσχετε στην Αθανασία.
Πως μπορεί να διανυθεί η οδός της επιστροφής στην αγνή πρωταρχική κατάσταση της ανθρωπότητας με τη βοήθεια και την αγάπη των παιδιών του Θεού; Ας αναρωτηθούμε, μπορεί κανείς, να εξηγήσει φυσικοεπιστημονικά το άγγιγμα που μας δίνει αυτή η γνώση της Αλήθειας; Πράγματι μπορεί. 

Τετάρτη, 8 Φεβρουαρίου 2017

Πως θα παραιτηθούμε από την παλιά συνείδηση του εγώ;

H κατανόηση που έχουμε σήμερα για τα θέματα αυτής της ζωής, έχει θολές παραστάσεις, αντιφατικές έννοιες, ή και παντελής έλλειψη γνώσης. Πως θα κατακτήσουμε αυτή την οδό, για την εσωτερική κατανόηση, όταν αναρίθμητα εμπόδια βαριά και οχληρά ενυπάρχουν στο ον μας, όταν το Φως πρόκειται να μας διαπεράσει;

Τότε γίνεται φανερό, πόσο συντηρητικοί είμαστε, ποσό λίγο θάρρος έχουμε, πόσο μας λείπει η δύναμη, να απελευθερωθούμε από τις σκιές των αναληθειών και να ακολουθήσουμε το Μοναδικό Φως της Αλήθειας και της μιας Πραγματικότητας, όταν αυτό μας καλεί. 

Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2017

Πως να εργαζόμαστε πάνω στην ίδια μας την ύλη;

Το φυσικό σώμα, με τα διάφορα όργανά του, 
δείτε το σαν τη συμπύκνωση αυτού που ο άνθρωπος είναι επάνω, 
στον κόσμο των δυνάμεων και των δονήσεων.
Ποια είναι η κατάσταση μέσα στην οποία ο άνθρωπος βρίσκεται πάνω στον Ουρανό; Μερικοί νομίζουν ότι ζει μόνο με το κεφάλι του, και τίποτε άλλο, γιατί το στομάχι, το συκώτι, τα έντερα κλπ. δεν είναι και τόσο ευγενή. Όμως ο άνθρωπος είναι ολόκληρος, ανέπαφος στον Παράδεισο, μέσα στην αρχική του λαμπρότητα, ομορφιά, και αγνότητα. Έτσι δημιούργησε τον πρωταρχικό άνθρωπο ο Θεός. Όλα τα όργανά του όμως, είναι υπό μια άλλη μορφή, η καλύτερα μιας άλλης πεμπτουσίας, γιατί εκεί πάνω, δεν υπάρχουν σχήματα, μόνο δυνάμεις, φώτα, ρεύματα. Όλα όμως είναι οργανωμένα, και λειτουργούν σαν να είχε ένα στομάχι, χέρια, πόδια. Τίποτε δεν λείπει, αλλά όλα εκεί είναι υπό μορφή αρετών, ικανοτήτων, ιδιοτήτων. Τι αντιπροσωπεύουν τα όργανα του φυσικού μας σώματος; 
Την αντανάκλαση και τη συμπύκνωση των ιδιοτήτων και των αρετών που είναι επάνω. 
Κι αυτό θα πάρουμε φεύγοντας από εδώ, τις αρετές, και τις ικανότητες που καλλιεργήσαμε.

Τι είναι η αληθινή πνευματικότητα;

Το Άγιο Πνεύμα φίλοι μου, δεν μπορεί να ενεργήσει απ’ ευθείας πάνω στο φυσικό σώμα, του χρειάζεται ένα ενδιάμεσο της σκέψης και του συναισθήματος. Ελάτε να δούμε τον ήλιο, που στέλνει το φως και τη θερμότητα στη γη. Ορισμένα μέρη ζεσταίνονται περισσότερο από άλλα. Στα μέρη που κρατούν τη ζέστη, ο αέρας που γίνεται πιο ελαφρύς, ανεβαίνει και αντικαθίσταται κάτω από ένα πιο δροσερό ρεύμα. Είναι αυτή η κυκλοφορία των ρευμάτων που προκαλεί τον άνεμο. Όταν ο άνεμος ταράζει το νερό, το νερό πέφτει πάνω στη γη και τη μορφοποιεί. Το γνωρίζετε όλοι αυτό, άλλα ας δούμε τώρα τις αναλογίες: 
Ο ήλιος συμβολίζει το Πνεύμα, ο άνεμος, τη σκέψη, το νερό, τα συναισθήματα, η γη, το φυσικό σώμα. Όταν το Πνεύμα ενεργεί πάνω στη σκέψη, η σκέψη ενεργεί πάνω στα συναισθήματα, τα συναισθήματα με πολύ δύναμη, ενεργούν πάνω στο φυσικό σώμα, που είναι ύλη, για να την διαπλάσουν. Και έτσι είναι που το συναίσθημα ενεργεί πιο δυνατά απ’ ότι η σκέψη πάνω στο φυσικό σώμα για να το διαμορφώσει…

Τι είναι η αληθινή πνευματικότητα; 
Αν ανοίξεις το Βιβλίο της ζωντανής φύσης, θα δεις, πως όταν έρχεται ο χειμώνας η γη είναι λιγότερο εκτεθειμένη στον ήλιο και τίποτα δεν φυτρώνει, ακόμα και τα ποτάμια είναι παγωμένα, η ζωή βαδίζει σε αργό ρυθμό. Την άνοιξη όμως, όταν ο ήλιος αρχίζει να ζεσταίνει και η γη μένει περισσότερο εκτεθειμένη στις ακτίνες του, όλα φυτρώνουν, όλα γίνονται πλούσια, η ζωή κυκλοφορεί παντού, όλοι και όλα δίνουν το παρών. Η αληθινή πνευματικότητα μπορεί να συγκριθεί μ’ αυτό που κάνει ο ήλιος πάνω στη γη. Όταν το πνεύμα σας αρχίσει να ακτινοβολεί, να διεισδύει με όλη του την αγάπη και το φως του μέσα σε όλα τα κύτταρά σας, για να τα εναρμονίσει και να τα κάνει να υμνούν και να δοξάζουν με όλο το σύμπαν σε συμφωνία, τότε ναι, είστε ένας πραγματικά πνευματικός άνθρωπος.

Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου 2017

Νέο Κάλεσμα του Θεού Λόγου!!!

H μικρή θεά φύση, λέει ότι είναι πολύ πλούσια,
και παλεύει εναντίον του Θεού Λόγου, του Χριστού της!!!

Ο Θεός Λόγος, μας καλεί διαμέσου της Δύναμης Φωτός που διαπερνά τα πάντα. Και εάν ανταποκριθείτε στο κάλεσμα βαδίζοντας πραγματικά την Οδό, συναντάτε αμέσως εχθρότητα και γίνεστε ξένοι στη γη. Η πιο τραγική μοίρα όλων των αιώνων της φύσης, των δυνάμεων και των δορυφόρων τους είναι ότι, λόγω της ίδιας της φύσης τους, στασιάζουν εναντίον του Θεού Λόγου, αντιτίθενται σ' Αυτόν και στις επανορθωτικές διαδικασίες Του, κι αυτό γίνεται, διότι κάθε κατά φύση γεννημένo πλάσμα, τείνει να συντηρήσει και να προφυλάξει τον εαυτό του. Όταν επιτελείται με οποιοδήποτε τρόπο και για οποιοδήποτε λόγο μια επανόρθωση στη φυσική του συμπεριφορά, ενώ το πλάσμα ακολουθεί την πορεία του, σύμφωνα με τη φύση, τότε, υψώνεται ενάντια στον Επανορθωτή, τον Χριστό του, που ολοκλήρωσε το έργο της Θυσίας Του για όλους μας. Έργο Θεϊκό το οποίο εγωκεντρικοί άνθρωποι δεν δέχονται και   ανθίστανται αναγκαστικά, σε κάθε διαδικασία προσβάλλοντας τον εαυτό τους και τον κόσμο τους.
Κατά τη διάρκεια που αναπτύσσονταν από τα παλιά χρόνια μια ομάδα αδελφών η οποία αγωνίζονταν για το Φως του Χριστού, κατά την διάρκεια λοιπόν της ανάπτυξής τους, όφειλαν να υποστούν εντατικούς και άγριους διωγμούς που προερχόταν από τις διαλεκτικές εχθρικές αδελφότητες, (ξέρετε, η διαλεκτική, είναι ο πρώτος ορκισμένος εχθρός της πνευματικότητας). Υπήρχαν λοιπόν, πάντοτε παρόμοιες περίοδοι κατά την διάρκεια των οποίων, τη στιγμή ακριβώς της επίτευξης, παρόλο που η επιτυχία φαινόταν εξασφαλισμένη, εμφανίζονταν απ' έξω οι μεγαλύτερες δυσκολίες προσπαθώντας να εκμηδενίσουν τη νίκη. 
Για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε το ψυχολογικό υπόβαθρο, το πως λειτουργούν τα όντα μιας φυσικής διαλεκτικής τάξης, ας έχουμε στο νου μας ότι όλες υπακούουν, λόγω της κατάστασης γέννησής τους, όχι μόνο στην αυτοσυντήρηση, αλλά επίσης και στην αυτοπροστασία. Εκτός του ότι αυτό γίνεται σύμφωνα με τη φυσική τάξη, είναι ένα φυσικό καθήκον, ένα φυσικό ένστικτο, το οποίο καθιστά απολύτως αδύνατο το να δράσουν διαφορετικά… 

«…Σε χαιρετούμε, Εσένα, Φως..»

Γι' αυτό, ο δρόμος καθενός που αρχίζει να βαδίζει ειλικρινά την Οδό, θα βρεθεί ότι είναι   άσχημα μπλοκαρισμένος, και στρωμένος με όλων των ειδών τα εμπόδια. Αμέσως γίνεται τότε, ένας ξένος στη γη, στον οποίο φθονούν ακόμη και το φως των ματιών του, και ο όποιος, συναντά αντίσταση μέρα και νύχτα, ακριβώς όπως περιγράφεται στις ιστορίες αυτών που υπηρέτησαν την ανθρωπότητα. Αυτοί συναντούσαν αντίθεση και διαμάχη λόγω της κατάστασης του "είναι" τους, και λόγω της αποστολής τους. 
Όμως, εάν γνώριζαν τα ψυχολογικά κίνητρα πίσω από όλη αυτή την αντίσταση, και συνειδητοποιούσαν την κατάσταση εξαναγκασμού στην οποία βρίσκονταν οι υποκινητές της, και εφόσον δρούσαν μόνο από έντονη Αγάπη, για όλη την ανθρωπότητα, δεν αντιδρούσαν με αντεκδίκηση, αλλά ανταποκρίνονταν με βαθιά συμπόνια, και απόλυτη αποχή από κάθε διαμάχη....Εάν το μόνο όπλο τους - αν μπορούμε να το ονομάσουμε έτσι - ήταν ο ολοκληρωτικός μοναδικός προσανατολισμός τους στο ρεύμα της Θείας Χάρης, του Άλλου, του Θεϊκού Βασιλείου, αυτό θα τους παρείχε πλήρη ασφάλεια, ενώ με τη μη αντίδρασή τους θ' απέφευγαν κάθε σύγκρουση, η οποία αλλιώς, θα τους προσέδενε για πάντα σ’ αυτό το ανόσιο διαλεκτικό πεδίο. Είναι αναγκασμένο το πλάσμα να το κάνει αυτό, λόγω της φυσικής του κατάστασης, και πράττει έτσι, διότι δεν μπορεί να πράξει αλλιώς, εξαιτίας της εξάρτησής του από το νόμο αυτής της φύσης, κι έτσι κατανοείται ότι η ζωή του βρίσκεται ακόμα "υπό τον παλαιό νόμο του Μωυσή..και της εκδίκησης" ..και τη Χάρη, δεν τη γνώρισε ακόμα. Αυτή είναι η τραγωδία που άπλωσε στη γη το πονηρό πνεύμα, η οποία απεικονίστηκε διαμέσου   των αιώνων από τόσους πολλούς στοχαστές, ποιητές και οραματιστές: 
“Σε χαιρετούμε, Εσένα, Φως,
που πέφτεις σαν κεραυνός στο χώρο μας...
Εσένα που βαδίζεις στις οδούς που αντιμαχόμαστε με φλογισμένο μίσος. Γνωρίζω, 
δική σου είναι η Νίκη, Κύριε, αλλά παρόλα αυτά στασιάζω Εναντίον Σου..!!! Τέτοια είναι η μοίρα μου, μέχρι να πεθάνω, μέχρι την ύστατη ώρα, θα αντιστέκομαι σ' Εσένα, Κύριε”..

"Η Αναγέννησή μας "Εν Χριστώ Ιησού..."

Όποιος αγαπάει την κατάσταση αυτή, να ζει έχοντας ζωντανό το “εγώ” του, όποιος θέλει να παραμείνει υποταγμένος σ' αυτήν τη φύση, και να γιορτάζει τα “ηλιού-γεννα”, και όχι τα Χριστού-γεννα, δηλαδή την Αναγέννησή του "εν Χριστώ Ιησού" ώστε να βρίσκεται πάντοτε αναπαυμένος μέσα στην Μεγάλη Καρδιά του Χριστού, ας διατηρήσει το «γήινο εγώ του». 
Ας μείνει λοιπόν, στην παλιά διαλεκτική του φύση. Ας θεωρήσει λοιπόν, μοιραία, λόγω αυτής της εγωκεντρικής προδιάθεσης, σαν εχθρό ή τουλάχιστον σαν κίνδυνο, οποιονδήποτε θελήσει να τον βγάλει απ' αυτήν την φυσική κατάσταση. Διότι, αν σύμφωνα με τη φυσική σας γέννηση είσαστε ένα με αυτό το φυσικό πεδίο, είσαστε ενσωματωμένοι σ΄ αυτό, είναι φανερό ότι όταν εσείς σαν άτομα προσανατολισμένα θελήσετε ν' αποδράσετε από αυτή τη γήινη φύση και να στραφείτε προς το Άλλο, το Θεϊκό Βασίλειο, θα υποσκάψετε τα θεμέλια της "τάξης" στην οποία έχετε προσδεθεί εκ φύσεως, θα την αποδιοργανώνετε και θα την εξασθενίζετε.
Γι' αυτό, αμέσως μόλις εισχωρείσετε στην Οδό της Αλήθειας οι πάντες γίνονται ορκισμένοι άμεσοι αντίπαλοί σας, παραβλέποντας ίσως εντελώς κάθε συναισθηματική   θεώρηση και ανθρωπιστική συμπεριφορά. Επομένως, εκείνος που στρέφεται προς τη Σωτηρία που περιέχεται στο Φως του Χριστού, και συμμορφώνει σύμφωνα με αυτήν τον τρόπο της ζωής του, αντιμετωπίζεται αμέσως με εχθρότητα στη γη. Το ίδιο έγινε με τον Ιησού Χριστό, τον Κύριο. Αυτή η εχθρότητα είναι τότε μια φυσική αντίδραση, νομοτελειακή αντίδραση αυτής της φύσης που αυτο-προστατεύεται, αν θεωρηθεί από την οπτική γωνία αυτής της "τάξης ανάγκης".