Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2016

«...Δεν δίνω γροθιές στον αέρα...».

Ο απόστολος Παύλος είπε: «..δεν δίνω γροθιές στον αέρα». Ένα από τα πρώτα πράγματα που κάθε πυγμάχος μαθαίνει, είναι ότι κάθε φορά που επιτίθεται και χάνει τον αντίπαλο, ξοδεύει πολύ περισσότερη ενέργεια, απ' ότι όταν χτυπάει τον αντίπαλο. Όταν απλά μόνο χτυπάμε στον αέρα, τις σκοτεινές αρχές και τις εξουσίες, που δεν τις καταλαβαίνουμε, αν δεν τις δούμε με το φως της πνευματικής όρασης, εξαντλούμε τον εαυτό μας, μέχρι του σημείου που ο εχθρός μπορεί να μας ρίξει εύκολα μ' ένα μόνο χτύπημα. Ο πνευματικός πόλεμος είναι ακριβής και αποτελεσματικός μόνο στο βαθμό που έχουμε ειδικούς στόχους και τα όπλα μας είναι ακριβή: "..διότι τα όπλα του πολέμου μας δεν είναι σαρκικά, αλλά δυνατά συν Θεό προς καθαίρεσιν οχυρωμάτων" (Β' Κορ. 10:4). 

"Μην κάνετε τίποτε από ανταγωνισμό...."

Μια από τις μεγαλύτερες τραγωδίες στην ιστορία της Εκκλησίας υπήρξε ο τρόπος που οι ηγέτες κάθε κινήματος του Θεού έγιναν ενάντιοι και εχθροί ακόμα και διώκτες των επόμενων κινήσεων Του Κυρίου. Αυτό το επιτρέπει και το χρησιμοποιεί ο Κύριος για να εξαγνίσει και να εργαστεί ταπεινοφροσύνη σ' εκείνους τους οποίους πρόκειται να δώσει μεγάλη δύναμη και εξουσία, αλλά αυτή είναι μια τραγωδία που ακόμα συνεχίζεται. Πολυάριθμοι ηγέτες έχουν ξοδέψει τη ζωή τους υπηρετώντας πιστά και στο τέλος έγιναν σκεύη του Κατήγορου, που τους έκανε λίθους προσκόμματος για το επόμενο πνευματικό κίνημα του Θεού.
Τι είναι αυτό που κάνει τους ηγέτες ενός κινήματος που θέλει να λέγεται πνευματικό να γίνετε ενάντιο στο επόμενο; Υπάρχουν μερικοί παράγοντες, τους οποίους θα κατανοήσουμε, κι από τους οποίους θα ελευθερωθούμε, γιατί αλλιώς θα καταλήξουμε να κάνουμε κι εμείς το ίδιο. Μπορεί να νομίζουμε και να λέμε ότι εμείς ποτέ δεν θα κάναμε κάτι τέτοιο, αλλά ακριβώς αυτό νόμιζε για τον εαυτό του ο καθένας απ' αυτούς που κατέληξαν θεομάχοι, ώστε να ακούγεται η ρήσης: "πας θρήσκος και κακούργος". Θέλουμε να βγούμε από την ασθένεια και να έρθουμε στην πίστη; Θυμόμαστε πάντοτε : "Ώστε ο νομίζων ότι ίσταται ας βλέπει μη πέση" (Α'Κορ.10: 12). 

«... δεν κρίνετε εσείς τους έσω;»

Η κριτική μπορεί να είναι ριζωμένη σε αληθινή διάκριση ή εκείνοι που κριτικάρουν μπορεί να βρίσκονται σε σφάλμα. Ο Παύλος διακήρυξε: «δεν κρίνετε εσείς τους έσω;» – δηλ. της Εκκλησίας; (Α' Κορ.5:12). Tο ζήτημα είναι να περπατάμε με διάκριση, αλλά πως χειριζόμαστε αυτό που διακρίνουμε- πρόκειται να το χρησιμοποιήσουμε για να κατηγορήσουμε ή για να μεσιτεύσουμε; Το πως χειριζόμαστε την διάκριση αυτό μπορεί να καθορίσει την έκβαση της δικής μας πνευματικής ζωής. 
«Ο αχρείος και κακότροπος άνθρωπος περπατάει λέγοντας πράγματα διεστραμμένα, κάνει νεύματα με τα μάτια του, σήματα δίνει με τα πόδια του, νοήματα με τα δάχτυλά του. Μες το μυαλό του υπάρχουν πονηριές, το κακό πάντα σχεδιάζει, σπέρνει διχόνοιες. Γι' αυτό θα ρθει ξαφνικά η καταστροφή του, θα συντριβεί με μιας ανεπανόρθωτα». (Παροιμίες 6:12-15).

"H αγάπη καλύπτει πλήθος αμαρτιών"

Η πλειοψηφία από μας ακόμα έχουμε εκατοντάδες πράγματα λάθος μέσα μας. 
Ο Κύριος συνήθως ασχολείται με ένα ή δύο κάθε φορά, επειδή τόσο μπορούμε να ανεχτούμε. Μια από τις στρατηγικές του Σατανά είναι να προσπαθεί να μας αποσπάσει απ' αυτά τα δύο με τα οποία ασχολείται ο Κύριος, στρέφοντας την προσοχή μας στα υπόλοιπα τριακόσια προβλήματα με αποτέλεσμα να ερχόμαστε σε απόγνωση και ήττα (Α'Πέτρου 4:8).
Ας μην κάνουμε αγαπημένη μας συνήθεια τις προκλήσεις της υποτιθέμενης αμαρτίας στη ζωή του αδελφού μας. Χρησιμοποιούμε όλα τα εδάφια της Γραφής με αγάπη, και όχι με κίνητρο την αυτοεξύψωσή μας ή την εκδίκηση. Ποιος άραγε είναι ο ανώτερος στη βασιλεία του Θεού; ρωτούσαν τον Ιησού οι μαθητές. Κι Εκείνος τονίζει την αλλαγή στην ζωή μας: 
"Σας βεβαιώνω πως αν δεν αλλάξετε, να γίνετε σαν τα παιδάκια..". Πράγματι, αν δεν ταπεινώσουμε εαυτόν, κι αν δεν γίνουμε νήπιοι στην κακία, δεν θα μπούμε στη βασιλεία του Θεού. Αν όμως η καρδιά μας γεμίσει με αγάπη θα καλύψουμε τις περισσότερες από εκείνες τις αμαρτίες, εκτός αν οι αμαρτίες αυτές φέρνουν ανεπιθύμητη καταστροφή στον αδελφό μας. Με κίνητρό μας την αγάπη δεν θα ασχοληθούμε να κάνουμε γνωστό σ' έναν αδελφό μας το πόσο μας πρόσβαλλε. 

Ο ΚΑΤΗΓΟΡΟΣ ΤΩΝ ΑΔΕΛΦΩΝ...

Oι Γραφές μας αποκαλύπτουν ότι υπάρχουν δυο πράξεις οι οποίες συνεχίζονται παντοτινά μπροστά στο θρόνο του Θεού - η μεσιτεία και η κατηγορία.
H σύγκρουση μεταξύ των δύο αυτών είναι κεντρικό σημείο στο οποίο εστιάζεται η μάχη μεταξύ της βασιλείας του Θεού και της βασιλείας του σκότους. Επειδή ο Θεός έχει διαλέξει να κάνει την Εκκλησία κατοικητήριό Του, άρα και τόπο του θρόνου Του, είναι στην καρδιά της Εκκλησίας που αυτή η μάχη τώρα μαίνεται. 
Ο Ιησούς είναι "ζων πάντοτε δια να μεσιτεύη". (Εβρ.7:25). Είναι η θεμελιώδης φύση του Ιησού να είναι Μεσίτης, Ιερέας. Στο βαθμό που προσκολλόμαστε στον Κύριο, ο Ιησούς θα μας χρησιμοποιεί για να μεσιτεύουμε. Γι αυτό το λόγο η Εκκλησία έχει καλεστεί να είναι "οίκος προσευχής για όλα τα έθνη". (Μάρκ.11:17).

"ΚΑΙ ΔΕΝ ΗΘΕΛΗΣΑΤΕ...."

"...Πόσες φορές θέλησα να σας συνάξω όπως η κλώσα 
συνάζει τα κλωσόπουλα και δεν το θελήσατε ..." 

"Φωνή βοώντος εν τη ερήμω", "Eτοιμάσατε την οδό του Κυρίου". 
Διαχρονική η φωνή του προφήτη."Eυθύς κάμετε τους δρόμους Του".
Πόσες φορές δεν ύψωσε παντού τη φωνή Του ο Κύριος και οι προφήτες Του. Μας γνωστοποίησε το μυστήριο του θελήματός αυτού, μας εξέλεξε για να είμαστε άγιοι και άμωμοι ενώπιον αυτού, μας προόρισε εις υιοθεσίαν δια Ιησού Χριστού και έχουμε την απολύτρωση δια του Aίματος του Iησού Χριστού εις άφεση αμαρτιών. Δι' Αυτού λάβαμε την κληρονομίαν για να είμαστε εις έπαινον της δόξης αυτού εμείς οι προελπίσαντες εις τον Χριστόν.
Όμως όσοι δεν άκουσαν, δεν ακολούθησαν, δεν δέχθηκαν - παρέμειναν σε άλλη ξένη φωνή. "Όσοι δέχθηκαν Αυτόν, εις αυτούς έδωκεν εξουσία να είναι παιδιά του Θεού". Μακρόθυμος ο Κύριος παρατείνει το έλεος αυτού. Δεν θέλει τον θάνατο του αμαρτωλού αλλά να επιστρέψει και να ζήσει... ελάτε αδελφοί, να κρίνουμε τους εαυτούς μας, για να μην κατακριθούμε, ελάτε μακροθυμήσατε κι εσείς, έως της Παρουσίας του Κυρίου και ότι αν ζητήσουμε λαμβάνουμε παρ' αυτού διότι φυλάτομεν τας εντολάς αυτού. "Ως τότε ας εγκρατευόμεθα ενδυθέντες τον θώρακα της πίστης της αγάπης και της δικαιοσύνης αυτού" (Ματθ. 23:37, 3:3, 4:17, Πράξ.14:17, Εφεσ.1:9, Ιεζ. 33:11, Α' Ιωάν. 1:12, 3: 21).

Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2016

"... δια να πλουτίσουμε εμείς με την πτωχείαν εκείνου.."

Πόσοι και ποιοι το καταλαβαίνουν.., "επτώχευσε δι' ημάς;.."
Ο Χριστός δήλωσε: "Ο Υιός του ανθρώπου δεν έχει που την κεφαλή να κλίνη" (Mατθ. 8:20). Ήταν ίσος με το Θεό, δημιουργός του κόσμου, και "επτώχευσε δι' ημάς, δια να πλουτίσουμε εμείς με την πτωχείαν εκεινου" (Β' Κορ. 8:9), αλλά όχι στους επίγειους θησαυρούς που αποκτώνται άνομα. Να πλουτίσουμε πνευματικά, να γίνουμε άνθρωποι τέτοιοι, που να δικαιολογούμε το ανθρώπινο γνώρισμα που φέρουμε, και το χώρο που στη γη καταλαμβάνουμε. 
Διότι δεν τιμολογείται η θεϊκή υπηρεσία, δεν υπάρχει τέτοιο θέμα. 
Η εντολή που έδωσε ο Χριστός: "Πορευθέντες μαθητεύσατε" (Mατθ. 28:19), αυτό τους είπε και τους πλούτισε με τα μέσα της ανάγκης εκείνης της ημέρας, τους έδωσε να ομιλούν μια νέα γλώσσα, να τους καταλαβαίνουν όλοι και να χαίρουν, και αυτό για να δείξει ο Μακάριος και ο Μόνος Λυτρωτής, ότι θα χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα προκειμένου να γνωστοποιηθεί το Θέλημά Του και τα δοξασμένα Του σχέδια σ' όλο τον κόσμο. Δεν κάθονται αμέριμνοι οι εργάτες του Θεού, σαν "τους πωλούντας τοις μετρητοίς", όπως ο έμπορος τα εμπορεύματά του, και ο μπακάλης το ρύζι του. Φλέγονται, καίγονται από πόνο, οι άνθρωποι αυτοί, που βλέπουν κάθε μέρα να φεύγουν από αυτό τον κόσμο, άνθρωποι απληροφόρητοι για τη σωτηρία τους. Δεν ησυχάζουν λοιπόν αυτοί, δεν αναπαύονται. Είναι τρομακτικός ο παραλληλισμός, διότι όλοι δεν σχετίζονται με τον Χριστό, ούτε συγγενεύουν στο ελάχιστο με τους Μαθητές Του. 
Η πληροφορία του Πνεύματος λέει, ότι για κάθε εποχή υπάρχει υπόλοιπον λαού του Θεού, κατ' εκλογήν χάριτος,
"εν τω νυν καιρώ λείμμα κατ' εκλογήν χάριτος γέγονεν" (Ρωμ. 11:5). 
Eξετάζουμε τώρα το θέμα, και όσοι είναι μέσα σ' αυτό το υπόλοιπο,   έχουν μεγάλο χρέος, πρώτα στο Θεό και μετά στους ανθρώπους. 
Θα κινηθούν λοιπόν, με προτροπές αγάπης, πρωτίστως με προσευχή, 
ο Μεγαλοδύναμος Κύριος να κατευθύνει την πορεία τους 
και να θέσει σε εφαρμογή τα ανιδιοτελή σχέδιά Του.

"Eρευνάτε τας γραφάς"

Ο Χριστός δήλωσε: Θα αναγεννηθείτε άνωθεν, υπό του Θεού, θα γίνετε άνθρωποι πνευματικοί. Oταν πλέον θα είστε ώριμοι, με κρίση και λογική, θα είσθε ικανοί να κρίνετε αν θέλετε ή όχι τη συμμετοχή του Αγίου Πνεύματος στη ζωή σας, προκειμένου να σας χαρίσει τη νέα Ζωή, και να σας κάμει ικανούς για τη Βασιλεία του Θεού (Iωάν. 3:3-8). Δεν έκανε λάθος ο Χριστός όταν είπε: Αυτός που θα πιστέψει πρώτα και θα μάθει να ζει στην νέα ζωή, κατόπιν θα βαπτιστεί, ώστε να επισφραγίσει με το βάπτισμα την πίστη του - αυτός θα σωθεί. (Μάρκ.16:16).
Διακήρυξε ο Χριστός: "Ο Θεός είναι πνεύμα. Kαι οι προσκυνούντες Αυτόν εν πνεύματι και αληθεία να τον προσκυνούν" (Ιωάν 4:24). 
Αυτό σημαίνει ότι όταν ο χριστιανός αισθάνεται την ανάγκη να λατρεύσει το Θεό, που Τον αγαπά, που τον έσωσε από την καταδίκη της ανομίας- αμαρτίας, και δεν   χρειάζεται να μεσολαβήσουν θεατρικές παραστάσεις τύπων, αλλά δια του πνεύματός του ο πιστός να δείχνει την λατρεία και την εκτίμηση του προς Αυτόν. 
Δεν μπορούμε να εκτοπίσουμε την πνευματική λατρεία, διότι ο Χριστός τόνισε: "Eρευνάτε τας γραφάς" (Ιωάν. 5:39). Διότι με την έρευνα, όταν ο άνθρωπος είναι ειλικρινής, αποκαλύπτεται ο Θεός και η αποστολή του Σωτήρα Χριστού, και αναπηδούν η Θεία Βουλή Του και τα δοξασμένα Του σχέδια για τον άνθρωπο, βάσει των οποίων βαδίζει ο πιστός. Σβήνει λοιπόν και πετά το "πίστευε και μη ερεύνα" διότι όταν ερευνήσει ο άνθρωπος τη Γραφή της Αλήθειας, διαπιστώνει την τρομακτική διαφορά που υπάρχει μεταξύ Χριστού και ανθρώπων, και εγκαταλείπει το"μη ερεύνα" αρχίζει την έρευνα, οπότε στρέφεται στη μια και μοναδική Οδό της πραγματικότητας.

"Μάθετε απ' εμού ότι είμαι πράος και ταπεινός"

O Χριστός ως πρότυπο ανθρώπου υπέδειξε την πραότητά Του και είπε:
"Μάθετε απ' εμού ότι είμαι πράος και ταπεινός" (Mατθ. 11:29).

Mε τη δήλωσή Του αυτή θέλει να κάνει τον άνθρωπο να καταλάβει ότι οφείλει να εγκαταλείψει την παλιά προσωπικότητα, του εγωιστή - υπερήφανου, και να ζήσει μια ήρεμη ζωή, χωρίς επιδείξεις, χωρίς να βλέπει πίσω στο παρελθόν, καθότι "τα παλαιά παρήλθαν, όλα τώρα γίνονται νέα", και να εγκαταλείψει τη μορφή, τη φιλαυτία, που δεν είναι τίποτε άλλο παρά μικρότητα και ατέλεια πνεύματος. 
Διότι έχουμε πάντοτε κατά νου, ότι μπορεί "ο εξωτερικός ημών άνθρωπος, κάθε ημέρα να φθείρεται, ο εσωτερικός όμως, ανανεώνεται καθ' εκάστην ημέρα".
Ας μην παραμερίζουμε την πραότητα, ας μην απομακρύνουμε την ταπείνωση, να φθάσουμε να θεωρούμε πάντοτε τους άλλους υπερέχοντες, πάνω από μας. Θέλουμε να νιώθουμε μακάριοι, να καλλιεργούμε Χριστόν, και όπως Εκείνος είπε: "Μη θησαυρίζετε επί της γης..., αλλά εν ουρανώ" (Mατθ. 6:19), δηλαδή να στραφούμε στα ταμιευτήρια των ουρανών. Η μοναδική μας φροντίδα να είναι να συσσωρεύουμε ουράνιους θησαυρούς. Να μιλήσουν οι άνθρωποι και να πουν: ότι ο τάδε ήταν σκεύος της εκλογής του Θεού, οδήγησε ψυχές στη σωτηρία του Χριστού, έζησε ως εργάτης του Θεού ανιδιοτελώς, με ανώτερα ιδανικά και ουράνια ιδεώδη.

"Η Ελευθερία της Δόξης του Θεού"

Ο απόστολος Παύλος μας πληροφορεί, 
ότι τα πνευματικά πνευματικώς ανακρίνονται. 
Ο ψυχικός (ο φυσικός) άνθρωπος δεν παραδέχεται τα δώρα που φανερώνει το Άγιο Πνεύμα ούτε τα δέχεται αφού για εκείνον όλα αυτά είναι μωρία. Δεν μπορεί να τα καταλάβει, διότι αυτά τα πράγματα μόνο με την βοήθεια του Πνεύματος  κατανοούνται. Αντίθετα ο πνευματικός άνθρωπος ο γεννημένος από το  Πνεύμα  όλα τα καταλαβαίνει, ανακρίνει μεν τα πάντα, αλλά αυτός από κανέναν δεν ανακρίνεται (εξετάζεται). Εμείς όμως οι πνευματικοί έχουμε το νου και τις σκέψεις του Χριστού (Α' Κορ. 2:13-15).

"..εξ Αυτού και δι' Αυτού και εις Αυτόν τα πάντα".

Η φράση "ο Χριστός δια του Παύλου μας λέει.." σημαίνει, ότι ο Χριστός μιλούσε δι' αυτού, όπως μας πληροφορεί ο ίδιος ο Παύλος: "Επειδή εσείς όπως φαίνεται ζητάτε απόδειξη ότι ο Χριστός μιλάει μέσω εμού, ..Αυτός (ο Χριστός) δεν παρουσιάζεται αδύναμος, αλλά δυνατός ανάμεσά σας". Ο Απόστολος Παύλος δεν πήρε το Ευαγγέλιο από ανθρώπους (τους αποστόλους) αλλά ούτε οι απόστολοι τον απέστειλαν στο έργο του Ευαγγελίου. - Παύλος απόστολος όχι απ' ανθρώπων, ούτε από  άνθρωπο, αλλά απόστολος Ιησού Χριστού, σύμφωνα με το θέλημα του Θεού Πατρός του εγείροντος (του αναστήσαντος) αυτόν εκ νεκρών (Γαλ.1:1). 

Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2016

Η ΨΥΧΗ ΠΟΥ ΒΡΗΚΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΛΕΥΤΕΡΩΘΗΚΕ!

Αυτή η φλογερή δίψα, για την υπέρτατη ολοκληρωτική την αιώνια Αλήθεια! Ποιος θα μπορούσε να μείνει αδιάφορος γι αυτήν, όταν όλες οι άλλες αλήθειες δεν είναι παρά ένα δόλωμα;
Όταν η κοινωνική αποδιοργάνωση γίνεται αισθητή, η ώρα είναι από τις πιο σοβαρές και οι έσχατες συνέπειες μας καλούν. Πρόκειται για το αν θα εγκαταστήσουμε επάνω στις ακατάλυτες βάσεις τις κεντρικές πρωταρχικές Αλήθειες, η αν θα χαθούμε οριστικά προς την άβυσσο της αναρχίας. Ποιοι θα καταλάβουν; 

Η ψυχή ξυπνά!

Mια πόλη μπορεί να μετακινηθεί, όχι όμως κι ένα πηγάδι. 
Ένα πηγάδι δεν υποφέρει από αυξομειώσεις. 
Συχνά όμως, οι άνθρωποι όταν έρχονται να πάρουν νερό, 
το σχοινί είναι πολύ κοντό, ή το κανάτι σπάει πριν αγγίξει το νερό!

Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι όλοι έχουμε μια κοινή μοίρα κι ένα κοινό χρέος παρ' όλη την ατομική ιδιαιτερότητά μας που την θεωρούν φυσική και ο βαθύτερος λόγος της δεν τους προβλημάτισε ποτέ. Έλεγαν ότι η Φύση απαιτεί μια ποικιλία, αλλά βασικά είμαστε όλοι ίδιοι. Αλλά η πρώτη διάψευση ήρθε, με την αναφορά που κάναμε στους τόπους καταγωγής, είδε λοιπόν ο άνθρωπος - ότι όλοι οι σπόροι που πέφτουν να ενωθούν με τη γη, δεν είναι ίδιοι. Τότε αναρωτήθηκε:"Από ποιον τόπο καταγωγής είμαι; Τι μέταλλο επικρατεί μέσα μου; Τι δυνατότητες εξέλιξης έχω;"

Κυριακή, 26 Ιουνίου 2016

Συνειδητότητα και Ζωή

"Όσοι κι αν συναχθώσιν ομού εναντίον σου, θέλουσι πέσει".

Τώρα ίσως καταλαβαίνετε ότι ο άνθρωπος έχει έρθει τη γη με σκοπό να εκπληρώσει μια ορισμένη αποστολή, ν' αναπτύξει τις ιδιότητες και τις αρετές που ο Θεός έβαλε μέσα του, να εξελιχθεί. Όσο μικρός κι αδύνατος κι αν είναι ο σπόρος του, οφείλει να εργάζεται για να πραγματοποιήσει εδώ, πάνω στη γη, κάθε τι που είναι θείο μέσα του και να εκτελέσει το έργο του σαν μετασχηματιστής στην κλίμακα της Δημιουργίας.
Σε τι λοιπόν οι φόβοι και οι αμφιβολίες αφού οποιαδήποτε κι αν είναι η θέση του, όταν αρχίζει να καταπίνει μερικές πικρές Αλήθειες είναι για να μπορέσει ν' αντικρίσει κατάματα τον εαυτό του, ξεγυμνωμένο από τις ψευδαισθήσεις και τις αυταπάτες, ώστε συνειδητά ν' αρχίσει να εργάζεται για την ανάπτυξή του; Το περίεργο είναι ότι αυτή η συνειδητοποίηση της ανεπάρκειας και η κατά μέτωπο αντιμετώπιση της ασχήμιας, αρχίζει να λειτουργεί μέσα μας σαν πρόκληση ζωής αντί να μας βυθίζει σε κείνη τη βαθιά απελπισία που πολλοί νιώσαμε όταν περνούσαμε ξανά και ξανά την σκοτεινή νύχτα της Ψυχής μας, ή όταν μπαινο-βγαίναμε στην κοιλάδα του θανάτου χωρίς διάκριση, αποδυναμωμένοι μέσα σε μια κατάσταση αυτο-οίκτου.

Σάββατο, 25 Ιουνίου 2016

«Όταν προσεύχεσαι..»

«Όταν προσεύχεσαι, έλεγε ο Ιησούς, μπες μέσα στο δωμάτιό σου, κλείσε την πόρτα σου, και προσευχήσου στον Πατέρα σου που βρίσκεται εκεί, στο μυστικό χώρο». 
Ποιο είναι το μυστικό δωμάτιο για το οποίο μιλούσε ο Ιησούς; Τίποτα άλλο, από μια   κατάσταση συνείδησης. Όταν δημιουργούμε μέσα μας την ειρήνη, τη σιωπή, όταν έχουμε την ανάγκη να εκφράσουμε στο Θεό την αγάπη μας για Εκείνον, ήδη βρισκόμαστε μέσα σ' αυτό το δωμάτιο. Αναρωτιέστε που είναι αυτό το δωμάτιο. Μπορεί να είναι μέσα στην καρδιά, μπορεί να είναι μέσα στη νόηση, μέσα στην ψυχή.. Στην πραγματικότητα είναι μια κατάσταση ανώτερης συνείδησης, μέχρι την οποία θα μπορέσετε να ανυψωθείτε. 

Έχουμε Ανάγκη Περισσότερο Φως!

Όταν κάποιος ρώτησε τον γέροντα τι είναι ο Θεός, εκείνος έμεινε σιωπηλός, απαντάει με τη σιωπή, επειδή μόνο η σιωπή μπορεί να εκφράσει την ουσία της Θεότητας. Το να πει τι είναι Θεός δεν αρκεί, και πάλι το να πει τι δεν είναι Θεός, ούτε αυτό αρκεί. Να πει ότι ο Θεός είναι Αγάπη, Σοφία, Δύναμη, Δικαιοσύνη.. είναι αλήθεια, αυτές οι λέξεις περνάνε πλάι στη θεία  πραγματικότητα, δε συλλαμβάνουν τίποτα από το  άπειρο, την αιωνιότητα, από την τελειότητα του Θεού. Δεν μπορεί κανείς να γνωρίσει το Θεό μιλώντας γι Αυτόν, αλλά Τον γνωρίζει προσπαθώντας να διεισδύσει βαθιά μέσα του, ώστε να φτάσει αυτή την περιοχή που είναι ακριβώς η σιωπή. Έχουμε τη δυνατότητα να ερχόμαστε σε επαφή με τον πνευματικό κόσμο. Όμως για να ξυπνήσουν και να λειτουργήσουν τα κέντρα μέσα μας, με τις ταραχές, τις επιθέσεις και τη φασαρία του εξωτερικού κόσμου, ορισμένοι αποσύρονται στη δική τους προσωπική έρημο. 
Ανάμεσα σ' αυτούς ορισμένοι θέλησαν να κόψουν όλες σχεδόν τις σχέσεις με τον εξωτερικό κόσμο, να μη χρησιμοποιούν πια καμιά από τις πέντε αισθήσεις, να τις θέσουν εκτός λειτουργίας. Χάρη στον ύπνο των πέντε αισθήσεων αυτά τα όντα δημιούργησαν μέσα τους την απόλυτη σιωπή. Μην έχοντας πλέον τίποτα να βλέπουν να ακούνε, να αισθάνονται, να γεύονται, να αγγίζουν, μπόρεσαν να τρυπήσουν το   αδιαφανές διαχωριστικό το οποίο χωρίζει τον άνθρωπο από την αληθινή πραγματικότητα.

Πραγματοποιούμε την Ενότητα του Πνεύματος!

H σιωπή είναι η έκφραση της ειρήνης της αρμονίας της τελειότητας. Εκείνος που αρχίζει να αγαπάει τη σιωπή που καταλαβαίνει ότι η σιωπή του φέρνει τις καλύτερες προϋποθέσεις για την ψυχική και την πνευματική του δραστηριότητα, καταφέρνει σιγά σιγά να την πραγματοποιήσει σε οτιδήποτε κάνει. Όταν μετατοπίζει τα αντικείμενα, μιλάει, περπατάει, ή εργάζεται, αντί να προκαλεί ολόκληρη αναστάτωση γίνεται προσεκτικός, πιο λεπτός, πιο απαλός και ότι κι αν κάνει είναι εμποτισμένο με κάτι που μοιάζει να έρχεται από έναν άλλο κόσμο, από ένα κόσμο που είναι ποίηση, χορός, μουσική. Όμως εδώ δε μιλάμε για την εξωτερική σιωπή.

"Aς γίνει ως εν Oυρανώ κι επί της γης".

Κάνουμε προσπάθειες να ξαναβρούμε τη θεία Νοημοσύνη, η οποία προς το παρόν είναι φυλακισμένη μέσα μας και να την απελευθερώσουμε. Όταν θα έχουμε απελευθερώσει αυτή την υπέροχη σιωπή, τίποτα δεν μας εμποδίζει να ξαναρχίσουμε την εργασία, να ξαναβάλουμε σε λειτουργία την καρδιά, τη νόηση, τα πόδια, τα χέρια, κι ακόμα και τη γλώσσα. Η σωστή έμπνευση όμως ξεκινά από το κεφάλι, έτσι ώστε οι σκέψεις μας, οι επιθυμίες μας, οι αισθήσεις μας, οι συγκινήσεις μας να είναι προσανατολισμένες από μια θέληση ανώτερη, από το Πνεύμα. Η σιωπή γίνεται από τη στιγμή που η ζωή της περιφέρειας περιστρέφεται γύρω από ένα κέντρο. Όπως η γη που περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο. Η εικόνα αυτή μας επιτρέπει να βρούμε κι εμείς το δικό μας κέντρο. Είναι η εικόνα της παγκόσμιας αρμονίας.

Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2016

ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΡΟΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ!

Το ζήτημα της πνευματικής ζωής αποτελεί εγγύηση για την Ατραπό. Η θεία αυτοδιάθεση βασίζεται στην αντιληπτή ενότητα με τη Ζωή την οποία "ζούμε, κινούμαστε και υπάρχουμε". H μέρα της βιωματικής εμπειρίας είναι τώρα μαζί μας και παντού άνδρες και γυναίκες αρνούνται να πιστεύουν και να δέχονται τυφλά, γιατί αποφάσισαν να γνωρίσουν, έτσι ώστε να αποκτήσουν νέα και έντονη ζωή. Προβάλει τώρα στην ανθρώπινη συνείδηση η αυξανόμενη αντίληψη μιας έμφυτης θειότητας κι ότι ο άνθρωπος έγινε αληθινά κατ' εικόνα Θεού κι έχει την ίδια φύση με τον Πατέρα του στους ουρανούς. Η ιδέα του σκοπού και του θείου Σχεδίου συλλαμβάνονται και όλη η στάση προς τη ζωή αλλάζει γοργά.
Μήπως μπορούμε να αποκτήσουμε την εικόνα της προόδου της ψυχής και να φτάσουμε από την άγνοια στη Σοφία κι από την υλική επιθυμία στην πνευματική επίτευξη, ώστε να μπορέσουμε να οραματιστούμε το τέλος απ' την αρχή και μια νοήμων συνεργασία με το σκοπό της ψυχής να πάρει τη θέση της τυφλής προσπάθειας; Όταν γίνει αυτό μπορούμε να συνεχίσουμε το δρόμο με το πρόσωπο στραμμένο στο Φως ένα πρόσωπο που θα λάμπει από χαρά.

"Ο Χριστός εν υμίν, η ελπίς της δόξης"

Είναι για σένα ο Χριστός ο σκοπός της ύπαρξης; 
Υπάρχει μια εκλογή για το καλό ή το κακό η οποία εξαρτάται από τη θέση που παίρνει κανείς στην εξέλιξη και από το βαθμό της ευαισθησίας του. Κι ενώ γνωρίζεις τη φαυλότητα του άλλου, παρόλα αυτά συνεχίζεις να αγαπάς. Γιατί μ' αυτή την έννοια φαίνεται ότι ο φαύλος είναι απλώς στενοκέφαλος, μάλλον αδέξιος, που δεν ξέρει τίποτα πέρα από το δικό του μικρό αξεπέραστο δακτύλιο. Πόσο δόκιμες και αληθινής ανοχής είναι αυτές οι έννοιες. Γιατί πολύ καταπονήσαμε το φυσικό σώμα όταν στην πραγματικότητα οι μικρές στενές καρδιές μας προκαλούν τις εσφαλμένες στάσεις και συνήθειες. Το σώμα, όντας ένας μηχανισμός που ανταποκρίνεται αυτόματα, υπόκειται στον έλεγχο του εσωτερικού ανθρώπου. Παρουσιάζεται ακόμη η ιδέα ότι, "το λάθος, η ανομία ή η αμαρτία" σημαίνει κυριολεκτικά "κάτι που γίνεται εσφαλμένα" Ότι λοιπόν δεν επιτυγχάνει τη φώτιση είναι "αμαρτία" για τους υιούς του Θεού. Όταν ολοκληρώνεται το άτομο γίνεται το πρώτο βήμα για την πνευματικότητα, τότε η ψυχή μεταφέρει την ενέργεια του νου.
Ο Απόστολος Παύλος είπε, ότι κάποια ημέρα θα πετύχουμε το "μέτρον ηλικίας του  πληρώματος του Χριστού". Είμαστε λοιπόν η ζωντανή εγγύηση της σωτηρίας. Θυμηθείτε και συνδέστε επίσης την προφητεία του Ησαΐα με τον παραπάνω στίχο, στην οποία βασίζεται η Καινή Διαθήκη: "Ιδού η Παρθένος εν γαστρί έξει και τέξεται υιόν".

Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2016

Νέος Φοίνικας, το Πουλί του Πυρός!

Δύσκολα να εμπιστευθεί κανείς την Αλήθεια, μολονότι αυτή είναι απλή και ακάλυπτη, ενώ το ψέμα είναι στολισμένο αλαζονικά, και με φιγούρα θεϊκής και ανθρώπινης σοφίας! Κρατηθείτε μακριά από αυτά τα πράγματα εσείς που είστε συνετοί, συλλογιστείτε το Χριστό, γιατί ο Χριστός, είναι Δύναμη! Είναι η κινούσα Δυναμική Αρχή, από την οποία τίποτα και κανείς δεν μπορεί να λυθεί. Απ' αυτό αναγνωρίζετε ότι αυτός που ομολογεί Χριστό, και μάλιστα όχι με αφηρημένες ιδέες, όχι καλυμμένα, ώστε να μπορεί κανείς να υποθέτει τα πάντα, όχι με αποκαλούμενη νέα αμεροληψία, και κυρίως όχι με άλλη ορολογία, αλλά μένοντας σταθερός στην υψίστη Βιβλική Πίστη με όλη του τη θετικότητα εξηγεί ήρεμα και σταθερά: "Ο Ιησούς είναι σε μένα τα πάντα".

Το Ταξίδι της Ενότητας Μεταξύ Πνεύματος και Ψυχής

Η φυσικο-γεννημένη μας προσωπικότητα είναι συντεθειμένη από τέσσερα στοιχεία. Βλέπουμε, τον αετό, τον ταύρο, τον λέοντα και τον Άγγελο, τα παλιά κλασικά σύμβολα των τεσσάρων Ευαγγελιστών, και των τεσσάρων στοιχείων, αέρα, γης, πυρός και ύδατος. Ίσως μπορούμε να καταλάβουμε τώρα, την πρόθεση όλων αυτών των γνωστοποιήσεων. Η γήινη προσωπικότητα της φύσης του θανάτου, δομημένη και συντηρούμενη από τέσσερα διαλεκτικά στοιχεία, πλήττεται από το Θεϊκό Σπινθήρα που βρίσκεται στην καρδιά μας, με μια τετραπλή Θεϊκή Ακτινοβολία. Οι τέσσερις Ακτίνες της Αγάπης του Χριστού πλήττουν έτσι τις τέσσερις κατώτερες αρχές του ανθρώπου. Και τώρα μ' αυτό υφίσταται είτε μια συντριβή, ένα κομμάτιασμα, ή μια τήξη, ένα λιώσιμο ώστε να λάβουμε την πρόσκληση για το Γάμο του Αρνίου- Χριστού. Κατ' αυτό τον τρόπο η Αγάπη του Θεού κρατά αμετάβλητα σε ισχύ σ' εμάς το Μεγάλο Σχέδιο. Μας οδηγεί στο θάνατο του «εγώ» και μ' αυτό σε μια ανανεωμένη αρχή ή με χημικό μετασχηματισμό και λιώσιμο μας οδηγεί σε νέα Ζωή. 

Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2016

Οι δυο φυσικές τάξεις: η Θεϊκή φύση και η αντιθεϊκή φύση

To Άγιο Πνεύμα, η τρίτη όψη της τριπλά αποκαλυπτόμενης Θεότητας, είναι η παν περιεκτική  Αγάπη του Πατρός, επεξηγούμενη απ' τον Υιό, η οποία σαν ένα ισχυρό πεδίο ακτινοβολίας εκπορεύεται στην εκπεσμένη ανθρωπότητα για να σώσει ότι είναι χαμένο.

Με τη βοήθεια αυτής της Δύναμης είναι δυνατό να επιτελεστεί η διαδικασία της Μεταμόρφωσης. Σ' αυτή τη διαδικασία το Άγιο Πνεύμα κάνει την κατοικία του στον άνθρωπο και ενοποιείται η Αθάνατη Ψυχή με το Πνεύμα.

Πράγματι, υπάρχουν πολλές φωτισμένες ψυχές οι οποίες είναι φορτισμένες με   γνώση κι επίσης εφοδιασμένες με νέα ενδύματα, οι οποίες όμως δεν μπορούν να επιτύχουν περαιτέρω ανάπτυξη, για ένα πραγματικά Θεϊκό Γάμο, με το Πνεύμα γιατί δεν τηρούν την υψηλή υπόσχεση απέναντι στο Πνεύμα το Άγιο, αλλά την παραβαίνουν επανειλημμένα και στρέφονται διαρκώς στο σωματικό άνθρωπο.

"Η Πυρηνική Δύναμη της Αγάπης"

Θυμίζουμε αναφορικά μ' όλα αυτά,
τα γνωστά λόγια του Ιησού Χριστού:

"Όποιος θέλει να χάσει τη ζωή του
για το Θέλημά Μου, αυτός θα βρει τη Ζωή".

Υπάρχει ένας τόπος θυσίας όπου θυσιάζουμε τον εαυτό μας, βρίσκεται στην "αίθουσα της επίφυσης", ένας τόπος που έχει στηθεί ένας μικρός βωμός και από αυτό προκύπτει ότι αυτή η βασιλική αίθουσα είναι ο τόπος της πλήρους θυσίας. Μιας πλήρως νέας θυσίας η οποία μόλις τώρα έχει γίνει δυνατή. Οι όψεις Πνεύματος, Ψυχής και Σώματος οι οποίες συνδέονται η μία με την άλλη μέσω της τέλειας θυσίας του εαυτού, θα μετασχηματιστούν στον αληθινό, νέο, θεϊκό άνθρωπο.

Τρίτη, 21 Ιουνίου 2016

Ο Δρόμος της Ψυχικής Αναγέννησης

Είναι ο Δρόμος του Σταυρού, ο οποίος αρχίζει στον Ιορδάνη, όπου το Πνεύμα με τη μορφή περιστεράς κατήλθε πάνω στον Ιησού Χριστό τον Κύριο. Ένας σταυρικός δρόμος ο οποίος τελειώνει με την Ανάσταση στο νέο πεδίο Ζωής. Όλοι αυτοί που φτάνουν στην Αίθουσα του Γάμου, δηλαδή στην επίφυση, φτάνουν με κίνδυνο της ζωής, έναν κίνδυνο στον οποίο αντιστάθηκαν προς τιμή της βασιλικής Μεγαλειότητας του "Παλαιού των ημερών". Μ' αυτό εκφράζεται: 
ότι, η επιθυμία για τη διάχυση του Αγίου Πνεύματος ήταν και είναι καθαρή και γνήσια,
και ότι: όλοι έχουν ακολουθήσει τον προδιαγραμμένο δρόμο, δηλαδή τo δρόμο της Ψυχικής Αναγέννησης σε πλήρη αυτοπαράδοση και έτσι έχουν βρει το δρόμο προς την "Άνω Aίθουσα", αφού πριν απέδειξαν ότι "οι επτά καθρέπτες" στην κεφαλή έχουν αφυπνιστεί για το έργο τους. Στρέφουμε την προσοχή σας σ' αυτά τα πράγματα γιατί όλα όσα εισρέουν στην επίφυση, προβάλλονται στους "επτά καθρέπτες" στην κεφαλή προς την καρδιά, στο νευρικό σύστημα, και σ' όλα τα ζωτικά όργανα του σώματος.

«Διδάξτε τους να τηρούν όλα όσα σας έχω παραγγείλει»

Στην πρώτη επιστολή του Ιωάννη βλέπουμε: 
«Γιατί ποιος νικά τον κόσμο, αν όχι αυτός 
ο οποίος πιστεύει ότι ο Ιησούς είναι Υιός του Θεού; ». 
Ποιος είναι αυτός ο οποίος διαφεύγει την κυριαρχία του κόσμου στο ταξίδι του προς τον Πατέρα;
Ποιος γνωρίζει απόλυτα εσωτερικά, ότι ο Ιησούς είναι συνδεδεμένος με τον Υιό του Πληρώματος και έτσι έχει έρθει σε μας σαν Ιησούς Χριστός;
Είναι Αυτός ο οποίος δεν έχει έρθει μόνο με Ύδωρ, αλλά με Ύδωρ και Αίμα, δηλαδή με Άρτο και Οίνο. Και το Πνεύμα είναι αυτό που επιμαρτυρεί, γιατί το Πνεύμα είναι η Αλήθεια! To Ευαγγέλιο του Ματθαίου τελειώνει μ' αυτά τα λόγια:
«Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς, 
εις το Όνομα του Πατρός, και του Υιού, και του Αγίου Πνεύματος. 
Όποιος πιστεύσει και βαπτισθεί θα σωθεί..». 

Η Διαδικασία της Μεταμόρφωσης


«Από το Πνεύμα του Θεού αναφλαγέντες, 
στον Ιησού τον Κύριο αποθανόντες. 
Από το Άγιο Πνεύμα αναγεννηθέντες».
Θα ξαναβρούμε τον ειρμό των δεδομένων μας. Μέσω μιας αγνής, ειλικρινούς στάσης ζωής εμφανίζεται η συντριβή του «εγώ», τριπλή στη φύση της. Πολύ πιθανόν αυτή η γνώση να είναι για σας απογοητευτική, να σας λυπεί που όλη η ατραπός της Λύτρωσης ξεκινάει με τη συντριβή του «εγώ». Έχουμε καταβάλει ήδη πολλές προσπάθειες, που λίγο νόημα έχει να κατευθύνουμε την προσοχή μας πρακτικά στην περαιτέρω διαδικασία, δηλαδή στην τελική φάση της νίκης του δεύτερου θανάτου. Εν τούτοις δεν υπάρχει τίποτα που να μας εμποδίζει να προχωρήσουμε. Διότι όποιος έχει πεθάνει το θάνατο της συντριβής του «εγώ» στο εδώ και το τώρα, βαδίζει πιο πέρα, μπορεί να βαδίσει πιο πέρα, νίκησε το «εγώ» τον εγωκεντρισμό! 

Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2016

H ΑΝΑΓENNHΣH THΣ ΨΥΧΗΣ

Όποιος στενάζει για τη νέα ζωή και έχει μια πίστη χωρίς ενδοιασμούς, δημιουργεί χώρο για το φως της γνώσης.
Τότε η νέα του ψυχή είναι γεγονός, αναλαμβάνει να προασπίσει την παλιά ψυχή. 
Και ξέρετε ότι η ψυχή, η συνείδηση κυβερνά, κτίζει και διατηρεί την νέα θεϊκή προσωπικότητα και το σώμα. Όταν έχει γεννηθεί μέσα μας η καινούργια ψυχική κατάσταση, και η νέα ψυχή αναλαμβάνει την λειτουργία της παλιάς, ακολουθούν υπέροχα αποτελέσματα, τα οποία επηρεάζουν ριζικά ολόκληρο το σύστημα. Επηρεάζεται ο πυρήνας της ψυχής και μαζί σχηματίζουν τη νέα ψυχική κατάσταση.
Aυτό είναι το άγγιγμα των δυνάμεων του Αγίου Πνεύματος, και τότε γεννιέται η νέα συνείδηση. Ο Χριστός μίλησε, αλλά προσέξτε, μίλησε με σκοπό να πράξουμε. 
Και αυτή η νέα στάση ζωής απαιτεί διαυγή και συνεπή συλλογισμό.  
Όταν ο Χριστός λέει:  «Γίνετε μιμητές Μου», πως θα το καταλάβουμε αυτό;

«Εισερχόμαστε στο Βασίλειο του Αγίου Πνεύματος»

Θέλετε να νιώσετε το Βασίλειο του Αγίου Πνεύματος γύρω σας και μέσα σας. Λαχταράτε να έλθει αυτή η τέταρτη γνώση για την οποία προείπαμε, και μπορείτε να πείτε: «λαχταρώ γι’ αυτό, πιστεύω και ελπίζω, να έλθει αυτό το "θεϊκό πυρ" και να συντονιστεί με το δικό μου επίπεδο». Aυτή είναι μια νέα κατάσταση συνείδησης; Όχι. 

Αυτή η κατανόηση θα έλθει σε σας κι αυτός είναι ο λόγος για τη νέα στάση ζωής. Αρχίζετε να ζείτε σε μια ανυψωμένη κατάσταση, κάθε ώρα και κάθε δευτερόλεπτο, σε μια ζωή δραστήριας ύπαρξης, μια ζωή γεμάτη νοημοσύνη. Είναι εκείνο που εννοούσαν οι παλιοί πιστοί με το: «να ζείτε από την πίστη».

Κυριακή, 19 Ιουνίου 2016

Νέα κατάσταση συνείδησης

Ξεκινάμε τη ζωή αυτής της γης με μια πρώτη γνώση, αυτή της κατανόησης, που μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο στη βάση μιας συνείδησης που ωρίμασε από την εμπειρία. Μια δεύτερη γνώση φτάνει σε μας, αυτή του πόθου για σωτηρία που ωριμάζει τη συνείδηση, και την φέρνει στην τρίτη γνώση, στην αυτό-παράδοση. Υπάρχει και μια τέταρτη γνώση, που θα δούμε στην συνέχεια.
Αποκτώντας όλο και μεγαλύτερη συνείδηση, μέσω της κατανόησης, του πόθου για σωτηρία και της αυτό-παράδοσης, φτάνουμε να συλλάβουμε πολύ καθαρά μια νέα κατάσταση μέσα στην ύπαρξή μας. Μοιάζει σαν αντανάκλαση μιας καινούργιας περιόδου στη ζωή μας. Θα το καταλάβουμε ακόμα καλύτερα αυτό όταν διερωτηθούμε τι είναι συνείδηση. 

Βλέπουμε λοιπόν: Ότι ο Θεός κυβερνάει τον κόσμο

Τώρα ερχόμαστε στην ώρα, που οφείλουμε να καταλάβουμε οι άνθρωποι τις διαφορές, και να δούμε το διαχωρισμό. Από τη μια βλέπουμε το σύμπαν της ανομίας- αμαρτίας, που αποκλείστηκε, και από την άλλη το Σύμπαν μεταξύ της Αγάπης Του. Και οφείλουμε να διαχωρίσουμε την Αγάπη Του από την οργή Του.

Από τη μια βλέπουμε το σύστημα του κόσμου της οργής, δηλαδή, τη φύση του θανάτου, την κατάρα αυτή του διαλεκτικού πεδίου της γης, και από την άλλη, ότι ολόκληρο το Σύμπαν προωθεί ένα μαγνητικό πεδίο Θεϊκής γνώσης, το οποίο μπορεί και κατευθύνει αυτό το διαλεκτικό μαγνητικό πεδίο της γης.

«Δεύτε Προς Με Πάντες...»

«...Δεύτε προς με πάντες...»

Φτάσαμε Θεού Θέλοντος, στον τέταρτο χρόνο των εργασιών μας, και εδώ, αλλάζουν όλα! Ο αριθμός τέσσερα (4) έχει μια πολύ βαθιά συμπαντική έννοια. Δεν συμβολίζει μόνο το νοητό Σταυρό του Κυρίου μας ή τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, αλλά πολύ περισσότερα.
Αλλά το θέμα μας, αυτή τη χρονική στιγμή, είναι να συνειδητοποιήσουμε ότι εκτός από τις εκκλησίες «του κόσμου τούτου» υπάρχει και ο Αληθινός "Οίκος του Θεού» μια εστία εκπορεύσεων από το Θείο Σύμπαν.

Σάββατο, 18 Ιουνίου 2016

"Και επιάσθη το Θηρίον.."

"Η βασιλεία και η Εξουσία και η μεγαλοσύνη των βασιλέων των υποκάτω παντός ουρανού, θα δοθεί εις τον λαόν των αγίων του Υψίστου, του οποίου η βασιλεία είναι αιώνιος και πάσαι αι εξουσίαι θα λατρεύσουν και θα υπακούσουν εις αυτόν".
Ετοιμάστηκαν λοιπόν οι βασιλείς της γης με το Θηρίο για πόλεμο κατά του "Καθήμενου και του στρατεύματός Του". Ετοιμάστηκαν, αλλά δεν πρόλαβαν. 
Αποκ. 19:19. "Είδα τότε το θηρίο και τους βασιλιάδες της γης και τα στρατεύματά τους να έχουν μαζευτεί για πόλεμο ενάντια στον καβαλάρη του αλόγου και στο   στράτευμά του.
"Kαι είδον το θηρίον..." Η ετοιμασία αυτή είναι εκείνη του 17ου κεφ. 12-14. Εκεί  περιγράφεται ότι "θα πολεμούσαν οι δέκα βασιλείς με το Αρνίο", το οποίο θα τους νικήσει. Αλλά εδώ περιγράφεται ο τρόπος της διεξαγωγής του πολέμου και επαληθεύεται ο Ψαλμός 2:1-5.

"Δεύτε συνάχθητε εις το δείπνον.."

Έφθασε η ώρα να καθυποτάξει ο Κριτής κάθε ανταρσία και κάθε ταραχή. Γι' αυτό   έχουμε πλέον αλλαγή πραγμάτων και θεμελιωμένων καταστάσεων. Έχουμε άλλης μορφής κρίσεως και διαφορετική συμπεριφορά από μέρους του Θεού. Εδώ βλέπουμε την απογύμνωση κάθε αξιώματος και κάθε εξουσίας. Η ανθρώπινη επιρροή έφθασε στο τέλος της, η ταραχοποιός της δύναμη έφθασε στην τελευταία της πνοή.
Αποκ. 19:17. Και είδα να στέκεται στον ήλιο ένας άγγελος που έκραξε με δυνατή   φωνή σ' όλα τα όρνια τα πετούμενα μεσουρανίς. "Εμπρός μαζευτείτε στο μεγάλο   δείπνο του Θεού, 18. για να φάτε σάρκες βασιλιάδων και σάρκες στρατηγών, σάρκες δυναστών και σάρκες αλόγων με τους καβαλάρηδες τους, τις σάρκες όλων, ελεύθερων και δούλων, μικρών και μεγάλων".

"Βασιλιάς βασιλιάδων και Κύριος των κυρίων"

"Ποιμάνει αυτούς εν ράβδο σιδηρά.."
Με απόλυτη Εξουσία και δικαιοσύνη Θεϊκή με πνεύμα σοφίας και συνέσεως, πνεύμα βουλής και δυνάμεως, ισχυρό, ακλόνητο, θα πατάξει την γην δια της πνοής Του, και θα υπερασπιστεί τους ταπεινούς της γης (Ησ.1:11-10).
"Αυτός πατεί την ληνόν.." 
Η σιδηρά ράβδος και το πάτημα της ληνού παριστάνουν την τιμωρητική Εξουσία και δύναμη με την οποία θα αντιμετώπισε όλα εκείνα που εξόργισαν το Θεό και γέμισαν τις χρυσές φιάλες από το θυμό του Θεού.

Παρασκευή, 17 Ιουνίου 2016

"ΘΑ ΠΟΙΜΑΝΕΙ ΑΥΤΟΥΣ ΕΝ ΡΑΒΔΟ ΣΙΔΗΡΑ.."

14. Τον ακολουθούσαν τα ουράνια στρατεύματα
καβάλα σ' άσπρα άλογα, και ντυμένοι καθαρό άσπρο λινό.

"Ακολουθούσαν αυτόν επί ίππων λευκών.." Οι λευκοί ίπποι παριστάνουν τον θρίαμβο, τη νίκη, τη δύναμη και το μεγαλείο του έργου του καθαρισμού που πραγματοποιείται. Επειδή το έργο αυτό είναι τέλειο   κατά πάντα, και δεν υπάρχει σημείο κατηγορίας, για το λόγο αυτό είναι πραγματικά θρίαμβος. Το δε χρώμα των ίππων, λευκό, μας ομιλεί περί της καθαρότητας και της αγνότητας που χαρακτηρίζει τον επιτελούμενο καθαρισμό. Εξ αιτίας όλων αυτών, δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι η νίκη των στρατευμάτων του ουρανού είναι θριαμβευτική και δείχνει το μεγαλείο της κάθαρσης με την οποία εργάστηκε ο Θεός για την αποκατάσταση των κληρονόμων της Βασιλείας Του.

Το Όνομα Αυτού είναι "Ο Λόγος του Θεού"

Aποκ.19:12. "..και στο κεφάλι του είχε στέμματα πολλά κι ονόματα γραμμένα, κι ένα όνομα γραμμένο που κανένας δεν το ξέρει παρά μονάχα αυτός".

12.Έχων ονόματα γεγραμμένα.."Τα ονόματα αυτά ανταποκρίνονται σ' εκείνα που Του αποδίδονται ως ονόματα και τίτλοι από την Αγία Γραφή Παλαιά και Καινή Διαθήκη και τα οποία ανέρχονται σε   εκατόν ογδόντα επτά (187) περίπου. Αυτά τα ονόματα   αφορούν το Πρόσωπό Του, την ισότητά Του με Τον Πατέρα, το αιώνιο της υπάρξεώς Του, το Μεσσιακό έργο Του.

"ΟΙ ΔΕ ΟΦΘΑΛΜΟΙ ΑΥΤΟΥ ΩΣ ΦΛΟΞ ΠΥΡΟΣ.. "

Αποκ.19:12." Τα μάτια του ήταν σαν πύρινη φλόγα.."
12:Οι δε οφθαλμοί αυτού ως φλόξ πυρός.."O Kριτής που μέλλει να κρίνει των αιώνων τις υποθέσεις και τα βάθη των καρδιών φέρει όλα τα σχετικά μέσα που αφορούν το δύσκολο αυτό έργο. Δεν υπάρχει αμφιβολία περί του Θείου Κριτή ότι τα διαθέτει όλα. 
Ένα από τα μέσα λοιπόν αυτά, είναι και το βλέμμα Του, ως φλόξ πυρός. 
Ο χαρακτηρισμός αυτός των ματιών, μας δίδει την πληροφορία ότι το βλέμμα Του είναι άκρως διαπεραστικό, παρακολουθεί όλα τα απόκρυφα της καρδιάς με εποπτική δύναμη. Στην προς Εβραίους επιστολή (κεφ.4:13) μας αποκαλύπτεται αυτή η αλήθεια. "Δεν υπάρχει δημιούργημα που να του είναι κρυμμένο, αλλά όλα είναι γυμνά και φανερά στα μάτια Του, προς τον οποίο έχουμε να δώσωμεν λόγον". Με την πληροφορία αυτή βεβαιούμεθα ότι γνωρίζει εξετάζει κάθε καλή και απόκρυφη σκέψη κάθε καλό έργο και απόκρυφο οραματισμό.

O KABAΛΑΡΗΣ ΜΕ ΤΟ ΑΣΠΡΟ ΑΛΟΓΟ

"Είθε να έσχιζες τους ουρανούς και να κατέβαινες".

Aποκ.19:11. Είδα τότε τον ουρανό ανοιχτό κι ένα άσπρο άλογο εκεί,
ο καβαλάρης του έχει το όνομα "Πιστός και Αληθινός"
και κρίνει και πολεμάει με δικαιοσύνη.
Το άνοιγμα του ουρανού φανερώνει την στενή επικοινωνία του Θεού με τους ανθρώπους. Ο Ιωάννης είδε τον Ερχόμενον, παρατήρησε πως είναι, και τι Τον περιβάλλει. Άνοιξε ο ουρανός, όταν ήλθε πρώτη φορά στη γη, άνοιξε όταν ανήλθε από τη γη, και θα ανοίξει πάλι, όταν δεύτερη φορά θα έλθει.
Η ένωση - ο γάμος έγινε, και τελείωσε, η υπόθεση προχωρεί, 
στην εμφάνιση του Θείου Κριτή. 
Έρχεται να χωρίσει το σιτάρι από τα ζιζάνια.
Και τα ζιζάνια να τα ρίξει στη φωτιά,
το δε σιτάρι να το αποθηκεύσει στην αποθήκη Του (Ματθ.13:24-30).

"Μακάριοι οι Καλεσμένοι στο Δείπνο του Γάμου.."

H πρόσκληση προηγήθηκε - "Δεύτε προς με πάντες..." Ματθ. 11:28.
Ποιους κάλεσε ο Θεός;
Όλους εκείνους, που εκτίμησαν την πρόσκληση του Ιησού:
"Ελάτε σε μένα όλοι.."
Aποκάλυψη 19: 9: Ο άγγελος μου λέει: Γράψε: Μακάριοι όσοι είναι καλεσμένοι στο γαμήλιο τραπέζι του Αρνίου. Και πρόσθεσε: Toύτα τα λόγια είναι από το Θεό και είν' αληθινά". 
Η εποχή της Χάριτος πέρασε (εννοείται στην εποχή, για την οποία περιγράφεται εδώ)
Όσοι εκτίμησαν την εποχή αυτή, είναι οι "κεκλημένοι" στους οποίους ανήκει ο Μακαρισμός αυτός.

"Τω Θεώ προσκύνησον"

Συγκλονιστική ήταν η εντύπωση που είχε ο Ιωάννης από τις αλλεπάλληλες αποκαλύψεις. 
Aποκάλυψη 19:10. "Εγώ τότε έπεσα μπροστά στα πόδια του αγγέλου για να τον προσκυνήσω, εκείνος όμως μου είπε: 
Ήταν τόση η χαρά και ο θαυμασμός και τόσο πλήρης η ικανοποίησή του για το τέλος του πονηρού αυτού αιώνα που τον έφεραν σε δύσκολη θέση, δεν μπορούσε να συγκρατηθεί και έπεσε θύμα του συναισθηματισμού του. Ποιος δεν θα έχανε τον εαυτό του μπροστά σ' αυτές τις αποκαλύψεις και τις εντυπώσεις. Ο Ιωάννης   έπεσε και προσκύνησε τον άγγελο. Ο άγγελος που ήξερε τη Θεϊκή εντολή -"Κύριον τον Θεόν σου προσκυνήσεις", εμπόδισε τον Ιωάννη.

Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2016

"Ιδού ο Nυμφίος Έρχεται.."

"Ιδού ο Νυμφίος έρχεται.." Τότε θα δει η Νύμφη Εκκλησία, εκείνο που είχε πιστέψει, χωρίς να έχει προσωπική αντίληψη, ότι "ο Χριστός ηγάπησε την Εκκλησία και παρέδωκεν εαυτόν υπέρ αυτής δια να αγιάσει αυτήν καθαρίσας με το λουτρόν του ύδατος δια του λόγου δια να παραστήση αυτήν εις εαυτόν Ένδοξον Εκκλησίαν, μη έχουσα κηλίδα ή ρυτίδα ή τι των τοιούτων αλλά δια να είναι αγία και άμωμος (Εφεσ. 5:25-27). Με όλη την αγαλλίαση θα εκδηλώσει τη χαρά της για το μεγάλο αυτό γεγονός και θα πει: "Φωνή του αγαπητού μου (ακούγεται). Ιδού, αυτός έρχεται".

Ανάλογη θα είναι και η συμπεριφορά από μέρους του Κυρίου, διότι θα την βρει έτοιμη: "Σήκω, αγαπητή μου, ωραία μου και έλα".
Εκδηλώνοντας και την επιθυμία του να την δει και να την ακούσει θα της πει: "Ω περιστερά μου...δείξε μου την όψιν σου κάμε με να ακούσω την φωνήν σου, διότι η φωνή σου είναι γλυκεία και η όψη σου ωραία" (Άσμα Ασμ. 2: 8,10,14).

ΜΕΓΑΛΗ Η ΧΑΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΓΑΜΟ ΤΟΥ "ΑΡΝΙΟΥ"

Ο "πολύς όχλος" εκφράζει απόλυτη ικανοποίηση διότι ήλθε η ώρα που θα γίνει συμμέτοχος και συγκληρονόμος της κληρονομιάς του Ιησού Χριστού. Η συμμετοχή 
εκφράζεται ως γάμος, για να δειχθεί έτσι η στενή σχέση μεταξύ Εκκλησίας και Χριστού. Το γεγονός αυτό διατυπώνει ο προφήτης Ωσηέ (κεφ. 2:14,19-20) και λέγει:
Αφού πρώτα ο Θεός νίκησε την απιστία της, μετά την οδήγησε στην έρημο: 
"Δια τούτο ιδού θέλω εφελκύσει αυτήν και θέλω φέρει αυτήν εις έρημον, και θέλω λαλήσει προς την καρδία της αυτής.."
Προηγείται, λοιπόν, η έρημος, που σημαίνει, να κρυφτεί η Εκκλησία, να μαθητεύσει, για να λάβει τα δώρα της. Να της δώσει ο Κύριος "τους αμπελώνες της, και την κοιλάδα της, δια θύρα ελπίδας", και να αρχίσει να ψάλλει εκεί, "όπως τις ήμερες, που ήταν νέα η Εκκλησία, όταν ο Κύριός της, την ανέβασε από τη γη της Αιγύπτου".

Το γαμήλιο τραπέζι του "Αρνίου"

Aποκάλυψη 19. 1.Ύστερα από αυτά άκουσα στον ουρανό κάτι σαν δυνατή φωνή που έβγαινε από το πλήθος και έλεγε: Αλληλούια! Η σωτηρία και η δόξα και η δύναμη ανήκουν στο Θεό μας. 2. Aληθινές και δίκαιες οι κρίσεις του, γιατί τιμώρησε την πόρνη τη μεγάλη που διέφθειρε τη γη με την πορνεία της. Και την τιμώρησε ο Θεός επειδή σκότωσε τους δούλους του. 
Η αμαρτία ώθησε τους ανθρώπους να παραβούν τις θεϊκές διατάξεις και να μην υπολογίσουν τους θεϊκούς νόμους. Αντικατέστησαν τα θεϊκά διατάγματα με τα μολυσμένα ανθρώπινα, και αθέτησαν την αιώνια διαθήκη που είχε θεμελιώσει ο Θεός: "Δια τούτο η αρά κατέφαγε τη γην" (Ησ.2:15-6).

Τετάρτη, 15 Ιουνίου 2016

Ο ΑΝΤΙΛΑΛΟΣ ΤΩΝ "ΑΛΛΗΛΟΥΙΑ"

Μετά την κατάσταση της μεγάλης αποστασίας, 
απελευθερώθηκε στον αιώνα τον άπαντα, το πανανθρώπινο περιβάλλον!
Το ουράνιο πλήθος εκδήλωσε την ευγνωμοσύνη του στο Θεό,
και έτσι ξέσπασε σε μεγάλη φωνή, δοξολογώντας το Θεό, 
με το θριαμβευτικό "Αλληλούια"  (=αινείται τον Κύριον). 
"λεγόντων: "Αλληλούια, ότι εβασίλευσε Κύριος ο Θεός ο Παντοκράτωρ".

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΧΑΡΑΣ

Μέτα το θρήνο τον βασιλέων, των εμπόρων, έχουμε το θρήνο των ναυτικών. 
Έχασαν κι αυτοί όλα εκείνα στα οποία στήριζαν τις ελπίδες τους το μέλλον τους τη ζωή τους. Οι ναυτιλλόμενοι είχαν πεισθεί ότι η κατάσταση αυτή θα είναι αιώνια. Τώρα βλέπουν τον καπνό της πυρπολήσεως από μακριά με τα μάτια καρφωμένα στην καταστροφή. Διότι δεν υπολόγισαν ποτέ τον "Δυνάμενον", που "με το λόγο της δυνάμεώς Του κυβερνά και συντηρεί τα πάντα". 
Αποκάλυψη 18:17. Κι όλοι οι καπετάνιοι κι όσοι ταξίδευαν στη θάλασσα, οι ναύτες, όλοι όσοι δουλεύανε στη θάλασσα στάθηκαν από μακριά, 18. και φώναζαν βλέποντας τον καπνό της πυρκαγιάς της: "Υπήρξε ποτέ πόλη σαν αυτή την πόλη τη μεγάλη; 19. Kλαίγανε και πενθούσαν ρίχνοντας στάχτη στο κεφάλι τους, κι έλεγαν: "Αλί και τρισαλί στην πόλη τη μεγάλη!" Από τον πλούτο της πλούτισαν όσοι είχαν καράβια στη θάλασσα. "Όλα χάθηκαν σε μια ώρα μέσα".

Τρίτη, 14 Ιουνίου 2016

"Οι Από Μακρόθεν Εστηκότες..."

Η πόλη της Βαβυλώνας, για την οποία έχουμε αναφέρει αρκετά, είναι μια εικόνα της καταστροφής του κόσμου. Στην καταστροφή, λοιπόν, εκείνης της πόλης ήταν φυσικό οι κυβερνήσεις των λαών που συμμετείχαν συνεργαζόμενες με τη Βαβυλώνα να θρηνήσουν κτυπώντας τα στήθη τους για την πυρπόλυσή της. Με την καταστροφή αυτή έχασαν τα μέσα της εμπορίας, που χρησιμοποιούσαν και τα οποία τους αξίωσαν να αποκτήσουν πλούτο πολύ και δόξες απέραντες. 
Aποκάλυψη 18: 9. Θα κλάψουν οι βασιλιάδες της γης που πόρνεψαν και ασέλγησαν μαζί της όταν δουν τον καπνό από τις πυρκαγιές της, θα θρηνήσουν γι' αυτήν. 10.Φοβισμένοι για τα βάσανά της θα στέκονται μακριά και θα λένε: "Αλί και τρισαλί, Βαβυλώνα, πόλη μεγάλη δυνατή! Σε μια ώρα ήρθε η τιμωρία σου".


Η μετάνοια και η συντριβή της καρδίας, μπορεί να προλάβει όλα αυτά..

Έφθασε ή ώρα να εκτελεσθεί η κρίση η οποία θα είναι χωρίς ανάπαυλα. Η απόφαση   έχει ληφθεί και η εκτέλεση λαμβάνει χώραν. Πριν από πολλούς αιώνες έδωσε ο Θεός τις σχετικές προφητείες, για την αφύπνιση όσων ήθελαν να συμμορφωθούν με το Θείο Θέλημα. Τώρα "έφθασε το πλήρωμα του χρόνου".
Αποκάλυψη 18: 7. Όση ήταν η λαμπρότητα και η ακολασία της, τόσα βάσανα και τόσο πένθος δώστε της. Γιατί μέσα της κομπάζει: "εγώ κάθομαι εδώ θρονιασμένη σαν βασίλισσα, χήρα δεν είμαι και πένθος δε θα με βρει" .
7. "Όσα εδόξασεν εαυτήν και εστρηνίασε..."   Σε όσα μέσα σκληρότητας 
χρησιμοποίησε για να εξυψώσει τον εαυτό της, να καλλιεργήσει την αμαρτία και να αποξενώσει τον άνθρωπο από το Θεϊκό περιβάλλον, ανταποδώστε της τα διπλά! Στην καταστροφή της Βαβυλώνας την βλέπουμε ειδικά ως πόλη μαζί με το λαό. Στις προφητείες αναφέρεται ως Κέντρο ανομίας, συγχύσεως και χάους. Προείπαν οι προφήτες την γενική καταστροφή της και ως πόλεως και ως λαού, για να δείξει με τον τρόπο αυτό ο Θεός ποιο θα είναι το τέλος του κόσμου που αντιστέκεται στη Βουλή Του.

"ΕΝ Ώ ΜΕΤΡΩ ΜΕΤΡΕΙΤΕ ΜΕΤΡΗΘΗΣΕΤΑΙ ΥΜΙΝ"

Αναφέρθηκε ότι "οι επτά χρυσές φιάλες είναι γεμάτες από τoν θυμόν του Θεού". 
Απoκ. 15:7). Οι τεχνίτες του πύργου της Βαβέλ δεν κατόρθωσαν να φθάσουν εκεί που επιθυμούσαν. Η αμαρτία όμως προχώρησε αρκετά και η κορυφή της έφθασε μέχρι τον ουρανό, έφθασε μέχρι εκείνου του σημείου που ο Σατανάς ο δημιουργός της αμαρτίας έλεγε:
"Θα ανέβω εις τον ουρανό και θα υψώσω τον θρόνο μου υπεράνω των άστρων του Θεού... Θα ανέβω επί τα ύψη των νεφελών και θα είμαι όμοιος του Υψίστου (Ησαΐας 14:12-14). 

"Το εν ανθρώποις υψηλόν, βδέλυγμα ενώπιον του Κυρίου"

"Το εν ανθρώποις υψηλόν, βδέλυγμα ενώπιον του Κυρίου" (Λουκ.16:15).

Στο μέρος τούτο αναφέρεται η πραγματοποίηση της πτώσεως της Βαβυλώνας. Γι' αυτό γράφει ο Ιωάννης ότι εφ' όσον ερημώνεται η Βαβυλών είναι φυσικό ότι θα γίνει "κατοικητήριοv δαιμόνων και φυλακή παντός πνεύματος ακαθάρτου..." Διότι η αποστασία που ακολούθησε, δημιούργησε μια κοινωνία πλήρους αταξίας. Κι έτσι οι άνθρωποι έγιναν τραχείς, με αγριεμένο απολίτιστο ύφος με παράλογες τάσεις και ορμές, με παράφορη χαρά, που αποβλέπει στα έργα της σαρκός (Γαλ. 5:19-22). Από αυτά οι έμποροι και οι κυβερνήσεις της γης πλούτισαν απ' ότι επιθυμεί η καρδιά τους. Η ματαιοδοξία, η φιληδονία, η κουφότητα και η μεγάλη για τον εαυτό τους ιδέα τους έκαμαν να χάσουν το αίσθημα της πραγματικότητας.
Αποκάλυψη 18:4. Άκουσα κι άλλη φωνή από τον ουρανό να λέει: "έξελθε εξ' αυτής ο λαός μου", "..μην παίρνετε μέρος στις αμαρτίες της, για να μη συμμετάσχετε στις συμφορές της".

Η ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΒΑΒΥΛΩΝΑΣ

Aποκάλυψη 18: 1. Ύστερα απ' αυτά είδα άλλο άγγελο να κατεβαίνει από τον ουρανό, είχε μεγάλη εξουσία, και η γη φωτίστηκε από τη λαμπρότητά του. 

"Μετα ταύτα είδον άλλον άγγελον...".
"Άλλον άγγελον", διαφορετικό, ο οποίος εμφανίζεται με μεγάλη Εξουσία που σημαίνει ότι ανάλογο και μεγάλο θα είναι και το έργο της αποστολής του. Το μεγαλείο της παρουσίας του ήταν πλήρες θαυμασμού και θεϊκής λάμψεως που μετέδωσε φως και έλαμψε η γη. Όλα αυτά μας φανερώνουν τη δραματική εκτέλεση της Θεϊκής δίκης την ποινική απόφαση για τον αμετάκλητο εξαφανισμό της αποστάτιδας εκκλησίας.