Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2016

Ο Χριστός υπήρξε ως ιστορικό πρόσωπο

Όταν υπάρχει κακή πρόθεση να κατηγορήσουν οι άνθρωποι τον Ιησού Χριστό, με την ημιμαθή γνώση τους, προκαλούν κατάπληξη στα πνεύματα των ανθρώπων που γνώρισαν προσωπικά τον Κύριο, με μεγάλη δύναμη, "και τα χέρια τους τον εψηλάφησαν". 

Εμφανίζονται λοιπόν, ανιστόρητοι και διαδίδουν ότι από ιστορική άποψη ο Χριστός δεν υπήρξε ποτέ, και αν δεν υπήρξε, δεν ξέρουμε τίποτε γι' αυτόν. Η απόπειρά τους αυτή να αμφισβητήσουν την οφθαλμοφανή ιστορικότητα του Χριστού που βασίζεται σε αδιάσειστα ιστορικά θεμέλια δεν είναι δυνατόν παρά να προσκρούσει στην ιστορική αλήθεια η οποία θα την αποδείξει χωρίς βάση. 

"Περί του Ιησού Χριστού λαλλούσι μνημεία ιστορικά αναντίρρητου γνησιότητας και κύρους ώστε η πραγματική αυτού ύπαρξις να είναι αναμφισβήτητος.

Θα δανειστούμε από το βιβλίο "Ο Ιησούς Χριστός ως ιστορικό πρόσωπο" του Γρηγ. Παπαμιχαήλ, ορισμένα σημεία τα οποία διατηρεί η Χριστιανική Γραμματολογία και θα αποδείξουμε την "ψευδή θρησκεία" των αρνητών και των απίστων, αυτών που ερεύνησαν με λάθος τρόπο, ώστε να βρουν ελαττώματα στα κείμενα της διδασκαλίας Του Κυρίου, και να κατοχυρώσουν έτσι την ανιστόρητη, και αλγεινή τους θέση.

Οι "απροσκύνητοι" κλίνουν γόνυ μπρος στον Ύψιστο Λυτρωτή!

Τώρα οι "απροσκύνητοι" κλίνουν γόνυ μπρος στον Ύψιστο Λυτρωτή!
Ζητούν αποκατάσταση της Δικαιοσύνης Του για να μην τους πλανούν άλλοι πλανεμένοι, και πολλοί από τους δίκαιους να πάσχουν, 
και πολλοί από τους άδικους, να ζουν την επίγεια βασιλεία τους αμέριμνοι.
Η ύπαρξη του Θεού προηγείται. Αλλά τούτο δεν σημαίνει, ότι εξ' αφορμής των άνομων υπάρχει ένας Θεός. 
Ποιος προηγείται της αδικίας και του κακού; 
Προηγείται η ανομία, και η πλάνη, προηγείται ο άνθρωπος που έκανε κακή χρήση της ελευθερίας του, ότι έπεσε θύμα της απάτης αυτού που αντιπράττει στα σχέδια του Θεού. Κι ενώ ο άνθρωπος ήταν προορισμένος να παραμείνει αθάνατος, κατάντησε θνητός. "Καλό λοιπόν έγινε, που ο άνθρωπος γνώρισε θάνατο ...για να μη γίνει το κακό αθάνατο.." έλεγε κάποιος. Αλλά πολλοί πιστεύουν στο Θεό γιατί έτσι τους έμαθαν από μικρούς. Πολλοί πιστεύουν χωρίς να ξέρουν γιατί πιστεύουν, κι αυτός είναι ο λόγος που δεν βλέπουν να ενεργεί ο Θεός στη ζωή τους. Το γεγονός όμως αυτό βαρύνει τους δασκάλους, που είναι υπεύθυνοι να ενημερώνουν το λαό. Κάποιοι μελέτησαν το περιεχόμενο της πίστης τους, ερεύνησαν, κι έγιναν πλέον θερμοί και δε δίστασαν να κάμουν τις μεγαλύτερες θυσίες για την πίστη τους, θυσιάζοντας ακόμη και τη ζωή τους.

Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2016

Το "πιστεύω" των άθεων καταρρίπτεται (ΙΙ)

Όταν η Βουλή του Παντοδύναμου Θεού αποφάσισε να επιφέρει κρίση σ' αυτόν τον πλανήτη "ότι επληθύνθησαν αι κακίαι των ανθρώπων επί της γης, επέφερε κατακλυσμόν... τη ημέρα ταύτη ερράγισαν πάσαι αι πηγαί της αβύσσου και οι καταράκται του ουρανού ηνεώχθησαν...  Και εγένετο ο κατακλυσμός τεσσαράκοντα ημέρας και τεσσαράκοντα νύκτας επί της γης...και απέθανε πάσα σάρξ κινούμενη επί της γης (Γέν. 6:7).
3ον. Ποιες ήταν όμως οι πηγές που διερράγησαν και άνοιξαν οι καταρράκτες του ουρανού, οι οποίοι εκράτησαν σαράντα ημέρες και σαράντα νύκτες να ρίχνουν την βροχή στη γη; Η επιστήμη θα μας βοηθήσει να εξηγήσουμε αυτό το δύσκολο θέμα:
"Η γη διατέλει εν τετηκυία καταστάσει, ως ενδεικνύται εκ των πυρογενών βράχων της Αζωικής περιόδου - ούτω μεν ονομαζομένης παρά των επιστημόνων...

Παρασκευή, 29 Ιανουαρίου 2016

Το "πιστεύω" των άθεων καταρρίπτεται

Οι άνθρωποι είναι ανίκανοι να εξηγήσουν τους λόγους της αθεΐας τους, αλλά
ασπαζόμενοι αρνητές και άπιστοι, τις απόψεις άλλων απίστων, θα εγείρουν αντίλογο και θα μας πουν: Δεν δεχόμαστε ως αληθές το τάδε ιστορικό κείμενο της Αγίας Γραφής. Θα απαντήσουμε, ότι είναι ανιστόρητοι, αμελέτητοι και ανεπιστήμων. Διότι αποδείξεις υπάρχουν. Η αρχαιολογία έχει αποδείξει τόσον της ιστορικότητα της Βίβλου όσον και την αυθεντικότητα αυτής μέχρι σήμερα δημοσιεύθηκαν δεκάδες   βιβλία αρχαιολογίας εκ των οποίων ενισχύεται η πίστη στις αιώνιες αλήθειες της Βίβλου...
Στον αιώνα που διανύουμε οι συκοφαντικές επιθέσεις της "Ανωτέρας κριτικής" εναντίων των ιερών κειμένων έχουν φτάσει στο κατακόρυφο, αλλά τότε ακριβώς η Θεία Πρόνοια επέτρεψε να έλθουν στο φως από τα βάθη της γης, τα τελευταία χρόνια, με τις ανασκαφές στις λεγόμενες βιβλικές χώρες (Παλαιστίνη, Αίγυπτο, Συρία, Μεσοποταμία) όλα εκείνα τα πειστήρια τα οποία επικύρωσαν κατά τρόπο αδιάψευστο την αλήθεια και την ακρίβεια των ιστορικών αφηγήσεων της Βίβλου μέχρι και των ελαχίστων λεπτομερειών. Επαληθεύθηκαν με τον τόπο αυτό οι προφητικοί λόγοι του Ιησού Χριστού, όταν κατά την ημέρα της θριαμβευτικής εισόδου Του στην Ιερουσαλήμ είπε στους Φαρισαίους, που ζητούσαν να επιπλήξει τους μαθητές Του, ότι "εάν ούτοι σιωπήσωσιν οι λίθοι κεκράξωνται".

Πέμπτη, 28 Ιανουαρίου 2016

Θεία Έμπνευση..

Δεν είναι μόνο οι σωματικές ασθένειες όπως ο καρκίνος που θερίζουν τους ανθρώπους - είναι και ο πνευματικός καρκίνος που δημιουργεί χιλιάδες θύματα και κατασπαράσσει λογικά πνεύματα. Αλλά επειδή το μικρόβιο του καρκίνου αυτού είναι γνωστό θα το καταπολεμήσουμε με λογικά μέσα, και θα θεραπεύσουμε αυτούς που προσέβαλε, κι αν δεχθούν το προτεινόμενο φάρμακο, θα προλάβουμε και όσους θέλουν να φυλαχθούν. Υπάρχουν άνθρωποι που δηλώνουν ειρηνιστές, αλλά με ιδανικό την άρνηση, όχι τη θέση. Αυτοί φέρουν τον καρκίνο αυτό. Το "Πιστεύω" τους είναι άπιστο. Είναι ρηχού πνεύματος. Βλέπουν τις ατέλειες που υπάρχουν   στις ως άνω θεωρίες, αλλά δεν εμβαθύνουν την σκέψη τους στην ουσία του άπειρου   Όντος. Και χωρίς να εξετάσουν τις αναντίρρητες αλήθειες των προφητειών που έχουν επαληθευθεί, οι οποίες αποδεικνύουν κατά τρόπο αναμφισβήτητο την ύπαρξη του Θεού, απορρίπτουν και τις θεωρίες, και τον Θεό!

Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2016

Βλέπουμε το Θεό "δι εσόπτρου", "εν αινίγματι", και "εκ μέρους"

Eλπίζουμε ότι τα κείμενα αυτά θα διαφωτίσουν τον ειλικρινή αναγνώστη περί της αληθινής ιστορικότητας της Αγίας Γραφής και επομένως θα δώσουμε απάντηση στην αβεβαιότητα ορισμένων για το "αν ο Χριστός υπάρχει ή υπήρξε ποτέ". 

Γι' αυτό βλέπουμε το Θεό "δι εσόπτρου", "εν αινίγματι", και "εκ μέρους" (Α'Κορ.12: 13), και ότι τα πάντα είναι κατ' αναλογία προς τις τελειότητες της πεπερασμένης αντίληψης του ανθρώπου.  "Η μελέτη του αστρονομικού σύμπαντος και ο κλάδος που ονομάζεται Κοσμολογία συμβιβάζεται με την άποψη, ή μάλλον οδηγεί στην άποψη, ότι το Σύμπαν είναι σύστημα που δημιουργήθηκε εν χρόνω, σύστημα του οποίου η δημιουργία σημειώνει την αφετηρία του χρόνου.... Η Δημιουργία προϋποθέτει Δημιουργό. Μπορούμε επομένως να ταυτίσουμε τον Ύψιστο Δημιουργό του αστρονομικού Σύμπαντος προς τον Παντοδύναμο Θεό της χριστιανικής ομολογίας", όπως αναφέρει ο επιφανέστερος Άγγλος αστρονόμος Μilne, ο οποίος αναγνωρίζει ότι υπάρχει Ον αναγκαίον, και ότι ο κόσμος είναι   δεύτερον αίτιον που προϋποθέτει ένα "πρώτον" τον παντοδύναμο Θεό της   χριστιανικής ομολογίας. 

Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΩΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΑΙ ΘΕΙΟ ΠΡΟΣΩΠΟ

Θα αποδείξουμε την ύπαρξη του Θεού και του Χριστού ως ιστορικού και θείου προσώπου. Μάθετε, πως, η άρνηση και η απιστία που υπάρχει στον τόπο μας θα κατεδαφιστούν.
Τι σημαίνει άρνηση και απιστία; 
Αυτά τα δύο εκπροσωπούν το ψεύδος και την απάτη. 
Ο άπιστος ή άνομος και αυτός που αρνείται την ύπαρξη του ιστορικού Χριστού είναι ο άκαρπος άνθρωπος, αυτός που ζει στη ρηχότητα του γήινου ανθρώπου, και οι πιστοί άνθρωποι γνωρίζουν πολύ καλά ότι "η ανομία είναι η ίδια η αμαρτία".
Πρόκειται για μια μερίδα τυφλών ανθρώπων ανερμήνευτων "ερμηνευτών". Κατακρίνουν ως και την περίπτωση της συκιάς που καταράστηκε ο Χριστός και ξεράθηκε. Kι έτσι, όλοι αυτοί που διακηρύττουν και αρνούνται την ύπαρξη ιστορικού Χριστού συλλαμβάνονται  αγεωγράφητοι..!

Τρίτη, 26 Ιανουαρίου 2016

Περί προσκυνήσεως και μεσιτείας των Αγίων και Αγγέλων..

Όσον αφορά την Βιβλική δήθεν προσκύνηση των Αγγέλων, επικαλείται η θεολογία την περίπτωση κατά την οποία ο Αβραάμ προσκύνησε τους αγγέλους είς τας "Δρυς Μαμβρής" (Γεν. ιη' 2), και ο Λώτ στα Σόδομα (Γεν. ιθ' 1). 

Αλλά ο Αβραάμ και ο Λώτ δεν διέκριναν ότι επρόκειτο περί αγγέλων. Εξέλαβαν αυτούς ως ξένους ανθρώπους και εκδήλωσαν την προθυμία του, χαιρετισμού και σεβασμού σύμφωνα με τα έθιμα των λαών της Ανατολής και τους προσκύνησαν. Στη συνέχεια τους φιλοξένησαν ως ξένους, άσχετα ότι στην πραγματικότητα ήταν άγγελοι του Θεού. 

Αναφερόμενος και ο συγγραφέας της προς Εβραίους επιστολής στη φιλοξενία αυτή του Αβραάμ και του Λώτ γράφει: "Την φιλοξενία μη λησμονείτε, επειδή δια ταύτης τινές εφιλοξένησαν αγγέλους μη γνωρίζοντας" (Εβρ. 13:2). Είναι φανερό λοιπόν ότι πλανώνται οικτρά οι επικαλούμενοι τα χωρία αυτά της Βίβλου, ότι δήθεν απ' αυτά διδάσκεται η προσκύνηση προς τους Αγγέλους.

Δευτέρα, 25 Ιανουαρίου 2016

Ποιες πηγές απαγορεύουν την προσκύνηση;

Η θέση των Αγίων και της Παναγίας στη ζωή των χριστιανών είναι πολύ σχετική όσον αφορά την "μεσιτεία", αν υποθέσουμε ότι εξασκούν και την προσκύνηση που τους απονέμουν οι χριστιανοί. Για τον λόγο αυτό στη συνέχεια του θέματος θα εξετάσουμε όσα αφορούν την προσκύνηση και την μεσιτεία των Αγίων. Θα εξετάσουμε λοιπόν την θέση των Αγίων στην οποία τους τοποθέτησαν άνθρωποι αμαθείς, στα Βιβλικά θέματα μετά τον 5ο περίπου αιώνα.

Η πρώτη αρχέγονη Εκκλησία, χαρακτήριζε ως σκεύη εκλογής του Θεού και ήρωες της πίστεως αυτούς που μαρτύρησαν υπέρ του Ονόματος του Κυρίου Ιησού.
Τους ήρωες αυτούς οι οποίοι ως εκ της πίστεως και του μαρτυρίου τους ανυψώθηκαν είχαν ως υπόδειγμα, και πρότυπα παραδειγματισμού. 

Κυριακή, 24 Ιανουαρίου 2016

Οι εορτές της Παναγίας (ΙΙ)

O Γεννηθείς Θεός τόνισε την εξής αλήθεια: 
"Ουδείς έρχεται προς τον Πατέρα εί μη δι εμού", εάν οι "ειδικοί ιερείς" παραβιάζοντας το Θεϊκό Νόμο παραγνωρίζοντας την σημασία του, δεν είναι ικανοί να διακρίνουν την αντιβιβλική θέση της εορτής των Εισοδείων της Θεοτόκου (21 Νοεμβρίου) από την αλήθεια του Μωσαϊκού νόμου που απαγορεύει γενικά σε όλους την είσοδο στα Άγια των Αγίων, (Λευιτ. 16:17, Λουκ. 1:8-10, Εβρ. 9: 6-8), και η απαγόρευση αυτή και το απαραβίαστο του Νόμου της Παλ. Διαθήκης είναι γνωστά σε όλους τους θεολόγους και σε όσους ασχολούνται με τα θέματα αυτής της φύσεως.

Όλοι αυτοί ξέρουν, ότι ουδαμού της ισραηλιτικής ιστορίας μαρτυρείται η είσοδος   θήλεως είς τα Άγια των Αγίων. Αλλά όχι μόνο στη θεωρία. Στην πράξη δέχονται την εορτή αυτή, την εορτάζουν, πρακτικά την πιστεύουν και ευχαρίστως ψάλλουν τα   αντιβιβλικά τροπάριά της. "O Δαυίδ προανεφώνει σοι...Άχραντε, προορών την αφιέρωσιν της εισόδου σου εν τω Ναώ.."."Άγγελοι την Είσοδον της Πανάγνου, ορόντες εξεπλήτωντο, πως η Παρθένος εισήλθεν, είς τα Άγια των Αγίων". "Άγγελοι σκιρτήσατε συν Αγίοις, Παρθένοι συγχορεύσατε η γαρ Θεόπαις εισήλθε είς τα Άγια των Αγίων".

Σάββατο, 23 Ιανουαρίου 2016

Οι εορτές της Παναγίας

Γι' αυτό το σοβαρότατο θέμα θα μιλήσουν τρεις διακεκριμένοι ιστορικοί και πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, θεολόγοι. Ας τους ακούσουμε:
Την πρώτη μνεία εορτής της Παρθένου βρίσκουμε μετά τέσσερις αιώνες, το 430 παρά "Πρόκλω τω Κωνσταντινουπόλεως" (Εκκλ. Ιστορία Φ. Βαφιάδου τομ. 1ος σελ. 314).

"Αι αρχαιότεραι θεομητορικαί εορταί είναι οι επόμεναι:  Η Υπαπαντή απαντά  εν Ιερουσαλήμ τέλει της τετάρτης εκ)ετίας...Μέσα της πέμπτης εκ)ετίας ο αυτοκράτωρ Μαρκιανός (450-457) πρώτος έκτισε ναόν της Θεοτόκου, εν Γεσθημανή...τρία έτη μετά τον θανάτου του Μαρκιανού απαντά εορτή της Θεοτόκου, την 15η Αυγούστου (460). Ούτως ευρισκόμεθα επί τα ίχνη νέας εορτής της Θεοτόκου ήτοι της Κοιμήσεως αυτής. 

Τρίτη, 19 Ιανουαρίου 2016

Η Εκκλησία του Πέμπτου Αιώνα


Πριν προχωρήσουμε στον πέμπτο αιώνα, θα δούμε για λίγο το Μέγα Βασίλειο, τον Εφράιμ το Σύρο, και το Γρηγόριο Ναζιανζηνό: Oύτε σκιά υπαινιγμού περί μεσιτείας ή επικλήσεως προς τη Μητέρα του Κυρίου υπάρχει από το Μέγα Βασίλειο στα συγγράμματά του. 

Ασέβησε μήπως κι αυτός προς την Αγία Μητέρα του Κυρίου;
Η πρώτη Εκκλησία με κανένα λόγο δεν χρησιμοποιούσε τη Μητέρα του Κυρίου ως πρέσβειρα, μεσίτρια ή καταφύγιον των χριστιανών στη λατρεία (τομ. 3ος επιστ. 260).
Αν όμως κάποιος θελήσει να επικαλεσθεί τη Λειτουργία του Μ. Βασιλείου στην οποία υπάρχουν προσφωνήσεις κι επικλήσεις προς την Παναγία, ας λάβει υπόψη του ότι αυτές είναι προσθήκες μεταγενέστερες από άνομα χέρια. 

Είναι γνωστό άλλωστε στους θεολογικούς κύκλους ότι η λειτουργία η φέρουσα το όνομα του Βασιλείου δεν είναι του μεγάλου εκείνου ανδρός. Οι αιώνιοι πλαστογράφοι θεολόγοι (;) και καλόγεροι πρόσθεσαν αυτές τις προσφωνήσεις και επικλήσεις διότι δεν ικανοποιούνταν με εκείνες προς τον Λυτρωτή Ιησού και δεν τους άρεσε η παρρησία την οποία παραχωρεί στους ανθρώπους το Ευαγγέλιο.

Κυριακή, 17 Ιανουαρίου 2016

Οι γνώμες των Πατέρων

Η φύση του θέματος μας ωθεί να εξηγήσουμε με βάση τα ιστορικά κείμενα αν η αρχέγονη Εκκλησία προσκυνούσε τη Μητέρα του Κυρίου, και αν την είχε ως μεσίτρια, ως καταφύγιο και προστάτιδα. Θα αναφερθούμε μέχρι την πέμπτη εκατονταετηρίδα, χωριστά για κάθε αιώνα από τους επισημότερους Πατέρες και συγγραφείς. Έτσι θα δούμε, ιστορικά από τους μεγάλους αυτούς άνδρες, ότι άλλοι δεν αναφέρουν τίποτα για τη Μητέρα του Κυρίου, άλλοι χρονογραφικά μόνο μιλούν γι' αυτήν, και άλλοι ρητώς απαγορεύουν την προσκύνηση σ' Αυτήν, όταν κατά το τέλος του 4ου περίπου αιώνα άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους τα πρώτα σημεία της προσκυνήσεως.

Σάββατο, 16 Ιανουαρίου 2016

Σεβασμός όχι διάκριση

Όταν ήλθε το πλήρωμα του χρόνου η Kόρη της Ναζαρέτ, 
δέχθηκε τον ασπασμό του ουρανού από τον άγγελο του Θεού 
"Χ α ί ρ ε  κ ε χ α ρ ι τ ω μ έ ν η, ο Κύριος μετά σου". 

Λίγα όμως ξέρουμε για την Παρθένο,

οι πληροφορίες  που μας δίδει η Καινή Διαθήκη είναι:
Ο χαιρετισμός του Θεού από τον άγγελο, 
η πληροφορία ότι θα γεννήσει τον Υιό του Θεού, 
η επίσκεψη της Παρθένου προς την Ελισάβετ, 
η πορεία από τη Ναζαρέτ στη Βηθλεέμ για την απογραφή και η γέννηση του Ιησού,
η παράσταση από την Παρθένο του βρέφους Ιησού στο Ναό στα Ιεροσόλυμα, 
η φυγή στην Αίγυπτο και η επιστροφή,
η αναζήτηση του 12ετούς Ιησού στα Ιεροσόλυμα, και αργότερα στο σταυρό, και όταν μετά την Ανάληψη του Κυρίου, η Παναγία παρευρισκόταν στην προσευχή μετά των άλλων γυναικών και των Μαθητών.

Παρασκευή, 15 Ιανουαρίου 2016

"Η Δόξα, ο Αίνος και η Τιμή, Ανήκουν Μόνον σε Σένα Κύριε"

Κατά την Βιβλική άποψη η Εκκλησία οφείλει να παρουσιάζει μόνον το Χριστό, διότι μόνον Αυτός, ικανοποίησε τη Θεία Δικαιοσύνη του Θεού, και μόνον Αυτόν υπέδειξε ο Θεός, και στον οποίον εξεδήλωσε την απόλυτη ευαρέσκειά Του.

Αυτό όμως δεν το είπαν στους ανθρώπους, έτσι η Εκκλησία έφθασε στο σημείο να έχει καθημερινώς εορταζόμενους Αγίους. Βεβαίως έχει Άγιους η πραγματική   Εκκλησία, δεδομένου ότι από Αγίους αποτελείται, αλλά όχι ως πρόσωπα λατρείας ή ως μέσα μεσιτείας, αλλά ως αμαρτωλούς, τους οποίους κέρδισε και σταμάτησαν πλέον να δηλώνουν αμαρτωλοί. 

Μια καρδιά, μια ψυχή, ένα πνεύμα

Συνεχίζουμε να απαντάμε στους ανθρώπους για
τους Αγίους, τις Εικόνες,  
τα Μυστήρια της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, 
και μετά από όλα αυτά, θα παραθέσουμε και τις αλήθειες για την Παναγία, τη Μητέρα του Κυρίου μας, ώστε να μην υπάρχει σκιά μεταβολής. Θα ρίξουμε λοιπόν παντού τον προβολέα του Αγίου Πνεύματος, να γνωρίσουν όλοι, πως ξεκίνησαν οι πρώτοι αδελφοί μας 20 αιώνες πριν, και να συγκρίνετε το που βρισκόμαστε τώρα.

Πέμπτη, 14 Ιανουαρίου 2016

Αρχέγονες Ορθόδοξες Θέσεις

Άγιος κατά την Καινή Διαθήκη είναι ο άνθρωπος που πίστεψε, μετανόησε και ακολούθησε την άγια κλήση του Θεού και ζει μια ζωή αγνή πνευματική εσωτερική - της καρδιάς και καθαρή εξωτερική - του σώματος.
Τέτοιους αγίους συναντούμε μόνο μεταξύ των αναγεννημένων χριστιανών, οι οποίοι ονομάζονται "άγιοι, ουρανίου προσκλήσεως μέτοχοι" (Εβρ.3:1, A' Κορ.1:2, Ρωμ.1:7, B', Τιμ.1:9). Έτσι λοιπόν η Αληθινή του Θεού Εκκλησία αποτελείται από Αγίους. Την Πίστη αυτή ομολογούμε με το Σύμβολο της Πίστεως: "Πιστεύω εις μιαν Αγίαν Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν". 

Τετάρτη, 13 Ιανουαρίου 2016

Η εκμετάλλευση των Αγίων

Ήλθε η ώρα να μιλήσουμε για την εκμετάλλευση των Αγίων. 


Αν είναι σωστό να προσκυνούνται οι Άγιοι και να επικαλούνται τις μεσιτείες τους οι χριστιανοί. Μας ρωτάνε οι άνθρωποι, και όλοι ξέρετε ότι ο λαός δίδει μεγάλη σημασία στις εορτές των Αγίων, στους οποίους τρέχει και προσκυνά επικαλείται τις μεσιτείες τους και περιμένει βοήθεια και προστασία από αυτούς, σε τέτοιο σημείο, που καλύπτεται το Όνομα και το Πρόσωπο του Χριστού.
Πως έβλεπε η πρωτο-χριστιανική Εκκλησία τους Αγίους σε ποια θέση τους τοποθετούσε στο σώμα της κοινότητος;
Ανθρώπους σωστούς, αναγεννημένους αγίους, τους οποίους κατάρτισε ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός ως Αποστόλους και Μαθητές Του, τους ετοίμασε, για να στρώσει τις αχαλίνωτες συνθήκες της ζωής, σε καταστάσεις λογικές, ώστε η ανθρώπινη πορεία να είναι "όπως εις στον ουρανό, έτσι και επί της γης".

"Φρίξον ήλιε!"

Μας ρωτούν, αν πιστεύουμε στη Θεότητα του Iησού Χριστού, αλλά αυτό φαίνεται, διότι όλα μας τα κείμενα εδώ και τρία σχεδόν χρόνια, ομιλούν για το τρισυπόστατο της Θεότητας, του Πατέρα, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.

1. Πιστεύετε στην Θεότητα, του Ιησού, 
2. στη Θεότητα του Αγίου Πνεύματος, 
3. στην Παναγία που γέννησε Θεό, 

Στην ερώτηση αυτή, παρατηρήστε, απουσιάζει ο Πατέρας των Φώτων!Αυτό σημαίνει ότι τα "τέκνα της οργής" δεν έχουν αποκαταστήσει την σχέση τους με τον Πατέρα, δεν συμφιλιώθηκαν μαζί Του, δεν Τον γνωρίζουν, δεν μπορούν να ομιλούν μαζί Του και να λένε: "Αββά ο Πατήρ" (ή αγαπημένε μας πατερούλη). Δηλαδή, δεν έχουν την οικειότητα που έχει το παιδί με τον πατέρα του. Στη θέση του Πατέρα, βλέπετε, ότι τοποθέτησαν την Παναγία, άλλαξαν λοιπόν μέσα τους, ως και το τρισυπόστατο της Θεότητας. Καθότι Αγενεαλόγητος ο Ιησούς Χριστός, κατά την τάξιν Μελχισεδέκ, ο Πάντα Υπάρχων, "σαν Θεός δεν είχε μητέρα, σαν Άνθρωπος δεν είχε πατέρα", άλλωστε ο πατέρας γεννά, η μητέρα τίκτει. 

Τρίτη, 12 Ιανουαρίου 2016

"Άλαλα τα χείλη των ασεβών"



Θα αρχίσουμε από σήμερα να απαντάμε σε όλα τα ερωτήματα των 
πλασμάτων του Θεού, πάντοτε με κίνητρα αγαθά, χωρίς να αναφέρουμε ονόματα, διότι η πρόθεσή μας, δεν είναι να διώξουμε, ή να χλευάσουμε  κάποιον, εμάς μπορούν να μας διώχνουν, να μας χλευάζουν, να μας λένε αιρετικούς. Αυτά μας θρέφουν, μας κάνουν Μακάριους, αυτό δε λέει ο Λόγος; Τώρα γιατί δεν το επιδιώκουν όλοι να διωχθούν, αυτό είναι "άλλου παπά ευαγγέλιο".

Δευτέρα, 11 Ιανουαρίου 2016

"Μακάριοι εστέ όταν ονειδίσωσιν υμάς.."

Πολλοί είναι εκείνοι που στοχάζονται πως η ένσαρκος οικονομία 
του Σωτήρα Χριστού έγινε μάταια και χωρίς κανένα όφελος. 

Αυτός είναι λόγος αιρετικός, και όχι αυτών που δοξάζουν ορθά τον Κύριό τους. 
Διότι για ποια άλλη αιτία κατέβηκε ο Χριστός στη γη και σαρκώθηκε;

Είμαστε ή όχι υπόδουλοι της αμαρτίας και της ενέργειας του εχθρού μας του διαβόλου; Δεν παρακινήθηκε από την αμαρτία ο προπάτορας μας Αδάμ από τον παραβάτη και δούλο της αμαρτίας, δουλώθηκε στον πονηρό διάβολο, και χάσαμε   όλοι το αυτεξούσιο, και ενεργούμε ως "τέκνα οργής" και τώρα νεκροί κατά το πνεύμα κυριευόμαστε δυναστικώς από το διάβολο;

Ποιο είναι όμως το αληθινό αυτεξούσιο;

Κυριακή, 10 Ιανουαρίου 2016

"Αρχή σοφίας φόβος Κυρίου"

"Αρχή σοφίας φόβος Κυρίου και η αποχή από το κακό σύνεσις".
Περπάτησε με σεβασμό, με φόβο Θεού, περπάτησε ανάμεσα σε πονηρούς ανθρώπους. Μη τους φοβηθείς, έχε μέσα σου τον φόβο του Θεού και τρέξε με το ανίκητο άρμα της πίστης, το οποίο ισχύει, δύναται να τα κάνει όλα, και αυτά ακόμη που φαίνονται στους πολλούς δύσκολα, κι αδύνατα. Προχώρησε ανάμεσα στους πονηρούς σαν ένας γίγαντας ανάμεσα σε μαϊμούδες. Έχε το θάρρος στο Θεό, αυτό το στερεό φρόνημα θα τρομάζει και θα φοβίζει "τας φρένας των, ωσάν με ράβδον σιδηράν". Ο ηγούμενος κι ο προεστός, ο ησυχαστής κι ο υποτακτικός, ακόμη κι ο διακονητής ας είναι αμέριμνος, ελεύθερος απ' όλα τα κοσμικά πράγματα. Διότι αν μας υπερκαλύπτουν οι μέριμνες βρισκόμαστε παραβάτες στο λόγο που λέει: "μην   μεριμνήσετε για την ψυχή σας, τι θα φάτε, τι θα ενδυθείτε, όλα τα έθνη αυτά ζητούν".. και πάλι, "βλέπετε μήποτε βαρυνθούν οι καρδιές σας από κραιπάλη και μέθη και μέριμνας βιωτικάς".
Πως θα λογίζεσαι ελεύθερος, αν μεριμνάς για τα κοσμικά πράγματα; 

Παρασκευή, 8 Ιανουαρίου 2016

"Σίμων, γιε του Ιωνά μ' αγαπάς;"

"Σίμων, γιε του Ιωνά, μ' αγαπάς;" 
Στεναχωρήθηκε ο Πέτρος που τον ρώτησε για τρίτη φορά "μ' αγαπάς" και του   απαντάει: "Kύριε εσύ τα ξέρεις όλα, εσύ ξέρεις ότι σ' αγαπώ".
Προσκολήθηκε ο Πέτρος στον Κύριο. Αγάπησε το Νόμο του, και κοντά του έμαθε να ζει. Κατανόησε γιατί ζούσε;  Μήπως ζούσε για να μάθει να αγαπά; Ναι, αυτό το Κλειδί της Ζωής έλαβε ο Πέτρος. Κανένα άλλο μάθημα δεν τον ενδιέφερε. Ήθελε να γίνει ένα μ΄ Αυτόν, η ψυχή του ζητούσε το Λόγο. Αυτός είχε, ότι έλειπε από τον Πέτρο. Ο Πέτρος μπροστά στον Κύριο ήταν ένας νάνος που έδωσε το ανάστημά του στο γίγαντα.
Εσύ, είσαι η Αγάπη. 
Μη ξεχωρίζεις ένα κομμάτι από το σύνολο. Μη καταδικάζεις τον εαυτό σου από πριν σε θλίψη... Μη κομματιάζεις τον εαυτό σου. Μη βάζεις τον ένα καρπό, αντιμέτωπο με τον άλλο καρπό. Αγαπάς ένα μέρος περισσότερο από τα υπόλοιπα, ή αποκλείεις τα υπόλοιπα. Αλλά το κλειδί για την Αγάπη είναι η κατανόηση, διότι η Αγάπη, Άνθρωπε, είναι μεγαλύτερη από το ψωμί και το νερό, το φως και τον αέρα.
Γιατί μισείς τον απέναντι; Αν τον αγαπούσες, εύκολα θα διάβαζες το νου του.Τότε, θα έβλεπες την καρδιά του. Τότε, θα βίωνες θαύματα.Τα θαύματα τα κάνει μόνο η Αγάπη. Είναι η δραστήρια Δύναμη. Άφησέ την να σε οδηγεί, όταν σε οδηγεί βρίσκεις το Δρόμο!


Πέμπτη, 7 Ιανουαρίου 2016

«Στῶμεν Καλῶς»

Aγαπητοί εν Κυρίω, 

είναι αναγκαίο να εννοήσουν όλοι αν είναι δυνατόν, ότι το ζωντανό κέντρο γύρω από το οποίον, και δυνάμει του οποίου, το Πνεύμα το Άγιο ενεργεί την επί της γης λειτουργία του, ελέγχει, κρίνει και σώζει, είναι μόνον το Θείο Πρόσωπο του Λυτρωτή. 




Όποιος εγκατέλειψε την αλήθεια αυτή, και προσκολλήθηκε στα υποκατάστατα του Αιώνιου Λυτρωτή, ας θυμηθεί τη χαρακτηριστική παροιμία που λέει: "όποιος έκαμε ηγούμενος, έκαμε και κελάρης, και ήξερε ο ηγούμενος τι έκαμε ο κελάρης".

"Η Σκηνή του Θεού μετά των ανθρώπων"

Αγαπητοί, ο Θεός δεν εμπαίζεται, οι δύο Εκκλησίες Ορθόδοξη και Ρωμαϊκή θερίζουν σήμερα, και η ιστορία μαρτυρεί τις μεγάλες αντιβιβλικές ενέργειες και των δύο ως άνω Εκκλησιών, οι οποίες από αιώνων στάθηκαν η μία εναντίον της άλλης, ως δύο αντιμαχόμενα στρατόπεδα, που δεν δικαιολογούν την ανθρώπινη λογική ιδιότητα, πολλώ δε μάλλον την χριστιανική σύσταση που αντιπροσωπεύουν. 

Η απόδειξη ότι παραμέρισαν τον μοναδικό ιερέα Ιησού είναι η έλλειψη της ενεργούς Δυνάμεως του Αγίου Πνεύματος στην Εκκλησία και ως αποτέλεσμα της απουσίας, έχουμε την ρηχότητα, ότι δεν διακρίνεται ζωντανή η πίστη και Παρουσία του Πνεύματος του Θεού. Το χειρότερο όμως είναι, ότι η έλλειψη αυτή του Πνεύματος οδήγησε τους σημερινούς να παρουσιάζουν μια πλαστή και ψευδή δύναμη στην Εκκλησία του Θεού, με πλαστά θαύματα και πλαστό απατηλό φως. Αρκεί να ρίψει τις ένα βλέμμα στα συγγράμματα του Αδαμάντιου Κοραή, να δει με πόση αγανάκτηση, με πόση βδελυγμία καταφέρεται ο σοφός αυτός Διδάσκαλος του γένους εναντίον των πλαστών θαυμάτων (Άτακτα τομ. 3ος).

"Όστις δεν είναι εναντίον ημών, είναι υπέρ ημών"

"Mη φοβού, όθεν, διότι  εάν αποχωρήσεις το τίμιον από του αχρείου θέλεις είσθαι ως στόμα Κυρίου (Ιερ.15:19-21), και θέλεις είσθαι προς ευλογίαν των πεινώντων και διψώντων δια την αλήθειαν και ο μισθός σου θέλει είσθαι μέγας σφόδρα..."
Πιάσαμε την αλυσίδα που γκρεμίζει όλο το σαθρό οικοδόμημα της πλάνης, και τώρα το οικοδόμημα, χωρίς θεμέλια όπως έμεινε πέφτουν τα υπόλοιπα χαλάσματά του. 

"Θα πληροφορηθούμε την αλήθεια, ώστε όλοι να βγούμε από αυτό το χάος, διότι δεν γνωρίζαμε τι λέμε και τι πιστεύουμε", είπε αυτές τις μέρες ένας άνθρωπος. 
Ευχή μου είναι, η παρούσα διακονία να μη δημιουργεί πάθη, αλλά όλοι να δούμε την ανάγκη να εγκολπωθούμε το ευρύ πνεύμα του Αποστόλου Παύλου, ο οποίος σε παρόμοιες περιπτώσεις έλεγε:
"Τι λοιπόν, πλην κατά πάντα τρόπον, είτε επί προφάσει, είτε τη αλήθεια, ο Χριστός κηρύττεται, και εις τούτο χαίρω, αλλά και θα χαίρω" (Φιλ.1:18).

Τετάρτη, 6 Ιανουαρίου 2016

Προσερχόμαστε με παρρησία στο Θρόνο της Χάριτος

Όταν ο άνθρωπος πιστέψει στον ιλασμόν του Χριστού είναι ένας λυτρωμένος και ένας ιερεύς και από εκείνη τη στιγμή ζει και εργάζεται για τη δόξα του Θεού.

"Σεις είστε γένος εκλεκτόν, βασίλειον ιεράτευμα,
και παν ότι πράττετε προς δόξαν Θεού πράττετε".

Σύμφωνα με την έννοια της έκφρασης αυτής, κάθε αναγεννημένος είναι ένας ιερεύς όπως ήταν Πέτρος που την έγραψε, ο Παύλος που τη διαβεβαίωσε, και ο Ιωάννης που την επικύρωσε. Και αυτό δεν είναι ζήτημα ικανότητας, αλλά είναι η θέση την οποία "δια της Χάριτος του Θεού κατέχουμε εν Χριστώ".

"Οίκος πνευματικός και ιεράτευμα άγιον"


                    "ΕΙΜΕΘΑ ΟΙΚΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΙΕΡΑΤΕΥΜΑ ΑΓΙΟΝ"

Μεταξύ των σοβαρών αληθειών τις οποίες στους έσχατους καιρούς ανέπτυξε η 
Ρωμαϊκή Θεολογία, περιέχονται και για την Εκκλησία αυτή ανιστόρητες αντι-Γραφικές και αβάσιμες σκέψεις μέσω των οποίων θέλουν και αυτοί να στηρίξουν την αστήρικτη "ειδικήν ιεροσύνην". Θα δανειστούμε πάλι σκέψεις από το ορθόδοξο βιβλίο του κ. Τρεμπέλα για να μιλήσουν ορθόδοξα στόματα, γι' αυτό το σοβαρό θέμα της γενικής ιεροσύνης των χριστιανών, και να δουν οι άνθρωποι της καλής θελήσεως, ότι πράγματι και η Ορθόδοξη Θεολογία φάσκει και αντιφάσκει, και εφ' όσον υπάρχει "γενική ιεροσύνη των πιστών", δεν είναι δυνατόν να υπάρχει "ειδική" διότι ούτε μια λέξη δεν αναφέρει το Ευαγγέλιο περί αυτής.
Η θεοκίνητη πένα των Αποστόλων διαφύλαξε για μας,
ότι είμεθα: "Οίκος πνευματικός, ιεράτευμα άγιον". 

Τρίτη, 5 Ιανουαρίου 2016

Τα Ποτάμια του Θεού

Οι ποταμοί της Χάριτος του Θεού ρέουν ελεύθερα και σήμερα, για κάθε διψασμένη ψυχή, και αυτό δυνάμει της αγαθής προθέσεως του Θεού να συναντήσει προσωπικά τον άνθρωπο εν ειρήνη, μας πείθει ότι αυτή τη συμφιλίωση έφερε ο Χριστός, συμφιλίωσε τη Δικαιοσύνη με τη Χάρη.

"Έλεος και αλήθεια συναπαντήθηκαν, δικαιοσύνη και ειρήνη εφιλήθησαν" (Ψαλμ. πε'
10).

Εάν ο άνθρωπος έχει επίγνωση του λόγου του Θεού, μπορεί να βλέπει καθαρά ότι τόσο η δικαίωσή του, όσο και η δικαίωση του Θεού, στηρίζονται σ' αυτό το ίδιο θεμέλιο, δηλαδή το τετελεσμένο έργο του Ιησού Χριστού. 

Δευτέρα, 4 Ιανουαρίου 2016

"Κατά το μέτρο της δωρεάς του Χριστού"

Γιατί οι σημερινοί ποιμένες υιοθέτησαν Αξιώματα τα οποία τους αναδεικνύουν 
μεν σε υψηλές κοσμικές θέσεις, αλλά τους παρουσιάζουν υψηλοκάρδιους;

"Η Γραφή της Αλήθειας" σημειώνει τις αποστροφές αυτές του Θεού:
"Ακάθαρτος παρά τω Θεώ πας υψηλοκάρδιος" (Παροιμ. 16:5).
"Το εν ανθρώποις υψιλόν, βδέλυγμα ενώπιον του Θεού" (Λουκ.16:15).

Οι παράξενοι αυτοί τίτλοι είναι της θέσεως ενός πνευματικού ποιμένος;
Αυτά είναι "τα εντεταγμένα εν γραφή αληθείας", και οι ηγέτες της σημερινής Εκκλησίας ούτε τα εκτιμούν, ούτε τα σέβονται. Και όλα αυτά σημαίνουν, ότι η   ποιμαίνουσες Εκκλησίες δεν υπηρετούν το Θεό, και είναι φυσική η συνέπεια να συντελείται το κακό στους κόλπους της. Σ' αυτό οφείλεται άλλη μια δόση εκτροπής που συνέβαλε στην ηθική παρακμή, τον ξεπεσμό και την εξασθένιση του κοσμικού αυτού οργανισμού.

"..τ ρ έ χ ω προς τον σκοπόν διά το βραβείον της άνω κλίσεως.."

Ποιες είναι οι αρχές που έθεσε ο Χριστός; 

"Τα μεν οπίσω λησμονών, εις δε τα έμπροσθεν επεκτεινόμενος τ ρ έ χ ω προς τον σκοπόν διά το βραβείον της άνω κλίσεως του Θεού εν Χριστώ Ιησού" (Φιλ. 3:14).

Αυτή η προσπάθειά μας, μας τοποθετεί μεταξύ δύο καταστάσεων, του παρελθόντος και του μέλλοντος, δηλαδή, βρισκόμαστε στο μεταίχμιο των δύο καταστάσεων. 
Αρκεί η αγαθή πρόθεση για να διορθωθούν τα σφάλματα, να θεραπευθούν οι πληγές του παρελθόντος, να κατακτήσουμε το μέλλον, να δημιουργήσουμε νέους ορίζοντες;

Όσοι ξεκίνησαν αυτό το δρόμο, όσοι νίκησαν έστω σε μια νίκη, μην κάμουν πίσω. Μ' αυτούς θα ζούμε στην αιωνιότητα, ενώ οι στάσιμοι και αυτοί που ποιούν επαίσχυντα έργα, καταλήγουν στην καταισχύνη και τον αφανισμό. 

Κυριακή, 3 Ιανουαρίου 2016

Ποιοι είμαστε...

Επιθυμούμε να πούμε στους ανθρώπους, εκείνα που ζωηρά απασχολούν τις καρδιές μας, εκείνα που οφείλουν όλοι να μάθουν, διότι ειδικώς αφορούν όλους. Και θα τα πούμε διότι είναι χρέος μας αυτή η εξομολόγηση. 

Γιατί και εμείς χωρίς να το ξέρουμε σταθήκαμε χρόνια δίπλα σε ανθρώπους που δήθεν ανέλαβαν να ποιμάνουν το λαό του Θεού και να τον οδηγήσουν στο σωστό δρόμο, και όμως στάθηκαν εμπόδιο στην πορεία του. 

Τώρα που το διαπιστώσαμε, όχι μόνο εμείς, αλλά και όλο σχεδόν το κομμάτι του πιστού λαού, χωρίσαμε τις ευθύνες μας και στεκόμαστε πλησίον σας.

"Ας ξεκινήσουμε με την ανακαίνιση της καρδιάς..."

Σημειώσαμε ότι για πολλά χρόνια έμεινε η Εκκλησία χωρίς αναγέννηση και το Άγιο Πνεύμα έσβησε, κανείς δεν φρόντισε για τις πνευματικές της ανάγκες και απέμεινε χωρίς καμιά επίβλεψη στα προβλήματά της. Επομένως πολλά άτοπα έχουν συσσωρευθεί στην πλάτη της. Και περισσότερα αμαρτήματα βαραίνουν την ψυχή της. 


Το μικρό ποίμνιο κρύφτηκε, για να περισώσει και να διατηρήσει την Ελευθερία του Ευαγγελίου, κι απομακρύνθηκε από τα ξενόφερτα τεχνάσματα που αποξένωσαν την Εκκλησία από τον θείο Ιδρυτή της. Το πνεύμα της πλάνης εισχώρησε στον αμαθή λαό εκείνης της εποχής, και  όταν το ιερατείο διακήρυξε ότι δήθεν είναι Ταμειούχος της Θείας Χάριτος. 

Οι άνθρωποι πίστεψαν σ' ότι τους είπαν, ότι δηλαδή στους θεσμούς και τις Τελετές που δημιούργησαν, μόνο αυτοί έχουν το αποκλειστικό προνόμιο της ιεροπραξίας. Κι έτσι σταμάτησε η πρόοδος της Εκκλησίας, αποκλείστηκε η παρρησία που είχε ο λαός του Θεού, αφού του αφαίρεσαν το δικαίωμα του βασιλικού ιερέα και το προνόμιο της προσωπικής λατρείας, με αποτέλεσμα να χάσει η Εκκλησία την επαφή της με το Θεό.

Και τι γίνεται τώρα;

Σάββατο, 2 Ιανουαρίου 2016

Έλλειψη αισθήματος ευθύνης

Η επιθυμία του Αιώνιου Θεού είναι να αποκαταστήσει το ανθρώπινο γένος. Γι' αυτό μας έφερε στο στάδιο της θυσίας, θυσίασε "το απαύγασμα της δόξης Του" και τον "χαρακτήρα της υποστάσεώς Του", τον Μονογενή Υιό του, οποίος ανέλαβε το πρόβλημα του αποστάτη ανθρώπου, για να τον φθάσει μέχρι την ηθική του τελειότητα και την Θέωσή του.

Ο δρόμος άνοιξε και η κατάσταση της πρώτης Εκκλησίας του Χριστού διατηρήθηκε υγιής. Ο Κύριος ήταν ο Ποιμένας της, και ο Ιδρυτής της Εκκλησίας. Όταν έκανε την παρουσία Του στο λαό, ανέπτυξε την ανάγκη της πίστεως και της μετάνοιας, και εξέλεξε από το πλήθος δώδεκα άνδρες... 
Ο Μάρκος μας λέγει προσκάλεσε "όσους αυτός ήθελε" ..και ο Λουκάς σημειώνει, ότι κατόπιν ολονύχτιας προσευχής "εξέλεξε εξ αυτών δώδεκα". Δεν πήρε τυχαίους ανθρώπους γι' αυτή τη μεγάλη αποστολή Του. Τονίζουμε αυτό το σημείο για να το παραλληλίσουμε με την εκλογή των σημερινών ποιμένων και από αυτό το σημείο θα ξεκινήσουμε.

"Η κόπρος του Αυγείου"

Είναι γεγονός, η μεγάλη στροφή των πραγματικών αναζητητών προς την υγιή πνευματικότητα. Οι ανάγκες στις μορφές της ζωής θεραπεύονται πάντοτε από εκείνους που τις παρακολουθούν, και διαπιστώνουν την παρουσία τους. Αυτοί που παρακολουθούν βλέπουν αναγκαία τη διατήρηση της ζωής σε μια σωστή γραμμή και θέση. 
Όταν όμως δεν υπάρχει μέριμνα για την παρακολούθηση των αναγκών όταν δεν καταβάλλεται φροντίδα για την θεραπεία τους, αυτό σημαίνει ότι κάποιοι αδιαφορούν για τη σωστή γραμμή της ζωής και οι ανάγκες όχι μόνο μένουν ανικανοποίητες,
αλλά και συνεχώς πολλαπλασιάζονται και μάλιστα κατά τρόπο επικίνδυνο. 
Ο πολλαπλασιασμός αυτός των αναγκών παρουσιάζει στην συνέχεια τους μεγάλη δυσκολία της θεραπείας σε κείνους που θα θελήσουν αργότερα να τις θεραπεύσουν. 

Μια τέτοια περίπτωση ήταν και "η κόπρος του Αυγείου". Πολλά χρόνια συσσωρεύονταν εκεί η κοπριά και ο καθαρισμός του τόπου ήταν αδύνατος...

Πρώτη και μεγάλη ανάγκη

                                                 Πνευματική Μεταρρύθμιση
                                                                  
Είναι γεγονός ότι η αντίληψη του ανθρώπου μετά την λεγόμενη πτώση του, ξέπεσε και ο Θεός από τότε τον χρησιμοποιεί σαν μικρό παιδί. Αλλά οι αλήθειες του Θεού δεν μεταβάλλονται και η αλλαγές σχεδίων και οι μεταβολές χαρακτηρίζουν μόνο την ξεπεσμένη αντίληψη του ανθρώπου, όχι του Πάνσοφου Θεού. 
Από όλα αυτά συμπεραίνουμε ότι κάθε τι, που αφορά την ουσία της πίστης και της πνευματικότητας με σεβασμό οφείλει να παραμένει αμετάβλητο. Ότι αφορά όμως την εξωτερική ζωή υπόκειται σε μεταβολές και μεταρρυθμίσεις από ανθρώπινα σχέδια, ενώ η εσωτερική ζωή, είναι θεϊκή ενέργεια.

Το πλήρωμα των πιστών ανθρώπων θα φθάσει μια στιγμή που θα θελήσει να δει την ανάγκη να αναθεωρήσει ότι αφορά την εξωτερική του ζωή, και να προχωρήσει σε μια σωστή μεταρρύθμιση. Κανείς σήμερα δεν μπορεί να αμφισβητήσει το γεγονός ότι οι αιώνες επισώρευσαν πολλά ξένα στοιχεία, αναρίθμητα κακότροπα σχέδια, και όλα αυτά παρέλυσαν τον ουράνιο χαρακτήρα και το αρχικό θεϊκό πολίτευμα της Εκκλησίας. 

Παρασκευή, 1 Ιανουαρίου 2016

"Φρίξον ήλιε!"


Οι Απόστολοι δεν έλαβαν μόνο την άδεια από τον Κύριο, αλλά και τη Δύναμη του Πνεύματος και προχώρησαν στα χωράφια που ήταν "έτοιμα για θερισμό" (Ιωάν.4:35).