Παρασκευή, 31 Ιανουαρίου 2014

"Το Θείο Βρέφος"

Μια αόριστη πλησμονή 
πλανιόταν πάνω απ' τους λαούς.
Μέσα στα μεγάλα δεινά της 
ολόκληρη η ανθρωπότητα
προαισθανόταν έναν σωτήρα. 
Από πολλούς αιώνες, 
οι μυθολογίες ονειρευόταν 
ένα Θείο Βρέφος, 
οι ναοί μίλαγαν γι' αυτό 
με μυστήριο, 
οι προφήτες στις εκστάσεις τους 
απάγγειλαν την πτώση
των εθνικών θεών.


Οι σοφοί είχαν αναγγείλει πως θα έλθει μια μέρα που ο κόσμος θα κυβερνιόταν από έναν από αυτούς, από έναν Υιό του Θεού. Η γη περίμενε έναν πνευματικό βασιλιά που θα τον καταλάβαιναν οι μικροί, οι ταπεινοί, οι πιστοί. 

Πέμπτη, 30 Ιανουαρίου 2014

"Η Ανταμοιβή των Υιών"

"Χαρείτε με την Σιών, 
σκιρτήστε γι αυτήν όσοι την αγαπάτε!
Φωνάξτε τώρα από χαρά
μαζί της όλοι εσείς 
που πενθούσατε γι αυτήν, 
για να γευθείτε μ' ευχαρίστηση τη δόξα της 
όπως χορταίνει το παιδί 
που απ' τους μαστούς της μάνας του θηλάζει".



"Ο Κύριος είναι Ζων Θεός"

"Μπορεί ένα έθνος μονομιάς να γεννηθεί 
μια χώρα να δημιουργηθεί σε μια μονάχα μέρα; 
Μα τώρα η μάνα Σιών 
μόλις θα αισθανθεί τους πόνους της, 
αμέσως θα γεννήσει τα παιδιά της". 


Τετάρτη, 29 Ιανουαρίου 2014

Ποια ήταν η κατάσταση του κόσμου την εποχή του Χριστού;

Aν  υπάρχει κανένας που συνέλαβε αυτό που έλειπε απ' τον αρχαίο κόσμο, αν   υπάρχει κανένας που προσπάθησε να τον αναστηλώσει με προσπάθεια ηρωισμού αυτός ήταν ο Μέγας Αλέξανδρος. 
Το μεγάλο ιδανικό του ήταν η επανασυμφιλίωση της Ασίας με την Ευρώπη. 



Ο γιος του Φίλιππου όμως, πέθανε στη μέθη της νίκης και του ονείρου του,   αφήνοντας τμήματα του κράτους σε άπληστους στρατηγούς. Το σπαθί του Αλέξανδρου υπήρξε η τελευταία αναλαμπή της Ελλάδας του Ορφέα. Η σκέψη του όμως δεν πέθανε. Είχε ιδρύσει την Αλεξάνδρεια όπου η ανατολική φιλοσοφία ο Χριστιανισμός κι ο Ιουδαϊσμός θα χωνευόταν στο ίδιο χωνευτήρι του αιγυπτιακού εσωτερισμού περιμένοντας τον αναστάσιμο Λόγο του Χριστού.

Η Αποστολή Του Χριστού

H Κατάσταση του Κόσμου κατά τη Γέννηση του Χριστού
Μ' αυτό το εσωτερικό φως τη μυστική δάδα της πίστης, θα κάνουμε την προσπάθεια να ξανασυνθέσουμε, τη ζωή του Χριστού. Θα φωτίσουμε το πρόβλημα με όλο το φως που μπορούμε να αντλήσουμε από τα κείμενα κι από την ιστορία ερμηνευμένα 
ε ξ ω τ ε ρ ι κ ά. Το πρόβλημα όμως δεν είναι από εκείνα που μπορούμε να λύσουμε   χωρίς τη διαίσθηση και χωρίς την ε σ ω τ ε ρ ι κ ή παράδοση.


Αναφορικά με την ιστορική και σχετική αξία των Ευαγγελίων θα πάρουμε σαν βάση τους τρεις συνοπτικούς Ματθαίο, Μάρκο και Λουκά, και τον Ιωάννη ως επανάληψη της εσωτερικής διδασκαλίας του Χριστού, αρκούμενοι να παραδεχθούμε, τη συμβολική τάση του Ευαγγελίου αυτού.
Ο Ιωάννης μας αποκαλύπτει τα μυστήρια αυτά.Τα τέσσερα Ευαγγέλια ελέγχονται μεταξύ τους και συμπληρώνονται είναι εξ' ίσου αυθεντικά, μα με διαφορετικό πρίσμα το καθένα. Το κατά Ματθαίον και κατά Μάρκο είναι πολύτιμα για το γράμμα και την πράξη. Ο Λουκάς αφήνει να διαβλέπουμε το νόημα των μυστηρίων. Είναι το Ευαγγέλιο της ψυχής, κάτω από ένα   ποιητικό πέπλο.

Τρίτη, 28 Ιανουαρίου 2014

Ο Χριστός Εκπληρώνει το Ωραιότερο Μέλλον!

Αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε πως ο Ιησούς στην πιο υψηλή Του συνείδηση,
ο μεταμορφωμένος Χριστός, ανοίγει τα αγαπημένα Του χέρια σ' όλους όσους   προηγήθηκαν, ακτίνες όπως κι Αυτός του ζωντανού Λόγου, τα ανοίγει   διάπλατα στην ολοκληρωτική επιστήμη, στη Θεία Τέχνη και στην τέλεια Ζωή!


Πως συμβαίνει όμως ώστε πάνω από την πολύ μικρή για να τον περιλάβει ολόκληρον Εκκλησία, από την πολιτική που τον αρνείται, από την επιστήμη που δεν τον καταλαβαίνει παρά κατά το ήμισυ, αρχίζουμε να διακρίνουμε όλη την αρχαία θεοσοφία της Αιγύπτου, των Ινδιών και της Ελλάδας των οποίων Αυτός είναι η απαστράπτουσα επιβεβαίωση.

Η Επαγγελία Του όμως, δεν μπορεί να συντελεστεί χωρίς την συνδρομή όλων των ζωντανών δυνάμεων της ανθρωπότητας. 
Δύο κύρια πράγματα είναι απαραίτητα σήμερα για την επίτευξη του μεγάλου έργου: από την μια η προοδευτική διάνοιξη της πειραματικής επιστήμης και της διαισθητικής φιλοσοφίας προς την κατεύθυνση   των ψυχικών φαινομένων, των διανοητικών αρχών και των πνευματικών αληθειών.
Από την άλλη η διεύρυνση της χριστιανικής πίστης προς το νόημα εσωτερικής επιστήμης και της αρχέγονης παράδοσης, και εν συνεχεία προς μια αναδιοργάνωση των πιστών ανθρώπων.

Η Εκπλήρωση και ο Ναός!

Πως συμβαίνει όμως σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά να είναι τόσο ζωντανός ο Χριστός; Είναι γιατί η υπέρτατη ηθική Του είναι το πόρισμα μιας ακόμα πιο υπέρτατης επιστήμης. Είναι γιατί η ανθρωπότητα, μόλις τώρα αρχίζει 
να προαισθάνεται τη σημασία του έργου Του και την έκταση της Επαγγελίας Του.


Εργασία είκοσι περίπου αιώνων, που πέρασαν από το θάνατό Του, εισήλθαμε ήδη στην τρίτη ημέρα από Χριστού, κι αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την διείσδυση του ιδανικού αυτού άμεσα στη συνείδηση όλων.

Δεν υπάρχει άνθρωπος σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο που να μην έχει μια λιγότερο ή περισσότερο καθαρή αντίληψη αυτής. Μπορούμε λοιπόν να ισχυρισθούμε πως ο ηθικός ναός που θέλησε να ιδρύσει ο Χριστός δεν τελείωσε μα έχει ιδρυθεί απάνω σε αδιάσειστα θεμέλια στη σύγχρονη  ανθρωπότητα.


Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο και στον κοινωνικό ναό. Προϋπόθεση του είναι η εγκαθίδρυση της βασιλείας του Θεού ή του νόμου της Θείας Πρόνοιας μέσα στους οργανικούς θεσμούς της ανθρωπότητας. 
Να οικοδομηθεί εκ βάθρων.

Η Επαγγελία του Χριστού!

Aναγκαίος ο επίλογος της ζωής του Χριστού και απαραίτητος ο πρόλογος 
της ιστορικής εξέλιξης του Χριστιανισμού. Το πλοίο που είχε κατασκευαστεί 
στην παραλία, είχε ανάγκη να ριχθεί στον ωκεανό. 


Η ανάσταση άλλωστε ήταν μια πύλη φωτός ανοικτή προς όλα τα εσωτερικά αποθέματα του Χριστού. Ας μη μας προκαλεί έκπληξη ότι οι πρώτοι χριστιανοί σαν να θαμπώθηκαν και να τυφλώθηκαν από την αστραποβόλα εισβολή Tου ή ότι πήραν συχνά κατά   γράμμα τη διδασκαλία του Κυρίου και παραμόρφωσαν την έννοια των λόγων Tου. Σήμερα όμως, που το ανθρώπινο πνεύμα έχει την πείρα της πνευματικής πίστης κι επιστήμης των αιώνων καταλαβαίνουμε αυτό που ένας απόστολος Παύλος, ένας απόστολος Ιωάννης, αυτό που ο ίδιος ο Κύριος εννοούσε με τα μυστήρια του Πατρός και του Αγίου Πνεύματος. 

Η Ανάσταση του Σώματος!

Για να συλλάβουμε το φαινόμενο της Ανάστασης με μια ορθολογιστική ιδέα,και για να καταλάβουμε το πνευματικό και φιλοσοφικό της νόημα θα αρκεστούμε στην έρευνα του φαινόμενου των διαδοχικών εμφανίσεων.


Θα αποκλείσουμε από την αρχή κι' όλας την χωρίς λογικό περιεχόμενο ιδέα της ανάστασης του σώματος, μια από τις πιο σημαντικές πέτρες σκανδάλου της χριστιανικής πίστης, που και σ' αυτό το σημείο, όπως και σε πολλά αλλα, έχει μείνει εντελώς πρωτόγονο και παιδιάστικο.
Η εξαφάνιση του σώματος του Χριστού μπορεί να ερμηνευτεί με φυσικά αίτια, και να σημειωθεί πως τα σώματα πολλών μεγάλων ανθρώπων εξαφανίστηκαν χωρίς να αφήσουν ίχνος και κατά τρόπο εντελώς μυστηριώδη, μεταξύ των άλλων τα σώματα του Μωυσή, του Πυθαγόρα και του Απολλώνιου του Τυανέα, χωρίς ποτέ να εξακριβωθεί τι απόγιναν.

Δευτέρα, 27 Ιανουαρίου 2014

Ανάσταση, η Ελπίδα και το Θεμέλιο του Λαού!

Για να τοποθετηθούμε στην αυθεντικότητα των γεγονότων δηλαδή, στην απλή μόνο άποψη του ευσυνείδητου ιστορικού υπάρχει ένα πράγμα για το οποίο κανένας δεν μπορεί να αμφιβάλλει, το ότι οι Απόστολοι έβλεπαν εκείνες τις οπτασίες του Κυρίου 
και το ότι η πίστη τους στην Ανάσταση του Χριστού ήταν ακλόνητη.



Αν απορρίψουμε όσα λέει ο Ιωάννης, επειδή η σύνταξη τους έγινε εκατό περίπου χρόνια ύστερα απ' το θάνατο του Χριστού κι αν απορρίψουμε σαν ποιητική υπερβολή όσα λέει ο Ιωάννης για τους Εμμαούς, απομένουν οι απλές και θετικές βεβαιώσεις του Μάρκου και του Ματθαίου που είναι η ίδια η ρίζα της χριστιανικής πίστης και παράδοσης.

" Χριστός Ανέστη!"

Eκπληρώθηκε πράγματι το δράμα; Είχε τελειώσει ο τρομερός και σιωπηλός αγώνας ανάμεσα στην Θεία Αγάπη και στο Θάνατο που είχε ορμήσει απάνω Του μαζί με τις κυρίαρχες δυνάμεις της γης;



Που είναι ο Νικητής; Είναι μήπως εκείνοι οι ιερείς που κατεβαίνουν απ' το Γολγοθά ευχαριστημένοι απ' τον εαυτό τους, σίγουροι για την πράξη τους, αφού είδαν τον προφήτη να εκπνέει, μήπως είναι ο χλωμός, ο ωχρός εσταυρωμένος;

Κυριακή, 26 Ιανουαρίου 2014

Σταύρωση !

O Πιλάτος αφού ένιψε τα χέρια του από του αίματος του δικαίου τούτου απάγγειλε     την τρομερή λέξη: Condemno, ibis in crucem.To ανυπόμονο πλήθος συνωθείται κιόλας προς το Γολγοθά.


Βρισκόμαστε στην αποψιλωμένη και  σπαρμένη με ανθρώπινα κόκαλα κορυφή, που δεσπόζει της Ιερουσαλήμ
και καλείται Γκιγκάλ, Γολγοθάς ή Kρανίου Τόπος, απαίσια ερημιά αφιερωμένη από αιώνες σε φρικτές τιμωρίες. Το βουναλάκι είναι φαλακρό, άδεντρο μόνον αγχόνες φύτρωναν εκεί. Εκεί ο Αλέξανδρος Ιάναιος, ο Εβραίος βασιλιάς, είχε παραστεί μαζί με όλο το χαρέμι του στην εκτέλεση εκατοντάδων αιχμαλώτων. Εκεί ο Βάρος σταύρωσε δυο   χιλιάδες επαναστάτες. Εκεί ήταν γραμμένο απ' τους προφήτες να υποστεί ο γλυκύτατος Μεσσίας τη φρικτή τιμωρία που είχε εφεύρει το τρομερό πνεύμα των Φοινίκων και είχε υιοθετήσει ο αδυσώπητος νόμος της Ρώμης. Η συνοδεία των λεγεωνάριων σχημάτισε μεγάλο κύκλο στην κορυφή του λόφου. Απομάκρυναν με τη λόγχη τους τελευταίους πιστούς που ακολουθούσαν τον κατάδικο. Είναι οι γυναίκες της Γαλιλαίας, άλαλες και απελπισμένες ρίχνονται με το πρόσωπο στο χώμα. 

"Λέει, ..ότι είναι Βασιλιάς!"

Ο Πιλάτος είναι εντελώς αδιάφορος προς τη θρησκευτική διαμάχη, πολύ ανήσυχος   όμως από την υπόθεση αυτή γιατί φοβόταν μήπως ο θάνατος του Ιησού προκαλέσει λαϊκή εξέγερση. 


Ο παράξενος διάλογος ανάμεσα στον Χριστό και τον Ρωμαίο διοικητή, όπου τα κραυγαλέα επιφωνήματα των Ιουδαίων αρχιερέων και οι κραυγές ενός φανατισμένου όχλου απαρτίζουν το χώρο της αρχαίας τραγωδίας, έχει την πειθώ της μεγάλης δραματικής αλήθειας, γιατί απογυμνώνει την ψυχή των προσώπων, και δείχνει την σύγκρουση των τριών δυνάμεων που λαμβάνουν μέρος, του ρωμαϊκού καισαρισμού, του στενοκέφαλου ιουδαϊσμού, και μιας πνευματικής νίκης που αντιπροσωπεύει ο Χριστός.


"Η Δίκη του Χριστού"

Ο Ιησούς πέρασε τη νύκτα και την αγωνία της Γεσθημανή με καταπληκτική διαύγεια, 
είδε να σφίγγεται γύρω του ο καταχθόνιος κλοιός που θα τον έπνιγε. Μέσα στον τρόμο της κατάστασης αυτής, μέσα στην τρομερή προσμονή, την στιγμή που θα τον έπιαναν οι εχθροί του, για μια στιγμή ρίγησε μπροστά στα βασανιστήρια που τον   περιμένουν.


Kρύος ιδρώτας έλουσε το μέτωπό του.
Ύστερα η προσευχή τον δυνάμωσε.
Υπόκωφες μπερδεμένες φωνές, λάμψεις 
από δάδες κάτω απ' τα σκοτεινά ελαιόδεντρα, κλαγγές όπλων είναι η ομάδα των στρατιωτών του συνεδρίου των Ιουδαίων. 
Ο Ιούδας που τους οδηγεί ασπάζεται τον διδάσκαλο για να μπορέσουν να αναγνωρίσουν τον προφήτη. Ο Ιησούς του ανταποδίδει το φίλημα με ένα ανέκφραστο οίκτο του λέει: "Φίλε γιατί βρίσκεσαι εδώ;" 
Το αποτέλεσμα αυτής της γλυκύτητας του αδελφικού φιλιού που έδωσε σε αντάλλαγμα της πιο ταπεινής προδοσίας θα είναι   τέτοιο στην ψυχή εκείνη που είναι όμως τόσο σκληρή, που μια στιγμή αργότερα, ο Ιούδας, κυριευμένος από τύψεις και φρίκη κατά του ίδιου του εαυτού του, θα πάει να αυτοκτονήσει. 

Σάββατο, 25 Ιανουαρίου 2014

"Ο Μυστικός Δείπνος"

Μα η δική του ώρα πλησίαζε με γιγάντια βήματα.Το συνέδριο των Ιουδαίων είχε κιόλας συζητήσει για την τύχη του κι αποφάσισε την θανάτωσή του.
Ο Ιούδας ο Ισκαριώτης είχε κιόλας υποσχεθεί να παραδώσει τον διδάσκαλο.
Δεν οδηγήθηκε από φιλαργυρία 
για τη μαύρη εκείνη προδοσία, 
μα από φιλοδοξία και πληγωμένη φιλαυτία. Ο Ιούδας τύπος ψυχρού εγωιστή και ωμού θετικιστή ανίκανου για κάθε ιδεαλιστική σκέψη έγινε μαθητής 
του Χριστού μονάχα από εγκόσμιο συμφέρον.Υπολόγιζε στο γήινο θρίαμβο, τον άμεσο θρίαμβο του προφήτη και στα κέρδη που θα αποκόμιζε. Δεν είχε τίποτα καταλάβει απ' τα βαθιά αυτά λόγια του Διδασκάλου: "Αυτός που θα βρει την ψυχή του, θα χάσει αυτήν, κι όποιος χάσει την ψυχή του για Μένα, αυτός θα βρει αυτήν".

"Έρχομαι να συνάξω τους λαούς!"

Eκθέσαμε ότι, η πρώτη κρίση σημαίνει, την τύχη της ψυχής ύστερα από το θάνατο. Προκαθορίζεται από την εσώτατη φύση της και τις πράξεις της ζωής της. Ο Ιησούς στο όρος των Ελαιών λέει στους αποστόλους: "Προσέχετε καλά τους εαυτούς σας μην παραδοθείτε στην κραιπάλη και στη μέθη και στις βιοτικές ανάγκες και σας   αιφνιδιάσει η ημέρα εκείνη. Γιατί θα 'ρθει σαν παγίδα σε όλους τους κατοίκους της γης".


Να μένετε λοιπόν άγρυπνοι και να προσεύχεστε αδιάκοπα για να μπορέσετε να ξεπεράσετε όλα όσα είναι να συμβούν και να παρουσιαστείτε   έτοιμοι μπροστά στον Υιό του Ανθρώπου.
2oν. 
Πρόρρηση της καταστροφής του ναού.
"Το ένα έθνος θα ξεσηκωθεί εναντίον του άλλου και το ένα βασίλειο εναντίον του άλλου, θα έρθουν πείνα, αρρώστιες 
και σεισμοί σε διάφορα μέρη 
όλα αυτά όμως είναι σαν τους πρώτους πόνους της γέννας".
"Αμέσως ύστερα από τα δεινά
εκείνης της εποχής, ο ήλιος θα σκοτεινιάσει, και το φεγγάρι θα πάψει 
να φέγγει, τα άστρα θα πέσουν απ' τον ουρανό και οι ουράνιες δυνάμεις 
που κρατούν την τάξη του σύμπαντος, θα διασαλευτούν..."
"Σας βεβαιώνω πως όλα αυτά θα γίνουν όσο ακόμη ζουν οι άνθρωποι τούτης της γενιάς.Ο σημερινός κόσμος θα πάψει να υπάρχει, τα λόγια Μου όμως ποτέ".

Παρασκευή, 24 Ιανουαρίου 2014

"Εσωτερική Διδασκαλία"

Ο Ιησούς νιώθοντας πως βρίσκεται στην παραμονή του θανάτου του αποκάλυψε   και εξιστόρησε έτσι μπροστά στους κατάπληκτους αποστόλους τις ανώτερες προοπτικές που απ' τα παλιά χρόνια αποτελούσαν τμήμα της διδασκαλίας των μυστηρίων, μα στις οποίες κάθε πνευματικός ιδρυτής έδινε πάντα προσωπική μορφή και χρώμα.


Για να χαράξει βαθιά μέσα στην καρδιά, και το νου τους αυτές τις αλήθειες, για να διευκολύνει τη διάδοσή τους, τις συνόψισε μέσα σε εικόνες εξαιρετικής τόλμης και αδρότατης επενέργειας. 
Το εύγλωττο σύμβολο, ήταν η καθολική γλώσσα των αρχαίων σοφών. Έχει μια μεταδοτική αρετή, μια δύναμη αυτοσυγκέντρωσης και διάρκεια που λείπει απ' τον αφηρημένο όρο. 
Χρησιμοποιώντας την ο Ιησούς ακολούθησε απλά το παράδειγμα   του Μωυσή και των προφητών. 
Ήξερε πως η ιδέα θα γινόταν αμέσως καταληπτή, μα ήθελε να την εντυπώσει με πύρινα γράμματα μέσα στην απλοϊκή καρδία και ψυχή, των μαθητών του (έχει ειπωθεί, "θα εγγράψω το νόμο Μου στην πλάκα της νέας σας καρδιάς"), αφήνοντας τη φροντίδα της γονιμοποίησης των δυνάμεων που περικλείουν οι Λόγοι Του στους αιώνες.

"Η Επαγγελία"

Kαθώς ανέβαιναν προς το όρος, φαινόταν από ψηλά ο ναός του Ηρώδη σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια, με τα αετώματά του τις πλατιές στοές του, την επικάλυψή του με   λευκό μάρμαρο που μέσα του ήταν χαραγμένος ο ίασπις, η πορφύρα, τις μαρμαρυγές της χρυσωμένης και ασημωμένης σκεπής.


                                                      Ο ναός του Σολομώντα

Πέμπτη, 23 Ιανουαρίου 2014

"Το Τελευταίο Ταξίδι στην Ιερουσαλήμ"

"Ωσαννά στον Υιό του Δαυίδ". Η κραυγή αυτή αντηχούσε πίσω απ΄τον Ιησού, κατά   την είσοδό του από την ανατολική πύλη της Ιερουσαλήμ και οι κλάδοι βαίων έπεφταν σαν βροχή κάτω από τα πόδια του.


Αυτοί που τον υποδεχόντουσαν με τόσο έξαλλο ενθουσιασμό ήταν οπαδοί του Γαλιλαίου προφήτη που είχαν σπεύσει
από τα περίχωρα και από το κέντρο της πόλης γι αυτή την αποθέωση.
Χαιρετούσαν τον λυτρωτή του Ισραήλ, που σε λίγο θα στεφόταν βασιλιάς. Οι δώδεκα προφήτες που τον συνόδευαν συμμεριζόντουσαν ακόμα την έμμονη αυταπάτη παρά τις ρητές προειδοποιήσεις του Ιησού.
Μόνο αυτός, ο επευφημούμενος Μεσσίας ήξερε πως βάδιζε προς το μαρτύριο κι ότι οι δικοί του δεν θα εισχωρούσαν στο ιερό της σκέψης του παρά μονάχα μετά το   θάνατό του.Προσφερόταν αποφασιστικά με πλήρη συνείδηση και εντελώς εκούσια. Έτσι εξηγείται η καρτερικότητά του, η γλυκεία του γαλήνη.

"Το Πικρό Ποτήρι"

Σε όλες τις κρίσιμες στιγμές της ζωής του, βλέπουμε τον Ιησού να αποσύρεται στο όρος για να προσευχηθεί. Ο σοφός ποιητής είχε πει: 
"Η προσευχή στηρίζει τον ουρανό και τη γη και κυριαρχεί πάνω στους Θεούς". 


Ο Ιησούς γνώριζε αυτή την υπέρτατη δύναμη. Συνήθως δεν δεχόταν κανένα συνοδό στις μονώσεις αυτές κατά  τις oποίες βυθιζόταν στα μύχια της συνείδησής του. Αυτή τη φορά όμως πήρε μαζί του τον Πέτρο και τους δυο γιους του Ζεβεδαίου, τον Ιωάννη και τον Ιάκωβο
απάνω σ' ένα ψηλό βουνό για να περάσει εκείνη τη νύκτα του. Η παράδοση   ισχυρίζεται πως το όρος αυτό ήταν το Θαβώρ. Εκεί απάνω συνέβη μπροστά στους τρεις μαθητές η μυστηριώδης   εκείνη σκηνή που τα Ευαγγέλια τη διηγούνται με το όνομα Μεταμόρφωση.

Τετάρτη, 22 Ιανουαρίου 2014

"Ο δρόμος των φυγάδων .."

Μελαγχολικός και ατελείωτος ήταν ο δρόμος των φυγάδων μέσα απ' τις μεγάλες   πεδιάδες των καλαμιών και των βάλτων του άνω Ιορδάνη κάτω απ' τον καυτερό ήλιο της Συρίας


Διανυκτέρευαν κάτω απ' τις σκηνές των ποιμένων ή στους Εσσαίους που ήταν εγκατεστημένοι στις μικρές πολίχνες της μεγάλης αυτής χώρας. Οι μαθητές καταλυπημένοι σκύβανε το κεφάλι. Ο διδάσκαλος θλιμμένος και σιωπηλός έμενε βυθισμένος τις σκέψεις του. 
Η σκέψη του πετούσε με μια ατελείωτη φροντίδα προς τη διασπαρμένη πνευματική του οικογένεια και ιδιαίτερα προς τους δώδεκα αποστόλους που πιστοί και αφοσιωμένοι εγκατέλειψαν τα πάντα για να τον ακολουθήσουν, οικογένεια, επάγγελμα, περιουσία κι όμως θα σκιαζόντουσαν οι καρδιές τους και θα απογοητευόντουσαν απ' την ελπίδα να δουν τον Μεσσία να θριαμβεύει. 

"Ουαί σοι Καπερναούμ!"

Aπό τις πρώτες κιόλας εκδηλώσεις του Ιησού, οι Φαρισαίοι τον ζήλευαν για τις     θεραπείες του και την δημοτικότητά του. Σε λίγο άρχισαν να τον φοβούνται σαν τον   πιο επικίνδυνο εχθρό τους.Τότε τον πλησίασαν με την κοροϊδευτική εκείνη κοσμιότητα, με την πανούργα εκείνη κακεντρέχεια την καλυμμένη με υποκριτική προσήνεια που τόσο τους ήταν οικεία.


Σαν σοφοί νομοδιδάσκαλοι, σαν σπουδαιοφανείς και αυθεντίες, του ζήτησαν το λόγο για τη συναναστροφή του με τους τελώνες και τους αμαρτωλούς. Τον ρώτησαν ακόμα γιατί   οι μαθητές του τόλμαγαν να μαζεύουν στάχυα  την ημέρα του Σαββάτου; Τόσες σοβαρές παραβάσεις των καθιερωμένων αρχών τους...
Ο Ιησούς τους αποκρίθηκε με την γλυκύτητα και την μεγάλη του κατανόηση, με λόγια τρυφεράδας και πραότητας. Δοκίμασε λόγια αγάπης. Τους μίλησε για την αγάπη του Θεού που χαίρεται περισσότερο για την μετάνοια ενός αμαρτωλού παρά μερικών δικαίων. Τους διηγήθηκε την παραβολή του απολωλότος προβάτου και του άσωτου υιού.

Τρίτη, 21 Ιανουαρίου 2014

Η σύγκρουση!

Ήταν αδύνατο να μη γίνει αποφασιστικός αγώνας μεταξύ αυτών και του Χριστού. Κάτι περισσότερο, το φως δεν μπορούσε να αναβλύσει παρά μόνο με την σύγκρουση αυτή.


Δυό χρόνια κράτησε εκείνη η γαλιλαία άνοιξη που κάτω από το λόγο του Χριστού τα σπινθηροβόλα κρίνα των αγγέλων φαινόντουσαν σαν να άνοιγαν τον αρωματισμένο ουρανό κι' η χαραυγή της Βασιλείας των Ουρανών φαινόταν να χαράζει  απάνω απ' τα αναμένοντα πλήθη. Μα σε λίγο ο ουρανός σκοτείνιασε και χαρακώνονταν από απαίσιες αστραπές, προμηνύματα καταστροφής.
Η θύελλα ξέσπασε στην μικρή πνευματική οικογένεια σαν μια απ' τις καταιγίδες εκείνες που σαρώνουν τη λίμνη της Γεννησαρέτ και κατάπιναν στη μανία τους τις εύθραστες βάρκες των ψαράδων.

"Θα της συγχωρεθούν οι αμαρτίες γιατί αγάπησε πολύ"



"Μακάριοι όσοι θλίβονται για τις αμαρτίες τους και το κακό που κυριαρχεί στον κόσμο γιατί αυτοί θα παρηγορηθούν από το Θεό". 
Αναλύει  έπειτα τις τέσσερις επίμοχθες αρετές την υπέροχη δύναμη της ταπεινοφροσύνης, της συμπόνοιας για τους άλλους, της εσώτατης καλοσύνης, της καρδιάς, της δίψας για δικαιοσύνη.Ύστερα ακολουθούν, ακτινοβόλες οι έμπρακτες και θριαμβεύουσες αρετές, η ευσπλαχνία,η αγνότητα της καρδιάς, η ενεργός καλοσύνη και τέλος η υπεράσπιση της δικαιοσύνης.

Δευτέρα, 20 Ιανουαρίου 2014

"Eλάτε σε μένα όλοι όσοι κοπιάζετε..."

Eκείνο που θα κάνουμε, είναι να φωτίσουμε το ρόλο του Ιησού με τις εσωτερικές   παραδόσεις και αλήθειες,να δούμε το νόημα και την υπερβατική αξία της έννοιας της διπλής διδασκαλίας.


Από το σύνολό του αναδίνεται τέτοια ενότητα σκέψης και πράξης, ένας τόσο ισχυρός και πρωτότυπος χαρακτήρας ώστε αισθανόμαστε την παρουσία της πραγματικότητας της ζωής.

Τίνος μεγάλου νέου ήταν ο φορέας, ο διάσημος κιόλας Γαλιλαίος που γύριζε απ' τα ακρογιάλια της Νεκράς Θάλασσας στην πατρίδα του για να κηρύξει το Ευαγγέλιο του Ουράνιου Βασιλείου;

Με ποιο τρόπο θ' άλλαζε την όψη του κόσμου;
Η σκέψη των προφητών ολοκληρωνόταν μέσα του. Δυναμωμένος από την απόλυτη προσφορά του είναι του, ερχόταν να μοιρασθεί με τους ανθρώπους εκείνο το Βασίλειο του Ουρανού που είχε κατακτήσει στους αγώνες στους ατελείωτους πόνους του και τις απεριόριστες χαρές του.

Ο Υιός του Ανθρώπου !

Ως τώρα φωτίζουμε την περίοδο του Ιησού που τα Ευαγγέλια την άφησαν σκοτεινή.
Με την εξέλιξη της ψυχής και της σκέψης βλέπουμε το μεγάλο Ναζωραίο να φτάνει     στην κατανόηση της αποστολής του ως Μεσσία.

Ακούμε τον ίδιο τον Πειρασμό
 να λέει ότι είναι ο βασιλιάς 
των πνευμάτων ο άρχοντας 
της γης.
- Ξέρω ποιος είσαι του λέει 
ο Ιησούς οι μορφές σου 
είναι αναρίθμητες και το    όνομά σου είναι σατανάς. 
Εμφανίσου με τη γήινη μορφή σου. 
Φάνηκε η μορφή ενός 
μονάρχη που φόραγε στέμμα κι ήταν θρονιασμένος πάνω σ' ένα σύννεφο. Είπε:
 Είμαι ο Καίσαρας προσκύνησε μονάχα και θα σου δώσω όλα αυτά τα βασίλεια.
Ο Iησούς αποκρίθηκε: - Ύπαγε πίσω μου σατανά!  Eίναι γραμμένο, δεν θα   προσκυνήσεις ειμί μόνον Κύριον τον Θεό σου. Κι αμέσως η οπτασία εξαφανίστηκε.

Κυριακή, 19 Ιανουαρίου 2014

"Εγέρθητι και Περιπάτει!"

Ο Ιησούς αναχώρησε για την νηστεία των σαράντα ήμερων που συνοψίζει ο Ματθαίος. Ξαναείδε πρώτα μέσα στο πνεύμα του όλο το παρελθόν της ανθρωπότητας. Ζύγισε την σοβαρότητα της παρούσας ώρας.

Τον συνέπαιρνε η Ρώμη. 
Και μαζί μ' αυτή και εκείνο που οι προφήτες το λέγαν βασιλεία του Σατανά, σημείο του κτήνους, αποθέωση του κακού.Την ανθρωπότητα, αυτή την ψυχή της γης, την πλημμύριζαν  τα σκοτάδια. 
Ο λαός του Μωυσή είχε δεχθεί από το Μωυσή την βασιλική ιερατική αποστολή να αντιπροσωπεύσει την αρσενική θρησκεία του Πατέρα, του καθαρού  Πνεύματος και να την διδάξει στους άλλους λαούς, να την κάνει να θριαμβεύσει.
Οι βασιλείς και ιερείς του είχαν εκπληρώσει αυτή την αποστολή;
Όχι!  Ο Ισραήλ αγωνιούσε κάτω από τη Ρώμη που τον έπνιγε.
Να διακινδυνεύσει λοιπόν, για εκατοστή φορά μιαν εξέγερση, όπως ονειρευόταν οι Φαρισαίοι, για να αποκαταστήσει τη βία και την κοσμική βασιλεία του Ισραήλ;

"Από τους καρπούς των θα τους κρίνετε.."

"Από τους καρπούς των θα τους κρίνετε.."
είπε ο Ιησούς. Αυτή η φράση του Διδασκάλου των διδασκάλων, έχει εφαρμογή τόσο στις θεωρίες, όσο και στους ανθρώπους.


Μάλιστα η σκέψη αυτή, επιβάλλεται: ή είναι για πάντα άφταστη για τον άνθρωπο αυτή η Αλήθεια, ή έχει γίνει κτήμα κατά μέγα μέρος, των μεγάλων σοφών της γης.

Αν κοιτάξουμε το δρόμο της πίστης με ανοιγμένα μάτια, απ' αυτήν την κεντρική Αλήθεια, που μόνο εσωτερικά μπορεί να μας δοθεί, θα μείνουμε έκπληκτοι και ταυτόχρονα εκστατικοί. 

Αυτό που βλέπουμε δεν θα μας το πει κανένας, γιατί περιορίζει   την αποκάλυψη στο χριστιανισμό, και την παραδέχεται μόνο με την αρχική της έννοια. 

Σάββατο, 18 Ιανουαρίου 2014

"Η Ψυχή είναι το Κλειδί του Σύμπαντος"

Αυτή η φλογερή δίψα, 
για την υπέρτατη ολοκληρωτική 
την αιώνια Αλήθεια! 
Ποιος θα μπορούσε 
να μείνει αδιάφορος γι αυτήν, 
όταν όλες οι άλλες αλήθειες δεν είναι 
παρά ένα δόλωμα;
Όταν η κοινωνική αποδιοργάνωση 
γίνεται αισθητή η ώρα είναι 
από τις πιο σοβαρές και 
οι έσχατες συνέπειες μας καλούν. 
Πρόκειται για το αν 
θα εγκαταστήσουμε επάνω 
στις ακατάλυτες βάσεις
τις κεντρικές Αλήθειες,
η αν θα χαθούμε οριστικά 
προς την άβυσσο της αναρχίας.


Παρασκευή, 17 Ιανουαρίου 2014

"Eγώ είμαι το Φως του κόσμου..."

Mεγάλος ο Δωρητής, 
μεγάλες και οι οι υποσχέσεις Του.
Ανάλογες πάντα με το Μεγαλείο
της Αγάπης Του. 
Υπόσχεται ότι θα μοιραστεί την 
Εξουσία Του
με τους αδελφούς Του που τον
Δέχθηκαν Δεσπότη 
και Κύριό τους Άγιο. 
Η υπόσχεση αυτή επαληθεύει 
την πληροφορία του Πνεύματος:
"ότι είμαστε τέκνα Θεού, τέκνα και κληρονόμοι. Κληρονόμοι  μεν Θεού, συγκληρονόμοι δε Χριστού" (Ρωμ.8: 16-17).

"Δεν θα σας επιβαρύνω με άλλες δοκιμασίες"

"Σας λέω πως δεν θα σας επιβαρύνω με άλλες δοκιμασίες". Είναι στην δικαιοκρισία  του Θεού να προσθέτει και να αφαιρεί βάρη ή κρίσεις ή έλεος.  



Ανάλογα με την αντοχή του ανθρώπου δίδει το βάρος που μπορεί να βαστάξει. 
H Αρχέγονη Χριστιανική Αλήθεια, είναι αυτοδύναμη. Διαθέτει δικές τις μαρτυρίες και αποδείξειςΕίναι διδασκαλία θαύματος τελεσιουργείται με την παντοδυναμία του Θεού. Φέρει το κύρος της Αγίας Γραφής και της Ιερής Παράδοσης.Τα θέματα που αφορούν τη χριστιανική πίστη έχουν την προέλευσή τους από τον Ιδρυτή της Εκκλησίας, Χριστό. Γι' αυτό δεν χρειάζονται απόδειξη. Επομένως είναι ακατάλυτες και Αιώνιες Αλήθειες.

Πέμπτη, 16 Ιανουαρίου 2014

"Ώρα Σωτηρίας! Ώρα Θεού!"

O Λόγος απευθύνεται στο πιστό υπόλοιπο, σε εκείνους που δεν μολύνθηκαν από τις διάφορες διδαχές, αλλά έμειναν πιστοί στον ποιμένα που έταξε η Βουλή του Θεού να ποιμάνει το ποίμνιο της Εκκλησίας.


Όσοι δεν ανέμειξαν την διδασκαλία των Αποστόλων με ξένα στοιχεία αλλά παρέμειναν πιστοί 
στις καθαρές εμπνεύσεις 
του Πνεύματος του Αγίου τις οποίες 
τους παρέδωσε ο άγγελος ποιμένας τους.
Τούτο το πρόσεξαν ιδιαίτερα  
οι Μαθητές και Απόστολοι 
για να μην εισχωρήσουν ξένες διδασκαλίες 
στους χριστιανικούς κύκλους.
"Στις πόλεις απ' όπου περνούσαν, γνωστοποιούσαν τους πιστούς τις αποφάσεις που είχαν λάβει οι Απόστολοι και τους προέτρεπαν να τις τηρούν. 
Έτσι οι εκκλησίες στερεωνόταν με πίστη και  μεγάλωναν κάθε μέρα και πιο πολύ". (Πράξ.16:4-5).

Τετάρτη, 15 Ιανουαρίου 2014

"Eγώ είμαι ο ερευνών τους νεφρούς και την καρδιά".

"Αφήνεις τη γυναίκα σου την Ιεζάβελ να παρασύρει τους δούλους μου να    αποστατήσουν από το Θεό..."(Αποκ.2:21-23).


Τη γυναίκα αυτή ο Κύριος τη συμβολίζει με το όνομα Ιεζάβελ που σημαίνει αποδοκιμασία, έχοντας υπ' όψη του τι πέτυχε η πραγματική Ιεζάβελ στις ημέρες του προφήτη Ηλία.
1ον ήταν ξένη, εθνικά ξένο στοιχείο στο λαό του Θεού, 
2ον πέτυχε να πείσει το λαό να λατρεύουν το Βάαλ,
3ον φόνευσε τους προφήτες του Θεού, 
4ον κατεδίωξε τον προφήτη Ηλία. 
Η μακροθυμία του Θεού την καθιστά   αναπολόγητη.Της δίνει ευκαιρία να μετανοήσει. Άπειρες φορές δείχνει ο Θεός την ίδια συμπεριφορά για κάθε αμαρτωλό, διότι για όλους έχει την ίδια αγάπη και σε όλους απευθύνεται η πρόσκλησή Του:"Δεύτε προς με πάντες..."Εξαρτάται πλέον από τον άνθρωπο αν θέλει να δεχτεί την πρόσκλησή Του ή να την απορρίψει. Ατυχώς η αμαρτία έχει καλύψει την λογική, έχει διαστρέψει την αντίληψη του ανθρώπου και η καρδιά έχει αθεράπευτο νόσημα και δεν θεραπεύεται με κανένα απολύτως μέσο, παρά μόνο με την Αναγέννηση που θα τον αξιώσει να έχει "νόηση" Χριστού (Α' Ιωάν. 5:20).

Τρίτη, 14 Ιανουαρίου 2014

"Έχω όμως μερικά εναντίον σου...":

Μέσα στη μακροθυμία αυτή του Θεού, είναι και αυτοί που μολύνουν το λαό Του.
Μέσα στο άπειρο Έλεος
και τη Χάρη Του ο Θεός,
τους δίνει ευκαιρία και χρόνο 
να σκεφτούν,
να μελετήσουν την επικίνδυνη στάση τους, 
να ψάξουν να βρουν την Αλήθεια,
για το κάθε τι που αφορά 
τα πράγματα του Θεού,
να διορθώσουν τα ελλείποντα 
να συνέλθουν και να μετανοιώσουν.
Ως λαός του Θεού, που υποτίθεται 
ότι είναι η Εκκλησία, 
επιβάλλεται να είναι προσεκτική - 
ούτε να μειώνει τα γεγονότα της ζωής,
αλλ' ούτε και να υπερβάλλει. 

Δυστυχώς παρατηρούνται πολλές υπερβολές σε πολλά σημεία, και πράξεις, σε εορτές, σε ήρωες της πίστεως και σε πολλά ψευδεπίγραφα βιβλία. Όλα αυτά έγιναν   από υστεροβουλία. Τα βέβηλα χέρια που υπηρέτησαν αυτές τις υπερβολές, επιθυμούσαν να πετύχουν το σκοπό τους και να φτάσουν στο στόχο τους. 

"Επιστολή προς την Εκκλησία των Θυατείρων"

"Στον Άγγελο της Εκκλησίας των Θυατείρων γράψε:"

H πόλις των Θυατείρων ήταν η πιο μικρή

απ' όλες τις άλλες, τις οποίες απευθύνονται οι επτά επιστολές της Αποκαλύψεως. Η επιστολή όμως που απευθύνεται σ' αυτή την 
πόλη, είναι η μεγαλύτερη διότι υπήρχε 
ένα μεγάλο πρόβλημα που αφορούσε την ποιότητα των χριστιανών. Η ειδωλολατρεία και εκεί ήταν σε μεγάλη ακμή. Το χαρακτηριστικό της ειδωλολατρείας ήταν οι διάφοροι ειδωλολατρικοί ναοί που υπήρχαν. 
Παρά τον μικρό πληθυσμό της οι διάφορες συντεχνίες που υπήρχαν εκεί, την έκαμαν κέντρο αυτών των συντεχνιών.Στη σειρά των παρατηρήσεων και του ελέγχου, υπάρχει και η Εκκλησία των Θυάτειρων. Ο θεσμός των συντεχνιών είχε δημιουργήσει ένα μεγάλο πρόβλημα, επειδή υποχρεωτικά  θα έπαιρναν μέρος σε γεύματα και γιορτές που προσφέρονταν ειδωλόθυτα και αν οι   χριστιανοί έκαναν τέτοιο συμβιβασμό 
συνεπακόλουθο θα ήταν να συμμετάσχουν σε ανήθικες πράξεις διαστροφής, που ήταν   πνευματική καταστροφή για τον άνθρωπο του Θεού και μεγάλο ολίσθημα.

Δευτέρα, 13 Ιανουαρίου 2014

"Ο Νικητής"

"Όποιος νικήσει θα του δώσω
 από το κρυμμένο μάννα.."
"Τω νικωντι δώσω αυτό το Μάννα..."
Είναι προτροπή σοβαρού συλλογισμού.
Τα λόγια αυτά εκφράζουν
την επιθυμία του Κυρίου προκειμένου
να ικανοποιήσει στον απόλυτο βαθμό 
όσους με νικηφόρο αγώνα 
θα φθάσουν στο στόχο τους, στην νίκη.

"Μάννα κεκρυμμένον"
Πρόκειται περί της εκλεκτής
και άγνωστης χαράς και ικανοποιήσεως 
που φυλάσσεται μόνο για τους
νικητές, όπως ήταν το Μάννα 
με το οποίο έθρεψε τους Ισραηλίτες
στην έρημο, το οποίο ήταν
"κεκρυμμένο", άγνωστο στους ανθρώπους.

Η απόλυτη αυτή χαρά 

βρίσκει την ικανοποίησή της
και τη θέση της στην αιώνια ζωή. 
Εκεί κυρίως αναφέρεται το 
"κεκρυμμένο μάννα"στην αιώνια ζωή, 
που είναι πράγματι 
φυλαγμένη για τους νικητές
και άγνωστη σ' αυτούς που δεν μελετούν τα Θεϊκά μηνύματα.