Πέμπτη, 31 Οκτωβρίου 2013

Το Πυρ του Πνεύματος!

"H ώρα έφτασε, η Βασιλεία των Oυρανών είναι κοντά".
Αυτό το λόγο έχει όποιος άρχισε την εργασία του, παρ' όλο που συνειδητοποιεί τον πολύ μακρύ δρόμο που έχει να διανύσει μέχρι να βρεθεί στο Άγιο Όρος του Κυρίου και να ακούσει τα λόγια: "Γίνεσθε φρόνιμοι ως οι όφεις".

Aυτό είναι το κλειδί για το 
δρόμο. Eίναι ένα ταξίδι μέσα 
στην έρημο γιατί 
αφήνουμε πίσω μας ότι μας συνδέει με την παλιά έρημο. Οδηγούμαστε δια μέσου της ερήμου, έξω από την Αίγυπτο, προς τη νέα Γη της Επαγγελίας. Μάθαμε να διακρίνουμε, να βλέπουμε και να βιώνουμε τη διαλεκτική ζωή, σαν ένα κέντρο της κόλασης, και όλος ο αγώνας μας είναι να κατευθυνθούμε προς τη νέα Ζωή. Αυτή είναι η διαλεκτική φύση του ανθρώπου, είναι το σημερινό πεδίο ζωής που τα πάντα εκδηλώνονται μέσω αδιάκοπων αντιθέσεων, ζωή και θάνατος, χαρά και πόνος, σκοτάδι και φως, είναι αδιάρρηκτα συνδεδεμένα και παράγουν το ένα το άλλο. 

"Καθημερινή Μεταλλαγή"

Aς αποφασίσουμε να διατρέξουμε με υπομονή το δρόμο που προβάλλει εμπρός μας, μαζί με τον Ιησού τον θεμελιωτή της πίστης μας, ο οποίος εν όψει της χαράς που μας προσφερόταν υπέφερε με υπομονή το Σταυρό.

Αλλά τώρα ας κατανοήσουμε ότι μόνο
με την επικείμενη αναγέννηση θ' 
αντισταθούμε μέχρις αίματος στον αγώνα μας κατά της αμαρτίας. Δεν έχουμε αμελήσει την προτροπή που απευθύνεται σαν σε γιους: "γιε μου μην αμελείς την παίδευση του Κυρίου, ούτε να αποθαρρύνεσαι όταν σε ελέγχει διότι ο Κύριος παιδεύει όποιον αγαπά, και μαστιγώνει όλους όσους αναγνωρίζει σαν γιους του". Υπομένουμε την παίδευση, ο Θεός μας μεταχειρίζεται σαν γιους του. "Eίναι αλήθεια πως κάθε δοκιμασία μοιάζει στην αρχή με αντικείμενο θλίψης, αλλά παράγει αργότερα για αυτούς που ασκήθηκαν μ΄αυτό τον τρόπο ένα καρπό δικαιοσύνης που φέρνει ειρήνη".

Τετάρτη, 30 Οκτωβρίου 2013

"Αναγέννηση"

Mέσω του Ορθόδοξου Χριστιανισμού τίθεται το θέμα: Αναγέννηση, έγερση της 
λανθάνουσας ουράνιας υπόστασης. Γεννιέται λοιπόν μια καινούργια ουράνια προσωπικότητα, ενόσω ο άνθρωπος βρίσκεται μέσα στην παλιά.


Το ξύπνημα αυτής της νέας υπόστασης, συνδέεται με νόμους εντελώς άλλους από εκείνους των αρχαίων φυλών και ακριβώς αυτούς τους νέους νόμους οφείλει ο πιστός να μάθει και να εφαρμόζει. Ολοκληρώνεται αυτή η εργασία σε μας, από πάνω προς τα κάτω, από τη νοητική ικανότητα προχωρεί προς τα κάτω.


Τρίτη, 29 Οκτωβρίου 2013

Προσανατολισμός!

Aν μείνουμε ενωμένοι θα μπορέσουμε να συνθέσουμε όλα αυτά που τόσο πλουσιοπάροχα μας χορηγεί ο Θεός στις μέρες μας.


Επιμαρτυρεί ο Ιησούς ως εξής: "Αμήν, αμήν λέγω σοι, εάν μη τις γεννηθεί άνωθεν, ου δύναται ιδείν την Βασιλείαν του Θεού".
Ο Νικόδημος του λέγει: "Πως δύναται άνθρωπος γεννηθήναι γέρων ων; μη δύναται εις την κοιλίαν της μητρός αυτού δεύτερον εισελθείν και γεννηθήναι;"
O Iησούς αποκρίθηκε: "Αμήν, αμήν λέγω σοι, εάν μοι τις γεννηθεί εξ ύδατος και πνεύματος ου δύναται εισελθείν εις την Βασιλείαν του Θεού". Η οποία Βασιλεία ξεκινάει από εδώ από τη γη.

Δευτέρα, 28 Οκτωβρίου 2013

Η Ανάσταση της Καρδιάς!

Μιλώντας για το δρόμο της απάρνησης, θα δούμε πρώτα την απάρνηση από τον κόσμο και στην πορεία, την απάρνηση από τον ίδιο μας τον εαυτό.
Kαλούμαστε να δούμε αυτό τον αγώνα, αυτό τον έντονο πόλεμο εναντίον της κατώτερης αθεϊκής μας φύσης. 
Ένα ρεύμα Φωτός απομακρύνει και διαλύει τα εμπόδια. Όταν ξεκινάμε το δρόμο θα βιώσουμε την απάρνηση. Απάρνηση δεν είναι ούτε εκκεντρικότητα, ούτε μας ζητά να απαρνηθούμε κάτι. Μόνο ανασύρεσαι, καλείσαι, έλκεσαι και κινείσαι προς την απάρνηση, που σημαίνει, ότι δεν έχεις τότε, πάρα μόνο να βαδίσεις. Αυτή είναι η απάρνηση, είναι μεν συνεπής και θετική, εν τούτοις είναι το αποτέλεσμα μιας ουράνιας κλήσης. Είναι "απόσπαση από τη διαλεκτική ζωή" ή το: "σπεύδω σε μια θαυμάσια Ελευθερία!".

Κυριακή, 27 Οκτωβρίου 2013

Ας κατέλθει ο Ουρανός στη γη!

Εργαζόμαστε και διαθέτουμε τον εαυτό μας "για τη δόξα του Θεού, για την πραγματοποίηση της Βασιλείας του Θεού στη γη". Δεν ξεχνάμε αυτά τα λόγια, γιατί αν 
δεν το προσδιορίσουμε, όλο μας το είναι, όλες μας οι ενέργειες μπορεί να χρησιμοποιηθούν για άλλες δραστηριότητες. Και γιατί η πραγματοποίηση του Θεού στη γη;
Αυτό μας ζήτησε ο ίδιος ο Ιησούς ο Κύριος: 
"Ζητείτε τη Βασιλεία του Θεού και τη 
Δικαιοσύνη Του", και προπαντός:
"..Ελθέτω η Βασιλεία Σου, γεννηθήτω
 το Θέλημά Σου ως εν ουρανώ και επί γης.. "
Μ' αυτές τις λέξεις ο Κύριος επανέλαβε και ενίσχυσε, θέλοντας να επεκτείνει στον ανθρώπινο κόσμο, το ρητό του Ερμή του Τρισμέγιστου:"Αυτό που είναι κάτω είναι σαν αυτό που είναι πάνω". Επιβεβαιώνοντας αυτή την αναλογία μεταξύ του "επάνω" και του "κάτω" ο Ερμής δεν έκανε τίποτε άλλο, παρά μια σύγκριση μεταξύ γης και Ουρανού. Να μια εργασία όπου συγκρίνει κανείς 
χωρίς διακοπή τη γη με τον Ουρανό. Και μ' αυτή τη σύγκριση, ο άνθρωπος καταλαβαίνει ποια εργασία να κάνει πάνω στη γη, για να δονηθεί η γη σε αρμονία με τον Ουρανό, να κάνει να κατέλθει ο Ουρανός στη γη..
Αυτή η είναι η πραγματοποίηση του Θείου μέσα στην ύλη, αυτό ονομάζουμε Θεουργία.

Σάββατο, 26 Οκτωβρίου 2013

Η Επανασύνδεση!

Ας επιστρέψουμε στο σπίτι είπε η κοπέλα. Κοίταξε πέρα μακριά, ήταν η ώρα, που ο ήλιος φιλούσε για τελευταία φορά τα βουνά και τη θάλασσα πριν κρυφτεί. 
Είχε ξύπνησε μέσα της μια λαχτάρα, μέσα στη μεγαλύτερη ηρεμία, ξύπνησε πάλι αυτός ο αρχέγονος πόθος. Όμως προσπαθούσε να ουδετεροποιήσει όλα αυτά που προέρχονται από αυτό το "εγώ", καθώς και τους φόβους, και κάθε άρνηση, για να   προχωρήσει σ' αυτό το δρόμο. Σκεφτόταν ότι η περιορισμένη ικανότητα της διάκρισης, δεν μπορεί να συλλάβει. 
"Αν μπορείς, διατήρησε αυτή την ηρεμία, αυτή την άγρυπνη ουδετερότητα. 
Μην την αφήνεις να προκαλεί εντάσεις και πισωγυρίσματα. 
Όταν στέκεσαι σ' αυτόν τον τόπο, είσαι ψηλά, παρατηρείς σκέψεις και συναισθήματα τα βλέπεις με αντικειμενική παρατήρηση, χωρίς αξιολόγηση.Τότε διαπιστώνεις την   αδυναμία σου και γρήγορα η απατηλή καρδιά και το κεφάλι, καθησυχάζουν".

Παρασκευή, 25 Οκτωβρίου 2013

Ένας μικρός περίπατος!

Χρόνια τώρα η Α. άλλαζε σκέψεις και εκμυστηρεύσεις με τη φίλη της την Ε.   Προχωρούσαν ακόμα μια φορά, στο στενό δρομάκι που οδηγούσε στο λόφο που ήταν δίπλα στο σπίτι της. Οι δυο τους έκρυβαν μέσα τους ένα στοιχείο συγγενικό, παρ' ότι η επιφάνειά τους δεν πρόδιδε στο ελάχιστο αυτή τη μυστική τους φλέβα.


- Ξέρεις κάτι; Παρατήρησε η Ε, απόψε έχω την εντύπωση ότι σε καταλαβαίνω καλύτερα κι αυτό με φέρνει πιο κοντά σου, έλα ας μη χάνουμε τον ειρμό, τι μου έλεγες πριν;
- Πολυάριθμες οι απόπειρες έλεγε τώρα η Α. για να συνδεθεί κανείς με το αιώνιο. Βλέπω την ματαιότητα των προσπαθειών μου. Όταν αντιλαμβάνομαι ότι "σάρκα και αίμα δεν κληρονομούν το βασίλειο" σκέπτομαι συχνά, ότι ένας τελείως νέος προσανατολισμός είναι δυνατός για αυτή τη νέα προσωπικότητα που βιάζεται να γεννηθεί. 

Πέμπτη, 24 Οκτωβρίου 2013

Διορθώνουμε την Οδό μας!

Στην νέα αυτή κατάσταση 

θα βρεθεί ο πιστός, ο οποίος   ζητά ν' αναγεννηθεί σε μία    

νέα ζωή με τον Χριστό και αφ' 
ότου ζητά  να βαπτιστεί στο 

Άγιο Πνεύμα,δεν μπορεί πλέον
να έχει σχέση με την αμαρτία. 

Σ' αυτό ο Παύλος είναι 
ξεκάθαρος, και για να το

τονίσει χρησιμοποιεί και πάλι 
το Λόγο του Θεού


Τετάρτη, 23 Οκτωβρίου 2013

Ο Πνευματικά Αναγεννημένος Χριστιανός

Nα δούμε σήμερα ποιο περιεχόμενο δίνει ο Απ. Παύλος στην 

νέα πνευματική ζωή των χριστιανών, όταν λέει: "Τα άνω φρονείτε, μη τα επί της  

γης. Αφού λοιπόν αναστηθήκατε μαζί με το Χριστό, να επιδιώκετε τα αγαθά που 

βρίσκονται στον ουρανό, εκεί που κάθεται ο Χριστός στα δεξιά του Θεού.




Τρίτη, 22 Οκτωβρίου 2013

Τα Επόμενα Βήματα

- Πόση γαλήνη αυτή την ώρα,
πόση θαλπωρή, σαν να κατέβηκαν όλοι οι άγγελοι 
και μας συντροφεύουν έτσι νιώθω, είπε η Α.
- Σε έλκει η θερμότητα, 
ζεστασιά του Πνεύματος κόρη, που όλοι ψάχνουν, 
μα λίγοι τη βρίσκουν.
Oταν πιστεύεις κάτι 
αυτό σε ζεσταίνει, αν δεν πιστεύεις σε τίποτε,
είσαι νεκρός άνθρωπος. 
Αντίθετα μόλις πιστέψεις, ζεις ανασταίνεσαι.
Τι θα μας βοηθήσει να κρατάμε πάντα την πίστη μας σε υψηλή στάθμη; Να ζούμε συνεχόμενα μέσα στη χαρά, μέσα στο Πνεύμα; ρωτούσε τώρα η Α. 
Όταν η Χάρη νεκρώσει αυτή τη γήινη ζωή και η στάθμη της πίστης ανέβει, αυτή η νέκρωση της γήινης ζωής μας διαφυλάττει από πτώσεις κόρη. Για τον άνθρωπο των εγκοσμίων είναι αδιανόητα όλα αυτά, τα θεωρούν μωρία, όμως ο Παύλος πριν δυο χιλιάδες χρόνια διακήρυττε: "νεκρώστε τα μέλη σας τα επί της γης".

3η συνέχεια..

Το Λεύκωμα
Αυτός ο Λίθος λοιπόν (ο Λόγος), είναι που εξουδετερώνει την κατώτερη λειτουργία της ανθρώπινης φύσης μας. Όμως για να έχει εξουσία ο άνθρωπος να ομιλεί το Λόγο του Θεού και να εισακούγεται ο Λόγος του εδώ, στον κάτω κόσμο και στον Επάνω Κόσμο, οφείλει πρώτα να δεχθεί να τον γεννήσει το Πνεύμα το Άγιο, σε μια Δεύτερη Γέννηση.
Όταν η Δύναμη του Πνεύματος του Αγίου εργασθεί εντός σου, έλεγε τώρα η μάνα, θα δώσει   το Λίθο, (το Λόγο) δηλαδή, την πράξη ολοκληρωμένη, έτοιμη προς ενέργεια που θα διαλύσει το λέρωμα. Η σειρά είναι έργο, πράξη, εκτέλεση.

Ο μικρός Δαυίδ είχε 

προμηθευτεί
πολλά Λιθάρια (Λόγους)
στο ποιμενικό του σακίδιο. Ένα μόνο Λιθάρι, (ένας μόνο Λόγος), και η Χάρη του Θεού που ήταν μαζί του, τον κατέστησε ικανό να πραγματοποιήσει το έργο, να παράγει την πράξη, και να εκτελέσει την αποστολή του. Να βρει δηλαδη το στόχο, να εξοντώσει, να εξουδετερώσει τον σαρκικό άνθρωπο, τον προκλητικό γίγαντα Γολιάθ, ώστε να θαυμάσουν όλοι τον μικρό ήρωα.

Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου 2013

Λεύκωμα .. (II)

Η ιστορία μας συνεχίζεται. Μετά από κάθε μήνυμα, στάλαζε μέσα στην κόρη πανάκριβη, αλλά πικρή η Αλήθεια.



Μεγαλωμένη μες το λιοπύρι, πεντάρφανη και ταπεινωμένη απ' τη ζωή η μάνα. Ήρθε στη πόλη μικρή κοπέλα κι εργάστηκε σκληρά. Πόσο άργησε η κόρη να γνωρίσει τη μάνα. Ήταν και ταπεινή, αλλά και ταπεινωμένη. 
Μόνη μου μεγάλωσα, έλεγε, όταν το βραδάκι καθόταν με τη θυγατέρα της μπροστά στο τζάκι κι όλο κάτι έπλεκε, δεν άφηνε τα χέρια της χωρίς να κάνουν κάτι. Να θυμάσαι κόρη έλεγε, όλα μ' αυτά τα χέρια σου θα τα κάνεις. Ποτέ μη πεις "βαριέμαι", ποιος να επινόησε άραγε αυτή τη λέξη; Για να επιβιώσω κόρη, σκλήρυνα όπως το διαμάντι, ανδρώθηκα μες τη ζωή. Δύσκολα χρόνια, όμως σαν ήρθε η ώρα, ένιωθα αυτό το Κάτι εδώ μες την καρδιά, να με σπουδάζει, ν' αλλάζει μέσα μου τα πάντα. Σιγά σιγά, ανεπαίσθητα άρχισε να έρχεται, ήταν τότε, που κατάλαβα ότι κάθε λογής ηδονή, γεννούσε αμέσως μετά την οδύνη. Μέχρι που είπα, πετάω μακριά τις ηδονές αυτού του κόσμου. Και σταμάτησαν να έρχονται και οι οδύνες. Αυτό συνέβη τότε, που δεν ερχόταν πια, ούτε μια χαρά, ούτε όμως και πόνος. Μόνο κατανόηση καταστάλαζε σαν βάλσαμο στην ψυχή μου. 

Εκείνο το βράδυ, καθισμένες μπροστά στο τζάκι η κόρη της, της ζήτησε, τα σημάδια του  Κυρίου, μα η μάνα δεν ξέρει πως να μιλήσει, γιατί είναι γεμάτη απ' τη μακαριότητα της Αγάπης Του.

Έλεγε λοιπόν, ότι δεν μπορεί να περιγραφεί σε καμιά γλώσσα, αλλά όταν ένα σπάνιο άτομο, ζήσει την αληθινή Αγάπη, είναι σαν να βλέπει τον ίδιο τον Κύριο μέσα στην ύπαρξή του. Μόνο να το γευθείς μπορείς, έλεγε, δεν μπορεί να το συλλάβει κανείς με τη σκέψη, τη λογική ή με επιχειρήματα. Νους και διάνοια μόνο σύγχυση δημιουργούν.Έγινα σαν ένα κύπελλο κόρη, ξεχειλίζω από το ελιξίριο της Αγάπης Του. Εκείνος ξυπνά την επιθυμία να τον ακολουθώ ακατάπαυστα. Η ύπαρξη αυτής της Αγάπης οφείλεται στη ωραιότητα, και το κάλλος του Αγαπημένου μας. Εκείνος έβαζε μέσα μου αυτή την έλξη, αλλιώς δεν θα μπορούσα να Τον ακολουθήσω. Αυτό θα ζητάς, να σε έλκει με την Αγάπη Του. Που να βρεθεί πόνος μέσα μου, όταν ο Αγαπημένος μου μεταδίδει όλη τη δύναμη της Αγάπης Του;

- Πως θ' αυξηθώ σ' αυτό το δρόμο  μάνα;  τη ρωτούσε ..
- Να κυνηγάς την Αλήθεια, να μην ενδιαφέρεσαι για κανένα άλλο θήραμα. Όλες οι σκέψεις σου, ακόμα και όταν είναι ωραίες σαν λουλούδια, είναι αγκάθια στην καρδιά, αν δεν κατευθύνονται προς τον Αγαπημένο. Βλέπω τη σπίθα της Αγάπης γι' αυτό όταν μιλάμε μαζί, η ψυχή σου χαίρεται. Κι όταν απομακρύνεσαι απ' τη φωτιά του Πνεύματος παγώνεις.

Όταν θα ανάψει η φωτιά αυτής της Αγάπης θα 'ναι  καλά, επειδή σ' αυτή τη φωτιά καίγονται όλοι οι πειρασμοί και οι επιθυμίες. Δεν ακολουθείς μεθόδους εδώ, τυπικά, ή τελετές. Ένα μόνο έχεις ανάγκη κόρη, να ζητάς να εγγραφεί  μέσα στην πλάκα της νέας σου καρδιάς, όλος ο Λόγος της Γραφής, ώστε να έχεις πρόχειρα τα "κεκαυμένα λιθάρια" (τα εδάφια) του Λόγου. Όταν έρθει, θα σε έλξει προς τον Εαυτό Του ο   Πατέρας, τότε σε αναγεννά θυγατέρα, και αφού σπουδάσεις το Λόγο, ο λόγος σου κόρη, "θα είναι κεκαυμένος εν τω βάθει του χωνευτηριού"


Όταν φτάσεις στο σημείο να ενωθείς βαθιά με το Θεό και όσο θα εμβαθύνεις, ο Λόγος που θα εξέρχεται από το στόμα σου θα είναι εμπλουτισμένος με Σοφία, Αγάπη, Γνώση Θεία. Κατά την ένωση αυτή πυρακτώνονται τα στοιχεία της σάρκας, κεραυνοβολούνται. Ο γήινος άνθρωπος διαλύεται. Αυτός ο Λόγος, (ο εμπλουτισμένος Λίθος) εναντίον της απατηλής καρδιάς, την αφοπλίζει, ώστε να μην μπορεί να δημιουργεί κρύφια. Αυτός ο "κεκαυμένος Λίθος" (ο Λόγος), θα είναι πάντα σε ενέργεια για να κατακαίει και να ξεριζώνει τα κρύφια που αναφύονται από την καρδιά, διότι αυτός ο Λόγος πάντα θα την αφοπλίζει. 


Έλα θυγατέρα, ρίξε κι άλλο ξύλο στη φωτιά, έχουμε να μιλήσουμε, θα πούμε πολλά ..έλα, έλα κοντά ν' ακούσεις..

Το Λεύκωμα

H κόρη ήταν νέα και μέσα στην απλότητά της, φάνταζε διάφανη. Είχε μια εσωτερική   κληρονομιά που την είχε τοποθετήσει στο μονοπάτι της Σωτηρίας. 
Είχε και τη μητέρα που ήταν γεμάτη σύμβολα. Μιλούσε με συμβολισμούς και προσπαθούσε να μάθει στην μοναχοκόρη της να αποσυμβολίζει τα πεπραγμένα και να προχωρά. 


Η κληρονομιά από τις εμπειρίες όλης της ανθρωπότητας - συμβολίζεται με τη μορφή του πατέρα, της έλεγε, και εργάζεται με την θεϊκή ιδέα της κλήσης για Σωτηρία - που συμβολίζεται με τη μορφή της μητέρας. 

Από την αρχή υπήρχε μια αγνή δεκτικότητα στην κόρη και η εκπαίδευση από τη μητέρα στάλαζε στην ψυχή της.

Θα μάθεις τις διαφορές μέσω πολλών εμπειριών, της έλεγε η μάνα. 

Θα μάθεις να αποσυμβολίζεις κάθε εμπειρία, διότι αν λάβεις όλα όσα περνάς μόνο 
κυριολεκτικά, θα προκαλέσεις βάσανα, και θα επιφορτιστείς ενοχές.

Κυριακή, 20 Οκτωβρίου 2013

Εσωτερικός Δρόμος!

Όταν ο νους αποκαθαρθεί, αφοσιώνεται σταθερά στη λατρεία του Κυρίου, χωρίς η σκέψη να παρασύρεται από τα ζεύγη των αντιθέτων, λύπη χαρά-μέρα νύχτα, διότι το

να παραβιάσουμε το νόμο αυτό, δεν είναι αυτό το λάθος, ή η αμαρτία, δηλαδη ότι παραβιάσαμε ένα συμβατικό κανόνα, αλλά λάθος είναι εκείνο που κάνει τον άνθρωπο να παρεκκλίνει απ' την πορεία του προς το Θεό. 

Αυτή είναι η κεντρική αιτία της σκλαβιάς του, υπάρχει δηλαδή άγνοια, υπάρχει επιβολή εξουσίας από το μικρό πεπερασμένο εγώ, που ζητάει αυτό που νομίζει δικό του όφελος, δικό του   συμφέρον, δική του ευτυχία.Όταν αυτό μας ανοιχτεί από πάνω και το δούμε, η άγνοια θα κατανικηθεί το λάθος θα σβήσει, ο Δρόμος θα βρεθεί, και θα αφιερωθεί ο άνθρωπος στη λατρεία του Θεού.

Σάββατο, 19 Οκτωβρίου 2013

Βρήκαμε το Κλειδί !

To κλειδί που ανοίγει όλες τις ουράνιες ευλογίες είναι ο Λόγος Θεός. Το Ευαγγέλιο όταν είναι παρών ο Λόγος μέσα μας, είναι Πηγή Ζωής κι όταν λείπει το κλειδί - δηλαδή ο Λόγοςτότε η θεωρία του "να μη αντισταθείς  στο κακό" παραμένει "νεκρό" γράμμα!


Όταν όμως ο Χριστός Λόγος
περάσει μέσα μας, Αυτός τα κάνει όλα.
Κρατάει την προσοχή 
στραμμένη προς τα μέσα, 
και όλα τα κακά φεύγουν, 
δεν μπορούν ν' αντέξουν.
Η φωτιά του Πνεύματος
καθιστά το μέσα μας
τόπο πολύ θερμό, για αυτά.
Όλα λοιπόν τα πάθη, οι κακές έξεις
αποχωρούν ένα ένα, όχι στα κρυφά,
αλλά διακηρύσσοντας   ανοιχτά ότι δεν μπορούν    
να μείνουν μέσα μας όταν είναι Παρών ο Θεός Λόγος, όταν όλα τα κακά νικηθούν,
και εκδιωχθούν τη θέση τους παίρνουν οι θετικές ιδιότητες. Τότε δεν υπάρχει η πάλη και ο αγώνας, αντικαθίστανται από τη Γαλήνη και τη Μακαριότητα.

Πέμπτη, 17 Οκτωβρίου 2013

H Ανθρώπινη Ενοχή !

Και είπε ο Θεός: "Aς κάμωμεν άνθρωπον κατ εικόνα ημών, καθ' ομοίωσιν ημών".


Eκείνος έκαμε τα δύο εν, και έλυσε το μεσότοιχο του φραγμού. Τα δυο έκαμε εν, τους Εθνικούς και τους Ισραηλίτες. Σκοπός Του, να κτίσει έναν άνθρωπο, 
και από τη γέννησή του και μετά,   φτιάχνει αυτό τον άνθρωπο που ο Θεός θέλει. Και όταν τελειώσει αυτούς τους δυο λαούς, θα τους κάνει Ένα λαό και θα φέρει Ειρήνη!

"Μην έχεις άλλους Θεούς πλην Εμού". (Έξοδος 20:3.4). Βέβαια είμαστε στη Χάρη, και αυτό μας ωθεί να υιοθετούμε το Νέο Νόμο. Όλα να γίνονται μόνο για τον Κύριο της Αγάπης και της Χάρης. Αυτός ο νέος αιώνας μας λέει, ότι είναι η εποχή που μπαίνουμε στην τρίτη ημέρα από Χριστού. Μία ημέρα για τον Κύριο χίλια χρόνια. "Εν τη τρίτη ημέρα θέλει μας αναστήσει.." (Ωσηέ 6:2), "..Έλθετε, κι ας επιστρέψουμε στον Κύριο..".

Ο Παράδεισος Έρχεται στη Γη!

Εκείνος έκτισε και συνεχίζει να τελειοποιεί τον άνθρωπο. Γνωρίζουμε ότι τα πάντα συνεργούν προς το αγαθό, αν είσαι καλεσμένος, θα σε ετοιμάσει για το Ουράνιο Κάλεσμα. 

Aναρωτιόμαστε ίσως πόσο τον   αγαπάμε, όμως ο Κύριος είχε σκοπό για μας την υιοθεσία, έτσι θα πούμε: "είμαστε προορισμένοι για την υιοθεσία!". Eκείνος θα το κάνει αυτό, θα μας κάνει σύμμορφους της εικόνος του Υιού Του. Να μην συμμορφώνομαι με την εικόνα του κόσμου, αλλά με την εικόνα του Υιού Του. Τότε αρχίζω και βλέπω τέσσερα πράγματα να λειτουργούν.

Πρώτον: χρειάζομαι να γνωρίζω πολύ καλά το Λόγο του Θεού. O Λόγος με αγνίζει, με καθαρίζει, με κάνει να γίνομαι σύμμορφος της εικόνας Του. Ποτέ δεν θα είμαι σε σημείο να είμαι γεμάτος από το Λόγο Του, αν δεν πεινάω συνεχόμενα για το Λόγο Του. Χρειάζομαι το Λόγο του Θεού στη ζωή μου, γι αυτό θα σηκώσει πολλές διακονίες στις μέρες μας ο Κύριος.

Το Φως Του Κόσμου !

Στον Χριστό ήταν Ζωή, και η Ζωή ήταν το Φως των ανθρώπων και το Φως, δηλαδή η Ζωή, στο σκοτάδι φέγγει και το σκοτάδι δεν κατέλαβε αυτό".


Δεν έχει απλά Ζωή ο Χριστός, άλλα είναι η ίδια η Ζωή. Όταν έρχεται μέσα στην καρδιά σου, τότε έρχεται μέσα σου αυτόματα η ίδια η Ζωή, το σκοτάδι διαλύεται και το Φως της Ζωής του Χριστού αρχίζει να ενεργοποιεί τα σωματικά σου κύτταρα. 
Δεν έρχεται όμως μέσα σου, αν δεν τον καλέσεις. Αυτό είναι το μεγαλείο του ανθρώπου. Δημιουργήθηκε κατ' εικόνα και ομοίωση του Θεού. Η ευθύνη είναι πάνω στον άνθρωπο  διαφορετικά δεν θα ήσουν κατ' εικόνα Του.

Τετάρτη, 16 Οκτωβρίου 2013

Βλέπουμε Αυτά που δεν Φαίνονται!

Ανοίγοντας τα πνευματικά μας μάτια μπορούμε να δούμε Αυτόν που είναι Αόρατος. 
Με τα μάτια της πίστεως, ξεκινάμε δια της ακοής, και φτάνουμε: "Eκ πίστεως εις πίστιν"."Ο δε δίκαιος θα ζήσει εκ πίστεως".(Ρωμ.1:17).

Σαν φωνή Θεού είναι η πίστη,
αφού ανταποκριθείς, έρχεται μετάνοια και πίστη, και υπακοή. Αν ο Αληθινός δεν σου μιλήσει, ο λόγος που μελετάς γίνεται "σκέτο γράμμα" και δεν αγγίζεσαι. Χρειάζεται η πίστη, δια πίστεως βλέπεις να έρχεται ο Χριστός, να κτυπά τη θύρα της καρδιάς σου και σου ζητάει να ζει μέσα σου. 
Να στρώσεις το τραπέζι για Εκείνον και για σένα. Από εκεί και πέρα, ακούγοντας ή μελετώντας το Λόγο Του, αγγίζεται ο εσωτερικός μας άνθρωπος. Αυτός ο εσωτερικός μέσα σου είναι Χριστός! Αυτόν τον Χριστό συνέλαβες, τον κυοφόρησες, και  πρόκειται τώρα να γεννηθεί, και να αρχίσει να μεγαλώνει!

Τρίτη, 15 Οκτωβρίου 2013

Τα Ποτάμια του Θεού!

Υπάρχουν πείρες που περάσαμε κι άλλες που θα περάσουμε. 

"Eπισκέπτεσαι τη γη και ποτίζεις αυτήν, 
της χαρίζεις αφθονία, την πλημμυρίζεις αγαθά".
"Με νερό Θεέ, γεμίζεις το ποτάμι Σου, φροντίζεις την καρποφορία της γης, 
έτσι καθώς την προετοιμάζεις. 
Δίνεις στα αυλάκια της να πιουν, το σβολιασμένο 
χώμα της ισιώνεις,
την απαλύνεις με την ήρεμη βροχή κι ευλογείς το κάθε της βλαστάρι".
Ψαλμ.65:10.

"Ο Ποταμός και οι ρύακες Αυτού 
θα ευφράνουν την πόλη του Θεού!"
Υπάρχει αυτό το ποτάμι! Ησαΐας 41:18.
Αν θέλεις θα ανοίξει ποτάμια σε σένα να βρίσκεσαι σε ψηλά μέρη. Μας καλεί στο Όρος Του, να ετοιμάσουμε κατοικία σε ψηλά μέρη. Μπορείς να κατεβαίνεις στην πεδιάδα, να ανεβαίνεις όμως στο Όρος.

Δευτέρα, 14 Οκτωβρίου 2013

Η εορτή των σκηνών.

O Xριστός θέλει να γίνει Κύριος στην ζωή μας! Η γιορτή αυτή ήταν ακριβώς για τον Κύριο. H γιορτή της Σκηνοπηγίας μας μιλάει για  επτά ημέρεςΟ αριθμός αυτός είναι ο αριθμός της τελειότητας. 


Η γιορτή του Πάσχα, αντιπροσωπεύει τη Σωτηρία μας. Δεν αρκεί όμως. Η γιορτή της Πεντηκοστής είναι το βάπτισμα στο Πνεύμα. Παρόλα τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος δεν φτάνουμε στην τελειότητα. Περνάμε δια μέσου των χαρισμάτων και βαδίζουμε προς την τελειότητα. Όμως με τη γιορτή της Σκηνοπηγίας που είναι η πείρα της Κυριότητας εισερχόμαστε στο ξεκίνημα της τελειότητας. (Λευιτικό 23:  33).
Γνωρίσαμε τον Κύριο ως Σωτήρα, ως Βαπτιστή, θα τον γνωρίσουμε και ως Κύριο. Γι'αυτό θα περάσουμε από τη  γιορτή της Σκηνοπηγίας. Ξεκινάμε να λάβουμε   Σωτηρία, και βαδίζουμε για την απόκτηση της Βασιλείας, που κήρυξε ο Ιησούς δια του καταπετάσματος της σαρκός Του, και δια του Αίματος Του, στα Άγια των Αγίων, και έχουμε όλοι πρόσβαση δια πίστεως, στον Ουράνιο Θρόνο του Θεού. Εκεί αρχίζει μια άλλη επεξεργασία δια Πνεύματος Αγίου, όπου ο Θεός γίνεται Κύριος κατά πάντα στη ζωή μας.

Κυριακή, 13 Οκτωβρίου 2013

Το πνεύμα του Αντίχριστου

O Λόγος του Θεού μας λέει ότι το πνεύμα του Αντίχριστου θα προσπαθήσει να πλανήσει ακόμα και τους εκλεκτούς.

Καταλαβαίνετε λοιπόν, πόσο τέλεια
"παραλλαγή" έχει η διδασκαλία του από την Αλήθεια, ώστε να μην μπορούν να την διακρίνουν εύκολα και οι εκλεκτοί του Κυρίου. Γι' αυτό οι απόστολοι τον χαρακτήρισαν ως Αντίχριστο, ενώ ο Απόστολος Παύλος μιλά για "υιό   απωλείας", (B' Θεσ.2:3), χαρακτηρισμό που χρησιμοποιεί και ο Κύριος για τον Ιούδα τον Ισκαριώτη ο οποίος αν και είχε εκλεγεί από τον Ιησού Χριστό ως "υιός σωτηρίας" επέλεξε ο ίδιος την οδό της "απώλειας".
Ο αντικειμενικός σκοπός του πνεύματος του αντιχρίστου, είναι να πλανήσει τον άνθρωπο και να τον οδηγήσει στην απώλεια. Ο ευαγγελιστής Ιωάννης, όταν αναφέρεται σ' αυτούς που έχουν το πνεύμα του αντιχρίστου γράφει: "..έτσι τώρα αντίχριστοι πολλοί έχουν γίνει, κι από αυτό γνωρίζουμε ότι είναι έσχατη ώρα. Από μας εξήλθαν αλλά δεν ήταν από εμάς..".(Α'Ιωάν.2:18).

Σάββατο, 12 Οκτωβρίου 2013

Η Βασιλεία του Θεού στη Γη !

"Ιδού γαρ η Βασιλεία του Θεού εντός υμών έστιν."  Λουκ.17:21.

Όσο ο άνθρωπος δεν γνωρίζει τον εαυτό του η Βασιλεία του Θεού δεν μπορεί να έρθει στη γη. Γιατί η Βασιλεία δεν βρίσκεται εκεί που αυτός την ζητά. 
Δεν είναι μια υλική πραγματοποίηση, 
αλλά μια πνευματική, μια κατάσταση συνείδησης. Αν αλλάξει η κατάσταση της συνείδησης, θα αλλάξει με μια κατάλληλη γνώση. Χρειάζεται καιρός,
οι άνθρωποι δεν θα αλλάξουν έτσι με την πρώτη, είναι απόλυτα αδύνατο. 
Η ανθρωπότητα χρειάζεται να καταλάβει
ότι η ευτυχία της δεν είναι δυνατή
παρά με την ένωση όλων των κρατών.
Αλλά για να γίνει αυτό, οφείλει να αλλάξει πρώτα η ανθρώπινη φύση, να   συλλάβουμε τη Θεία Δικαιοσύνη και να αποβάλουμε την ανθρώπινη δικαιοσύνη.  
Η Θεία Δικαιοσύνη επικυρώνει περισσότερο τους σκοπούς και τα κίνητρα, δηλαδή     τις σκέψεις και τα συναισθήματα, από τις πράξεις. 

Παρασκευή, 11 Οκτωβρίου 2013

Αιρέσεις και Σχίσματα!



H AΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΧΑΡΙΤΟΣ ! 
Σήμερα αν ακουστεί κάποιος να μιλά για Αλήθεια, να μιλά για Χριστό, αντιμετωπίζεται με επιφύλαξη και ωστόσο ο φόβος υπάρχει, επειδή οι περισσότεροι έχουν άγνοια, όσον αφορά την ουσία της πίστης τους.



Πέμπτη, 10 Οκτωβρίου 2013

Το Μέγα Έργο!

"ΕΝΟΤΗΣ ΕΝ ΤΗ ΠΟΛΛΑΠΛΟΤΗΤΙ..! ΚΑΙ ΠΟΛΛΑΠΛΟΤΗΣ ΕΝ ΤΗ ΕΝΟΤΗΤΙ..!" 


"Ο λόγος γαρ του Σταυρού τοις μεν απολλυμένοις μωρία εστί, τοις δε σωζομένοις 
ημίν δύναμις Θεού εστί..." (Α' Κορ. 1:18). Ένας από τους πρωταρχικούς στόχους της δύναμης που καλείται σατανάς είναι να διαιρεί τους ανθρώπους επειδή γνωρίζει ότι έτσι είναι σε θέση να τους ελέγχει και μ’ αυτό να διατηρεί τη βασιλεία του. Ο Λόγος μας προτρέπει,"να σπουδάζουμε" ώστε να διατηρούμε την "Ενότητα". 
Ωστόσο, ενότητα δεν σημαίνει να υποταχθούμε όλοι στην ίδια οργανωτική δομή κάποιου δόγματος γιατί η δική μας ενότητα είναι "πνευματική", και είναι η εκτίμηση και η αναγνώριση των διαφορών μας, γιατί αληθινή ενότητα υπάρχει στη 
δ ι α φ ο ρ ε τ ι κ ό τ η τ α και όχι στην ομοιομορφία. Όλη η φύση γύρω μας αντανακλά την Αγάπη και Σοφία Του, για τη μεγάλη ποικιλία και την διαφορετικότητά της. Κάθε οργανικό και ανόργανο είδος, κάθε ανθρωπος, ή σύνολο ανθρώπων, έχει την δική του ιδιομορφία και οι διαφορές αυτές είναι σχεδιασμένες για να δημιουργούν, α λ λ η λ ο σ υ μ πλ η ρ ώ σ ε ι ς και όχι  α λ λ η λ ο σ υ γ κ ρ ο ύ σ ε ι ς. 

Aπάντηση σε μια Καυτή ερώτηση !



"ΓΙΑΤΙ Ο ΘΕΟΣ ΑΦΗΣΕ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΤΟΣΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΣΩΣΕΙ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΟΣΤΕΙ ΤΟΣΑ ΠΑΘΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΕΙΝΑ ΣΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΤΗΣ;" 

Τα έργα που θα έχει κάθε 
"Νέο Κτίσμα εν Χριστώ", 
είναι οι καρποί της Δικαιοσύνης 
που θα αποβλέπουν 
στη Δόξα της Χάριτος 
και τον έπαινο Εκείνου! (Εφεσ.1:6).

 Η πίστη προηγείται και θεμελιώνεται στη Δικαιοσύνη Του, ενώ η Ειρήνη ολοκληρώνει τη συμφιλίωση του Πατέρα με εσένα, τον δικαιωμένο, που θα ζεις πλέον, 
"μέσα στην Καρδιά και το Πνεύμα το Χριστού!" 
Eσυ, λαμβάνεις την σφραγίδα του Πνεύματος, και την εγγύηση ότι ο Πατέρας σε Υιοθέτησε, και από κει, αρχίζει η οικοδομή, και η καρποφορία σου, που αποβλέπει στη μαρτυρία και αλληλο οικοδομή των άλλων μελών του Σώματος Αυτού.(Ρωμ.8:9, και, 12:4-8).

Ώστε όποιος θεωρεί τον εαυτό του οικονόμο των Μυστηρίων Του, καταλαβαίνει, ότι τον έπαινο θα τον λάβει από Εκείνον κι όχι από ανθρώπους, που λαμβάνουν τη δόξα ο ένας από τον άλλο. 

Τετάρτη, 9 Οκτωβρίου 2013

Παγκόσμια Σωτηρία!

"Έστω ο Θεός αληθής πας δε άνθρωπος ψεύστης".(Ρωμ. 3: 4). 

Δύο μεγάλα γεγονότα:
"Παγκόσμια Σωτηρία" και
"Συμφιλίωση των πάντων", είναι πραγματικά γεγονότα για τα οποία μιλάει η Γραφή. Πως θα βεβαιωθούμε αν αυτά είναι πραγματικά ή όχι; Να ρωτήσουμε το Θεό. Και γιατί το Θεό και όχι τους ανθρώπους; Γιατί μόνο ο Θεός μπορεί να μας πληροφορήσει γι αυτά. 
Ο Ιησούς διακήρυξε για τον εαυτό Του, ότι είναι η Αλήθεια και το Πνεύμα το Άγιο ονομάζεται Πνεύμα της Αληθείας, αλλά και ο Λόγος Του Θεού είναι Αλήθεια.Ο Ιησούς Χριστός, λέει στην προσευχή του προς τον Ουράνιο Πατέρα Του:
"Αγίασον τους μαθητές, εν τη Αληθεία Σου, ο Λόγος ο δικός Σου Αλήθεια είναι"(Iωάν.17:17).

Έτσι κι εμείς θα ανατρέξουμε στο Λόγο του Θεού, στην Αγία Γραφή, για να βεβαιωθούμε γι αυτά τα μεγάλα γεγονότα την Παγκόσμια Σωτηρία και την Συμφιλίωση των Πάντων. Ο αποκαλυπτής των Mυστηρίων του Θεού Απόστολος Παύλος μας λέει ότι: 
"εις Οικονομίαν του πληρώματος των καιρών ανακεφαλαιώνονται (ενώνονται) τα Πάντα (εν τω Χριστώ), μέσα στο Χριστό, τα επί τοις ουρανοίς και τα επί της γης, εν αυτώ". (Εφεσ.1:10). O Παύλος γράφει: 
 "..μέσα σ' Αυτόν ευαρεστήθηκε να κατοικήσει όλη η Δημιουργία (παν το πλήρωμα) και να συμφιλιώσει  (να αποκαταλλάξει) τα Πάντα εις Αυτόν," (τον Χριστόν) που έφερε την Eιρήνη με του Σταυρού Του το Αίμα.." (Koλ.1:20-21).

Τρίτη, 8 Οκτωβρίου 2013

"Eγώ Είμαι η Ανάσταση και η Ζωή"

Ότι χρειαζόμαστε είναι Ζωή "Εν Χριστώ" και Ζωοποίηση.
Ο Χριστός είπε: "Εγώ είμαι η Ανάσταση και η Ζωή". (Ιωάν.11:25).


Όταν ζωοποιηθούμε θα πάψουν για μας το πένθος, η αμαρτία και τα διάφορα παθήματα, κι όταν καταργηθεί ο θάνατος στο τέλος, η αμαρτία σαν πράξη και σαν γεγονός θα εξαλειφθεί τελείως από το Σύμπαν.
Εκείνο που διέκρινε τον Κύριο και Σωτήρα μας από τους ανθρώπους που ήταν γύρω Του ήταν ότι Αυτός είχε Ζωή εν Αφθονία, ήταν κάτοχος αυτής της ίδιας της Ζωής. 
Εκείνος  ήταν τόσο γεμάτος από ζωή, ώστε μπορούσε να χορηγεί ζωή, ζωτικότητα στους άλλους. Αν εκείνοι που ήταν γύρω Του άγγιζαν λεπρό, ήταν ακάθαρτοι σύμφωνα με το Νόμο. Όταν όμως ο Χριστός άγγιζε λεπρό, η λέπρα καθαριζόταν. (Ματθ.8:2-3).

Δευτέρα, 7 Οκτωβρίου 2013

Το Πρόβλημα του Κακού!

Γνωρίζουμε ότι το πρώτο αμάρτημα ήρθε απ' έξω, ο πειρασμός όμως δεν επαναλήφθηκε. Πιθανόν ο Αδάμ να μην υποχωρούσε για δεύτερη φορά στον πειρασμό. Εν τούτοις όμως ο Αδάμ εξακολούθησε να αμαρτάνει.


Προσπάθησε, χωρίς βέβαια να ωφεληθεί να κρύψει την ντροπή του, κρύφτηκε από τον Θεό Πατέρα, αισθάνθηκε αμαρτωλός. Καμιά άλλη αιτία μπορεί να βρεθεί στην πορεία του αυτή, ειμή μονάχα τα λόγια του Θεού. Η ποινή της αμαρτίας ήταν θάνατος.

H ενέργεια του θανάτου άρχισε ευθύς αμέσως από τη στιγμή που έφαγε τον απαγορευμένο καρπό. Ο θάνατος ήταν εκείνος που οδήγησε τον Αδάμ από την μια αμαρτία στην άλλη, έτσι ώστε η αμαρτία δεν ήταν δεν ήταν πια μια μεμονωμένη πράξη που πέρασε και έφυγε, αλλά ήταν το παρόν γεγονός, γεμάτο από πόνους, που επίμονα τον βασάνιζε. 
Δεν υπάρχει καμιά Γραφική μαρτυρία ότι έγινε κάποια αλλαγή στη φύση του Αδάμ. Ο Θεός μίλησε με γλώσσα πολύ καθαρή. Εκείνο που έχασε ο Αδάμ ήταν η Ζωή. Δεν ήταν ανάγκη να πει ο Θεός στον Αδάμ ότι θα γινόταν αμαρτωλός, διότι αυτό υπήρχε μέσα στο θάνατο. Ο Αδάμ έγινε ακριβώς όπως και οι απόγονοί του, όταν ο θάνατος πλέον είχε μπει.

"Εφ' ώ Πάντες Ήμαρτον"

Όλες οι προσπάθειες, για να εξηγηθεί το πως η αμαρτία πέρασε σε μας, οι οποίες δεν αναγνωρίζουν το θάνατο, σαν μέσο της διαβίβασης, οδήγησαν τους ανθρώπους στο να πλανώνται σε σύννεφα χίμαιρας σκέψεων απ' τις οποίες και οι εξοχότεροι 
των θεολόγων δεν μπορούν να ξεφύγουν.


Ο Αδάμ δεν απειλήθηκε ότι, 
αν αμάρτανε, θα γινόταν αμαρτωλός. Απειλήθηκε μόνο ότι η αμαρτία θα έφερνε θάνατο. Ο θάνατος είναι εκείνος που τον έκανε αμαρτωλό.
Το ίδιο έκανε και στους απογόνους του. Αυτοί κληρονόμησαν τη θνητότητα, με την οποία θνήσκοντες θα τους έφερνε στην τελική
κατάσταση του θανάτου, δηλαδή σε πορεία φθοράς της ζωής. Γεννήθηκαν για να πεθάνουν.Το γεγονός αυτό είναι η δύναμη που εμποδίζει αυτούς να πράττουν έργα δικαιοσύνης. Ο θάνατος είναι που τους κάνει αμαρτωλούς. Αυτή είναι η "στέρηση"   που κάνει τους ανθρώπους να ενεργούν ενάντια στη συνείδησή τους και στη φύση τους. Δεν είναι η αμαρτία αλλά ο θάνατος που πέρασε σε όλους τους ανθρώπους (εφ' ώ θανάτω πάντες ήμαρτον). Κακώς η μετάφραση γράφει "επειδή πάντες ήμαρτον"(Ρωμ.5:12-17).

Πως ήρθε σε μας ο Θάνατος;

Πως συμβαίνει και η αμαρτία του Αδάμ, επέφερε καταστροφή πάνω στο ανθρώπινο γένοςΤι μεταβιβάζεται που κάνει όλους τους απογόνους του Αδάμ αμαρτωλούς;


Πολλές λαθεμένες ερμηνείες 
με τις θεωρίες τους προσφέρονται σαν εξηγήσεις αυτού του γεγονότος που μας προκαλούν έκπληξη. Εν τούτοις όλοι ομολογούν το γεγονός ότι καμιά από τις θεωρίες δεν είναι ικανοποιητική. Όλες αυτές βασίζονται στην παραίτηση της  κακής ερμηνείας σε μια μονάχα φράση.Όταν αυτό το λάθος διορθωθεί ολόκληρο το ζήτημα γίνεται φανερό και οι δυσκολίες εξατμίζονται σαν ομίχλη, όταν ανατέλλει ο ήλιος. Στην επιστολή προς Ρωμαίους (5:12) διαβάζουμε: "..Γι αυτό όπως έτσι ακριβώς, από έναν άνθρωπο η αμαρτία πέρασε στον κόσμο, και δια της αμαρτίας πέρασε (ήλθε) ο θάνατος (εφ’ ώ) ένεκα του οποίου, (εξαιτίας του οποίου) πάντες έγιναν αμαρτωλοί (εφ’ ώ) - επί του οποίου - πάντες ήμαρτον!"