Δευτέρα, 30 Σεπτεμβρίου 2013

Σωτηρία "εν τω Χριστώ"

Μέσα στον Υιό της Αγάπης Του ο Θεός συνάθροισε την Εκκλησία, η οποία ήταν για να συμπληρώσει το Χριστό για την Εργασία Του της Σωτηρίας που περιλαμβάνει και αγκαλιάζει ολόκληρο το Σύμπαν.

Ο Θεός μας προόρισε γι' αυτό 
το έργο προ χρόνων αιωνίων.
 Όταν ο Χριστός κατά τη συμπλήρωση του Χρόνου, έχυσε το πολύτιμο αίμα Του πάνω στο Σταυρό η Σωτηρία μας "εν Αυτώ" πραγματοποιήθηκε.


Κυριακή, 29 Σεπτεμβρίου 2013

Η συμπλήρωσή μας εν Χριστώ

Μέσα στο Χριστό είναι κρυμμένοι όλοι οι θησαυροί της Σοφίας και της Γνώσης του Θεού. Όποιος λοιπόν γνωρίζει κατά βάθος το Χριστό γνώρισε όλη τη Σοφία και τη Γνώση του Θεού. Οι σοφοί του κόσμου δεν γνώρισαν το Θεό με τη σοφία τους.

 Οι Έλληνες σοφοί μας πληροφορεί 
ο λόγος του Θεού 
ζητούσαν σοφία. 
Αυτό που έγινε επί του Σταυρού, δηλαδή η θυσία του Χριστού, ήταν μωρία κατ' αυτούς, αλλά για τους Χριστιανούς ήταν το Σοφό Σχέδιο του Θεού για τη Σωτηρία του Σύμπαντος.


Σάββατο, 28 Σεπτεμβρίου 2013

Άγιοι και Άμωμοι

Μας εξέλεξε όχι μόνο για να σωθούμε, αλλά και να είμαστε άγιοι και άμωμοι.
Η αγιοσύνη αποδεικνύει την αμαρτία και η αμαρτία εκτοπίζει την ατέλεια.



Εκείνος που δεν αναγνώρισε την ατέλειά του, δεν μπορεί να καταλάβει τη μεγάλη   χαρά και ευχαρίστηση της τέλειας απελευθέρωσής του από κάθε ατέλεια. Μόνο όσοι ένιωσαν τα πικρά αποτελέσματα της αμαρτίας στη ζωή τους, μπορούν να αγάλλονται πάνω την αγιοσύνη.Έτσι θα μπορούμε εντελώς να αναγνωρίσουμε μέσα από τις   γραμμές του λόγου του Θεού και να δούμε ότι η εκλογή μας από το Θεό, πριν την καταβολή, που επέφερε η αμαρτία, περιλάμβανε πολύ περισσότερα παρά την τελειότητά της, του Αδάμ.

Καταβολή - Καταστροφή!

"Ευλογημένος να είναι ο Θεός ο Πατέρας του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, που μέσω του Χριστού μας δώρισε πλούσιες τις ευλογίες Του πνευματικές και ουράνιες, μας διάλεξε πριν θεμελιώσει τον κόσμο, να γίνουμε δικοί Του δια του Χριστού αψεγάδιαστοι για την τελική Κρίση".


Στην προς Εφεσίους (1:3)
επιστολή του Παύλου βλέπουμε την έκταση του χώρου, που περιλαμβάνει αυτό το εδάφιο. Ο χώρος αυτός δεν περιορίζεται στη γη, όπως τούτο συνέβαινε στις προηγούμενες αποκαλύψεις της διδασκαλίας της βασιλείας, αλλά ερευνά και επεκτείνεται στα έσχατα του Σύμπαντος (1:3-4). "Mας προόρισε με την Αγάπη Του να γίνουμε παιδιά Του δια του Χριστού σύμφωνα με το καλόβουλο για μας Θέλημά Του ώστε να τον υμνούμε για την πλούσια Χάρη Του που μας δώρισε δια του αγαπημένου Του Υιού".

Παρασκευή, 27 Σεπτεμβρίου 2013

Η Καταβολή

"O Υιός του Ανθρώπου δεν ήρθε για να καταστρέψει (να απολέσει) ανθρώπους αλλά για να τους σώσει" (Λουκ.9:56). 

Aς καθαρίσουμε τα πνεύματα μας από τον παράλογο λογισμό, ο οποίος στηρίζεται στην γνώμη ότι εκείνοι που δεν εξελέγησαν καταδικάζονται στα ατελείωτα βάσανα ή στην καταστροφή. Είμαστε το Σώμα Χριστού, ο Ισραήλ είχε επίγειες δόξες, αλλά η Εκκλησία του Χριστού Επουράνιες. Ας απαλλάξουμε την καρδιά μας από την ολέθρια αυταπάτη, ότι η εκλογή θα είναι η μόνη θύρα για τη Σωτηρία. Μας εξέλεξε προ καταβολής κόσμου, αλλά το αντίστοιχο της εκλογής δεν είναι ατελείωτος χαμός.

Mας Διάλεξε Προ Καταβολής Κόσμου!

O λαός στεκόταν και έβλεπε, καθώς εκείνοι μοιράστηκαν τα ρούχα του, ο Ιησούς έλεγε: "Πατέρα συγχώρησέ τους, δεν ξέρουν τι κάνουν". Μαζί με όλους αυτούς και οι άρχοντες τον κορόιδευαν, τον περιέπαιζαν και έλεγαν: "Τους άλλους τους έσωσε, ας σώσει τώρα και τον εαυτό του, αν αυτός είναι ο Μεσσίας,ο εκλεκτός του Θεού".

Ο Χριστός είναι ο εκλεκτός
του Θεού, με την έννοια αυτή όλοι οι άλλοι ανήκουν στους μη εκλεκτούς. Αυτό δεν σημαίνει καθόλου ότι όλοι εκτός Αυτού, (του Χριστού) είναι καταδικασμένοι. Όχι, αν ο Χριστός δεν είχε εκλεχθεί κανένας δεν θα μπορούσε να σωθεί.(Λουκ.23:35). Η εκλογή καθ' αυτή (από μόνη της) δεν είναι ο σκοπός. Αυτή δεν είναι μέσον προς καταδίκη αλλά απεναντίας ο Δρόμος για την Ευλογία. Εκλέγεται και χρίεται Ένας, για να τους σώσει Όλους! Είναι ο Κεχρισμένος από το Θεό, είναι ο Σωτήρας πάντων! "Ούτε υπάρχει κανένα άλλο Όνομα κάτω από τον ουρανό δοσμένο στους ανθρώπους, με το οποίο μπορούμε εμείς να σωθούμε" (Πραξ. 4:12).

Πέμπτη, 26 Σεπτεμβρίου 2013

Oι Δυο Γενάρχες του Γένους!

Όταν τα πάντα υποτάσσονται στον Χριστό "εις οικονομία του πληρώματος των καιρών", τότε, ούτε αμαρτία θα υπάρχει πλέον, διότι στα τέλη των αιώνων η αμαρτία αθετείται, ούτε θάνατος θα υπάρχει, γιατί ο Χριστός με το θάνατό Του κατάργησε το θάνατο


Επίσης ούτε o και Διάβολος θα υπάρχει, γιατί και αυτόν ο Χριστός με το θάνατό Του τον καταργεί (Εβρ. 2:14).Έτσι με το φως που μας δίνει ο Χριστός, δια του Αποστόλου Παύλου, βλέπουμε ότι Χάρη στη συγγένειά μας με τον Χριστό όλοι θα ξαναπάρουν ζωή, ο καθένας με τη σειρά του, πρώτος αναστήθηκε ο Χριστός, έπειτα θ’ αναστηθούν όσοι είναι δικοί του, την ημέρα της Παρουσίας Του, ύστερα θα έρθει το τέλος, όταν ο Χριστός, έχοντας καταργήσει κάθε αρχή, και εξουσία, και δύναμη, θα παραδώσει τη βασιλεία στο Θεό και Πατέρα. Ο ίδιος Χριστός θα βασιλεύει ωσότου ο Θεός Πατέρας υποτάξει σ’ Αυτόν όλους τους εχθρούς. Τελευταίος εχθρός που θα συντριβεί είναι ο θάνατος.
(Β’Κορ.13 3, και 15: 22-28).

Μας Ειρηνοποίησε Δια Του Αίματος!

Σύμφωνα με τις αποκαλύψεις,που ο Χριστός φανέρωσε στον Παύλο, γνωρίσαμε   την θαυμαστή εν Σοφία -Αγάπη-Δικαιοσύνη και Δυνάμει Βουλή του Θεού.

Ο ίδιος Απόστολος μας λέει 
ότι μέσα στον Χριστό
είναι κρυμμένοι όλοι, οι θησαυροί της Σοφίας και της γνώσεως του Θεού, "Αγωνίζομαι να ενισχυθούν οι καρδιές τους, να είναι όλοι ενωμένοι με αγάπη και πλουτισμένοι με τη βεβαιότητα που δίνει η αληθινή γνώση (την πληροφορία της συνέσεως) σε επίγνωση του Μυστηρίου του Θεού Πατέρα και του Χριστού". Aυτά τα λέω για να μη σας ξεγελάσει κανένας με συλλογισμούς που φαίνονται λογικοί, είναι όμως απατηλοί (Κολ.2:2-4).

"Eις Υπέρ Πάντων Απέθανεν"

Aυτή η μεγάλη αλήθεια πως όλα τα κτίσματα -όλη η δημιουργία ήταν εν τω Υιώ -μέσα στον Υιό της Αγάπης του Θεού, είναι δύσκολο να εξηγηθεί και να γίνει δεκτή.

Θα την φέρουμε στο ανθρώπινο 
επίπεδο για να την καταλάβουμε. Όταν έγινε η παρακοή του Αδάμ είμασταν κι εμείς "εν αυτώ" (μέσα σ' αυτόν). Εκείνο που είμαστε τώρα το παραλάβαμε απ' αυτόν. Όλο το ανθρώπινο γένος δημιουργήθηκε μέσα (εν) στον πρώτο άνθρωπο τον Αδάμ και φυσικά μπορούμε να πούμε πως ολόκληρη η ανθρωπότητα   αμάρτησε "εν αυτώ" (τον Αδάμ)  είναι αδύνατο να μην μετέχουμε όλοι οι απόγονοί του και στην ποινή της πράξης του. "Μέσα στον Αδάμ λοιπόν πάντες αποθνήσκουσι.."(Κολ.1:19)

Όχι δια του Αδάμ, αλλά μέσα στον   Αδάμ (Α'Κορ.15:22). Ας το καταλάβουμε αυτό. Ο Αδάμ, σαν γεννήτορας του ανθρώπινου γένους μπορεί να ονομαστεί "Προπάτορας", ο Χριστός σαν Υιός του Θεού μέσω του οποίου κτίστηκε η δημιουργία μπορεί να ονομαστεί "Προγεννήτορας" όλων. (Κολ.1:19).Έχουμε λοιπόν, το συμπέρασμα: Όπως ο Αδάμ, ο προπάτορας της ανθρωπότητας, με μια εγωιστική πράξη (παρακοής) έφερε πάνω στην ανθρωπότητα μεγάλη συμφορά, έτσι κι ο Χριστός ο προγενήτορας πάντων, με μια καλή πράξη, (υπακοής στο θέλημα του Θεού), έφερε σ' όλους ανέκφραστη ευλογία. 

Τετάρτη, 25 Σεπτεμβρίου 2013

Καλό και Κακό!

Oι δύο Κεφαλές του Γένους!

H  Σοφία του Θεού συμπεριέλαβε όλο το γένος των ανθρώπων (εν τω Aδάμ) μέσα στον Αδάμ. Αυτό φαίνεται πολύ καθαρά από το: "ώσπερ γαρ εν τω Αδάμ, πάντες αποθνήσκουσιν.."

"..όπως πεθαίνουν όλοι 
εξ αιτίας της συγγένειας με τον Αδάμ, έτσι χάρη στη συγγένεια με το Χριστό όλοι θα ξαναπάρουν ζωή" (Α'Κορ.15:22). Ο Αδάμ ως γεννήτορας του γένους, μπορεί να ονομαστεί "προπάτορας". Εμείς οι ανθρώπινες υπάρξεις όπως μας δημιούργησε ο Θεός, μαθαίνουμε μόνο με τις αντιθέσεις.Το πρώτο ζευγάρι  ανθρώπων μέσα στην Εδέμ δεν μπορούσε να εκτιμήσει το καλό, το οποίο τους περιτριγυρίζει. Επομένως το ζευγάρι δεν ήταν ευγνώμονες, και δεν μπορούσαν να ευχαριστήσουν το Κύριό τους. Χρειάζονταν την πείρα του κακού. Αυτή η συγγένεια του καλού προς το κακό, βγαίνει μπροστά μας σ' ένα δέντρο, το οποίο ήταν για να τους διδάξει δύο σπουδαίες Αλήθειες, την ε υ λ ο γ ί α  του καλού, και την κ α τ ά ρ α του κακού. Έτσι ο Θεός ο ίδιος ήταν Εκείνος που εισήγαγε το κακό και, "συνέκλεισε    τους πάντες στην απείθεια, με σκοπό να ελεήσει τους πάντες".

"Οι Υγιαίνοντες Λόγοι του Θεού"

Ο απόστολος Παύλος μας πληροφορεί, 
ότι τα πνευματικά πνευματικώς 
ανακρίνονται. 

Ο ψυχικός (ο φυσικός) άνθρωπος δεν
παραδέχεται τα δώρα  που φανερώνει το Άγιο Πνεύμα ούτε τα δέχεται αφού για εκείνον όλα αυτά είναι μωρία. Δεν μπορεί να τα καταλάβει, διότι αυτά τα πράγματα μόνο με την βοήθεια του Πνεύματος  κατανοούνται. Αντίθετα ο πνευματικός άνθρωπος ο γεννημένος από το  Πνεύμα  όλα τα καταλαβαίνει, ανακρίνει μεν τα πάντα, αλλά αυτός από κανέναν δεν ανακρίνεται (εξετάζεται). Εμείς όμως οι πνευματικοί έχουμε το νου και τις σκέψεις του Χριστού (Α'Κορ.   2:13-15).

Για να μπορέσουμε να είμαστε πνευματικοί άνθρωποι, ζητάμε να διακρίνουμε τους δύο τύπους ανθρώπων. Ο ένας είναι ο φυσικός (ή κοσμικός) άνθρωπος, και ο άλλος ο πνευματικός, με Πνεύμα Θεού, και νου Χριστού (Α'Κορ.2:16). Για το φυσικό άνθρωπο η Γραφή μας πληροφορεί ότι αυτός έχει "εσκοτισμένη τη διάνοιά του", που σημαίνει, ότι όχι μόνο δεν καταλαβαίνει τα πνευματικά, αλλά ούτε έχει ενδιαφέρον γι' αυτά (Ρωμ. 1: 21-24 Εφεσ.4 :18).

Τρίτη, 24 Σεπτεμβρίου 2013

"..Δι' Αυτού τα Πάντα.."

"..δι'  Aυτού τα πάντα", σημαίνει, ενέργεια Θεού. Δηλαδή ότι γίνεται μέσα στο σύμπαν στη φυσική και νοητή Δημιουργία είναι ενέργεια του Θεού.Ας το προσέξουμε ιδιαίτερα αυτό. 


Ποιος φύτεψε το Δέντρο της Γνώσεως του Καλού και του Κακού μέσα στον κήπο της Εδέμ; Είναι ή δεν είναι αυτή ενέργεια του Θεού; Σίγουρα δεν πιστεύετε ότι αυτό το Δέντρο ξεφύτρωσε μόνο του, ή ότι κάποιος άλλος (ανύπαρκτος θεός) το φύτεψε. Ποιος έστειλε τον Πειραστή Διάβολο, για να πειράξει την Εύα, ώστε να παραβεί το εκπεφρασμένο θέλημα του Θεού η Εύα και μαζί της και ο Αδάμ κι έτσι να μπει στον κόσμο η αμαρτία και ο θάνατος (Γεν.2:15-17). 

"Τάδε Λέγει ο Κύριος.."

"..εξ Αυτού και δι' Αυτού και εις Αυτόν τα πάντα". O Κύριος μας λέει να προσέχουμε 
τους υγιαίνοντες λόγους και να ορθοτομούμε αυτούς (Ρωμ.11:36)


Η φράση "ο Χριστός δια του Παύλου μας λέει" σημαίνει, ότι ο Χριστός μιλούσε δι' αυτού, όπως μας πληροφορεί ο ίδιος ο Παύλος: "Επειδή εσείς όπως φαίνεται   ζητάτε απόδειξη ότι ο Χριστός μιλάει μέσω εμού, Αυτός ο Χριστός δεν παρουσιάζεται αδύναμος αλλά δυνατός ανάμεσά σας".

Δευτέρα, 23 Σεπτεμβρίου 2013

"Καθαιρούμε Οχυρώματα"

Σημαντικά γεγονότα λαμβάνουν χώρα στο φυσικό βασίλειο τα οποία αντανακλούν 
σπουδαίες πνευματικές αρχές.
Ένα τέτοιο γεγονός ήταν ο Πόλεμος 
στον Περσικό κόλπο. 
Οι στρατηγικές που ακολουθήθηκαν 
σ' αυτό τον πόλεμο για να εξασφαλίσουν τη νίκη συγκρίνονται 
με εκείνες που θα μας καταστήσουν ικανούς να είμαστε νικητές στον πνευματικό πόλεμο. 
Μπορείς να είσαι  μεγάλος ηγέτης σ' ένα τομέα και κακός ηγέτης σ' ένα άλλο τομέα. Είναι δύσκολο να το καταλάβουν οι ηγέτες αυτό. Είναι δύσκολο να απέχουν από του να ανακατεύονται σε όλες τις λεπτομέρειες κάθε   προγράμματος ή διακονίας, αυτή είναι μια από τις καταδίκες στις οποίες συχνά υπόκεινται τέτοια προγράμματα ή διακονίες. Είναι η αιτία για πολλές απ' τις ήττες μας. 

Κυριακή, 22 Σεπτεμβρίου 2013

Την ώρα της Μάχης δεν θα διστάσουμε!

Όταν έρθει η ώρα της μάχης δεν μπορούμε να διστάσουμε  δεν μπορούμε να είμαστε δειλοί. Ο Ιησούς δήλωσε ξεκάθαρα: "Δίνω σε σας την εξουσία να πατάτε πάνω σε φίδια και σκορπιούς και σ' όλη τη δύναμη του εχθρού, και τίποτα δεν θα σας βλάψει" (Λουκ. 10:19).
Αν έρθει η ώρα της μάχης
και δεν πολεμήσουμε, 
θα μας πιάσει η "παράλυση της ανάλυσης".
Τότε είναι σίγουρο ότι θα ηττηθούμε μέσω της δικής μας αναποφασιστικότητας. Όπως μερικοί θέλουν να χρησιμοποιήσουν τις "αντιπολεμικές" κινήσεις για να εκτροχιάσουν την απόφαση ενός έθνους για τη μάχη, έτσι υπάρχει μια ύπουλη αντιπολεμική κίνηση, την οποία ο σκοτεινός εχθρός θα χρησιμοποιήσει για να   εκτροχιάσει την απόφαση της Εκκλησίας για πνευματικό πόλεμο. 
Η πνευματική Εκκλησία όμως η αόρατη, δεν σταματά ποτέ, πολέμα θριαμβολογούσα  στα επουράνια  διότι: "Ότι λύσουμε επάνω στον ουρανό πολεμώντας με το  Πνεύμα του Κυρίου, θα είναι λυμένο κι εδώ κάτω στη γη!". Η Εκκλησία έχει το Θεό Λόγο, ο ιδεαλισμός είναι η ρίζα του ουμανισμού, είναι η καλή πλευρά του Δέντρου της Γνώσης του Καλού και του Κακού, και ο καρπός της είναι τόσο θανατηφόρος όσο και εκείνος της κακής πλευράς του ίδιου δέντρου. 

Η Ενότητα θα Φέρει τη Νίκη!

Όσο μεγαλύτερη η ενότητα, τόσο μεγαλύτερη η νίκη. Είναι αδύνατο μέχρις ότου, εμείς όλοι, που είμαστε η Εκκλησία να κατανοήσουμε ξεκάθαρα τους σκοπούς και να καθορίσουμε με σαφήνεια τους στόχους μας για αυτή την ώρα, είναι απίθανο ποτέ να εκπληρώσουμε αυτό που μας έχει δοθεί να κάνουμε. 


Φυσικά η Εκκλησία δεν παίρνει την εξουσιοδότηση της απ' τον ΟΗΕ, αλλά χρειαζόμαστε μια εξουσιοδότηση από τον Κύριο προτού αρχίσουμε. Η Εκκλησία προς το παρόν αποτελείται από πολλά "έθνη", ή δογματικές ομολογίες και κινήσεις. 

Έχει ειπωθεί ότι πύλες του Άδη δεν θα υπερισχύσουν κατά της Εκκλησίας (Ματθ.16:18). Εδώ ο Κύριος δεν λέει "Εκκλησίες" αλλά "Εκκλησία" - ενικός. Οι πύλες του Άδη είναι τα σημεία πρόσβασης του εχθρού στις ζωές μας, στις συναθροίσεις μας στις πόλεις μας και στα έθνη μας. Η Εκκλησία έχει την εξουσία να κλείσει αυτές τις πύλες. Δεν μπορούν να υπερισχύσουν κατά της Εκκλησίας οι πύλες αυτές αλλά θα υπερισχύουν κατά των Εκκλησιών, δηλαδή της διαιρεμένης Εκκλησίας.

Ο Ποταμός της Ζωής!

Θα ασχοληθούμε με ορισμένα απ' τα πιο ισχυρά οχυρά του κακού αυτές τις τελευταίες ημέρες, και θα εστιάσουμε στη στρατηγική της Γραφής και την αντιμετώπισή τους.


Ωστόσο τα προβλήματα είναι πολλά και τα ερωτήματα θα διεγείρουν τους ειλικρινείς αναζητητές να βρουν απαντήσεις. Είναι καλύτερα να στραφούμε μερικοί στην κατεύθυνση που χρειαζόμαστε να ακολουθήσουμε, παρά να προσφέρουμε τελικά συμπεράσματα.

Ο κύριος σκοπός μας είναι να ασχοληθούμε με τα μεγάλα, γενικά οχυρά. Τα πιο πολλά από αυτά έχουν και προσωπικές εφαρμογές. Η διαφώτιση σχετικά μ' αυτά τα οχυρά θα μας βοηθήσει να ελευθερωθούμε απ' τους δικούς μας ζυγούς κι αυτό είναι βασικό προτού μπορέσουμε να έχουμε εξουσία πάνω στις αρχές και εξουσίες του σκότους στα επουράνια.

Σάββατο, 21 Σεπτεμβρίου 2013

To Mεγαλείο της Ποικιλίας

Η Εκκλησία έχει καλεστεί να έχει, και να είναι, μια αντανάκλαση των απαντήσεων στα πιο θεμελιώδη ανθρώπινα προβλήματα.

Ο φυλετισμός είναι ένα από τα πιο θανατηφόρα προβλήματα στην ιστορία, και στην εποχή μας αυξάνει σημαντικά σε δύναμη. Ωστόσο η Εκκλησία θα είναι διαφορετική. Γι αυτό ο Κύριος διακήρυξε: "O oίκος μου θέλει ονομάζεσθαι οίκος προσευχής δια πάντα τα έθνη". (Μαρκ.11:17). Δεν θα έχει εκπληρώσει το πεπρωμένο της η Εκκλησία μέχρις ότου αληθινά καταστεί οίκος προσευχής για όλες τις εθνότητες για όλους τους λαούς.

"Οι Ρίζες του Φυλετισμού"

Υπάρχουν δυο θεμέλια του φυλετισμού. Το πρώτο είναι η υπερηφάνεια, και μάλιστα σε μια από τις πιο βασικές της μορφές - καύχηση στη σάρκα.

Είναι το να κρίνουμε τους άλλους με εξωτερικά κριτήρια, πράγμα το οποίο είναι η τελική μορφή υπερηφάνειας. Στη βασική της μορφή, η υπερηφάνεια είναι απλά η δήλωση ότι αισθανόμαστε επαρκείς στους εαυτούς μας, ότι πραγματικά δεν χρειαζόμαστε το Θεό, ή κανέναν άλλον. Αυτό δημιουργεί ένα προφανές εμπόδιο μεταξύ των εαυτών μας και των άλλων.
Το δεύτερο θεμέλιο του φυλετισμού είναι ο φόβος. Η ανασφάλεια είναι αποτέλεσμα της Πτώσης και του χωρισμού μεταξύ Θεού και ανθρώπου. 
Οι ανασφαλείς φοβούνται εκείνους που είναι διαφορετικοί. Ο φυλετισμός είναι ένας ισχυρός και βαθιά περιπεπλεγμένος συνδυασμός υπερηφάνειας και φόβου. Η εμπιστοσύνη είναι η γέφυρα που κάνει δυνατή τη δημιουργία σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων. Μπορείς να έχεις αγάπη, ακόμα και αυθεντική συγχώρηση, αλλά αν δεν έχεις εμπιστοσύνη, μια σχέση είναι αδύνατο να διατηρηθεί. Ο φόβος και η υπερηφάνεια κομματιάζουν την εμπιστοσύνη που είναι απαραίτητη για τις σχέσεις, δημιουργώντας έτσι διαίρεση.

Φυλετισμός!

Ο Ιησούς, o Kύριος σε απάντηση σε μια ερώτηση σχετικά με το τέλος του αιώνα   δήλωσε σε αδελφό μας ότι ένα μεγάλο σημάδι του τέλους του αιώνα και του ερχομού Του θα είναι οι διαμάχες μεταξύ εθνών.

Σε εκπλήρωση αυτού ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που ο κόσμος και η Εκκλησία αντιμετωπίζει τώρα είναι οι διαμάχες των εθνών.Ο κόσμος χάνει τον έλεγχο στα φυλετικά προβλήματα. Η αιτία είναι μια πνευματική δύναμη που καμιά νομοθεσία ή ανθρώπινη μεσολάβηση δεν μπορεί να σταματήσει. Μόνο εκείνο που   είναι δεμένο στον ουρανό, μπορεί να δεθεί στη γη. Αν η Εκκλησία δεν αντιμετωπίσει αυτό το   πρόβλημα, να υπερνικήσει το ρατσισμό (φυλετισμό) μέσα στις ίδιες της τις τάξεις, έτσι ώστε να μπορούμε να πάρουμε πνευματική εξουσία πάνω σ' αυτόν, ο κόσμος σύντομα θα βυθιστεί σε μια άβυσσο χάους, καταστροφής και παθημάτων σε βαθμό που δεν έχει ξανασυμβεί - όλα θα προέρχονται από εθνικές, φυλετικές διαμάχες. Όπως ο Κύριος δήλωσε:
"Θα παρουσιαστούν σημάδια στον ήλιο, στο φεγγάρι και στα αστέρια, Στη γη οι λαοί θα αναστατωθούν και θα ζουν σε αγωνία, εξαιτίας της βοής των μεγάλων κυμάτων της θάλασσας...

Παρασκευή, 20 Σεπτεμβρίου 2013

Η Αληθινή Διακονία!

Ο Πέτρος δήλωσε: "Ταπεινωθήτε λοπόν υπό την κραταιάν χείρα του Θεού, για να σας υψώση εν καιρώ"(Α' Πέτρ.5:6).

Σε όλα αυτά τα κείμενα βλέπουμε ότι δική μας δουλεία είναι να ταπεινώσουμε τους εαυτούς μας και είναι δουλειά του Κυρίου να μας εξυψώσει. Eίναι ξεκάθαρο ότι αν προσπαθήσουμε  να κάνουμε το Έργο   Του, Αυτός θα κάνει το έργο μας, και μπορεί να κάνει και τα δύο πολύ καλύτερα από μας. Τα πονηρά πνεύματα της εξύψωσης του εδάφους της εξουσίας μας έχουν κάνει μεγάλη καταστροφή στην Εκκλησία. Έχουν προκαλέσει πολλούς ενδεχόμενους ηγέτες να καταστούν ανίκανοι για περαιτέρω χρίσμα και εξουσία. Η επιρροή που κερδίζουμε με την αυτο-εξύψωσή μας ή τον χειρισμό ανθρώπων προς όφελος μας, θα αποτελέσει ένα λίθο προσκόμματος που θα μας κρατήσει από του να πετύχουμε θέσεις τις οποίες ο Θεός διαφορετικά θα μας έδινε.
Πάντα, ήταν η παλαιότερη γενιά των ηγετών που υπήρξε λίθος προσκόμματος για τους νεώτερους. Η νέα γενιά όμως μπορεί να είναι το ίδιο ένοχη για το ότι η προηγούμενη προσκόπτει! Η ίδια αλαζονεία που έχουμε όταν είμαστε η νέα γενιά στο έργο του Θεού, αποκαλύπτει μια υπερηφάνεια στην οποία ο Θεός είναι υποχρεωμένος να αντιταχθεί. Αυτή η αλαζονεία είναι ένα ταπεινωτικό χαστούκι στο πρόσωπο εκείνων που έχουν δώσει την ζωή τους στο να  εργάζονται πιστά για τον Κύριο και τον λαό Του.

"Tο Θεμέλιο"

Οι αληθινοί πνευματικοί ηγέτες ας γίνουν πνευματικοί ευνούχοι, να ετοιμάσουν την Νύφη (Εκκλησία) για τον Χριστό Βασιλιά!

Δεν είναι δυνατόν για τον ευνούχο να επιθυμήσει τη Νύφη, αλλά όλη η χαρά του ήταν στο να χαρεί ο Βασιλιάς του. Όταν χρησιμοποιούμε την διακονία για να "φτιάξουμε όνομα" να βρούμε εκείνους που θα μας υπηρετήσουν, τότε δεν εξουσιαζόμαστε από τον Χριστό.
Ο Παύλος μας πρότρεψε: "Αν μετέχουμε όλοι στο ίδιο Πνεύμα αν έχουμε έλεος και στοργή, αν ζούμε με ομόνοια, έχοντας την ίδια αγάπη μεταξύ μας  θα έχουμε όλοι μια ψυχή, ένα φρόνημα!"

"Μην κάνετε τίποτε από ανταγωνισμό, ή ματαιοδοξία, ή αντιζηλία, αλλά με ταπεινοφροσύνη ας θεωρεί ο ένας τον άλλο ανώτερό του, υπερέχοντα. Ας μην αποβλέπει ο κάθε ένας μόνο για ότι ενδιαφέρει τον εαυτό του, αλλά και για ότι ωφελεί τους άλλους. 

"Πόλεμος Μεταξύ Πνευματικών Γενεών"

Μια από τις  μεγαλύτερες τραγωδίες στην ιστορία της Εκκλησίας υπήρξε ο τρόπος που οι ηγέτες κάθε κινήματος του Θεού έγιναν ενάντιοι και εχθροί ακόμα και διώκτες των επόμενων κινήσεων Του Κυρίου. 


Αυτό το επιτρέπει και το χρησιμοποιεί ο Κύριος για να εξαγνίσει και να εργαστεί ταπεινοφροσύνη σ' εκείνους τους οποίους 
πρόκειται να δώσει μεγάλη δύναμη και εξουσία, αλλά αυτή είναι μια τραγωδία που ακόμα συνεχίζεται. Πολυάριθμοι ηγέτες έχουν ξοδέψει τη ζωή τους υπηρετώντας πιστά και στο τέλος έγιναν σκεύη του Κατήγορου, που τους έκανε λίθους προσκόμματος για το επόμενο πνευματικό κίνημα του Θεού.


Τι είναι αυτό που κάνει τους ηγέτες ενός κινήματος που θέλει να λέγεται πνευματικό να γίνετε ενάντιο στο επόμενο; Υπάρχουν μερικοί παράγοντες, τους οποίους θα κατανοήσουμε, κι από τους οποίους θα ελευθερωθούμε, γιατί αλλιώς θα καταλήξουμε να κάνουμε κι εμείς το ίδιο. 


Διάκριση!

Η κριτική μπορεί να είναι ριζωμένη σε αληθινή διάκριση ή εκείνοι που κριτικάρουν
μπορεί να βρίσκονται σε σφάλμα. 

Ο Παύλος διακήρυξε: "δεν κρίνετε εσείς τους έσω;" -της Εκκλησίας; (Α'Κορ.5:12). Tο ζήτημα είναι να περπατάμε με διάκριση, αλλά πως χειριζόμαστε αυτό που διακρίνουμε- πρόκειται να το χρησιμοποιήσουμε για να κατηγορήσουμε ή για να μεσιτεύσουμε; Το πως χειριζόμαστε την διάκριση αυτό μπορεί να καθορίσει την έκβαση της δικής μας πνευματικής ζωής. 
"Ο αχρείος και κακότροπος άνθρωπος περπατάει λέγοντας πράγματα διεστραμμένα, κάνει νεύματα με τα μάτια του, σήματα δίνει με τα πόδια του, νοήματα με τα δάχτυλά του. Μες το μυαλό του υπάρχουν πονηριές, το κακό πάντα σχεδιάζει, σπέρνει διχόνοιες. Γι αυτό θα ρθει ξαφνικά η καταστροφή του, θα συντριβεί με μιας ανεπανόρθωτα". (Παροιμίες 6:12-15).

Πέμπτη, 19 Σεπτεμβρίου 2013

Η Αγάπη καλύπτει πλήθος αμαρτιών

"H αγάπη καλύπτει πλήθος αμαρτιών" (Α'Πέτρου 4:8). 
Η πλειοψηφία από μας ακόμα έχουμε εκατοντάδες πράγματα λάθος μέσα μας.

Ο Κύριος συνήθως ασχολείται με ένα ή δύο κάθε φορά, επειδή τόσο μπορούμε να ανεχτούμε. Μια από τις στρατηγικές του Σατανά είναι να προσπαθεί να μας αποσπάσει απ' αυτά τα δύο με τα οποία ασχολείται ο Κύριος, στρέφοντας την προσοχή μας στα υπόλοιπα τριακόσια προβλήματα με αποτέλεσμα να ερχόμαστε σε απόγνωση και ήττα. 
Ας μην κάνουμε αγαπημένη μας συνήθεια τις προκλήσεις της υποτιθέμενης αμαρτίας στη ζωή του αδελφού μας. Χρησιμοποιούμε όλα τα εδάφια της Γραφής με αγάπη, και όχι με κίνητρο την αυτοεξύψωσή μας ή την εκδίκηση. Ποιος άραγε είναι ο ανώτερος στη βασιλεία του Θεού; ρωτούσαν τον Ιησού οι μαθητές. Κι Εκείνος τονίζει την αλλαγή στην ζωή μας: "Σας βεβαιώνω πως αν δεν αλλάξετε, να γίνετε σαν τα παιδάκια..". Πράγματι, αν δεν ταπεινώσουμε εαυτόν, κι αν δεν γίνουμε νήπιοι στην κακία, δεν θα μπούμε στη βασιλεία του Θεού. Αν όμως η καρδιά μας γεμίσει με αγάπη θα καλύψουμε τις περισσότερες από εκείνες τις αμαρτίες, εκτός αν οι αμαρτίες αυτές φέρνουν ανεπιθύμητη καταστροφή στον αδελφό μας. Με κίνητρό μας την αγάπη δεν θα ασχοληθούμε να κάνουμε γνωστό σ' έναν αδελφό μας το πόσο μας πρόσβαλλε. 

Τετάρτη, 18 Σεπτεμβρίου 2013

"Λίθοι Προσκόμματος"

Kάποτε βρέθηκα σε μια πόλη που βρισκόταν κάτω από ένα από τα ισχυρότερα πνεύματα φτώχειας που έχω ζήσει σ' αυτή την πόλη. 

Aυτό είναι αξιοσημείωτο επειδή επρόκειτο για μια πόλη μεγάλης ομορφιάς και φυσικού πλούτου, με ταλαντούχους και επινοητικούς ανθρώπους. Ωστόσο ένα άλλο χαρακτηριστικό των ανθρώπων ήταν επίσης φανερό - φαινόταν ότι δεν μπορούσαν να μην κριτικάρουν εκείνους που ευημερούν και έχουν δύναμη. Κατέκριναν ως και τα αδέλφια στις μικρές Εκκλησίες που συνάντησα και η συζήτηση αναπόφευκτα στρεφόταν στην κριτική των άλλων Εκκλησιών τις οποίες αυτοί οι άνθρωποι προφανώς θεωρούσαν ότι ήταν η αιτία για τα δικά τους προβλήματα. Αυτό όμως ήταν πιο λυπηρό γιατί πολλοί από αυτούς θα μπορούσαν να είναι πολύ περισσότερο ευλογημένοι και καλεσμένοι να περπατήσουν με μεγαλύτερη πνευματική εξουσία, αλλά οι κατακρίσεις που έκαναν είχαν εμποδίσει τη Χάρη του Θεού να εργαστεί στις ζωές τους.

Τρίτη, 17 Σεπτεμβρίου 2013

H Kριτική Είναι Υπερηφάνεια

α από τις έσχατες εκδηλώσεις της υπερηφάνειας είναι η κριτική επειδή όταν κρίνουμε κάποιον άλλο υποθέτουμε ότι εμείς είμαστε ανώτεροι απ’ αυτόν. Η υπερηφάνεια φέρνει αυτό που κάθε λογικός άνθρωπος 
θα όφειλε να φοβάται 
πιο πολύ απ’ όλα - το να 
αντιτάσσεται σ’ αυτόν ο Θεός. 

Θα ήταν καλύτερα να είχαμε όλους τους δαίμονες της κόλασης να μας αντιτάσσονται παρά το Θέο."Ο Θεός στους υπερηφάνους αντιτάσσεται, εις δε τους ταπεινούς δίδει Χάριν" (Ιακ. 4:6).

Δευτέρα, 16 Σεπτεμβρίου 2013

Μετατρέπουμε την Κατάκριση !

Oι Γραφές μας αποκαλύπτουν ότι υπάρχουν δυο πράξεις οι οποίες συνεχίζονται παντοτινά μπροστά στο θρόνο του Θεού - η μεσιτεία και η κατηγορία.



Κυριακή, 15 Σεπτεμβρίου 2013

Η παραβολή του Ασώτου Υιού

Η ανταρσία του  νεώτερου υιού και η διαγωγή του πατέρα.
Τον νεώτερο υιό της παραβολής τον σώζει η αίσθηση που έχει ότι είναι υιός του πατέρα. Αισθάνεται και εκφράζεται μ' αυτήν την ορολο­γία. Ζει σ' αυτόν τον οικογενειακό χώρο. Γι' αυτό λέει: «Πάτερ, δος μοι...»


Η Αθάνατη Ψυχή!


Η Αθάνατη Ψυχή θα έρθει σε αρμονία θριάμβου με την Αξία της Φωτεινής Ύπαρξης 

Του Κυρίου Ιησού, όχι όπως αντιλαμβάνεσαι, αλλά με τρόπο ανοδικής έλξης μέσω του Θείου Νόμου και την κατάρρευσή των υλιστικών νόμων που τείνουν να εξαφανίσουν την Θεία Έμπνευση.

Σάββατο, 14 Σεπτεμβρίου 2013

Η Μάχη για Ζωή και Ελευθερία

Στη φύση η διατήρηση της ζωής είναι το πιο βασικό και ισχυρό κίνητρο. Εξαιτίας αυτού, με εξαίρεση κάποιες πολύ στοιχειώδεις μορφές ζωής η οικογένεια είναι μια πρωταρχική κατεύθυνση της ζωής.


Δεν είναι τυχαίο πως η πρώτη 
δοκιμασία της Σοφίας του Σολομώντα 
έγινε για το ζήτημα μιας μητέρας 
που διεκδικούσε το παιδί της, 
την ιερότητα της ζωής.Το ότι είναι κάτι σύμφωνο με τους νόμους αυτό δεν σημαίνει ότι είναι και σωστό. Υπάρχουν θεμελιώδεις νόμοι που υπερισχύουν στη φύση και οι οποίοι  αποκαλύπτουν πολύ περισσότερη σοφία απ'όσοι οι πολιτικοί είναι ικανοί να επιδείξουν. Η αληθινή ηθική δεν υπαγορεύεται απ' την απλή συμμόρφωση στους νόμους, η αληθινή  ηθική κάνει αυτό που είναι σωστό.

Παρασκευή, 13 Σεπτεμβρίου 2013

"Ο Κύριος των Στρατευμάτων"

Ο προφήτης σοβαρά προειδοποίησε: "Oύτε με ανθρώπινη ισχύ θα πετύχεις, ούτε με φυσική δύναμη, αλλά με το Πνεύμα Μου. Εγώ ο Κύριος του Σύμπαντος το λέω. Ποιος είσαι εσύ το μεγάλο βουνό; Πεδιάδα θα γίνεις.."(Ζαχ.4:6).




Πέμπτη, 12 Σεπτεμβρίου 2013

"Το Στρατόπεδο του Θεού"

Yπάρχει μια διαφορά μεταξύ κριτικής και δίκαιης κρίσης την οποία οφείλουμε να κάνουμε για να αφαιρούμε την αμαρτία από το στρατόπεδο του Θεού.


Η Αληθινή Ταπεινοφροσύνη

Η πιο βασική ιδιότητα της αληθινής ταπεινοφροσύνης είναι η αναγνώριση της εξάρτησής μας από το Θεό.
Μόνο η αληθινή ταπεινοφροσύνη θα μας κρατήσει μέσα στη Χάρη του Θεού που θα μας δώσει το Φως για να δούμε όλους τους λίθους προσκόμματος, τις παγίδες και τις αποκλίσεις που συνεχώς προσπαθούν να μας επιτεθούν. Η ταπεινοφροσύνη μπορεί επίσης να ανοίξει τα μάτια μας στις "αμαρτίες των πατέρων μας" για τις οποίες χρειάζεται να μετανοήσουμε, ώστε να φέρουμε αποκατάσταση. Αυτό που δεν έβλεπαν ώστε να το κάνουν οι πατέρες μας, οφείλουμε να το κάνουμε εμείς.

Τετάρτη, 11 Σεπτεμβρίου 2013

"Αυθεντική Μετάνοια"

Μπορεί αυτή η κρίση να αποφευχθεί; Οι Γραφές ξεκάθαρα διδάσκουν ότι η κρίση μπορεί να αποφευχθεί όταν υπάρξει αυθεντική μετάνοια.



Δευτέρα, 9 Σεπτεμβρίου 2013

"Καλές Προθέσεις"

Μεγάλο μέρος της αιτίας που υπάρχει τόσο λανθασμένη κρίση, και ότι η κάθε διόρθωση που γίνεται με λάθος τρόπο ή λάθος πνεύμα,οφείλεται στο κενό που υπάρχει, επειδή εκείνοι στους οποίους έχει δοθεί εξουσία απέχουν από το να την ασκούν.

Κυριακή, 8 Σεπτεμβρίου 2013

Ελεύθεροι για Πάντα!

Οι πνευματικοί ηγέτες που χρησιμοποιούν χειρισμό, υπερβολή ή έλεγχο για να οικοδομήσουν τις εκκλησίες τους λειτουργούν με μια κίβδηλη σκοτεινή πνευματική εξουσία ισοδύναμη με μαγεία.
Πολλά από αυτά που έχουν διδαχθεί ορισμένοι σε σχολεία επιχειρήσεων είναι μια μορφή δόλιου χειρισμού ή ελέγχου, πράγμα που είναι μαγεία. Πολλές στρατηγικές εκκλησιών έχουν δανειστεί 
από την κοσμική δημοσιογραφία και των κόσμο των επιχειρήσεων έχουν φέρει τη μαγεία στο στρατόπεδο του Θεού, και μόνο όταν αυτή αφαιρεθεί θα είμαστε   ελεύθεροι να επιτελέσουμε το σκοπό μας γι αυτή την εποχή. Μαγεία είναι βασικά η πρακτική του να καταριόμαστε άλλους. Αυτή η κατάρα δεν προέρχεται μόνο από αποκρυφιστικές ομάδες ή από τη λεγόμενη μαύρη μαγεία αλλά μπορεί εξίσου να προέρχεται από κείνους που μας αγαπούν και έχουν καλούς σκοπούς, αλλά το κάνουν αυτό προσπαθώντας να μας χειριστούν. Μαγεία είναι ο δόλιος χειρισμός άλλων προς όφελος μας, ή το πνεύμα ελέγχου, άσχετα από που προέρχεται. 

Με Ποιά Εξουσία;

O Aλεξάντερ Σολζενίτσιν κάποτε είπε: "ο τύπος έχει γίνει η μεγαλύτερη δύναμη στις Δυτικές χώρες, ξεπερνώντας τη νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική".



Λανθασμένο είδος Μετάνοιας

Yπάρχει ένας θετικός σκεπτικισμός που θέλει να πιστεύει  σαν κι αυτόν που επέδειξαν οι Βεροιείς όταν ερευνούσαν τις Γραφές για να πιστοποιήσουν το μήνυμα του Παύλου και του Βαρνάβα. 

Σάββατο, 7 Σεπτεμβρίου 2013

"Θερισμός"

Σε μια αξιοσημείωτη δήλωση του Πέτρου που έχει γίνει στην Καινή Διαθήκη, ο Πέτρος είπε, να είμαστε "προσμένοντες και σπεύδοντες την παρουσία της ημέρας του Θεού" (Β'Πέτρ.3:12).

Προφανώς ο Πέτρος δεν θα έλεγε κάτι τέτοιο αν δεν ήταν δυνατόν για μας να επισπεύσουμε (επιταχύνουμε) την έλευση της ημέρας Του Κυρίου, όμως είναι προφανές ότι μπορούμε επίσης να την καθυστερήσουμε. Μπορούμε επίσης να είμαστε βέβαιοι ότι επειδή ο εχθρός γνωρίζει ότι ο καιρός του είναι λίγος, θα κάνει ότι μπορεί για να μας εμποδίσει από του να κάνουμε αυτό που θα επιταχύνει την ημέρα Του Κυρίου και να μας δώσει να κάνουμε ότι προκαλεί την καθυστέρησή της. Ο Θερισμός έχει ήδη έρθει σε πολλά μέρη του κόσμου και πριν το τέλος το Άγιο Πνεύμα θα εκχυθεί σε κάθε σάρκα (Ιωήλ 3: 2).

Ωστόσο υπάρχουν μεγάλοι λίθοι προσκόμματος στην πνευματική πρόοδο με τους οποίους θα ασχοληθούμε αν πρόκειται να λάβουμε το πλήρες όφελος της επικείμενης αφύπνισης. Αυτοί οι λίθοι προσκόμματος υπάρχουν λόγω άγνοιας, δεν είναι όμως αρκετά μεγάλοι για να σταματήσουν την αναζωπύρωση που έρχεται, ούτε μπορούν να περιορίσουν την έκτασή της, το βάρος της, τη διάρκειά της και τον καρπό της. Με το Θερισμό φτάνει και το μάζεμα οποιουδήποτε καρπού έχει σπαρθεί   καλού ή κακού. Ο Θερισμός σηματοδοτεί το τέλος αυτής της εποχής.Το τέλος της   έχει ήδη αρχίσει, αλλά επειδή πολλοί έχουν την αντίληψη ότι ο Θερισμός είναι μόνο μια μεγάλη αναζωπύρωση, δεν μπορούν να δουν ή να κατανοήσουν αυτό που συμβαίνει τώρα. 

Η Γραφή διδάσκει ότι ο Θερισμός θα αρχίσει με το να ξεριζωθούν πρώτα τα ζιζάνια κι αυτό ήδη γίνεται εδώ και κάποιο καιρό (Ματθ.13:38, 40 ,49). Αυτό μπορεί να είναι οδυνηρό για μια περίοδο αλλά αυτός ο πόνος θα εκτιμηθεί όταν ο πλήρης Θερισμός   αρχίσει με δύναμη και θα είμαστε ικανοί να αποφεύγουμε να κάνουμε τα ίδια λάθη.

Μια όψη του θερισμού των ζιζανίων που είχε μια σημαντική επίδραση στο Σώμα του Χριστού, σε όλο τον πλανήτη, ήρθε με τα σκάνδαλα των τελευταίων χρόνων. Δυστυχώς τα ζιζάνια αυτά δεν βγήκαν στο φως από την Εκκλησία, αλλά ο Θεός χρησιμοποίησε την κοσμική δημοσιογραφία για να πειθαρχήσει την Εκκλησία. Αυτό δεν θα συνέβαινε αν κρίναμε εμείς οι ίδιοι τους εαυτούς μας. Υπάρχει μια σημαντική αλήθεια σ' αυτό.

Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που ο Κύριος έχει χρησιμοποιήσει τα κοσμικά   μέσα για να πειθαρχήσει το λαό Του. Όταν αποστατούσε ο Ισραήλ ο Κύριος επέτρεπε σε ειδωλολατρικά έθνη να τους κατακτήσουν ή να τους καταπιέζουν. Αυτή η καταπίεση έφερνε μετάνοια, η οποία κινούσε τον Κύριο να αποκαταστήσει την κυριαρχία τους. Το ότι ο Κύριος επιτρέπει ο κοσμικός τύπος να διαπαιδαγωγεί την Εκκλησία, είναι ένα δυνατό σημάδι που αναγγέλλει την πεσμένη αυτή κατάσταση. Παρόμοια είναι προφανές ότι μεγάλο μέρος της Εκκλησίας έχει δοθεί στην μετάνοια. Ένα σημάδι ότι αυτή η μετάνοια υπήρξε γνήσια αρκετά ώστε να γίνει αποδεκτή από τον Θεό, θα συμβεί όταν η κυριαρχία μας θα αποκατασταθεί - όταν δηλαδή το πλήρωμα των πιστών θα μπορεί να κρίνει τον εαυτό του.


Ακόμα κι αν ο Κύριος χρησιμοποίησε τα ειδωλολατρικά έθνη για να διαπαιδαγωγεί το λαό Ισραήλ για τις αποστασίες του, ο Κύριος συχνά κατέστρεφε εκείνα τα έθνη για την αλαζονεία τους. Αυτό μπορεί να σοκάρει τις ανθρώπινες ευαισθησίες μας, αλλά εκείνα τα ειδωλολατρικά έθνη παρέμειναν ακόμα ειδωλολατρικά. Συνέχισαν να λατρεύουν τα είδωλα και αναπόφευκτα προσπαθούσαν να εισαγάγουν τη λατρεία των ειδώλων στο λαό Ισραήλ στη διάρκεια της κατοχής του. 

Το ίδιο συμβαίνει και με τα κοσμικά μέσα ενημέρωσης και τα πιστά μέλη του Κυρίου. Μεγάλο μέρος από τα Χριστιανικά μέσα ενημέρωσης έχει στραφεί στους τρόπους των κοσμικών. 

Αυτή δεν ήταν η πρόθεση του Κυρίου για την διαπαιδαγώγηση του λαού Του, και θα επιφέρει ακόμα μεγαλύτερες συνέπειες αν δεν απαλλαγούμε απ' αυτό.

Τετάρτη, 4 Σεπτεμβρίου 2013

"Θεϊκά όπλα"

Απώλεια οραματισμού

Oταν αρχίσεις να ζητάς οραματισμό βύθισε τις ρίζες σου βαθύτερα και εδραίωσε το σκοπό σου ακόμα πιο στερεά πάνω στο Λόγο του Θεού. Κανε μια νέα αφιέρωση, αφιέρωσε τον εαυτό σου εκ νέου στον Κύριο για να ενδυναμωθεί ο οραματισμός σου, μην βλέπεις επίθεση, γιατί μπορεί η επίθεση να μεταστραφεί προς όφελός μας και να την χρησιμοποιήσουμε σαν μια ευκαιρία. Όταν ο Θεός μας οδηγεί σε ένα σκοπό αφήνει τα σημάδια Του. Κάνουμε μια επισκόπηση και καταγράφουμε όλους τους δρόμους που μας οδήγησε, και αρχίζουμε να ερευνούμε τις Γραφές για να εδραιώσουμε ακόμα πιο στερεά την οδηγία Του.
Πάνω από όλα κρατάμε την πορεία μας. Δεν αλλάζουμε πορεία μέχρις ότου μπορέσουμε και διακρίνουμε ξεκάθαρα μια νέα πορεία. 

Αντιστεκόμαστε στα κεντρίσματα!

"Η άνωθεν σοφία όμως πρώτον είναι καθαρά, έπειτα ειρηνική, επιεικής  ευπειθής, πλήρης ελέους και καλών καρπών, αμερόληπτος και ανυπόκριτος" Ιάκ.3:17).


Ή αποθάρρυνση ποτέ δεν προέρχεται από το Θεό, Αυτός είναι ο αρχηγός της πίστης και ποτέ δεν απογοητεύει. Μας πειθαρχεί όταν το χρειαζόμαστε αλλά ποτέ δεν το κάνει με το να μας χτυπάει με αποθάρρυνση
Όταν μάθουμε γρήγορα και ενστικτωδώς να απορρίπτουμε την αποθάρρυνση να μην της δίνουμε τόπο στη σκέψη μας και ν' αντιστεκόμαστε σ' αυτήν, τότε δεν θα οδηγούμαστε από αυτό που σκεφτόμαστε ή αισθανόμαστε. Τότε θα μάθουμε "να αιχμαλωτίζουμε κάθε σκέψη μας και να την φέρνουμε στην υπακοή   του Χριστού". Δεν μπορεί η αποθάρρυνση να υπαγορεύει την πορεία μας έχουμε τον καρπό του Πνεύματος και κρατάμε την ασπίδα της πανοπλίας μας, για να αντισταθούμε στα κεντρίσματα της αποθάρρυνσης αν αρχίζουμε  ν' αποθαρρυνόμαστε πάλι είναι επειδή έχουμε ρίξει την ασπίδα μας. Σήκωσε την ασπίδα πάλι!