Τρίτη, 31 Δεκεμβρίου 2013

Αποκτήστε Αρετές!


                             Ο ΧΡΟΝΟΣ ΘΑ MΑΣ ΠΕΙΣΕΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ "ΖΗΤΗΜΑ ΤΟΥ"


                      Η ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ MΑΣ ΤΗΣ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ ΑΛΗΘΕΙΑΣ !


                      Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΘΑ ΣΑΣ ΚΑΤΑΛΥΣΕΙ ΘΑ ΣΑΣ ΔΟΜΗΣΕΙ ΩΣ ΙΣΧΥΡΟΣ 


                      ΚΑΤΑΛΥΤΗΣ  ΚΙ  ΑΠΟ ΤΑ  ΑΡΜΑΤΑ  ΤΗΣ  ΣΟΦΙΑΣ  ΘΑ ΙΔΡΥΘΟΥΝ

                     ΣΤΑΘΜΟΙ  ΚΑΘΑΡΣΗΣ,  ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΚΑΜΨΗΣ ΤΟΥ ΟΝΤΟΣ.


To να είμαστε ανεκτικοί, να αντιμετωπίζουμε καταστάσεις δύσκολες, 
δεν είναι εύκολο. Με αντοχή, ανεκτικότητα, ανοχή και υπομονή, μπορούμε να καλλιεργήσουμε επιτυχώς μεγάλες Αρετές. 
Όταν κάποιος είναι ανεκτικός δεν σημαίνει ότι είναι αδύναμος η ανεκτικότητα δείχνει ισχυρή θέληση και αυτοπειθαρχία.

Δευτέρα, 30 Δεκεμβρίου 2013

Ανθρώπινη Ανάβαση!

Oι σταθερές προσπάθειες που κάνει ο άνθρωπος για να ζει 
τη ζωή της αφιέρωσης, λυτρώνουν λίγο λίγο την ψυχή, από τα δεσμά     που την κρατούν ακόμα δεμένη στη ζωή των αισθήσεων. 


Όσο η ψυχή αποτραβά την προσοχή της από τα κατώτερα πράγματα τόσο εξαντλείται η έλξη που έχουν απάνω της αυτά τα πράγματα. 
Μπροστά στην εγκράτεια του όντος που κατοικεί μέσα στο σώμα, όλα αυτά παραμερίζουν αδύναμα και χάνουν αμέσως τη δύναμη να ταράξουν την ισορροπία της. Μαθαίνει λοιπόν η ψυχή να κινείται με γαλήνη και απάθεια, ανάμεσα στα αντικείμενα των αισθήσεων, χωρίς να έχει πια γι αυτά επιθυμία, ούτε αποστροφή. 

Κάθε λογής νοητικές φροντίδες, οι αλληλοδιάδοχες εναλλαγές χαράς και πόνου, οι απότομες μεταβολές, που ο Κύριος επιτρέπει να έρθουν στη ζωή του κι όλες αυτές οι αλλεπάλληλες μεταβολές, του δυναμώνουν περισσότερο την πολύτιμη αρετή της ισορροπίας.

Κυριακή, 29 Δεκεμβρίου 2013

Το Ανέβασμα του Ανθρώπου!

Παρακολουθούμε το ανέβασμα του ανθρώπου από τη γέννηση της εμβρυϊκής ψυχής 
ως την άνθιση της πνευματικότητας. Mια ιδιότητα που έχει κιόλας παρουσιαστεί 
στην ψυχή του μελετητή, είναι η "διάκριση", αφού αυτή τον φέρνει στην είσοδο του μονοπατιού που πρόκειται να πάρει από εδώ κι εμπρός.

Η "διάκριση" γίνεται τώρα όλο και λεπτότερη μέσα στο πνεύμα του και καταφέρνει να τον ελευθερώσει σε μεγάλο βαθμό από τα εμπόδια που τον δένουν.
Η δεύτερη ιδιότητα είναι η "αδιαφορία για τα εξωτερικά πράγματα", είναι η φυσική   συνέχεια της διάκρισης που παρουσιάζει καθαρά την ασήμαντη αξία των εξωτερικών πραγμάτων. 

Τώρα μαθαίνει ότι εκείνη η βαριεστιμάρα που αφαιρεί όλη τη νοστιμιά της ζωής, οφείλεται στις ασταμάτητες απογοητεύσεις, που αιτία τους ήτανε ότι ζητούσε να ικανοποιηθεί με ότι δεν ήταν πραγματικό, ενώ μόνο το πραγματικό μπορεί να ικανοποιήσει την ψυχή.

Παρασκευή, 27 Δεκεμβρίου 2013

Ανοίξτε Δρόμο για το λαό που επιστρέφει στον Κύριο!

"Για σένα αγαπημένη πόλη, δεν θα σωπάσω, ούτε θα ησυχάσω,
ωσότου ολόλαμπρη 
προβάλει η λύτρωση σου, λαμπάδα αναμμένη η Σωτηρία σου".


Τα έθνη θα δουν τη λύτρωση σου και 
όλοι οι βασιλιάδες τη δόξα σου. 
θα ονομαστείς με ένα καινούργιο όνομα 
που θα στο δώσει ο Κύριος ο ίδιος. 
Θα 'σαι στεφάνι ατίμητο στο χέρι του Κυρίου, μες στην παλάμη του Κυρίου στέμμα βασιλικό.
Και το όνομά σου δε θα ναι 
"η εγκαταλειμμένη" ούτε η χώρα σου θα ονομάζεται πια η έρημη
αλλά θα λέγεσαι "η αγαπημένη του Θεού",
Και η χώρα σου θα λέγεται  "η γυναίκα του Θεού", 
γιατί ο Κύριος θα σε ξαναγαπήσει 
και θα 'ναι για τη χώρα σου ο άντρας της. 
Όπως ο νέος ενώνεται σε γάμο με παρθένα, 
έτσι κι ο Πλάστης  σου με σένα θα ενωθεί.
Κι όπως χαρά για τον γαμπρό είναι η νύφη,
έτσι χαρά για το Θεό σου θα είσαι εσύ.

Πέμπτη, 26 Δεκεμβρίου 2013

Αποκάλυψη!

Κανείς δεν γνωρίζει την Αλήθεια με τρόπο που να μην μπορεί 
                      να τη χάσει ποτέ πια. Ο άνθρωπος δε γνωρίζει την Αλήθεια 
                        με τρόπο που να μην μπορεί να την αμφισβητήσει πλέον.


Μέχρι να του αποκαλυφθεί σαν να ήταν ο μοναδικός άνθρωπος πάνω στη γη, μέχρι η εξωτερική Θεότητα να μιλήσει στην εσωτερική Θεότητα, που εδρεύει στο ναό της ανθρώπινης καρδιάς, και τότε ο άνθρωπος γνωρίζει από μόνος του κι όχι μέσω άλλων.

Avασηκώσαμε λίγο μια πτυχή του πέπλου, που κρύβει την Παρθένο της Αιώνιας Αλήθειας. Η άκρη και μόνο του μανδύα της, μας φάνηκε πλούσια σε χρυσάφι και στολισμένη με πολύτιμους λίθους, όμως κι αυτό το ελάχιστο που σε μας εμφανίστηκε, αναδίνει ουράνιες ευωδιές προερχόμενες από κόσμους ωραιότερους από το δικό μας. 

H Μελλοντική Δόξα!

"Σηκώθητι φωτίζου πόλη, διοτι το φως σου ήλθε,
και η δόξα του Κυρίου ανέτειλεν επί σε"


"Τη γη σκοτάδι  θα σκεπάσει κι ομίχλη τους λαούς, 
μα εσένα το Δικό Μου Φως θα σε φωτίζει, θα σε σκεπάζει η Δόξα Μου!
Έθνη θα πάρουνε το δρόμο προς το Φως σου, 
και βασιλιάδες προς τη λάμψη της δικής σου ανατολής.
Φερε γύρω τα μάτια σου και κοίταξε,
όλοι αυτοί έχουν μαζευτεί, έρχονται προς εσένα.
Οι γιοι σου θα 'ρθουνε από μακριά
και θα κρατούν τις κόρες σου στους ώμους.

"Οδός Αγία"

Ας χαίρεται η έρημος κι ο τόπος ο ξερός.
Η χέρσα γη ας αγάλλεται κι ως κρίνο ας λουλουδίζει.
Άνθη ας την πλημμυρίζουνε, 
φαιδρά ας πανηγυρίζει και της χαράς 
ν' ακούγεται γιορταστικός ο αχός.
Θα της δοθεί μεγαλοπρέπεια,
λαμπρότητα μεγάλη,
τότε όλοι θα δουν τη Δόξα του Κυρίου,
το μεγαλείο του Δικού μας του Θεού!
Δύναμη δώστε στα εξαντλημένα χέρια,   
γόνατα στεριώστε που κλονίζονται.
Πέστε στους φοβισμένους:
"Κάντε καρδιά και μη φοβάστε!
Να ο Θεός σας!

Ο Κύριος Είναι ο Βασιλιάς μας!

Τα μάτια σου θα ατενίζουν το Βασιλιά σ' όλη Του την λαμπρότητα,
θα βλέπουνε τη χώρα σ' όλη την έκτασή της.
Τη φρίκη θα θυμάσαι του παρελθόντος και θα λες:
"Που είναι ο απογραφέας;
Που είναι ο εισπράκτορας των φόρων; 
Που είναι των οχυρών ο ελεγκτής;"
Δεν θα δεις πια τον αποθρασύμενο λαό,
τον λαό με τη σκοτεινή 
ακατανόητη ομιλία
με τη γλώσσα τη βάρβαρη και τη δυσνόητη.

Ο Δίκαιος Βασιλιάς !

Τότε, ένας Βασιλιάς θα βασιλέψει με δικαιοσύνη
και οι άρχοντές Του, θα κυβερνούν με ευθύτητα.


Καθένας τους σκεπή προστατευτική
στον άνεμο, σαν καταφύγιο στην καταιγίδα, 
σαν σκιά μεγάλου βράχου
σε διψασμένη γη. 
Τότε τα μάτια των Βλεπόντων
δεν θα' ναι πια κλειστά
και τ' αυτιά των προφητών
θα 'ναι ορθάνοιχτα.
Η καρδιά των αστόχαστων
σοφία θα γνωρίσει,
κι όσοι μπερδεύουν σκόπιμα
τα λόγια τους θα μιλούν καθαρά.

Τετάρτη, 25 Δεκεμβρίου 2013

Ο Βασιλιάς της Ειρήνης!

Ένα κλωνάρι θα φυτρώσει από τον κορμό του Ιεσσαί, 
κι ένα κλαδί θα ξεπροβάλλει από τις ρίζες του.
Πάνω του θ' αναπαύεται 
το Πνεύμα του Κυρίου
το πνεύμα αυτό που θα του δίνει σοφία και σύνεση
την ικανότητα να αποφασίζει
τη δύναμη να εκτελεί
τη γνώση του Κυρίου
το σεβασμό στον Κύριο.
Η πιο μεγάλη του ευχαρίστηση θα 'ναι να σέβεται τον Κύριο. 
Τίποτα δεν θα κρίνει απ΄τα φαινόμενα
ούτε θα αποφασίζει απ' τα λεγόμενα.

Τρίτη, 24 Δεκεμβρίου 2013

"Η Γέννησις σου, Χριστέ ο Θεός ημών.."


"Η Γέννησις σου Χριστέ, ο Θεός ημών, 
ανέτειλε τω κόσμω το Φως το της γνώσεως".



               




Κάθε πράξη είναι μια θυσία, γι' αυτόν, που ο Χριστός γεννιέται μέσα του, έως ότου
το μέταλλο διαχωριστεί εντελώς απ' οτιδήποτε περιττό και εναπομείνει ο χρυσός καθαρός.
Αργότερα, βιώνει ένα άλλο μάθημα κάπως πιο δύσκολο ως προς το να αφομοιωθεί. 
Να κατακτηθεί ο Ουρανός με τη θυσία. Έτσι έμαθε να απαρνιέται πράγματα,
τα οποία το σώμα επιθυμούσε, προς χάριν ενός μακρινού αγαθού 
που δεν μπορούσε να δει, ούτε να αποδείξει, έτσι απαρνείται το ορατό για το αόρατο 
και ανέρχεται στην κλίμακα της ύπαρξης. 

Δευτέρα, 23 Δεκεμβρίου 2013

Η Γέννηση του Χριστού από την Παρθένο Μαρία!

Όταν μπαίνεις στο μονοπάτι, κι αφήνεις την καρδιά σου στο σταυρό, κάθε πράξη σου ωθείται από το ζήλο της αυταπάρνησης. Όταν η καρδιά κι ο σταυρός γίνουν ένα μπορείς να μετρήσεις τι κυβερνά τη ζωή σου.


Σύμφωνα μ' αυτό το πρότυπο που διαμορφώνεται η ζωή μας ετοιμάζουμε τη φάτνη που θα γεννηθεί ο Χριστός Βρέφος και η ζωή μας, θα γίνει μια συνεχής εξιλέωση, φέρνοντας ολοένα και περισσότερο το Θεϊκό μέσα στο ανθρώπινο.

Μαθαίνει κανείς να βλέπει τα αόρατα, μαθαίνει να τα διακρίνει, 
ώστε αυτό που είναι μη πραγματικό για τον κόσμο, να γίνει για αυτόν πραγματικό, και το αντίθετο, διότι έτσι μονάχα είναι δυνατόν να βαδίσει κανείς, βασιζόμενος στην Πίστη και όχι στη μορφή. 

Κυριακή, 22 Δεκεμβρίου 2013

H γέννηση του Χριστού!

H γέννηση του Χριστού που εργαζόμαστε αδιάκοπα,
είναι η γέννηση του Θείου Παιδιού 
μέσα μας, δηλαδή η δεύτερή μας γέννηση.
Συλλάβατε το παιδί μέσα σας, μεγαλώνει μέσα σας, 
τώρα θρέψτε το με τις πιο αγνές σας εκπορεύσεις, γιατί το παιδί θα γεννηθεί μέσα σε κάθε ψυχή.

Ολόκληρη επιστήμη κρύβεται πίσω από αυτή τη φράση. Πρόκειται για μια συμβολική σύλληψη που έγινε πρώτα επάνω στη σκέψη. Όλες αυτές οι εκφράσεις δεύτερη  γέννηση, το Παιδί Ιησούς, το Σώμα της Δόξας, η Ανάσταση δείχνουν την ίδια πραγματικότητα, το ίδιο πνευματικό γεγονός.

Έλθετε προς με...(4ο)

Κανείς δεν διαμαρτύρεται 
για την καταπάτηση 
των ανθρωπίνων δικαιωμάτων,
αφού τα δικαιώματα αυτά 
τα καταπατούν σήμερα μόνον οι ισχυροί,
μόνον αυτοί που κυβερνούν 
τους αδύνατους. 
Καμιά φωνή διαμαρτυρίας, 
καμιά προστασία στον έντιμο αφανή οδοιπόρο. Αντίθετα, πλήρης προστασία παρέχεται από το επίσημο 
Κράτος στους κλέφτες, τους απατεώνες, τους ανέντιμους, τους χυδαίους, τους   εκμεταλλευτές, οι οποίοι φρουρούνται και προστατεύονται στον τόπο μας. 

Έλθετε προς με...(3ο)

Το πνευματικό στοιχείο 
που ενυπάρχει στον άνθρωπο
και συναντάει κανείς και σε χιλιάδες
χιλιάδων έμβιες υπάρξεις
με αξιόλογη νοητική και ψυχική δομή,
σε χιλιάδες χιλιάδων έλλογα βιολογικά είδη,
θα αποβεί αντικείμενο μελλοντικού φιλοσοφικού 
στοχασμού και θα υποκαταστήσει εκείνο 
που η σύγχρονη διανόηση θεωρεί 
θεμελιακό στοιχείο της ανθρώπινης οντότητας.
Χάρη σ' αυτό το πνευματικό 
στοιχείο, μια φυσική κατάσταση, μια ζωώδης οργανική ύλη, εξελικτικά, 
κατόρθωσε να εποικοδομήσει 
τον πλανήτη και ολόκληρο το σύμπαν 
κατόρθωσε να δημιουργήσει τις εξαίσιες αξίες 
του πνευματικού πολιτισμού πάνω από την ανακυκλούμενη ύλη.

Έλθετε προς με...(2ο)

Οι άνθρωποι σήμερα 
από πολύ νωρίς, εθελοντικά, 
μπαίνουν κάτω από ένα ζυγό 
αβάσταχτο, ανήκουστο.
Από 5 έως 25 ετών τα νήπια, 
τα παιδιά και οι νέοι ακολουθούν τη λεγόμενη "παιδεία" του σημερινού ανθρώπου, μια παιδεία που δεν είναι ικανή, ούτε καλλιέργεια να εξασφαλίσει, αλλά ούτε να παράσχει τα αναγκαία προς το ζην. 

Στη συνέχεια οι "ενήλικες" υποκύπτουν στη ρουτίνα της καθημερινής ζωής, στο μόχθο της βιοπάλης και γίνονται θύματα εκείνων που συνειδητά τους κατευθύνουν στο κενό και την απόγνωση.

"Έλθετε προς με και εγώ ποιήσω υμάς πρόβατα αγαθά",

Το: "Έλθετε προς με και εγώ ποιήσω
υμάς πρόβατα αγαθά",
διαχέεται στο χώρο της ψυχής μας, και μας καλεί να αφυπνισθούμε, να αναστηθούμε και να Τον συναντήσουμε.
Είναι το Φως που εκπέμπει, 

η Ανατολή και η Δύση.
Είναι η Αγάπη που βασιλεύει, χωρίς να υποδουλώνει είναι Εκείνος που έπλασε τον άνθρωπο και όλα όσα υπάρχουν στο άπειρο Σύμπαν.

Με όλα αυτά τα λόγια που υπαγορεύτηκαν από τη Θεία Βούληση ο Θεός θέλησε να εκφράσει την Αγάπη Του στα πλάσματα Του, γιατί έχει ανάγκη να εκφράσει την αγάπη και την επιείκειά Του. Μια ανάγκη που πηγάζει από τις επί αιώνες σκόπιμες ή μη παρερμηνείες των γραφών Του.

Πέμπτη, 19 Δεκεμβρίου 2013

Η Αγνότητα !

Επανερχόμαστε πάντοτε στην αγνότητα,
είναι ένα προτέρημα που δεν το αποφεύγουμε,
εργαζόμαστε μ' αυτή, όλη μας τη ζωή,
και ασχολούμαστε με την αγνότητα 
για να την καταλάβουμε, 
να την αγαπήσουμε, 
και να προσπαθούμε να 
την πραγματοποιήσουμε με τα έργα μας.

Χωρίς αυτή δεν προχωρούμε, κι αν θέλει κανείς να αποκτήσει ψυχικές δυνάμεις δια της βίας, τα πνεύματα των άλλων περιοχών εκδικούνται.

Υποθέστε επίσης, ότι βλέπετε οραματικά, χωρίς να έχετε αναπτύξει μέσα σας την αγάπη, την επιείκεια, την καλοσύνη, την ανοχή, τη συγχωρητικότητα, την ταπεινότητα, την αυτοκυριαρχία, λοιπόν, δεν ξέρετε τι σας περιμένει!

Όταν θα βλέπετε οράσεις, τις κρυμμένες κακές έξεις, και τα εγκλήματα, όταν θα βλέπετε τα εχθρικά πνεύματα,   που συνοδεύουν τους φίλους σας: τα τέρατά τους κλπ. θα κλαίτε μέρα και νύχτα και θα παρακαλάτε τον Κύριο να σας αφαιρέσει το χάρισμα της διορατικότητάς σας.

"Η Συμβολική γλώσσα"

Oταν μάθουμε να αγαπάμε, 
να μην παραβιάζουμε
τους νόμους της Αγάπης, θα δοξάζουμε
την Αγάπη και το Θεό της Αγάπης.

Υπάρχει στον κόσμο μια αγάπη που την έχουν  άσχημα καταλάβει, άσχημα εκδηλώσει και είναι η αληθινή αιτία για όλες τις εκδικήσεις, τις ζηλοτυπίες, και τους χωρισμούς.

Αλλά όταν δοκιμάζουμε

να πλησιάσουμε προς την αληθινή 
Αγάπη του Θεού, όταν δοκιμάσουμε να την γνωρίσουμε, να την μελετήσουμε, με τη συμπεριφορά μας φτάνουμε στην τελειότητα.

Ξέρουμε ότι όλα τα φαινόμενα που γίνονται στο σύμπαν, παράγονται από την εργασία του πνεύματος και της ύλης. Στη γλώσσα των συμβόλων, το πνεύμα είναι ο άντρας, και η ύλη είναι η γυναίκα, η Μητέρα.


Τι μελετούν οι επιστήμονες σήμερα; Την ύλη, δηλαδή τη γυναίκα. Και γιατί έχουν τόσες επιτυχίες, τόσες προόδους; Γιατί μελετώντας την γυναίκα βρίσκονται στην Αλήθεια.

Τετάρτη, 18 Δεκεμβρίου 2013

"Το Αμάρτημα.."

Ας έλθουμε τώρα στα τρία πρόσωπα της Αγίας Τριάδας, που αντιπροσωπεύονται, από τον Πάτερα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα. Η πρώτη Αρχή, ο Πατέρας,  αντιπροσωπεύει τη Δύναμη, την Ισχύ, τη Θέληση, την Πηγή των Πάντων.


Η δεύτερη Αρχή, ο Χριστός, αντιπροσωπεύει το Φως, τη Νοημοσύνηκαι η τρίτη Αρχή, το Άγιο Πνεύμα, είναι η Αρχή της Αγάπης, είναι η Φωτιά της Αγάπης, όπως ο Χριστός είναι το Φως.

Αυτό σημαίνει πως ο Χριστός και το Άγιο Πνεύμα, το ένα το Φως, και το άλλο η Φωτιά, είναι σχεδόν της ίδιας φύσης.

Τώρα, γιατί το αμάρτημα που διαπράττεται εναντίον του Αγίου Πνεύματος, δηλαδή της Αγάπης δεν μπορεί να συγχωρηθεί;


Γιατί οι συνέπειες αυτού του αμαρτήματος είναι αξιοθρήνητες, γι' αυτό δεν μπορεί να υπάρξει συγχώρηση:  


Τιμωρείστε, μαστιγώνεστε, και είστε υποχρεωμένοι να υποστείτε τις ζημίες. Ποτέ δεν εξήγησαν τι είναι αυτό το αμάρτημα εναντίον του Αγίου Πνεύματος, ούτε γιατί δεν συγχωρείται. 

Τρίτη, 17 Δεκεμβρίου 2013

"Ότι σου εστίν η Βασιλεία και η Δύναμις και η Δόξα είς τους αιώνας".

"Ότι σου εστίν η Βασιλεία 
και η Δύναμις και η Δόξα εις τους αιώνας".

Ξαναγυρνάμε στις πνευματικές περιοχές του πνευματικού διαστήματος που ο Ιησούς ονομάζει Ουρανούς,
για να καταλάβουμε
αυτή τη φράση.

Εκεί υπάρχει το Δέντρο της Ζωής, το Βασίλειο και όλες οι ιδιότητες του Θεού.

"Όμοια εστίν η Βασιλεία των Ουρανών κόκκω σινάπεως", είπε ο Ιησούς. Ο σπόρος αντιπροσωπεύει μια αρχή, την αρχή ενός φυτού, ενός δέντρου κ.τ.λ...

"..αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού..."

Όταν ένας πειρασμός παρουσιάζεται, να λέτε: "Bέβαια αυτό είναι ελκυστικό, είναι δελεαστικό, αλλά δεν είναι για μένα. Δε θα παρασυρθώ θα νικήσω τον πειρασμό, θα φανώ πιο δυνατός, είμαι ένας υιός του Θεού".

Μην θεωρείτε τους πειρασμούς σαν δυσκολίες, σαν εμπόδια στο δρόμο σας, αλλά αντίθετα να τους παίρνετε σαν τονωτικά, γιατί σας χρησιμεύουν να δυναμώνετε. 

Μην αποφεύγει κανείς τους πειρασμούς, και μάλιστα να τους δημιουργεί επίτηδες, για να μαθαίνει να αυτοκυριαρχείται.


Εκείνος που αποφεύγει τους πειρασμούς, νωρίς ή αργά θα υποκύψει. Δεν λύνονται τα προβλήματα αποφεύγοντάς τα.


Όταν λοιπόν μπαίνουμε σε πειρασμό, γνωρίζουμε τις πραγματικές δυνατότητές μας, και δυναμώνουμε, τότε  
ζητάμε από τον Κύριο 
να μας βοηθάει να μην 
υποκύπτουμε στους πειρασμούς. 

Όταν περάσουμε αυτό το μάθημα, όταν ανέβουμε σ' ένα άλλο επίπεδο, μπορούμε να πούμε ότι ο πειρασμός 

δεν θα μας ενοχλήσει, διότι ο πειρασμός είναι σαν ένα πρόβλημα που θέλουμε να λύσουμε,   σαν ένα διαγωνισμό που θέλουμε να περάσουμε, δείχνουμε το τι είμαστε ικανοί να κάνουμε.

"Kαι μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν..."

"Kαι μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν, αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού..."

Διαπιστώνουμε ότι παρά την προσευχή αυτή, μπαίνουμε σε πειρασμό συνέχεια και ότι ακόμα και ο ίδιος ο Ιησούς μπήκε   σε πειρασμό. Στο Ευαγγέλιο   του Ματθαίου διαβάζουμε: "Τότε ο Ιησούς οδηγήθηκε από το Πνεύμα στην έρημο για να αντιμετωπίσει τους πειρασμούς του Διαβόλου". 
"Τότε ο Ιησούς ανήχθη εις την έρημον υπό του Πνεύματος πειρασθήναι υπό του Διαβόλου".
Αφού το ίδιο το Πνεύμα τον οδήγησε στην έρημο για να δοκιμαστεί, να μπει σε πειρασμούς θα πει ότι αυτοί οι πειρασμοί ήταν αναγκαίοι.
Εκεί, ο Διάβολος προκαλεί τον Ιησού λέγοντας:"Αν είσαι Υιός του Θεού, πες να γίνουν αυτές οι πέτρες ψωμιά".
Mετά βάζοντας τον στο υψηλότερο   μέρος του ναού, λέει:
"Αν είσαι Υιός του Θεού πέσε κάτω, γιατί η Γραφή λέει: Θα δώσει εντολή για σένα στους αγγέλους του και θα σε σηκώσουν στα χέρια για να μη σκοντάψει σε πέτρα το πόδι σου". 

Δευτέρα, 16 Δεκεμβρίου 2013

"Toν άρτον ήμων τον επιούσιον δος ημίν σήμερον."

"Toν άρτον ημών τον επιούσιον δος ημίν σήμερον".
Εδώ αρχίζουν οι παρακλήσεις που αφορούν τον ίδιο τον άνθρωπο. Οι τρεις πρώτες   παρακλήσεις αφορούσαν το Θεό, γιατί πρώτα αρχίζουμε πάντα από το Θεό: να   γνωρίσουμε, και να αγιάσουμε το Όνομά Του, να επιθυμήσουμε την Βασιλεία Του, να εκπληρώσουμε το Θέλημά Του, και τώρα, ο άνθρωπος ζητάει κάτι για τον εαυτό του, κι αυτό που ζητάει αρχικά είναι το ψωμί. 

Γιατί το ψωμί; Γιατί είναι το σύμβολο της απαραίτητης τροφής για την ύπαρξή του. Αλλά το ψωμί για το οποίο μιλάει ο Ιησούς δεν είναι μόνο το φυσικό ψωμί. Στα Ευαγγέλια ο Ιησούς υπαινίσσεται πιο συχνά την πνευματική διατροφή παρά τη φυσική. π.χ.όταν απαντάει στο Διάβολο που του ζητάει να μετατρέψει τις πέτρες σε ψωμιά: "είναι γεγραμμένο, με ψωμί μόνο δεν μπορεί να ζήσει ο άνθρωπος, αλλά με κάθε λόγο που εξέρχεται από το στόμα του Θεού." "..γέγραπται, ουκ επ' άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος, αλλ' επί παντί ρήματι εκπορευομένω δια στόματος Θεού".Ή ακόμη, όταν λέει: "Μακάριοι αυτοί που πεινούν και διψούν για την δικαιοσύνη, διότι αυτοί θα χορτασθούν". 

"Και αφες ημίν τα οφελείματα ημών .."

            "Και αφες ημίν τα οφελείματα ημών 
        ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέτες ημών".

Η πιο ακριβής όμως μετάφραση του κειμένου του Ευαγγελίου είναι, αν συμφωνείτε: "Χάρισε τα χρέη όπως κι εμείς τα χαρίζουμε στους χρεώστες μας, γιατί Εσύ μας έδωσες αυτή τη Χάρη να αγαπάμε και τους εχθρούς μας". Πράγματι, κάθε   παράβαση συγκρίνεται με  μια ατιμία για την οποία οφείλει να πληρώσει κανείς. Εκείνος που κάνει κατάχρηση της εμπιστοσύνης ή της αγάπης ενός όντος π.χ. είναι σαν τον κλέφτη που θα χρειαστεί να δώσει πίσω, με έναν τρόπο, ή με έναν άλλο, αυτό που άρπαξε παράνομα.Τώρα είτε λέμε: 
"Και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών", είτε λέμε:
"Χάρισε τις οφειλές", το ουσιώδες σημείο είναι η ιδέα της  σ υ γ ν ώ μ η ς.
Η πρώτη παράκληση αφορά τη σκέψη μας."Αγιασθήτω το Όνομά Σου", για να   αγιάσουμε το Όνομα του Θεού, 
θα μελετήσουμε, θα γνωρίσουμε, 
θα προσευχόμαστε, ώστε να φωτιστεί η συνείδησή μας.
Η δεύτερη παράκληση: "Ελθέτω η Βασιλεία Σου" αφορά την καρδιά μας, γιατί η Βασιλεία του Θεού δεν μπορεί να έρθει     παρά μέσα στις καρδιές όταν είναι γεμάτες Θεϊκή Αγάπη. 
Η τρίτη παράκληση αφορά την θέλησή μας."Γεννηθήτω το Θέλημά Σου, ως εν ουρανώ και επί της γης".Υπονοεί, αντοχή, εργασίες, νίκες και γι αυτό χρειάζεται, Δύναμη κι Επιμονή. Θα ασκηθούμε με εργασία Ουράνια, Πνευματική, ώστε να βοηθηθούμε, να εναρμονιστούμε με τον Ουρανό, να δονούμαστε σε συμφωνία με την Αγνότητα και την Αγιότητα του Ουρανού. 

"Γεννηθήτω το Θέλημά Σου ως εν Ουρανώ και επί της Γης"

Όλη η επιστήμη του Χριστού βρίσκεται μέσα σ' αυτή τη φράση συμπυκνωμένη: "Γεννηθήτω το Θέλημά Σου ως εν Ουρανώ και επί της Γης". 

Στον Ουρανό, το Θέλημα του Θεού γίνεται πάντα χωρίς αντίρρηση, τα όντα επάνω ενεργούν σύμφωνα και σε ολόκληρη αρμονία με αυτό. 
Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο και με τους ανθρώπους. Γι' αυτό ο Ιησούς εδωσε το τύπο αυτής την επίκλησης για να εργαζόμαστε ώστε να εναρμονίζουμε τη θέλησή μας με το Θέλημα του Ουρανού.
Για να εκφράσει κανείς αυτή την ιδέα, μπορεί να βρει πολλών ειδών παραστάσεις, τον καθρέφτη που αντικατοπτρίζει ένα αντικείμενο, η ακόμα οποιοδήποτε όργανο το οποίο χρησιμοποιούμε.

"Ελθετω η Βασιλεία Σου"

"Ελθέτω η Βασιλεία Σου..."Αυτό σημαίνει, ότι υπάρχει ένα Βασίλειο του Θεού, με τους νόμους του την οργάνωσή του, με την αρμονία του...που ούτε μπορούμε να το φανταστούμε!
Όμως μερικές φορές, έχουμε ένα φευγαλέο όραμα στις πιο πνευματικές στιγμές της ζωής μας, γιατί μόνο σε θαυμάσιες καταστάσεις αρχίζει κανείς να καταλαβαίνει τι είναι η Βασιλεία του Θεού. Διαφορετικά αν το φανταστούμε σύμφωνα με τα γήινα Βασίλεια, με τις ακαταστασίες τους, με τους τσακωμούς τους, με τις ανοησίες τους...
Και όμως η Βασιλεία του Θεού μπορεί να εγκατασταθεί μέσα στον καθένα μας, να την καλέσουμε και να έρθει στην καρδιά   και το νου μας, στη γη μας. Δεν αρκεί   να επιζητούμε. Εδώ και δυο χιλιάδες   χρόνια που τη ζητούν, δεν έρχεται γιατί κανείς δεν κάνει τίποτα για να έρθει.
Με αυτή τη δεύτερη παράκληση: "Ελθέτω η Βασιλεία Σου", κατεβαίνουμε στον κόσμο της καρδιάς. Ας αγιάζουμε   το Όνομα του Θεού μέσα στην νόηση μας, αλλά είναι μέσα στην καρδιά να έρθει, να εγκατασταθεί. Αυτή η Βασιλεία δεν είναι ένας τόπος, αλλά μια εσωτερική   κατάσταση στην οποία αντανακλάται ό,τι είναι καλό, γενναιόδωρο και αφιλοκερδές. Γι' αυτή, λοιπόν, τη Βασιλεία μιλούσε ο Χριστός πριν δυο χιλιάδες χρόνια και έλεγε "ότι πλησιάζει", κι αυτό ήταν αλήθεια για ορισμένους. Όμως, δεν έχει έρθει ακόμη για τους περισσότερους, και ούτε θα έρθει, αν ικανοποιείται κανείς να περιμένει εξωτερικά τον ερχομό της, χωρίς να κάνει τίποτα εσωτερικά, μέσα στον ίδιο του τον εαυτό.
Στην πραγματικότητα, αυτή η Βασιλεία έχει έρθει, για μερικούς έρχεται, και ακόμη   για άλλους, θα έρθει... αλλά κανείς δεν ξέρει πότε!


Κυριακή, 15 Δεκεμβρίου 2013

Αγιασθήτω το Όνομά Σου".

Ο Θεός έχει λοιπόν ένα Όνομα, όταν το γνωρίζουμε, μπορούμε να το αγιάζουμε. Το Όνομα που βρίσκει κανείς στην Γραφή, ξέρουμε μόνο ότι αποτελείται από τέσσερα γράμματα, Ιοντ Χε Βαου Χε:Τώρα τι σημαίνει να αγιάζουμε το Όνομα του Θεού;

Αγιασθήτω το Όνομά Σου". 
Μην εκπλαγείτε αν για να φωτίσουμε το θέμα, προσφύγουμε στα τέσσερα στοιχεία τη γη, το νερό, τον αέρα και τη φωτιά, με τα οποία έγινε ο κόσμος.
Το σώμα μας, η καρδιά μας, ο νους μας, η ψυχή μας και το πνεύμα μας, είναι ενωμένα με τις δυνάμεις και τις ιδιότητες των τεσσάρων στοιχείων. 
Στο καθένα από αυτά τα στοιχεία προΐσταται ένας Άγγελος.

Οι πρώτοι άνθρωποι γνώριζαν 
όταν ήθελαν να εξαγνιστούν, ζητούσαν από τον  Άγγελο της γης, να εξαλείψει, να κρύψει μέσα στη γη κάθε λέρωμα του φυσικού του σώματος, από τον Άγγελο του νερού, να πλύνει την καρδιά του, από τον Άγγελο του αέρα να καθαρίσει το νου του κι από τον Άγγελο της φωτιάς να αγιάσει την ψυχή του.

"Πάτερ υμών, ο εν τοις ουρανοίς".

O Iησούς έδωσε στους μαθητές το "Πάτερ ημών" την Κυριακή προσευχή, την   συνόψισε την συμπύκνωσε τόσο που είναι αδύνατο να καταλάβει κανείς όλο το   βάθος.
Συνόψισε το "Πάτερ ημών"με την ελπίδα ότι οι άνθρωποι που θα το έλεγαν, θα φύτευαν το σπόρο στην καρδιά  και στην ψυχή τους,   
ότι θα τον πότιζαν, θα τον προστάτευαν, θα τον καλλιεργούσαν, 
ώστε ν' ανακαλύψουν αυτό το πελώριο δέντρο της εσωτερικής 
επιστήμης που μας άφησε.

"Πάτερ υμών, ο εν τοις ουρανοίς".

Υπάρχει ένας Κύριος του Ουρανού και της γης και ολόκληρου του Σύμπαντος. Και επειδή είναι "εν τοις ουρανοίς" θα
πει πως στο διάστημα υπάρχουν πολλές περιοχές που κατοικούνται από πολυάριθμα όντα, είναι όλες οι Αγγελικές Ιεραρχίες αρχίζοντας από τους Αγγέλους   μέχρι τα Σεραφείμ. 
Σ' αυτούς τους ουρανούς κατοικεί ο Θεός που οι προφήτες της Παλιάς Διαθήκης και ο Μωυσής περιγράφουν σαν μια αδηφάγο φωτιά, στον οποίο οφείλει να τρέμει κανείς, γιατί: "αρχή σοφίας φόβος Κυρίου". Eδώ ο φόβος έχει την έννοια του σεβασμού.
Ο Iησούς ήρθε να αντικαταστήσει το φόβο με αγάπη. Σ' αυτά τα λόγια κρύβεται λοιπόν μια ολόκληρη ελπίδα,ενός μεγάλου μέλλοντος. Ο Θεός είναι ο Πατέρας μας κι εμείς είμαστε οι κληρονόμοι Του. Θα μας δώσει τα πάντα.

Ανυψωθείτε βρείτε την Αγνότητα !

Γιατί η μητέρα βρίσκει ότι το παιδί της
είναι αγγελικό, είναι θείο; Γιατί το βλέπει μέσα από τα μάτια   της αγάπης της.
Στην πραγματικότητα αυτό το παιδί
δεν είναι αγγελικό και ίσως μάλιστα, να είναι και κανένας κατεργάρης...
Για την μητέρα όμως είναι ένας άγγελος.
H αγνότητα δεν βρίσκεται 
στα σχήματα, και στα μνημονεύματα,
μνημονεύουν, κηρύττουν, 
κάθε είδους ανθρώπινα σχήματα,
όμως Ζωή δεν αναβλύζει.
Η αληθινή ηθική, η αγνότητα βρίσκεται στην ένταση της σκέψης, και του συναισθήματος, δηλαδή, στην ένταση της πνευματικής ζωής. 
Αυτό είναι η Αληθινή Αγνότητα.

Σάββατο, 14 Δεκεμβρίου 2013

"Αγαπάτε και θα σας αγαπήσουν"

Όταν ο άνθρωπος αισθάνεται την ανάγκη να συνθλίψει, να ταπεινώσει και να   εξοντώσει τους άλλους, γιατί η ζωή είναι πολύ δύσκολη για κείνον, του λείπουν   τα χρήματα κλπ. είναι προτιμότερο, να πάει να κλάψει κάπου, και να υποφέρει, να αφήσει τους άλλους ήσυχους, αν όχι, θα έρθει μια μέρα ο λογαριασμός και θα πληρώσει.

Και καθώς οι άνθρωποι είναι πάντοτε ανικανοποίητοι από αυτά που έχουν, και τους λείπει πάντοτε κάποιο πράγμα, θέλουν να συντρίψουν ολόκληρο τον κόσμο, και τα λόγια που λένε τότε, είναι πραγματικά καταστρεπτικά είναι γεμάτα από μια δύναμη που ίσως δεν γνωρίζουν, αλλά που προξενεί   ζημίες, μειώνει και λερώνει τους άλλους και δεν επιτρέπετε να το κάνετε αυτό, συντρίψετε τον εαυτό σας, όχι τους άλλους. Αυτή είναι η οδός!

Λοιπόν, αν ο άνθρωπος αυτο-επιτηρείται, να βλέπει τον κίνδυνο των τάσεών του, να καταλαβαίνει ότι είναι μια αδυναμία και όχι μια δυναμη για την οποία μπορεί να είναι περήφανος. Αν παίρνει προφυλάξεις και προσπαθεί να καταλάβει αυτές τις καταστρεπτικές δυνάμεις που φιλοξενεί μέσα του, μια μέρα, νωρίς ή αργά, θα είναι από πάνω. Όμως δεν θα   θριαμβεύσει ποτέ αν πιστεύει ότι είναι θαυμάσιο να ενεργεί όπως ενεργεί. 

"Διορθώστε τις ζημιές που κάνατε"

Μερικοί φαντάζονται ότι αρκεί να ζητήσουν συγνώμη για το κακό που έκαναν. Όχι, οφείλετε να διορθώσετε τις ζημιές, γιατί μόνο μ' αυτόν τον τρόπο απελευθερώνεστε, το να λέτε: "λυπάμαι... συγχωρέστε με.."
αυτό δεν αρκεί. 'Oταν σας κάνουν
ένα δώρο λέτε ευχαριστώ, 
στη λέξη ευχαριστώ,
δεν υπάρχει αντίτιμο
αυτού που πήρατε.
Με τον ίδιο τρόπο, η λέξη συγνώμη
δεν μπορεί να επιδιορθώσει 
το κακό που κάνατε. 
Αν κάψατε το σπίτι κάποιου,  
δεν αρκεί να ζητήσετε συγνώμη 
γι αυτό, κτίστε του 
ένα καινούργιο σπίτι,
τότε μόνο θα συγχωρηθείτε. 
Θα πείτε: "Μα αν το πρόσωπο που ζημίωσα 
με συγχωρήσει;"